เรื่อง นิยาย สตอรี่ กรรมสิทธิ์หัวใจ

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

ตอนที่ ๑


                พีรพัฒน์ วิศิษฏการละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กทันทีที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น แต่ยังไม่ทันที่ชายหนุ่มจะได้เอ่ยปากอนุญาต ประตูห้องก็ถูกดันออกพร้อมๆกับร่างบางสมส่วนในชุดเดรสแขนกุดสีขาวที่ก้าวเข้ามา


                “อยู่ที่นี่จริงๆด้วยนะคะพี” กระแสเสียงอันสดใสของผู้มาใหม่เอ่ยทัก ใบหน้าสวยหมดจดนั่นประดับด้วยรอยยิ้มอ่อนหวานเสียจนเขานึกโกรธอาการโผล่เข้ามาแบบถือวิสาสะของเธอผู้นี้ไม่ลงเลย ชายหนุ่มคลี่ยิ้มน้อยๆ


“ผมก็ต้องอยู่นี่สิรัก ที่นี่บริษัทผมนะ” พีรพัฒน์ตอบขณะเบนสายตากลับมายังหน้าจอ มันยังเหลือคำสั่งอีกสองสามอย่างที่เขาต้องเขียนลงไปในคอมพิวเตอร์ของเขา


“อ้อ! ค่ะ” สาวสวยนาม ‘หทัยรัก วรโชติ’ พยักหน้าหงึกหงักขณะพาร่างอรชรอ้อนแอ้นมาทรุดตัวลงนั่งบนโซฟารับแขกที่อยู่เยื้องไปด้านข้างโต๊ะทำงานของเขา


“ที่นี่น่ะบริษัทพี” เสียงเจ้าหล่อนว่า ก่อนที่จะยิงประโยคย้อนถาม


“แล้วเอพีกรุ๊ปล่ะคะ?” ดวงตายาวรีที่ถูกล้อมด้วยแพขนตายาวงอนเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยราวกับต้องการคำตอบจากเขาเสียเดียวนี้ แต่แน่นอนว่าสิ่งที่พีรพัฒน์แสดงออกไปคืออาการนิ่งและความเงียบ


“เฮ้อ! พีน่ะ” หทัยรักแสร้งถอนใจมาแรงๆ เอนแผ่นหลังไปพิงพนักโซฟาตัวนุ่มจนเต็ม “ตั้งแต่รู้จักกันมาคุณก็เป็นแบบนี้เสมอเลยนะ เงียบขรึม แล้วก็ยากจะเข้าใจ”


                “หืม?” พีรพัฒน์เลิกคิ้วยิ้มๆ “ผมน่ะนะยากจะเข้าใจ?” ทวนคำเจ้าหล่อนแล้วก็อดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลงไปพิมพ์อะไรก่อกแก่กบนโน้ตบุ๊กตัวเองต่อ หนนี้สาวสวยเลยค้อนขวับให้อย่างเปิดเผย


                “ก็ใช่สิคะ” เจ้าหล่อนบอก กระแสเสียงแบบกระฟัดกระเฟียดเล็กๆนั่นส่งผลให้เขาอดจะหัวเราะเบาๆในคอไม่ได้ หนนี้หทัยรักเลยถอนหายใจจริงจัง


“พีคะ” หทัยรักเรียก “ตอนนี้ที่นั่นก็เป็นบริษัทของพีเหมือนกันนะคะ แล้วเดี๋ยวสัปดาห์หน้าเอพีกรุ๊ปก็จะนัดประชุมร่วมกรรมการผู้ถือหุ้นแล้ว ใจคอพีจะไม่ลองเข้าไปศึกษาข้อมูลดูก่อนสักนิดเลยหรือคะ”


“ผมไม่ค่อยถนัดเรื่องธุรกิจอสังหาริมทรัพย์พวกนั้นเท่าไหร่หรอก”


“เป็นเพราะคุณไม่อยากจะตั้งใจศึกษามากกว่าค่ะ” หญิงสาวสวน “รักแน่ใจว่าระบบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ที่พีอ้างว่าไม่ค่อยถนัดน่ะ มันง่ายกว่าการวางระบบรักษาความปลอดภัยบนเครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่พีแอลเอส ซิเคียวริตี้ ซิสเต็มส์ ของพีทำแน่”


พีรพัฒน์หัวเราะขำ


“ผมว่ามันคนละเรื่องกันแล้วนะรัก”


“ตอนนี้เป็นเรื่องเดียวกันแล้วค่ะ” หทัยรักบอก ร่างบางสมส่วนดันหลังขึ้นมานั่งตัวตรง สีหน้ากระเง้ากระงอดอย่างเด็กขัดใจเปลี่ยนไปเป็นดูจริงจัง


“พีคะ เอพีกรุ๊ปต้องการประธานบริหารนะคะ พีอยากเห็นบริษัทที่คุณป้าอังสร้างมาด้วยความอุสาหะต้องหยุดชะงัก เปลี่ยนมือ หรือว่า...ร้ายที่สุดคือต้องปิดตัวลงไปงั้นหรือคะ”


หนนี้ดูเหมือนความพยายามของหทัยรักจะมีผลขึ้นมาบ้างเพราะพีรพัฒน์เงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ แม้จริงๆแล้วเขาจะรู้ดีว่าไอ้ข้อร้ายสุดที่หทัยรักว่า มันจะมีโอกาสเป็นไปได้น้อยมาก เพราะไม่ว่าอย่างไรคุณอมรผู้เป็นพ่อของเจ้าหล่อนก็เป็นหนึ่งในบอร์ดบริหารซึ่ง...พีรพัฒน์ออกจะมั่นใจว่าเขาคงไม่ยอมให้เอพีกรุ๊ปต้องล้มลงง่ายๆแน่ แต่...ถ้าเปลี่ยนมือไปน่ะ ก็อาจไม่แน่


                “อืม...ก็ได้ครับรัก” พีรพัฒน์ตอบ ใบหน้าสวยฉีกยิ้มสดใสอันเป็นเสน่ห์แบบที่เจ้าตัวมั่นใจเกินร้อยว่าต้องกระตุกลมหายใจผู้ชายได้สักครึ่งประเทศ แต่...แน่แหละ เธอไม่ประมาทว่าพีรพัฒน์อาจเป็นผู้ชายแบบที่เหลืออีกครึ่งประเทศ เพราะงั้นการจะทำให้เขารู้สึกเหมือนลืมหายใจกับเธอได้ มันก็คงต้องมีจริตเสน่ห์ตบท้ายกันนิด


                แล้วสำหรับผู้หญิงสวยๆระดับอดีตดาวมหาวิทยาลัยอย่างเธอ แค่เสียงหัวเราะใสกริ๊ง กับคำพูดหวานๆประมาณว่า ‘ต้องอย่างนี้สิคะ พีน่ะน่ารักที่สุดเลย’ ก็น่าพอถมถืด


แต่ทว่า...


                “หึๆๆ ต้องอย่างนี้สิคะ พีของรักน่ะ น่ารักที่สุดเลย”


ชายหนุ่มเพียงยิ้มน้อยๆก่อนจะหันหน้ากลับไปหาจอคอมพิวเตอร์อีกครั้ง บอกได้เลยว่าปฏิกิริยาอย่างนั้นทำเอาอดีตดาวมหาวิทยาลัยแทบจะใบ้รับทาน! ก็ขนาดเธอเพิ่มคำว่า ‘พีของรักน่ะ’ เข้าไปด้วยเพื่อกันเหนียวแล้วนะ แต่...


                อ๊าย! ไอ้ผู้ชายบ้า!


หทัยรักสูดหายใจเข้าปอดยาวๆ เค้นรอยยิ้มกระชากใจชายตามสไตล์ตัวเองขึ้นมาใหม่ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นแล้วพาร่างอ้อนแอ้นมายืนท้าวแขนกับโต๊ะทำงานของชายหนุ่ม บางทีระยะจากโซฟาเมื่อกี้อาจไกลไป หนนี้เลยมาใกล้ๆ ระยะเผาขนแบบนี้ พีรพัฒน์จะไม่อึ้งกิมกี่กับเสน่ห์เธอบ้างก็ให้มันรู้ไป!


                “อืม...แล้ว...” หทัยรักลากเสียง เอียงคอน้อยๆประมาณ ๓๕ องศา เป็นกิริยาแบบเด็กสาว ๑๔-๑๕ ตอนเจอปัญหาแบบ...ไม่มั่นจ๊าย...ไม่มั่นใจ เรียกกันได้ว่าแอ๊บใสเนียนสุดชีวิต


“แล้วพีจะเข้าไปวันไหนล่ะคะ เอ...ถ้ายังไงเข้าไปบ่ายนี้พร้อมรักเลยดีมั้ยคะ รักจะได้โทร.ไปบอกเลขาฯให้เขาเตรียมเอกสารอะไรไว้ให้ด้วย”


                “อือ ผมว่าไว้ก่อนดีกว่า ขอผมเคลียร์งานผมที่นี่ก่อน สองวันนะ แล้วสัปดาห์หน้าผมจะเข้าร่วมประชุมบอร์ดด้วยแล้วกัน” พีรพัฒน์ตอบกลับมา ไม่ได้ละสายตาไปเห็นไอ้สามสิบห้าองศาที่หทัยรักอุตส่าห์ทำเลย


เฮ้ย! ไอ้ผู้ชายบ๊าบ้า!


“ก็ได้ค่ะ!” หทัยรักบอก เสียงตึงขึ้นมานิดอย่างช่วยไม่ได้ แม้จะหมั่นกรอกหูตัวเองอยู่ว่าผู้ชายอย่างพีรพัฒน์น่ะเขาเรียก ‘สุขุม’ แต่หลายต่อหลายครั้งเลยที่ผู้ชายคนนี้สุขุมเกินไปเสียจนหทัยรักแทบอยากจะกรี๊ดใส่หู! นี่ถ้าไม่ติดว่าพีรพัฒน์กลายไปเป็นเจ้าของธุรกิจที่มีเงินหมุนเวียนในระบบปีหนึ่งๆในระดับร้อยล้านแล้วละก็ เธอจะ...


                ฮึย!


                “เอ่อ พีคะ” หทัยรักเปลี่ยนโทนเสียงใหม่ “ใกล้เที่ยงแล้ว เราออกไปหาอะไรอร่อยๆทานกันข้างนอกดีมั้ยคะ”


“รักไปก่อนดีกว่า ผมจะขอตัวทำงานอยู่นี่อีกหน่อย”


นั่น! เอามันเข้าไป


                “แต่ว่ากองทัพเขาต้องเดินด้วยท้องนะคะ” หทัยรักว่า “หรือว่าพีจะเถียงล่ะว่าไม่จริง”


ทั้งที่สายตาไม่ได้วอกแวกไปกว่าพื้นที่แถวหน้าจอโน้ตบุ๊กแต่พีรพัฒน์ก็ยังคลี่ยิ้มน้อยๆออกมา เขาเองก็คงต้องยอมรับเงียบๆว่าสาวสวยตรงหน้ามีทั้งความอดทนและพยายามดีทีเดียว แต่...


                “หึๆ ผมไม่เถียงหรอก เพียงแต่ตอนนี้กองทัพผมยังไม่หิว อีกอย่าง ถ้ารักต้องการให้ผมเข้าไปที่เอพีกรุ๊ปก่อนอังคารหน้า ผมก็ต้องจัดการงานทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อน มันค่อนข้างยุ่งน่ะเพราะบริษัทผมเพิ่งรับงานลูกค้าใหม่ เราต้องเซ็ทพวกอุปกรณ์เน็ตเวิร์ค แอคเสส คอนโทรล ควบคุมการเข้าใช้เครือข่ายในองค์กรของลูกค้า รวมถึงระบบจัดการล็อกไฟล์ที่เป็นแหล่งบันทึกข้อมูลจราจรบนเครือ...”


                “โอเคค่ะ!” คนฟังโพล่งออกมาก่อนจะยืดตัวขึ้นยืนเต็มความสูง หทัยรักหน้างอไปนิดอย่างช่วยไม่ได้ ก็เล่นสาธยายศัพท์แสงอะไรที่คนที่เป็นเฉพาะ ’ใช้’ คอมพิวเตอร์อย่างเธอฟังไม่รู้เรื่องนี่


“ก็ได้ รักไม่กวนพีแล้วก็ได้ เชิญพีเคลียร์งานของพีได้ ตามสบายเลย!” ว่าจบก็สะบัดตัวพรืด เดินมาแถวๆหน้าประตู แต่ไอ้การจะเปิดประตูพรึบแล้วฟัดเฟียดออกไปเลยก็ใช่ที่ หทัยรักชะงักตัวไว้นิดยามจะคว้าลูกบิดเปิดออก หญิงสาวเบือนหน้ากลับมาหาพีรพัฒน์ก่อนยกองศาใบหน้าหมดจดเชิดขึ้นอย่างต้องการประกาศให้ชายหนุ่มสำนึกได้สักทีว่า การทำให้ผู้หญิงสวยๆขัดใจน่ะ


มันเป็นความผิดนะ!


แต่ทว่า...


                “ขอบคุณมากนะครับรัก อีกสองวันค่อยพบกันที่เอพีกรุ๊ป”


                “ค่ะ! แล้วรักจะคอย!” หทัยรักประกาศออกไปพร้อมกับสาบานในใจ สักวันเธอจะต้องทำให้พีรพัฒน์มาสยบแทบเท้าเธอให้ได้...คอยดู


............

นามปากกา phom0305
ชื่อ phom0305
ลายเซ็น ♥♥
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM