เรื่อง นิยาย สตอรี่ พิศวาสทาสรักทมิฬ Nc 20+ นิยายอิโรติก <สนพ.จอยบุ๊ค-คลับ ศิริภักดิ์..การันตีความแรง!!>


เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

พีอาร์สาวลุกขึ้นเดินมาวนรอบร่างของหญิงสาว ที่บอกว่าจะมาสมัครงานอย่างแปลกใจ รูปร่างท่าทางไม่น่าจะมาทำงานที่นี่ในที่แบบนี้สักนิด น่าจะทำงานในบริษัทฯ ใหญ่มากกว่าจะมาทำงานกลางคืนแบบนี้ เพราะอะไรทำไมผู้หญิงที่ดูดีไปหมดทุกสัดส่วนคนนี้ ถึงเลือกมาทำงานในตำแหน่งเล็กๆ แบบนี้ได้

“น้องมาสมัครงานในตำแหน่งแคชเชียร์จริงๆ เหรอคะ”

เธอถามกลับอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ ทีแรกเธอนึกว่าหุ้นส่วนหรือไม่ก็เจ้าของบริษัทฯ ที่ไหนสักแห่งมาติดต่องาน ที่แท้ไม่ใช่ทั้งสอง

“ค่ะ” หญิงสาวในชุดสูทพอดีตัวเอ่ยอย่างขันแข็ง มองอีกฝ่ายที่เอาแต่ตรวจตราเธอ ราวกับสินค้าก่อนเจ้าของจะตัดสินใจซื้ออย่างงุนงง

“น้องจบอะไรมาคะ”

“ปริญญาตรีค่ะ”

อีกฝ่ายยืนกอดอกระบายลมหายใจออกมาอย่างเห็นใจ ก่อนตอบหญิงสาวกลับไปว่า

“น้องคะ... ไอ้ตำแหน่งงานแคชเชียร์เนี่ย ทางเราไม่จำเป็นต้องใช้วุฒิปริญญาตรี แค่เป็นคอมพิวเตอร์จบม.3 หรือไม่ก็ ปวช. ปวส.แค่นี้ก็ทำได้แล้วล่ะคะ พี่ว่าน้องน่าจะไปหางานที่อื่นทำน่าจะเหมาะกว่านะคะ วุฒิสูงขนาดนี้ทางร้านไม่กล้ารับไว้หรอกค่ะ อีกอย่างเงินเดือนที่นี่ก็ไม่มากนักหรอกนะคะ… ขอโทษนะคะที่พี่ไม่สามารถรับน้องเข้าทำงานได้”

พี่อาร์ที่เจ้าร้านสั่งให้มาดูแลงานในตอนกลางวันกล่าวตัดบท พร้อมกับเดินอ้อมโต๊ะไปนั่งประจำที่ทำงานของตัวเองที่เพิ่งจากมา วันๆ ก็มีคนมาสมัครงานเยอะแยะมากมายนับไม่ถ้วน แต่ละคนก็ล้วนแต่เอาวุฒิสูงมาสมัครทั้งนั้นแล้วใครที่ไหนจะกล้ารับไว้ ขืนรับมาเจ้านายของเธอได้เล่นงานตายเลย เพราะอะไรน่ะหรือก็เพราะว่าคนที่จบสูงจะทำงานอยู่ที่นี่ไม่ได้นานน่ะสิ พอที่อื่นเรียกตัวก็พร้อมจะก้าวออกไปทันทีอย่างไม่ต้องคิดมาก และที่นี่ก็จะกลายเป็นที่รองานของคนที่เรียนสูงอย่างไม่ต้องสงสัย

 “พี่คะ... รับหนูไว้สักคนเถอะนะคะ เงินเดือนพี่ก็จ่ายตามเหรดของพี่ก็ได้หนูไม่ได้เรียกร้องอะไร ขอให้พี่รับหนูเข้าทำงานก็พอค่ะ”

“พี่ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ไม่สามารถฝืนกฎรับน้องเข้ามาทำงานได้ พี่เองก็เป็นแค่ลูกจ้างเขาเหมือนกัน ถ้าน้องไม่เอาวุฒิสูงขนาดนี้มาสมัครแต่แรก พี่ก็คงรับน้องไปนานแล้วไม่มานั่งลำบากใจแบบนี้”

รุ่งฤดีเป็นพีอาร์มาก็นาน ความจริงเธอมีอำนาจตัดสินใจรับหรือไม่รับใครเข้าทำงานก็ได้ อีกอย่างคุณสมบัติของหญิงสาว ก็มีมากจนเธอไม่กล้ารับเข้ามา และถ้าเจ้านายของเธอรู้ก็คงคิดแบบเดียวกัน แต่ถ้าขืนปล่อยหญิงสาวคนสวยให้เดินจากไป เธอก็รู้สึกเสียดายไม่น้อยเหมือนกัน รุ่งฤดีคิดหาทางออก

“เอาอย่างงี้ก็แล้วกัน... เพื่อไม่ให้พี่โดนตำหนิทีหลัง แล้วน้องก็จะไม่พลาดการได้งานครั้งนี้ พี่จะช่วย”

“พี่มีหนทางหรือคะ
            อนัตญาเอ่ยถามด้วยความดีใจจนปิดไม่ผิด ซึ่งเรียกรอยยิ้มของคนตรงหน้าที่เอ็นดูเธอได้มากทีเดียว

กิริยาของหญิงสาวที่สวยไม่มีที่ติตรงหน้า ทำให้คนมองอย่างรุ่งฤดีอยากได้ตัวเธอมาร่วมงาน สายตาของเธอมองคนไม่เคยพลาด ผู้หญิงคนนี้มีความจริงใจใสซื่อปรากฏให้เห็น เธอมั่นใจว่าผู้หญิงตรงหน้าจะสามารถควบคุมงานที่เกี่ยวข้องกับเงินๆ ทองๆ ได้ดี

รุ่งฤดีมองหน้าอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มจริงใจกลับไปเช่นกัน แปลกนักที่เธอรู้สึกไว้ใจหญิงสาวคนนี้มากอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่เพิ่งเจอกันไม่กี่นาทีบ่อยครั้งที่ผับหรูที่เธอทำงานอยู่ถูกยักยอกด้วยเงิน จากคนเป็นแคชเชียร์แต่ก็ไม่มีหลักฐานเอาผิดได้ บวกกับแม่พวกนั้นก็ชิงลาออกไปทุกทีหลังเม้มเงินไปไม่น้อย ถ้าได้หญิงสาวคนนี้มาร่วมงานเธอเชื่อว่า ยอดขายเครื่องดื่มและค่าอาหารในผับต้องพุ่งขึ้นสูงอย่างเป็นแน่ เธอกล้ารับรอง

“พี่รับน้องเข้าทำงานก็ได้แต่มีข้อแม้”

“อะไรคะ

“น้องมีวุฒิที่ต่ำกว่านี้มั้ยผู้ที่อายุมากกว่าถามด้วยรอยยิ้ม

 “ม.6 ได้มั้ยคะ”

อนัตญารีบตอบออกไปเพราะถ้าไม่เอาใบปริญญาของเธอ ก็เห็นจะมีแต่วุฒิม.6 เท่านั้นที่น่าจะพอใช้ได้ต่ำกว่านี้ก็ดูจะน้อยเกินไป เธอจบมัธยมก็เรียนต่อมัธยมปลายทันที เพราะความที่เป็นคนเรียนเก่ง เธอสามารถสอบตรงเข้ากับมหา’ลัยดังๆ ของรัฐบาลได้สำเร็จ

รุ่งฤดีพยักหน้าเป็นเชิงว่าใช้ได้ เท่านั้นอนัตญาก็ยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ นับจากนี้การหางานเป็นอันสิ้นสุดลงเสียที ความจริงคุณสมบัติของเธอไม่ว่าบริษัทฯ ไหนก็ต้องการ แต่เพราะนามสกุลของเธอที่บริษัทฯ เหล่านั้นรู้ดีว่าเธอเป็นใคร การที่มีบิดาเป็นคนติดการพนันจนธุรกิจล่มจม มันจึงเป็นอุปสรรคในการหางานของเธอจากกลุ่มคนพวกนั้น ทว่าตอนนี้เธอไม่สนใจอีกแล้วว่าใครจะคิดอะไรยังไง หรือจะต่อว่าเธอเป็นคุณหนูตกอับเธอก็ไม่แคร์

“งั้นหนูรีบกลับไปเอามาให้พี่เลยก็แล้วกันนะคะ…”

“ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้จ้ะ สรุปว่าพี่รับน้องเข้าทำงานแล้วนะ คืนนี้สะดวกทำงานเลยหรือเปล่าเอ่ย

พนักงานสาวถามออกไปอย่างค่อนข้างเกรงใจ ที่จะต้องให้อีกฝ่ายมาเริ่มงานทันทีในค่ำคืนนี้ แต่เธอก็อดหลับอดนอนมาหลายคืนแล้วนับจากคนเก่าลาออกไป ใครก็ไม่สามารถไว้ใจได้เลยที่จะให้มาคุมการเงินของที่นี่ ถึงจะมีฝ่ายบัญชีทำงานอยู่ด้านใน แต่ด้านนอกก็ต้องมีแคชเชียร์ไว้สำหรับรับหน้าลูกค้าอีกทีนั่นเอง

“สะดวกค่ะพี่... พี่จะให้หนูมาเริ่มงานวันนี้เลยใช่มั้ยคะ”

“ใช่จ้ะ... ว่าแต่ไม่ติดขัดอะไรแน่นะ

ผู้ที่อายุมากกว่าถามย้ำอีกครั้ง พลางใช้สายตาลอบมองเสี้ยวหน้าหวานหยดของเธออย่างชอบใจ

‘หน้าตาก็ส้วยสวย... ทำไมเลือกมาทำงานที่นี่นะ พิลึกคนจริงๆแต่ก็ชั่งเถอะมีคนมาช่วยงานแถมไว้ใจได้เธอก็ไม่ต้องห่วงอะไรแล้วนี่นา ’  พีอาร์สาวคิด

“ไม่ค่ะ... ”

“งั้นก็ดีแล้ว คืนนี้ทุ่มตรงน้องมาหาพี่ที่นี่ เอาวุฒิม.6 ของน้องมาด้วยล่ะ พี่จะได้สอนงานให้เลยจะได้ทำเป็น”

“ค่ะ..”

“อ้อ! อีกอย่างนึง ถ้าใครถามก็บอกว่าจบแค่ม.6 เข้าใจไหม”

“เข้าใจค่ะ”

“ดีมากจ้ะ อย่างนี้แล้วน้องก็สามารถทำงานที่ได้ แถมพี่ก็จะไม่โดนตำหนิอีกด้วย ตกลงตามนี้นะจ๊ะ ช่วงนี้น้องกลับไปพักที่บ้านก่อน ทุ่มนึงเจอกัน”

“หนูต้องขอขอบคุณพี่มากเลยนะคะที่ให้โอกาส หนูสัญญาค่ะว่าจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด ให้สมกับที่พี่ไว้ใจและเลือกหนูเข้าทำงาน ขอบคุณมากนะคะ”

อนัตญายกมือขึ้นไหว้ผู้สูงวัยกว่าไม่มากอีกครั้ง สายตาแห่งความหวังทอประกายเจิดจ้าจนมองรับรู้ได้ว่า เธอดีใจและคาดหวังจะได้งานนี้แค่ไหน รุ่งฤดีมองอีกฝ่ายด้วยความรักปนเอ็นดู อยากจะถามออกไปใจจะขาดถึงสิ่งที่เธออยากรู้ ทว่ามันคงไม่เหมาะนักหากเธอจะละลาบละล้วง ถามในสิ่งที่มันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องงาน 

punmay
นามปากกา ศิริภักดิ์
ชื่อ punmay
ลายเซ็น วรรณกรรมรักสวีต เร่าร้อน กระชากอารมณ์
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM