เรื่อง นิยาย สตอรี่ รักนาย My special friend (อ่าน+เม้นท์ ด้วยนะเพื่อกำลังใจ ^ ^)

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

11

“เดี๋ยวก่อนสิป่านรอฉันด้วย”  เสียงของมาร์ตินที่ตะโกนไล่หลังฉันมาติดๆ

“อะไรอีกล่ะติน ฉันกำลังอารมณ์เสียเรื่องของยูโดอยู่นะ -*-“  ฉันหยุดเดินแล้วหันไปทำหน้าไม่ประสบอารมณ์กับเขา แล้วกำลังจะหันกลับไปเดินต่อ

หมับ

อยู่ๆ เขาก็คว้าตัวของฉันเข้าไปกอดแน่น อะ...อะไรกัน O/ / /O

“เรื่องแค่นี้เองทำไมเธอต้องอารมณ์เสียด้วยล่ะ เราก็ไม่ได้จะทำอะไรกันแบบนั้นจริงๆซักหน่อย”  มาร์ตินพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนพลางเอามือมาลูบหัวฉันเบาๆ

“เลิกอารมณ์เสีย แล้วมานั่งยิ้มกันทั้งวันดีกว่ามั้ย ^ ^”  เขาพูดด้วยน้ำเสียงอารมณ์ดี

“อะ...เอ่อ ฉันคิดว่าฉันคงจะอารมณ์ดีในไม่ช้านี่แน่ตะ...แต่นายเลิกกอดฉันแบบนี้ได้มั้ยเดี๋ยวใครมาเห็นก็เข้าใจผิดกันอีก- / / / -“ 

“อ๊ะ จริงด้วยสินะเดี๋ยวใครมาเห็นเข้าก็จะเข้าใจผิดเหมือนนายยูโดอีก”  เขาพูดอย่างนึกได้ก่อนจะค่อยๆคลายอ้อมกอดออกอย่างช้าๆ

“งั้นเราก็ไปติวหนังสือกันเถอะ เธอว่างแล้วนี่นา^ ^” 

“อืม...ฉันว่างแล้วแต่นายยังไม่ว่างแน่ๆ” 

“ว่างสิฉันว่าง ทำไมฉันจะไม่ว่างล่ะ เฮ้อเธอนี่พูดอะไรแปลกๆแฮะ”  เขาพูดก่อนจะทำหน้างงๆ

“ก็ปากนายแตกเลือดไหลซิบๆแบบนี้ก็ต้องไปทำแผลสิแล้วนายจะว่างได้ยังไง” 

“เออ...ใช่ฉันลืมไปเลยนะเนี่ยว่าโดนไอ้ยูโดมันต่อยจนปากแตกน่ะ ฮ่าๆก็ฉันมัวแต่เป็นห่วงเธอนี่นา” 

“หะ...หืมเป็นห่วงฉันงั้นเหรอ”  ฉันว่าพลางชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง นี่เขาเป็นห่วงฉันงั้นเหรอ เป็นห่วงฉันทำไมกัน

“ใช่ฉันเป็นห่วงเธอ แปลกตรงไหนเหรอที่เพื่อนจะเป็นห่วงเพื่อน”  ฉันสะอึกกับคำพูดของเขาเล็กน้อย ใช่สินะเพื่อนมันจะเป็นห่วงเพื่อนมันก็ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนนี่นา ...นี่คงมีแค่ฉันที่คิดอะไรกับเขาแบบนั้นข้างเดียวใช่มั้ย ฉันและเขาคงต้องเป็นแค่เพื่อนกันใช่มั้ย

“...”

“อ้าว เป็นอะไรอีกแล้วล่ะฉันพูดอะไรผิด หรือเธอโกรธที่ฉันเป็นห่วงเธอ -*-“   ปล่าวเลยฉันดีใจด้วยซ้ำไปที่นายเป็นห่วงฉัน ...แต่ฉัน เฮ้อ พอเถอะเลิกทำตัวงี่เง่าซักทีฉันหลับตาเพื่อให้เลิกคิดอะไรเกี่ยวกับเขา ก่อนจะมองหน้ามาร์ตินแล้วแสร้งอมยิ้มแบบร่าเริงสุดๆ ฉันจะทำตัวแบบนี้ไม่ได้ ฉันต้องไม่ให้เขารู้ว่าฉันคิดกับเขา ...เกินคำว่าเพื่อน

“ไปทำแผลกันเถอะนะ ดูซิปากบวมเจ่อแบบนี้วันจันทร์เดี๋ยวพวกสาวๆเห็นก็ไม่ตามกรี๊ดกันหรอก^_^”  ฉันว่าพลางเอื้อมมือไปแตะที่ไหล่เขาเบาๆ

“ดีด้วยซ้ำไปฉันจะได้มีเวลาอยู่กับเธอ เพราะเดี๋ยวนี้ฉันก็แทบไม่ค่อยจะได้อยู่ใกล้ๆเธอเหมือนเมื่อก่อนเลย”  เขาว่าแล้วก็เอามือมาโอบไว้ที่ไหล่ของฉัน

“เพราะมัวแต่วิ่งหนีพวกสาวๆล่ะสิ ^_^“  ฉันพูดแซวมาร์ติน จะว่าไปแล้วตานี่ก็ฮอตใช่เล่นเหมือนกันนะวันหนึ่งมีผู้หญิงส่งจดหมายรักมาหาตั้งเยอะแยะเปิดล็อคเกอร์ทีจดหมายแทบจะทะลักมาท่วมหัว (เว่อร์ไปมั้ย -  -:มาร์ติน) 

“อย่ามาแซวเธอก็ใช่ย่อยนะวันหนึ่งมีคนมาจีบตั้งเยอะตั้งแยะ ห้องพยาบาลงี้เต็มเกือบทุกวัน”  ฉันมองหน้าเขาด้วยสีหน้างุนงง มันเกี่ยวอะไรกับห้องพยาบาลวะ -  -?

“เกี่ยวอะไรกับห้องพยาบาลอะ -  -?” 

“เอ้า ก็เธอน่ะเวลาคนมาจีบก็ไล่อัดเค้าซะหมดจนได้แผลเละกันทุกราย จนต้องไปพึ่งห้องพยาบาลโรงเรียนไง แล้วถ้าฉันจีบเธอ เธอจะอัดฉันมั้ยอ่ะ -..-”  มาร์ตินว่าพลางยิ้มกะล่อน เอ่อ...ไอบ้ามาพูดอะไรแบบนี้กันเนี่ย ฉันแอบเขินนะ > / / / <

“( . / / / .)”  ด้วยความอายที่แทรกเข้ามากับคำพูดที่ฉันก็รู้ดีว่าเขาล้อเล่นแต่ฉันก็ยังอุตส่าห์อาย แล้วก็ไม่รู้จะทำยังไง ก็เลยก้มหน้าเพื่อบดบังใบหน้าของฉันตอนนี้ที่คิดว่ามันคงจะแดง(มาก) แล้วแน่ๆ

“เฮ้ย ฉันพูดเล่นนี่เธอเขินจริงๆเหรอเนี่ย เอ๊ะหรือว่าเธอชอบฉันOoO” 

พลั่ก

ฉันผลักไหล่ของเขาแรงๆไปหนึ่งที

“อย่าหลงตัวเองหน่อยเลยไอ้เพื่อนบ้า คนอย่างฉันเนี่ยนะจะชอบนาย เฮอะ เมินซะเถอะ”  โฮๆจะตกนรกหมกไหม้ มั้ยช้านนน โกหกคำโตๆเลย TOT

“ฉันพูดเล่นเฉยๆน่า เฮ้อ เธอไม่เห็นต้องจริงจังเลยนี่นา - .   มาร์ตินว่าก่อนจะถอนหายใจแบบปลงๆ

“อย่ามาล้อเล่นกับความรู้สึกของฉันนะ  ฉันว่าพลางมองหน้าของตินด้วยแววตาเกรี้ยวกราด ก่อนที่จะเดินกระทืบเท้าปึงปังลงบันได แต่ก็ยังไม่วายมีเสียงของมาร์ตินตามมาเหมือนเดิม

“เฮ้ย งอนเหรอล้อเล่นแค่นี้ไม่ได้รึไง แล้วไหนว่าจะพาฉันไปทำแผลไง โอ๊ย ซี้ด  มาร์ตินซี้ดปากเบาๆ(แต่ฉันก็ยังอุตส่าห์ได้ยิน) ฮึ สมน้ำหน้าใครใช้ให้นายแหกปากกันล่ะไอ้บ้า

“ชิ! ก็เดินตามมาสิยะฉันกำลังจะพานายไปทำแผลเนี่ย”  ปากก็ว่าขาก็เดินไปเรื่อยๆ โดยไม่สนใจคนข้างหลัง

“เออๆ ก็เดินตามอยู่เนี่ย” 

 ตอนนี้ทั้งฉันและเขาก็เดินมาถึงห้องพยาบาลประจำบ้าน(ไฮโซมั้ยคะ อะโฮะๆ :ตรงไหนรึที่ไฮโซ:จากคนแต่ง -  -*) ระหว่างทางที่เดินมานั้นฉันและมาร์ตินก็ไม่ได้พูดอะไรกันเลยตลอดทาง ต่างคนก็ต่างเงียบ เงียบ และเงียบจนถึงที่สุด -  -+ จนบางครั้งฉันก็อยากจะหันไปตะโกนใส่ไอ้คนด้านหลังเหมือนกันว่า ‘จะเงียบหาพระแสงอะไรฟะ ชวนกันคุยบ้างเซ่!!’  แต่ก็ไม่กล้าที่จะพูด -  -“ ฉันบิดลูกบิด แล้วเปิดประตูเข้าไปช้าๆพลางเดินไปหยิบอุปกรณ์ทำแผล(มาแบบมั่วๆ - -^) หันไปอีกทีก็พบว่ามาร์ตินนั่งรอบนเขียง เอ๊ยไม่ใช่บนโซฟาเรียบร้อย

“อะ...เอ่อถอดเสื้อสิ - / / / -“  ฉันนั่งลงใกล้ๆกับมาร์ตินพลางสั่งให้เขาถอดเสื้อ

“ถอดทำไมล่ะ - * -“

“อ้าว ก็จะทำแผลไม่ใช่รึไง”

“ก็ใช่ แต่ฉันมีแผลตรงปากนะยัยเบ๊อะจะให้ถอดเสื้อทำไม -*-“  เขาว่าก่อนจะทำหน้ามุ่ย อะ...เออจริงด้วยเขาเป็นแผลที่ปากแล้วฉันไปสั่งให้เขาถอดเสื้อทำไมวะ

“แหะๆ โทษทีเบลอๆไปหน่อยน่ะ”  ฉันหัวเราะแห้งๆไปให้เขา หน้าแตกดังเพล้งเลยช้าน T^T

“อืม ไม่เป็นไรทำแผลก่อนเถอะนี่ก็จะบ่ายอยู่รอมร่อแล้วยังไม่ได้ติวหนังสือกันซักตัวเลย” 

“อืมๆ รู้แล้วน่า”  ว่าแล้วฉันก็เปิดกล่องยาที่พึ่งไปเอามา เออ ว่าแต่ปากแตกนี่เค้าใช้ยาอะไรใส่วะเกิดมาไม่เคยทำแผลให้ใครซะด้วยสิ -  -^ เอางี้ละกันหลับตาแล้วหยิบมามั่วๆดีกว่า ว่าแล้วฉันก็หลับตาแล้วก็ค่อยๆ ควานมือไปทั่วแล้วมือก็ไปสะดุดกับขวดยาอะไรไม่รู้งั้นเอาไอ้ขวดนี้ก็แล้วกัน

-_O  ฉันก้มลงมองขวดสีเหลืองที่อยู่ในมือ มันมีชื่อเขียนกำกับว่า ‘เบตาดีน’  คงเป็นชื่อของยาขวดนี้สินะ

“มัวแต่ทำอะไรของเธออยู่รีบๆทำแผลเข้าสิ”  มาร์ตินที่เงียบไปพักหนึ่งโวยขึ้น เออๆรู้แล้วเว้ยเร่งจริง งั้นฉันใช้ยาขวดนี้ทำแผลนายละกันนะ ถึงฉันจะไม่รู้ว่ามันจะเป็นยาอะไรก็เถอะ(โชคร้ายของนายแล้วไงมาร์ติน)  แล้วฉันก็ค่อยๆเปิดฝามันออกแล้วก็เอาสำลีมาชุบๆยา

“เธอจะทำอะไรของเธอน่ะ -  -“ 

“เอ้า ก็กำลังเอาสำลีชุบยาทำแผลให้นายไง - -“  ฉันหันไปตอบเขา ก่อนที่จะหันมาสนใจไอ้ขวดยาสีเหลืองนี่ต่อ

“แล้วนั่นยาอะไร -  -“ 

“ก็ยานั่นแหละถามทำไมเหรอ -  -*” 

“เอามาดูหน่อยซิ”  มาร์ตินว่าพลางยื่นมือมาตรงหน้าของฉัน แล้วฉันก็ยื่นไอ้ขวดสีเหลืองนั่นไปให้เขาอย่างว่าง่าย

“จะบ้าเหรอนี่เธอทำแผลเป็นรึเปล่าเนี่ย!!”  ฉันตกใจเมื่ออยู่ๆมาร์ตินก็ตะโกนเสียงดัง อูย~ หูฉันจะหนวกมั้ยเนี่ย

“โอ๊ย ตาบ้าจะแหกปากบ้าบออะไรนักหาฮะ”  ฉันหันไปแว้ดใส่เขาคืน

“ฉันถามเธอเนี่ยว่าเธอทำแผลเป็นรึเปล่า”  เขาไม่ตอบคำถามของฉันแต่กลับถามคำถามเดิม

“ไม่เป็น =  =~” 

“ยัยบ้าเอ๊ย แล้วทำไมไม่บอกกันตั้งแต่แรกฮะ นี่ถ้าฉันไม่ถามเธอก็คงจะเอาเบตาดีนทำแผลให้ฉันใช่มั้ยเนี่ย”  เขาว่าก่อนจะส่ายหน้าอย่างเอือมระอา

“ก็ช่วยไม่ได้นี่เกิดมาฉันยังไม่เคยทำแผลให้ใครเลยนี่นา!!”  ด้วยความที่เริ่ม งอน+เคือง ก็เลยตวาดใส่เขาซะเสียงดัง

“แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะว่าเธอทำไม่เป็น”

“ก็...ก็ฉันอยากทำแผลให้นายนี่มันผิดด้วยเหรอที่ฉันทำแผลไม่เป็นแต่ฉันอยากจะทำแผลให้นายน่ะ” 

“ไม่ผิด -  -

“แล้วจะโวยวายทำไมเล่า!!” 

“เออๆ ไม่โวยวายแล้วก็ได้ขอบคุณนะที่หวังดีแต่ฉันว่าเธออยู่เฉยๆละกันเดี๋ยวฉันทำแผลของฉันเอง”  เขาว่าก่อนจะเอื้อมมือมาหยิบกล่องยาแล้วก็ทำอะไรยุกยิกๆตรงบริเวณปากของเขา ชิ! ไอ้บ้านี่มันไม่ไว้ใจฉันงั้นเหรอ(ก็เออน่ะสิ :มาร์ติน)

“เสร็จรึยังล่ะฮะ”  ฉันนั่งกอดอกแล้วหันไปถามเขา

“ใกล้เสร็จแล้วเหลือแค่ติดพลาสเตอร์” 

“ฉันขอติดให้ได้มั้ย”  ฉันถามมาร์ติน ไหนๆก็ไม่ได้ทำแผลให้ แค่ได้ติดพลาสเตอร์ให้ก็ถือว่าฉันยังพอมีประโยชน์กับเขานิดนึงก็ยังดีล่ะวะ

“ได้สิ”  แล้วเขาก็ยื่นกล่องพลาสเตอร์มาให้ฉัน โห O.O มีหลายลวดลายเลยแฮะเอาอันไหนดีน้าๆๆๆ อ๊ะเอาอันนี้ดีกว่า แล้วฉันก็หยิบพลาสเตอร์สีชมพูลายน้องหมีน่ารักขึ้นมา *-* น่ารักจังมันต้องเข้ากับเขาแน่ๆ ฮิฮิ ฉันค่อยๆเขยิบก้นน้อยๆกระดึ๊บๆไปตามโซฟาเพื่อให้ติดพลาสเตอร์ได้อย่างถนัด

“ฮูเร่!!~ เรียบร้อยฉันติดพลาสเตอร์ได้ด้วยล่ะฮ้า >.<”  แล้วฉันก็ตบมือแปะๆให้กับตัวเองที่สามารถแปะพลาสเตอร์ให้เขาได้

“ดีใจอะไรกันแค่เรื่องแค่นี้ - / / / -“  เขาว่าด้วยสีหน้าที่เริ่มแดงนิดๆ ในใจก็คิดว่า(ยัยนี่พอทำตัวเป็นเด็กๆแบบนี้แล้วก็น่ารักเหมือนกันนะ แล้วยิ่งยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆแบบนี้ฉันแอบเขินนะเนี่ย)

“ชิ! นายไม่เป็นฉันนายไม่รู้หรอก โอ้ ฉันนี่ตาถึงจริงๆเลยน้า~ เลือกพลาสเตอร์ได้เข้ากับนายจริงๆ พลาสเตอร์สีชมพูลายน้องหมีดูๆไปแล้วนายเหมือนตุ๊ดเลยนะ 555+ ”

“ยัยบ้ามั่วแล้ว หยุดหัวเราะเดี๋ยวนี้นะทำแผลเสร็จแล้วก็รีบๆไปติวหนังสือกันดีกว่า”  เขาว่าแต่ก็ยังคงหน้าแดง อย่าบอกนะว่าไอ้บ้านี่มันเขิน -  -*

“อืมๆ แต่ว่ามันน่ารักเหมือนตุ๊ดจริงๆน้า  ฉันว่าก่อนจะยิ้มเยาะเขาอีกรอบ

“ชิ! ก็ใครใช้ให้เธอเอาสีชมพูมาแปะกันเล่ายัยบ้า - ^ -”  เขาว่าพลางเชิดหน้าขึ้นเหมือนจะงอน แหมพอทำแบบนี้แล้วยิ่งเหมือนเข้าไปใหญ่เลยอะฮ่าๆ

“ฮ่าๆ อุ๊บ! ...ปะๆไปกันเถอะไปติวหนังสือกัน”  ฉันพูด+พยายามไม่ให้ตัวเองหัวเราะไปด้วย

“อืม ไปก็ไปสิ”  ฉันจัดเก็บอุปกรณ์ให้เข้าที่ก่อนที่จะเดินออกจากห้องมาพร้อมกับมาร์ติน เฮ้อ ไม่มีอะไรหรอกฉันแค่อยากจะถอนหายใจแค่นั้นเอง...จะว่าไปแล้ววันนี้นายมาร์ตินมันน่ารักกว่าทุกๆวันเลยจริงๆน้าให้ตายสิ>.< 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คอมเม้นท์ติ ชม กันได้จ้า ^ ^ ขอบคุณทุกๆคนค้า ยังไงก็แอ๊ดเมลล์ไปคุยกันได้น้า ขอบคุณภาพสวยๆ จาก Joystory จ้า

นามปากกา paweena280
ชื่อ paweena280
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM