เรื่อง นิยาย สตอรี่ นิยายทอมดี้ (แค้นในรัก) NC 18+

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

ตอนที่ 11

 

บีมหลังจากออกมาจากโรงแรมแล้ว เค้ากำลังไปที่บ้านเพื่อเคลียร์งานทั้งหมดและวันนี้เป็นวันเผาศพของแบมได้ไว้มา 7 วันก็ครบกำหนด
เมื่อเค้ามาถึงบ้าน ป้าชุ่มรีบมาถามเค้าด้วยความเป็นห่วง

‘ คุณหนูไปไหนมาทั้งคืน ไม่กลับบ้านกลับช่องเลยค่ะ ‘

‘ เผอิญมีธุระที่ต้องทำมาครับ ‘

‘ อืมค่ะ ป้าก็เป็นห่วงเห็นเมื่อคืนรีบออกไป ‘

‘ ครับ เดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ ‘

‘ คุณหนูทานอะไรมายังค่ะ ‘

‘ เรียบร้อยแล้วครับ ‘ บีมก็เดินขึ้นห้องนอนไป

จากนั้นบีมอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และก็เดินลงมาที่ห้องทำงานเพราะงานที่เค้าสั่งให้หิรัณเอามาจากบริษัททุกวัน เนื่องจากจะมีประชุมถึงจะเข้าบริษัท
บีมนั่งลงทำงานอย่างเอาจริงจังโดยมีหิรัณที่คอยช่วยอยู่ข้างๆ เวลาผ่านไปเร็วพอสมควร จนตอนนี้เที่ยงแล้ว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

‘ คุณหนูจะให้ป้าจัดโต๊ะเลยไหมค่ะ ‘

‘ ไม่ต้องหรอกครับ ผมไม่หิว งั้นขอกาแฟดำแก้วนึงกับขนมปังครัวซองค์แทนนะครับ ‘

‘ ก็ได้ค่ะ คุณหนู ‘

ป้าชุ่มเดินออกไปไม่นานสักพัก ก็เดินเอากาแฟกับขนมปังชิ้นนึงมาให้

‘ นี่ค่ะ กาแฟดำกับขนมปังครัวซองค์ชิ้นนึงค่ะ ‘ ป้าชุ่มเอามาวางไว้ที่โต๊ะทำงาน

‘ ขอบคุณครับ ‘

ป้าชุ่มก็เดินออกไปหลังจากที่เอากาแฟดำกับครัวซองมาวางไว้ที่โต๊ะทำงานแล้ว บีมเห็นหิรัณกำลังช่วยถ่ายเอกสารให้อยู่

‘ หิรัณ นี้มันก็เที่ยงแล้ว นายไปทานข้าวได้แล้ว ‘

‘ ไม่เป็นไรครับ ผมยังไม่หิวครับ ‘

‘ ผมสั่งให้นายไปทานข้าวก่อนแล้วค่อยกลับมาช่วยผม ‘

‘ ครับท่าน เดี๋ยวผมถ่ายเอกสารเสร็จก่อนถึงจะไปครับ ‘

‘ อืมๆ ‘ บีมพยักรับ

หิรัณถ่ายเอกสารทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินออกไปทานข้าวเที่ยง ไม่นานนักหิรัณก็กลับเข้ามาทำงานต่อ เสียงโทรศัพท์ของบีมดังขึ้นมา

‘ เฮ้ย บีมนายอยู่ไหนว่ะ ‘

‘ อยู่บ้าน กำลังเคลียร์งานอยู่ นายมีอะไร ‘

‘ เออ เมื่อวานฉันไปทานข้าวกับคุณแม่ที่โรงแรมอิมพีเรียลเซ็นเตอร์ ฉันรู้สึกเหมือนจะเห็นนายด้วยใช่รึเปล่าว่ะ ‘

‘ แกตาฝาดรึเปล่า ฉันอยู่ที่บ้านทั้งวันโว๊ย จะไปอยู่ที่นั้นได้ไง ‘ บีมพูดกลบเกลื่อนเรื่องที่ความจริงเค้าไปที่นั้นจริงๆ

‘ ฉันคงตาฝาดว่ะ แล้วแกจะออกไปที่งานศพแบมตอนไหนอ่ะ ‘

‘ ประมาณบ่ายโมงกว่าอ่ะ ‘

‘ อืมๆเดี๋ยวเจอกันที่งานแหละกัน ‘

หลังจากบีมวางสายจากมิคก็รีบเคลียร์เอกสารในส่วนที่เหลือไม่มากนักให้เสร็จ เพราะใกล้ถึงเวลาที่เค้าจะได้ไปงานศพแบม

‘ เฮ้อ เสร็จซะทีเล่นเอาปวดหัวเลย ‘ บีมพรึมพรำออกมาด้วยความล้า

‘ หิรัณ นายไปเตรียมรถอีกครึ่งชั่วโมงถึงจะออกเดินทาง ‘

‘ ครับ ท่าน ‘ หิรัณก็เดินออกไป

บีมซึ่งทำงานเสร็จแล้วกำลังแอ่นหลังหลับตากับเก้าอี้สักพัก เค้าก็ไปอาบน้ำ แต่งตัว หลังจากขึ้นรถไปโดยมีบีมกับป้าชุ่มไปด้วย
เมื่อมาถึงวัดแล้ว

‘ เดี๋ยวไปจัดการดูแลความเรียบร้อยก่อนนะค่ะ คุณหนู ‘

‘ ครับป้าชุ่ม ‘

ส่วนบีมก็ไปนั่งรออยู่โต๊ะสำหรับแขกผู้มีเกียรติก่อนที่เข้าจะออกไปรับแขกเมื่อถึงเวลา ไม่นานนักมิคก้เดินเข้ามาหาบีม

‘ อ้าว นายมาแล้วเหรอ ‘

‘ อืม นี้จวนที่แขกคนอื่นๆจะมารึยังว่ะ ‘

‘ ใกล้แล้วล่ะ นายไปต้อนรับกับฉันด้วยล่ะกัน ‘

‘ อืมๆ โอเค ‘

ตอนนี้แขกผู้มีเกียรติก็ทยอยมากันแล้ว บีมกับมิคก็กำลังยืนรออยู่ตรงหน้าศาลา เพื่อต้อนรับเเขก

‘ สวัสดีครับคุณลุงณพล คุณหญิงป้า ‘

‘ จ้า เป็นไงบ้างลูก ‘ คุณหญิงป้าถามบีมด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

‘ สบายดีครับ เดี๋ยวเชิญเข้าไปข้างในเลยครับ ‘ บีมพูดเชิญไปที่ศาลา

‘ สวัสดีครับ เดี๋ยวผมพาไปนะครับ ‘ มิคที่อาสาพาท่านทั้งสองไปที่นั่งรับรอง

หลังจากที่มิคไปส่งท่านทั้งสองที่ศาลาแล้วก็มารับแขกผู้มีเกียรติท่านอื่นๆ จนหมดแล้ว ตอนนี้พระก็ได้เข้ามาที่หน้าพิธีศพ
บีมกับมิคก็เข้าไปนั่งฟังพระเทศน์ สอนธรรมและบีมก็เชิญคุณลุงณพล คุณหญิงป้าเป็นประธานในการถวายสังฆทาน เสร็จแล้วก็ถึงเวลาบ่ายสามโมง
ได้เคลื่อนย้ายศพไปที่เมรุ แล้วพิธีก็เริ่มขึ้น คุณลุงณพล คุณหญิงป้าเป็นประธานในการทอดผ้าบังสกุลหน้าศพและวางดอกไม้จันทน์ จากนั้นแขกผู้มีเกียรติท่านๆอื่น ก็วางดอกไม้จนหมดแล้ว บีมกับป้าชุ่มเป็นคนสุดท้ายที่วางดอกไม้จันทน์ สัปเหรอก็เริ่มดันศพแบมเข้าเตาเผาศพไฟฟ้าแล้วปิดประตู ทุกคนก็เดินออกไปจนหมดเหลือบีมคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

‘ แบม พี่ขอให้เราหลับสบายนะน้องรัก ไม่ต้องเป็นห่วงพี่นะ พี่ดูแลตัวเองได้แล้ว ‘ บีมบอกน้องสาวของตัวเองให้ไปสู่สุคติ แต่ความคิดเรื่องการตายของแบมก็เเว๊บเข้ามาในหัวของบีม

‘ ใครที่ทำอะไรไว้ มันก็ต้องได้รับสิ่งที่ทำเช่นกัน ‘ บีมนึกถึงหน้าของมีนขึ้นมาด้วยความโกรธแค้น

จากนั้นเค้าก็เดินไปที่รถ โดยมีมิคและป้าชุ่ม กับหิรัณรออยู่

‘ มีอะไรก็อย่าลืมบอกฉันนะโว๊ย  ‘

‘ อืมขอบใจมากมิค ‘ มิคเอามาตีไหล่เบาๆ

‘ เรื่องแค่นี้ เพื่อเพื่อนฉันทำได้ว่ะ แล้วเจอกันเพื่อน ‘ มิคก็ขับรถออกไปทันที

บีมยืนอยู่สักพัก จากนั้นก็ขึ้นรถกลับบ้าน

‘ ไปกันได้แล้วครับ ‘

เมื่อกลับมาถึงบ้าน บีมก็รีบเอารถคันโปรดออกไปหาคนที่ทำให้น้องของเค้าตายจากไป ไม่นานนักบีมก็มาถึงโรงแรมอิมพีเรียลเซ็นเตอร์ เค้ารีบขึ้นลิฟต์ เมื่อถึงหน้าประตูก็รูดคียการ์ดเข้าไปในห้องก็เห็นสาวร่างบางที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง บีมรีบเดินเข้าไปหาสาวร่างบางทันที

‘ นี่ ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ได้ยินไหม ‘ สาวร่างบางสะดุ้งตื่นทันที

‘ โอ๊ย ฉันเจ็บแขนนะคุณ ‘

‘ อย่ามาสำออยได้ไหม แค่นี้มันไม่ถึงตายหรอก ‘

‘ คุณจะทำอะไร โอ๊ย ‘

บีมเข้าไปกระชากมีนที่นอนอยู่บนเตียง ทำให้คนที่นอนอยู่งงงวยกับการกระทำของเค้า หลังจากนั้นเค้าไปหยิบเสื้อเชิ๊ตกับกางเกงยีนส์จากตู้เสื้อผ้าโยนมาใส่ตรงหน้าของมีน

‘ เปลี่ยนซะ ‘

‘ ทำไมต้องเปลี่ยนด้วยล่ะ ‘

‘ อย่าถามมากได้ไหม ผมบอกให้คุณใส่ก็ต้องใส่อย่ามาเรื่องมากได้ไหม รึอยากจะลองดีกับฉัน ‘

‘ โอ๊ย ฉานเจ็บนะ.. ‘ บีมเอามือบีบแก้มของสาวร่างบางจนเธอร้องออกมา

คำสั่งของบีมทำให้มีนต้องรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เค้าให้มาอย่างรวดเร็ว เมื่อเสร็จแล้วมีไม่รู้จะทำอย่างไรนอกจากอยู่นิ่งให้บีมไขกุญแจที่ข้อเท้าข้างขวาให้
 จากนั้นบีมกระชากแขนสาวร่างบางไปทันที คนทั้งสองก็ออกจากโรงแรมอิมพีเรียลเซ็นเตอร์ ก็ขึ้นรถออกไปทันที

‘ คุณจะพาฉันไปไหน จะพาฉันกลับบ้านใช่ไหมค่ะ ‘ มีนเขย่าแขนของบีมเบาๆด้วยความดีใจ

‘ คุณคิดว่าผมจะพาคุณไปส่งเหรอ ฝันไปเถอะ ‘

‘ แล้วคุณจะพาฉันไปไหนนะ ‘

‘ พาไปขายซ่องแถวชายแดนมั้ง หึ หึ ‘ บีมหัวเราะด้วยความสะใจ

‘ คุณจะบ้าเหรอ จะทำกับฉันอย่างนั้นไม่ได้นะ ‘ มีนยกมือทุบแขนคนที่กำลังขับรถอย่างเเรง

‘ ตึ้บ ตึ้บ นี่แนะ ‘ มีนทุบด้วยเต็มแรง

‘ นี่คุณอยากเจอดีใช่ไหม ห่ะ ‘ บีมจอดรถตรงข้างทางทันที

‘ เอี๊ยดดดดด ‘ เสียงเบรคของรถดังสนั่น

‘ อยากลองดีใช่ไหม ได้ ‘

บีมจอดรถกะทันหัน จากนั้นเค้าก็หันมาหามีนแล้วก็ข้ามมาอยู่ฝั่งเดียวกับที่มีน ตอนนี้บีมคร่อมร่างของมีนไว้ บีมก็ระดมจูบโดยไม่ให้ตั้งตัวพร้อมกระชากเสื้อจนกระดุมหลุด

‘ อย่านะ คุณ อย่าทำแบบนี้นะ ปล่อย ‘

‘ ชอบไม่ใช่เหรอ ก็เธอเลือกเองนิ ‘ เค้าไม่สนใจที่มีนขอร้องกับกระทำป่าเถื่อน ด้วยที่สาวร่างบางขัดขืนไม่ได้นอกจากร้องไห้เงียบๆ บีมเห็นสาวร่างบางเงียบไป
เค้าเงยหน้ามองดูสภาพของสาวร่างบางที่เสื้อเชิ้ตกระดุมหลุดออกบริเวณคอมีรอยดูดแดงเป็นเปื้อนๆที่เค้าฝากไว้ จากนั้นบีมข้ามมายังที่นั่งคนขับเหมือนเดิม
แล้วก็ขับรถต่อ

‘ แค่นี้ก็ทำเป็นร้องไห้ไปได้ ‘

‘................................................ ‘ มีนไม่พูดตอบเค้า นอกจากจะจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วก็หันหน้าหนี

‘ เงียบก็ดี ไม่ต้องพูดมากนั่งอยู่เฉย แล้วอยากคิดว่า ฉันจะพาเธอกลับบ้าน หึ ‘

มีนนั่งเงียบตลอดการเดินทาง โดยมีสายตาของบีมมองมาเป็นพักๆ มีนคิดอยู่ในใจว่า เค้าจะพาฉันไปไหน เมื่อเช้าก็เห็นอารมณ์ดีอยู่ แต่พอกลับเข้ามาแล้วเป็นคนละคนเลย ทำไมเค้าถึงเปลี่ยนไปอย่างนี้ล่ะ 

 


 

 

 

................................................
By สีรุ้งทอตะวัน

 

beegirl
นามปากกา สีรุ้งทอตะวัน
ชื่อ beegirl
ลายเซ็น ฝากนิยายทอมดี้เรื่อง เเค้นในรักและหากนี่คือรัก ด้วยนะ ขอบคุณนะ ;)
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM