เรื่อง นิยาย สตอรี่ พิษรัก แรงแค้น.........แสนพยาบาท


เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

ตอนที่ 5 ขัดดอก

             เวลาใกล้โพล้เพล้เรืองชบาเพิ่งขับรถมาจอดที่บ้านเดินเข้าไปในครัวแย่งมืดจากป้าพวงมาหั่นหมูบนเขียงแหลกละเอียดจินตนาการเห็นหมูสันนอกเป็นอัครพลก็บรรจงสับหมูชนิดที่เครื่องมูลิเน็กซ์ที่สับแหลกละเอียดยังสู้ไม่ได้  เธอแค้นใจมากที่ถูกอัครพลพูดจาเสียดสีใส่ทุกครั้งที่ได้เจอผู้ชายอะไรปากจัดหยั่งกะสาวประเภทสอง  กลับบ้านอย่าลืมถามตัวเองละว่าเป็นเพศอะไรกันแน่

             ‘อีตาบ้า  อย่าให้เจออีกนะฉันสับไม่เลี้ยงแน่

             ‘จะสับใครเหรอจ๊ะลูก

              ‘ลิเดียจะสับผู้ชายปากเสียคะ  เจอหน้ากันทีไรชอบกวนประสาททุกทีว่างๆน่าจะไปหาจิตแพทย์ซะหน่อยเผื่อทีจะได้เลิกมองคนอื่นในแง่ร้ายเสียทีเรืองชบานึกถึงหน้าอัครพลทีไรก็หงุดหงิดงุ่นง่านใจทุกที เร่งความแรงในการสับหมูมากขึ้นจนเขียงแตก  เหล่าบรรดาสาวใช้ตกใจกับอารมณ์ของคุณหนูสาวแปรปรวนซะยิ่งกว่าสาววัยทองเสียอีก

               ‘ปากเสียแบบไหนนะลูก เขาหยอกเย้าเราเล่นหรือเปล่ารังรองพูดขณะที่หยิบมีดอิโต้ไปวางลงในอ่างล้างจาน  อยากรู้จริงๆว่าผู้ชายคนนั้นได้พูดอะไรจึงทำให้เรืองชบาโกรธหัวเสียได้ขนาดนี้

                ‘ก็เขาหาว่าเราเป็นคุณหนูไฮโซหยิบโหย่ง  ทำอะไรก็ไม่เป็นมีดีก็แค่เกาะเงินพ่อแม่ใช้ไปวันๆพอหนูไปเจอเขาที่มูลนิธิครูน้อยก็เข้ามาพูดกระแนะกระแหนว่าหนูมาทำบุญก็เพื่อสร้างภาพ  มองโลกในแง่ร้ายจริงๆอย่าให้เจออีกก็แล้วกัน

                หญิงสาวบ่นงึมงำเดินออกไปเลยทิ้งให้ผู้เป็นแม่ยืนงงเป็นไก่ตาแตก  ความโกรธแทรกซึมเข้าไปข้างในหัวใจที่มีคนกล้าดีมาว่าลูกสาวตนเป็นอย่างโน้นอย่างนี้พวกขี้อิจฉาตาร้อนผ่าวก็งี้แหละนึกจะหาเรื่องพูดจากระทบกระแทกใส่กัน   โอ๊ย.....น่ารำคาญสิ้นดี

                ********************************************************************************

               

    

             ในที่สุดทั้งนายรุตและพะแพงต่างก็มีปัญหาเรื่องติดการพนันในบ่อนคาสิโนแห่งหนึ่งในหมู่บ้านท้ายซอยจนได้  หนี้สินตั้งหมื่นห้ายังไม่รวมกับหนี้เก่าที่ค่อยๆสะสมพอกพูนมากขึ้นเรื่อยๆจนถึงห้าแสนบาท สองผัวเมียนึกขึ้นมาได้ว่าถ้าไม่มีเงินห้าแสนไปใช้ภายในวันพรุ่งนี้ลมหายใจก็คงจะไม่มีให้หายใจอีกต่อไปพะแพงจึงมีความคิดจะเอาลูกสาวของตัวเองไปขายให้กับอาเสี่ยโรงน้ำชาในชุมชนเห็ดขาว  ใบหน้าของพนิดาตอนนี้มีแต่บาดแผลพุพองน่าเกลียดจากการถูกน้ำร้อนสาดคงขายไม่ได้ราคาสุดท้ายก็ตัดสินใจเดินออกตามหารัญชมณีกลับบ้าน

                 ‘ไม่เป็นไรนะลูกรัน  น้าพาหนูกลับมาสู่อ้อมกอดของบ้านหลังนี้อีกครั้ง

                 พะแพงไปเจอรัญชมณีที่หน้าปากซอยสภาพตอนนั้นดูมอมแมมและหิวโซเพราะยังไม่ได้ทานอาหารแต่เช้า  ผู้เป็นน้าเข้ามาพูดจาอ่อนโยนกว่าทุกครั้งทำดีกับเธอเปรียบเสมือนลูกสาวในไส้ทั้งๆที่ผ่านมาพะแพงไม่เคยทำดีกับเธอเลยซักครั้ง

                 ‘น้าพะแพงอย่าตีรันอีก  รันกลัว รันผิดไปแล้วรันขอโทษ  ฮือๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆกล่าวจบก็เข้าไปโผกอดเด็กสาวที่นั่งร้องไห้เป็นเผาเต่าปลอบประโลม ปาดน้ำตาทิ้งและเดินกลับไปเอาชุดที่ลูกสาวเคยยึดมาเป็นของตัวเองกลับมาให้เธอ

                  ‘น้าเอาชุดราตรีมาคืนให้หนูรันแล้ว  วันพรุ่งนี้รันแต่งตัวสวยๆออกไปทำธุระกับน้าข้างนอกด้วยกันหน่อยได้ไหม

                  ‘ไปไหนเหรอ

                  ‘ก็จะพาไปฉลองเพื่อมิตรภาพใหม่ของครอบครัวเราไง  เราจะได้กินอาหารหรูๆระดับภัตตาคารด้วยกันอย่างทื่หนูรันเคยใฝ่ฝันไงลูก

                   รัญชมณีฉีกยิ้มกว้างดีใจที่น้าของเธอยังจำความปราถนาตอนเด็กๆได้ทั้งๆที่นานมาหลายปีจึงตอบตกลงทันที  พะแพงยิ้มให้ก่อนจะหยิบผ้าห่มผืนบางขึ้นมาบดบังร่างบางเดินกลับมาที่ห้องตัวเองทำท่าสะเอียดสะเอียนขยะแขยงปริปากบ่นพึมพำคนเดียว

                   ‘รู้ตัวหรือเปล่าว่าตัวเองกำลังโดนหลอก  นังรันหน้าโง่  โง่เหมือนแม่มันไม่มีผิดเพี้ยน

                    จริงๆแล้วที่พะแพงต้องทำดีกับรัญชมณีนั้นเป็นเพราะเหตุจำเป็นที่จะต้องใช้หลานสาวคนเดียวคนนี้ให้เป็นประโยชน์และก็เป็นแผนแก้แค้นที่เธอทำร้ายลูกสาวจนเสียโฉมกับเรื่องตีท้ายครัวที่เกิดขึ้นวานนี้  ดูสิหล่อนเชื่อคนง่ายอยู่แบบนี้อะไรๆก็ง่ายขึ้นแล้ว

                   แสงอาทิตย์ในยามบ่ายทอดลงบยนหลังคามุงสังกะสีทำให้อากาศภายในบ้านร้อนอบอ้าว  พะแพงแต่งตัวสวยเหมือนคุณนายมหาเศรษฐีมาหารัญชมณีที่ห้องเคาะประตูตะโกนเรียก

                    ‘หนูรัน  หนูรัน  แต่งตัวเสร็จหรือยัง

                    ‘เสร็จแล้วจ้าน้า  จะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ

                    หญิงสาวตะโกนตอบพลางลุกเดินไปเปิดประตูพะแพงก็ฉวยข้อมือเธอออกไปที่รถเบ็นซ์คันงามจอดตระหง่านอยู่หน้าบ้าน  ขึ้นรถออกขับเคลื่อนไปสู่ร้านอาหารภัคตาคารจีนย่านสาทรท่าทางคุณน้าจะลงทุนมากสำหรับมิตรภาพที่ดี พอเดินทางมาถึงแล้วพะแพงก็ขอตัวเข้าไปห้องน้ำก่อนส่วนรัญชมณีก็ถูกกลุ่มผู้ชายต้อนให้เข้าไปด้วยกันทั้งๆที่ใจอยากจะรอคุณน้าเข้าห้องน้ำให้เสร็จก่อน

                    ชายร่างท้วมเป็นเจ้าขอบ่อนสารภีที่อยู่ในซอยถัดจากโรงเหล้าเคล้านารีสองนั่งคอยเด็กสาวที่มีคนเอามาขัดดอกอยู่ภายในห้องอาหารจีนส่วนตัวอยู่ข้างใน  รัญชมณีเก้ๆกังๆไม่กล้าเดินเข้าไปแถมรู้สึกอึดอัดที่พวกผู้ชายหน้าโหดใส่สูทผูกไทค์เดินตามยังกะนักโทษโดนคุมตัวก่อนขึ้นศาลอาญา

                    ‘นั่งลงก่อนสิ

                    เมื่อรัญชมณีก้าวเข้ามาสิ่งแรกที่เธอควรจะทำก็คือยกมือไหว้ก่อนนั่งลงร่วมรับประทานอาหารร่วมกัน น่าแปลกใจเหลือเกินที่ไม่มีคนในครอบครัวเธอมาร่วมวงด้วยไปไหนกันหมดนะหรือพวกเขาจะติดธุระไม่สามารถมาได้ทั้งที่ไม่รู้ว่าตอนนี้คนที่เธอคิดถึงนั้นได้ชิงหนีกลับไปนอนตีพุงที่บ้านสบายใจเฉิบที่หนี้สินเป็นแสนกำลังจะหมดไปชั่วพริบตาเดียว  เสี่ยตารู้สึกประทับใจที่เห็นสินค้าชิ้นโบว์แดงอยู่ตรงหน้าช่างงดงามเปรียบเสมือนดอกไม้เพิ่งจะแรกแย้มแตกกลีบออกเป็นใบ  ดวงตากลมโต  จมูกโด่ง  ปากสวยเป็นกระจับ ผิวพรรณขาวราวคุณหนูแต่ไม่น่ามาอยู่สลัมในชุมชนเห็ดขาวเลย

                      ‘หนูอยากกินอะไรก็สั่งได้เลยนะ  ไม่เป็นไรเสี่ยเลี้ยงเองเสี่ยตาเอ่ยชวนให้เธอกินอาหารอยู่บนโต๊ะ

                      ‘ไม่ดีกว่าคะพอดีหนูเป็นห่วงคุณน้าเห็นไปเข้าห้องน้ำนานแล้วทำไมยังไม่ออกมานะรัญชมณีสงสัยว่าทำไมพะแพงเข้าห้องน้ำนานจังหรือว่าจะเกิดอุบัติเหตุล้นล้มในห้องน้ำ ไม่ได้การละเธอต้องรีบลุกไปดูเสียหน่อยแล้ว  ระหว่างเธอลุกขึ้นชายสวมแว่นดำหน้าโหดก็เข้ามาจับเธอไว้มากับเสียงพูด

                      ‘เธอจะไปไหนคนตัวอ้วนกลมถามตวาดเสียงดังจนคนที่ลุกขึ้นสะดุ้งโหยงไปกับน้ำเสียง

                      ‘ไปเข้าห้องน้ำป่านนี้น้าของฉันยังไม่ออกมา

                       ‘หมายถึงพะแพงใช่ไหม  ยัยพะแพงเขากลับบ้านไปแล้วเสียงทุ้มกล่าวพลางคีบหูฉลามจิ้มเข้าปากกว้างๆ 

                      ‘ทะ.....ทำไมเสี่ยพูดแบบนี้ละ  ไม่รู้ละรันจะไปดูน้าที่ห้องน้ำหญิงสาวดื้อดึงพยายามจะออกไปให้ได้ชายหน้าโหดทนไม่ไหวกระชากเข้าไปตบหน้าเธอสองฉาดอย่างแรงจนหน้าหันชายทั้งสองเดินย่ามสุมหมายจะจับเธอไปซ้อมแต่เสี่ยปรามไว้

                      ‘พวกลื้อจะทำร้ายอีแบบนี้ไม่ได้นะ เดี๋ยวสินค้าก็ช้ำหมดขายไม่ได้ราคาอีก

                      ‘สินค้า   สินค้าอะไรฉันไม่เข้าใจ

                      รัญชมณีไม่เข้าใจว่าสินค้าที่เสี่ยตาพูดถึงนั้นหมายถึงอะไร  หรือว่าน้าพะแพงจะเอาเธอมาขายให้เสี่ยเป็นไปไม่ได้เพราะเมื่อคืนพะแพงยังทำดีกับเธอราวกับเป็นลูกเป็นหลาน  เชื่อใจว่าน้าคงไม่กล้าทำเรื่องบ้าๆพวกนี้แน่

                       ‘ก็คือว่ายัยพะแพงได้เอาเธอมาขัดดอกให้เสี่ยนะสิ น้าของเธอติดการพนันห้าแสนต้องหาเงินมาชดใช้หนี้แต่ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะหาผู้หญิงสวยๆมาประเคนให้ถึงที่  เสี่ยว่าสวยๆอย่างเธอคงจะช่วยดึงดูดให้คนมาเที่ยวโรงน้ำชาแน่ๆเดี๋ยวเสี่ยจะดูแลเธอเอง

                       เสี่ยตาบอกความจริงทั้งหมดให้รัญชมณีฟังว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นแผนการของคนที่ติดการพนันแล้วเอาผู้หญิงมาส่งให้กับเจ้าของบ่อนเป็นการขัดดอกอย่างที่หล่อนคาดไม่ถึง  แสดงว่าที่น้าเธอทำดีก็เป็นแผนลวงดีๆนี่เองไม่น่าหลงกลซะตั้งแต่ทีแรก ดังนั้นเธอจึงรอจังหวะเผลอและลุกขึ้นวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิตพอวิ่งออกไปได้ไม่กี่ก้าวคนของเสี่ยตาก็จับตัวไว้ได้และจับลากขึ้นรถตู้ออกไปทันที  เสี่ยตาทิ้งเงินก้อนปึกหนึ่งไว้บนโต๊ะลุกขึ้นขับรถตามรถตู้ออกไป

                      ‘ปล่อยฉันนะ  ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ฉันจะกลับบ้าน

                       ผัวะ!!!!!!

                      นาทีนั้นร่างของรัญชมณีก็ร่วงผล็อยลงไปสลบกับพื้นเมื่อรู้สึกมีของแข็งมาทุบลงบนท้ายทอยลากขึ้นรถ  เสี่ยตาขึ้นรถตู่ไปโอบรัดร่างหญิงสาวก่อนจะเร่งสั่งให้คนขับเอารถออก  ภาพที่ร่างบางนอนสลบไสลอยู่ข้างๆทำให้เสี่ยตาอดที่จะมองเรือนร่างสวยดั่งผลงานปฏิมากรรมนั้นไม่ได้เพราะเธอช่างสวยใสถูกใจเสียจริง

                      ‘ถ้าเสี่ยได้หนูมาเป็นเมียซักคนจะไม่ลืมพระคุณเลย

                       โรงเหล้าเคล้านารีสองแห่งนี้สร้างขึ้นมาเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วเพื่อเอามาบังหน้าธุรกิจที่ผิดกฏหมายอย่างการค้าประเวณีข้ามชาติ  รัญชมณีคือเหยื่อรายต่อไปที่จะส่งออกไปขายที่ประเทศญี่ปุ่นเพราะหล่อนมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับคนญี่ปุ่นมากจึงต้องคุมขังไว้ในห้องชั้นดี

                       ตกเย็นอัครพลก็ถูกรังสิมันต์ชวนไปเที่ยวกลางคืนที่โรงเหล้าเคล้านารีสองที่มีแต่ผู้หญิงสวยๆมาบริการให้เพียบแถมอยู่ละแวกเดียวกับบ้านของรัญชมณีผู้หญิงที่เขาหลงชอบอยู่ด้วยจึงเป็นไปได้ที่จะแวะเข้าไปหาเมื่อเดินทางมาถึงก็จองโต๊ะนั่งรอให้สาวๆออกมาบริการ

                      เสียงร้องไห้ปนสะอื้นดังมาทางด้านบนทำให้เด็กเสริฟใหม่ๆที่เพิ่งทำงานสงสัยว่ามันดังจากห้องไหน  ภายในห้องสี่เหลี่ยมที่เป็นห้องสำเริงสำราญของพวกผู้หญิงหากินรัญชมณ๊ร้องไห้ลั่นห้องที่รู้สึกเพิ่งรู้ตัวว่าถูกหลอกผู้เป็นน้าสาวหลอกลวงเอามาขายตัวเพื่อเป็นการขัดดอกใช้หนี้กับเสี่ย  พะแพงไม่น่าเล่นการพนันไว้เสียแต่แรกเพราะนั่นมันเป็นสิ่งยั่วยุให้เกิดกิเลสขนาดใหญ่เสียแล้วก็ต้องต่อยอดอีก  ยิ่งต่อก็ยิ่งเสียทบกับไปเรื่อยๆสุดท้ายก็ต้องเสียเข้าซักวัน 

                      ‘อย่านะอย่า  อย่านะ  อย่าเอาฉันไปขายเลยขายไม่ออกจริงๆ

                      ‘นังตอแหล  อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องที่แกแอบได้เสียกับผัวอีพะแพงเพราะเรื่องนี้เขาเอาไปเม้าท์ทั่วตลาดแล้วแกมันไม่ใช่สาวบริสุทธิ์แล้วแต่ไม่เป็นไรถ้าพวกฉันจะใส่ตระกร้าล้างน้ำให้แกแล้วเอาไปขายต่อที่ต่างประเทศคนที่นั่นไม่สนใจเว้ยว่าแกจะเคยผ่านมือชายหรือไม่

                      คำพูดของไอ้ตี๋ตาส่อนลูกน้องมือขวาทำให้หญิงสาวรับไม่ได้แผดเสียงอาลวาดใส่จนโดนตบคว่ำลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง  เสี่ยตาเดินผ่านมาพอดีก็เดินเข้าไปจัดการสั่งสอนทั้งตบทั้งตีและทุบจนร่างบางบอบช้ำไปทั้งร่างกาย  หญิงสาวถอยกรูดไปจนแผ่นหลังชิดเตียงยกมือปลกๆร้องขอ

                       ‘อย่าทำร้ายรันเลย  รันขอโทษ  รันผิดไปแล้วฮือๆๆๆๆๆ  รันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายใครเลยหยุดคะหยุด  พอได้แล้วรันกลัวหญิงสาวกล่าวเสียงละลักขาดๆหายๆ  ดวงตารื้นขึ้นเงยหน้ามองจนเสี่ยเปลี่ยนใจไม่ซ้อมหญิงสาวแล้วแต่สั่งให้จันทร์แม่เล้าดาวเด่นมาแต่งหน้าให้รัญชมณีเริ่มทำงานรับแขกตั้งแต่คืนนี้

                       สองชั่วโมงผ่านไปโต๊ะของอัครพลก็มีสาวๆมาล้อมเรียงรายอยู่บนโซฟาสีแดงเลือดหมูที่มีแต่เครื่องดื่มแอลกอฮอล์นานาชนิดวางไว้บนโต๊ะหนากลมไม่นานน้ำสีเหลืองก็หายวับไปกับตาทำให้ความเมามาครอบงำรังสิมันต์ 

                       ‘น้องถ้วย  ชาและกาแฟจ๋ามาเล่นไล่จับกันไหม

                       สาวๆกรี๊ดดีใจเอาผ้ามาผูกตาวิ่งไล่จับสนุกสนานเฮลั่นตรงข้ามกับอัครพลที่นั่งเฉยๆ ทำสีหน้าไร้อารมณ์เบื่อหน่ายจึงคว้าเหล้าขึ้นมาซดแก้เซ็งชดเชยเวลาที่หายไปกับเรื่องไร้สาระ  เวลาของเขาเป็นเงินเป็นทองคงไม่ปลื้มกับเรื่องพวกนี้หรอก

                      ‘ไปบริการพี่โต๊ะนั้นสิ  ทำหน้าเซ็งๆไม่สนุกยังไงไม่รู้

                       รัญชมณีเดินนำลิ่วๆจำใจออกไปหาชายหนุ่มคนนั้นพอเดินไปถึงก็จำได้ว่าเป็นอัครพลที่เคยพาไปฉลองวันเกิดก็เลยคิดหาทางใช้เขาเป็นเครื่องมือในการหลบหนีออกไปครั้งนี้

                       ‘มาดื่มคนเดียวเหรอคะ

                       ‘มากับเพื่อนก็เหมือนมาคนเดียวแหละจะบอกให้เขาตอบไปโดยไม่ได้สนใจมองหน้าคนถามว่าเป็นใครมาจากไหน  หญิงสาวจึงเข้าไปกระซิบกระซาบที่ติ่งหูของเขา

                       ‘รันเองคะคุณเอ็มวี

                       เท่านั้นแหละชายหนุ่มก็สำลักน้ำพรวดรัญชมณ๊ตัดสินใจรับหน้าที่เทกแคร์ชายหนุ่มสารพัดไปปากก็เล่าเรื่องความจริงที่เกิดขึ้นทั้งน้ำตา

                       ‘รันถูกเสี่ยจับตัวมาขายคะทั้งๆที่รันไม่เต็มใจ  ที่บ้านของรันยากจนมากต้องปากกัดตีนถีบหาเช้ากินค่ำส่วนพ่อแม่รันก็ตายเหลือแต่คุณพะแพงและสามีที่เอาแต่รังแกรันตั้งแต่เด็กๆ  รันต้องทุกข์ทรมานแค่ไหนที่ต้องมาอยู่สถานที่แบบนี้

                       อัครพลตกใจที่ได้ยินคำพูดของรัญชมณีประกอบกับห้าตาเขียวช้ำที่เพิ่งถูกซ้อมหมาดๆปกปิดรอยช้ำไม่มิดจนโปล่ออกมาให้เห็นก็ยิ่งแค้นใจที่มีคนทำร้ายผู้หญิงที่เขากำลังตกหลุมรัก  ความสงสารบรรดาให้เกิดความรักเข้าเต็มประตา

                       ‘เจ็บใจนักเชียวคนพวกนี้ทำร้ายแม่แต่ผู้เป็นเพศแม่หน้าตัวเมียของแท้แบบนี้ปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว

                       ‘แล้วคุณเอมวีจะช่วยรันไหมคะความหวังสุดท้ายอยู่ที่เขาก็ไม่รู้ชะตากรรมวันข้างหน้าว่าจะหนีรอดออกไปจากเงื้อมมือพวกค้ากามรมณ์ไปได้เมื่อไหร่  ชายหนุ่มพยักหน้าตอบรับปากว่าจะช่วยเธอออกไปจากโลกการค้าเรื่องโลกีย์ให้ได้

                       เสี่ยตากำลังเดินเข้ามาทักทายลูกค้าตามปากติเมื่อเห็นรัญชมณีมาค้อนรับแขกของเขาแล้วสบายใจที่ไม่ร้องไห้โยเยเหมือนเด็กๆถูกรังแกแล้ว  อัครพลก็ให้ความร่วมมือในการตอบคำถามของเขาอย่างดีจนได้มาเห็นรอยฟกช้ำบนใบหน้าของรัญชมณีแล้วเก็บอารมณ์ขุ่นมัวไม่ไหวลุกขึ้นชกต่อยเสี่ยตาหงายเก๋งลงบนโซฟา  ผู้คนในร้านพากันวิ่งแตกตื่นที่มีเหตุทะเลาะวิวาทในโรงเหล้าเคล้านารีสองจนไม่มีลุกค้าในร้าน  เขาใช้เวลาในการต่อสู้พวกคนของเสี่ยตาไปเพียงสิบนาทีก็สามารถจัดการได้  จึงยื่นข้อเสนอด้วยการขอซื้อตัวของรัญชมณีมาจากเสี่ย  ทีแรกเสี่ยตาไม่ยอมพอเห็นมูลค่าของเงินในใบเช็คมูลค่าเจ็ดหลักก็ยอมตกลงทันทีแต่ไม่ยอมเลิกราเพราะเสี่ยตาก็มีใจให้กับรัญชมณีเช่นกัน

                      ‘อย่าคิดว่าคุณได้ตัวน้องรันแล้วเหตุการณ์จะสงบ

                       ระหว่างการหลบหนีลูกน้องของเสี่ยก็ใช้ปืนกระบอกไล่ยิงกระหน่ำใส่รถของอัครพลไม่ยั่ง  กะจะเอาให้ตายทั้งคู่ไปเลยแต่คนอย่างอัครพลฉลาดสามารถหลบหลีกกระสุนได้อย่างว่องไวจนคนร้ายทรงตัวไม่อยู่ขับรถเลี้ยวไปชนหัวสะพานตกน้ำตายคาที่  ทำให้ทั้งสองรอดเหตุการณ์นาทีฉุกเฉินไปอย่างปาดเส้นยาแดงนึกว่าจะไม่มีชีวิตให้รอดซะแล้ว

                       ‘เรารอดตายแล้ว

lilydales
นามปากกา lilydales
ชื่อ lilydales
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM