เรื่อง นิยาย สตอรี่ คฤหาสน์ซ่อนสวาท (NC 25+) เร่าร้อนทุกความรู้สึก ระทึก!...ทุกอารมณ์รัก

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

ค่ำคืนที่ดาวเกลื่อนฟ้า ความมืดมิดคลืบคลานเข้ามาปกคลุมคฤหาสน์หลังงามช้าๆ ไรอันที่ร่างกายเกือบเปล่าเปลือยเพราะมีเพียงกางเกงว่ายน้ำตัวเดียวอำพรางกึ่งกลางกายเอาไว้ แหวกว่ายอยู่กลางสระว่ายน้ำขนาดใหญ่เหนือผิวน้ำสีน้ำเงินครามซึ่งสะท้อนสีของกระเบื้องที่ปูปิดผนังทุกด้านและพื้นสระได้อย่างประณีตแนบเนียน ­แทบจะเลียนแบบและจำลองบรรยากาศของทะเลด้วยเหล่าทิวมะพร้าวรายรอบสระสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่สะบัดใบเบาๆราวกับกำลังเริงระบำไปกับแรงลมโบก

แสงโคมเรืองจากหัวเสาฉาบสีทองอร่ามริมสระน้ำที่คอยส่องสว่างอยู่ไม่ไกล ทำให้สายตาคู่หนึ่งที่ทอดมองลงมาจากหน้าต่างห้องนอนชั้นสองของคฤหาสน์ จับจ้องอยู่ที่โครงร่างอันเต็มไปด้วยมัดกล้ามเต็มแน่นในทุกมัดเนื้อ ท่อนแขนใหญ่กำยำที่ง้างและจ้วงตีจนน้ำกระจายอยู่นั้นช่างเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งและพละกำลังที่สายตาของหญิงสาวนึกอยากทดสอบในความอึดทนของไรอันในการอื่นขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

แผงอกใหญ่และปั้นไหล่กว้าง รวมทั้งต้นคอยามยกและผงกลงกระแทกผิวน้ำไปตามจังหวะว่ายผีเสื้อของเขา มันบ่งบอกถึงลำหักลำโค่นที่เร้าใจ มีความหนักหน่วงและรุนแรงอยู่ในที

ยิ่งจินตนาการจากภาพที่เห็น ในยามที่ลำตัวแกร่งขยับยกและตกลงกระแทกน้ำไปตามจังหวะว่าย ยิ่งทำให้หญิงสาวที่แอบมอดสายตามาจากระยะไกลนั้น ไม่อาจทนแอบมองได้อีกต่อไป จนต้องรีบคว้าชุดว่ายน้ำที่เตรียมเอามาด้วยในกระเป๋าเดินทางออกมาด้วยอาการลนลานรีบร้อน เพียงครู่เดียวก็ถลันร่างออกจากห้อง ก้าวตรงรี่ไปที่สระน้ำที่ไรอันผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์กำลังแหวกว่าย ออกกำลังกายอยู่อย่างเพลิดเพลิน

            “ขอว่ายน้ำด้วยคนได้ไหมคะ”

น้ำเสียงหวานหวาม ดังขึ้นทำลายความเงียบงัน แทรกไปกับเสียงร่างกายกระทบน้ำของไรอันที่กำลังว่ายน้ำอยู่อย่างเอาจริงเอาจัง

ไรอันชะลอจังหวะว่าย เกือบหยุดเพราะความตกใจ

มองร่างรัดรึงตึงเต็มทั้งบนล่าง ที่ทูพีชสีแดงสดบางๆแทบโอบอุ้มอำพรางเนินเนื้อเอาไว้แทบไม่อยู่ อวดพูเนื้อภายใต้ผืนผ้ารูปสามเหลี่ยมผืนน้อยบางๆตรงกึ่งกลางร่างกาย แฟชั่นใหม่ที่ดีไซน์ล้ำให้ไร้ตะเข็บระคายเคือง ที่มุมด้านล่างของสามเหลี่ยมเป็นสายบางร้อยรอดหว่างขึ้นไปโผล่รวมกับสองเส้นบางๆที่คาดเอวไปรวมที่หลังบั้นท้าย ผูกเป็นปมหลวมๆจนน่าใจหาย กลัวว่าจะหลุดลุ่ยยามลงเล่นน้ำ

“เชิญครับ” เจ้าของคฤหาสน์ตะโกนตอบด้วยน้ำเสียงอันดัง พลางว่ายเข้าแตะขอบสระช้าๆ ไปตามทิศทางที่พอลลีนกำลังนวยนาดเนิบนาบลงมาตามบันใดสแตนเลสสำหรับขึ้นลงของสระว่ายน้ำ

“ขอบคุณค่ะ” พอลลีนจีบปากจีบคอ เมื่อมือใหญ่ที่หลังมือเต็มไปด้วยแพขนชุ่มน้ำของไรอันยื่นไปให้มือน้อยๆของพอลลีนเกาะขณะถลาร่างลงกลางน้ำโดยมีไรอันระบายยิ้มคอยรอรับด้วยท่าทางอันเต็มไปด้วยความเป็นสุภาพบุรุษ

“พอลลีนว่ายน้ำไม่ค่อยเก่งค่ะ” พอลลีนออกตัวอย่างจงใจ ทั้งที่จริงเธอว่ายน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว

“ด้านนี้จะไม่ลึกครับ…แต่ถ้าเป็นที่ปลายสระจะลึกกว่า” ไรอันอธิบายถึงความต่างระดับของพื้นสระว่ายน้ำ โดยหารู้ไม่ว่าพอลลีนไม่ได้ตั้งใจฟังการอธิบายจากเขามากไปกว่าสายตาที่จับจ้องไปตามแพขนหนาที่ชุ่มน้ำแนบไปตามผิวเนื้อตึงแน่นของชายหนุ่มตรงหน้า

กล้ามที่ตึงเต็มไปทุกมัดเนื้อ ในยามที่ปราศจากเสื้อ ไหล่ของไรอันกว้างและผึ่งผายกว่าผู้ชายทั่วๆไปที่พอลลีนเคยเห็นมา แผงอกแกร่งของไรอันช่างน่าซุกซบพอๆกับซอกคอและเคราคางที่น่าซุกไซร้จนพอลลีนแทบห้ามความต้องการทางกายระหว่างหญิงชายที่เข้าใจได้ง่ายๆว่าความต้องการทางเพศของตนเอาไว้แทบไม่อยู่

ทันทีที่ไรอันรู้สึกถึงสายตาของพอลลีนที่รุกไล่ไม่ลดละ จึงถอยห่างออกมาช้าๆ และแหวกว่ายออกไปกลางสระที่ลึกกว่า พอลลีนจงใจเดินขึ้นจากน้ำเหมือนตั้งใจอวดเรือนร่างให้ชัดเจนกระจ่างตาเมื่อทูพีชที่ใส่กำลังเปียกน้ำจนแนบเนื้อ ค่อยๆก้าวเนิบนาบไปที่ปริงบอร์ดที่อยู่ด้านข้างของสระน้ำช้าๆ ก้าวขึ้นไปตามบันใดขั้นสั้นๆ ยกแขนขึ้นสางสยายเส้นผมที่เปียกชุ่ม ให้ระดับที่สูงของสปริงบอร์ดอวดเธอต่อสายตาไรอัน ที่แม้จะไม่ได้ตั้งใจมอง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเห็นเนินสาวทั้งบนล่างที่พอลลีนพยายามเน้นนั้นสะดุดตา

ด้วยความรู้สึกของมนุษย์เพศชายคนหนึ่งพึงจะมีต่อปฏิกิริยาสนองตอบต่อสิ่งเร้า ด้วยเป็นคนที่มีอารมณ์ไวต่อแรงปรารถนา ด้วยจิตใจที่ไม่ใช่อิฐไม่ใช่ปูนทำให้แก่นกายของไรอันผงาดลำขึ้นเป็นรูปเป็นร่าง พาดไปกลางกายภายใต้กางเกงว่ายน้ำสีดำที่ทำหน้าที่อำพรางมันไว้ เป็นปฏิกิริยาทางกายที่อยู่นอกเหนือจากการควบคุมของจิตใจ และมันทำให้ไรอันอึดอัด

ไรอันรู้ดีว่าเขาไม่ควรขึ้นจากน้ำในตอนนี้ เพราะรู้ดีว่าความเป็นชายภายใต้กางเกงที่เปียกน้ำ จะยิ่งอวดรูปอวดลำเด่นชัด เป็นหลักฐานทางความรู้สึกต่อกัน แม้ไรอันจะยืนยันย้ำๆกับตัวเองว่า ปฏิกิริยานั้นเป็นไปโดยธรรมชาติ และเขาเองยังยืนยันในความเป็นสุภาพบุรุษ ยังยืนยันในความบริสุทธิ์ใจ จิตสำนึกยังย้ำเตือนอยู่แน่นหนักว่านอกจากทอรุ้ง…หัวใจของตนไม่มีที่ว่างเหลือไว้สำหรับผู้หญิงคนไหนอีกแล้ว

“ขึ้นมากระโดดน้ำด้วยกันนะคะไรอัน” พอลลีนในท่าเตรียมพร้อมอยู่บนสปริงบอร์ดร้องเรียกไรอันเสียงดัง

“ตามสบายเลยครับ” ไรอันตะโกนตอบ

คิดว่าในสถานการณ์ที่น้องชายกำลังตุ่ยตุงอยู่ภายใต้กางเกงว่ายน้ำแบบนี้ ขึ้นจากน้ำ!...จึงเป็นความคิดที่โง่เง่าที่สุด และไรอันจะไม่มีวันขึ้นจากน้ำหากมันยังไม่สงบ ไรอันพยายามภาวนาให้เจ้างูใหญ่กลับไปนอนนิ่ง พยายามบังคับให้มันกลับไปขดราบอยู่ตามเดิมเหมือนตอนก่อนหน้าที่พอลลีนจะมาเล่นน้ำร่วมสระ

ไรอันรีบว่ายน้ำหนีห่างออกไป เพราะรู้ว่าเจ้าหัวงูใหญ่กำลังดื้อดึง มันผงาดขึ้น ตั้งลำจนเลยเลยล้นออกมาจากขอบกางเกงว่ายน้ำ ‘เวรละทีนี้ไรอันพึมพำในใจ พลางรีบว่ายน้ำห่างออกไปยังมุมสระที่แสงไฟสลัวเลือนกว่า หวังว่าความมืดและความลึกของน้ำจะช่วยอำพรางมันไว้

“ตูม!.....”

เรือนร่างรัดรึง ภายใต้อาภรณ์น้อยชิ้นของพอลลีนกระแทกเข้ากับผิวน้ำเต็มแรง ท่วงท่าคล่องแคล่วที่ดูยังไงก็ไม่เหมือนกับคนว่ายน้ำไม่คล่องอย่างที่เธอบอก ความสูงของสปริงบอร์ดส่งร่างของพอลลีนลงลึกจนแตะก้นสระ ก่อนจะใช้เท้าถีบน้ำขึ้นมาสูดอากาศเหนือผิวน้ำ และทันทีที่โผล่พ้นน้ำ

“ไรอันคะ…เรามาว่ายน้ำแข่งกัน” พอลลีนตะโกน รีบว่ายน้ำเข้าไปหาไรอันที่อยู่ห่างอีกมุมสระราวกับว่ากำลังไปหาจุดสตาร์ท

“เอ่อ…ผมกำลังจะขึ้นจากสระอยู่พอดี ผมว่ายมานานแล้วครับ ก่อนหน้าที่พอลลีนจะมาได้พักใหญ่ๆ”

ไรอันพยายามใช้มือและเท้าพุ้ยน้ำเบาๆเพื่อทรงตัวอยู่ห่างๆ และอยู่อย่างนั้นจนพอลลีนเข้าไปแตะขอบสระด้านเดียวกับที่ไรอันอยู่

“ไม่ยอมค่ะ…อย่าปล่อยให้พอลลีนว่ายน้ำคนเดียวนะคะ ว่ายน้ำต่ออีกนิดเถอะค่ะ” น้ำเสียงของพอลลีนรบเร้าจนดูน่าสงสาร

“คงได้อีกแค่สิบนาทีนะครับ” ไรอันต่อรองด้วยเวลา

“ได้ค่ะ ดีเลย!...เรามาว่ายน้ำแข่งกัน” พอลลีนท้า

“ด……ได้ครับ เริ่มเลยนะครับ” ไรอันตอบ น้ำเสียงประหม่าเมื่อพอลลีนขยับเข้ามาใกล้ ขณะที่ซ่อนร่างกายท่อนล่างเอาไว้ในระยะที่ปลอดภัยจากสายตาจะเพ่งผ่านน้ำลงไปมอง

“เดี๋ยวค่ะ!...งานนี้ต้องมีเดิมพัน” พอลลีนชำเลืองมองมาที่ไรอันอย่างมีความหมาย แม้เกมส์นี้ออกจะแปลกๆ ทว่าก็ยังดีกว่าทอดสะพานให้ไรอันออกไปตรงๆโพล่งๆ

และในขณะที่เธอกำลังขยับเข้ามาใกล้เพื่อจะบอกถึงเดิมพัน ไรอันกลับพยายามกระถดถอยลอยตัวหนีห่างออกไปช้าๆ

“ถ้าพอลลีนชนะ…พอลลีนขอจูบคุณ จูบจนกว่าพอลลีนจะพอใจ และเลือกได้ 3 ตำแหน่งในร่างกายที่จะจูบได้ตามใจ โดยที่คุณต้องไม่ขัดขืน แต่ถ้าพอลลีนแพ้…พอลลีนจะยอมให้คุณจูบ…จูบจนกว่าคุณจะพอใจ และให้คุณเลือกได้ 3 ตำแหน่งในร่างกายที่จะจูบได้ตามใจคุณโดยที่พอลลีนจะไม่ขัดขืนแม้แต่น้อนนิด” พอลลีนเผยอริมฝีปากอิ่ม ยั่วยิ้มอย่างมีนัย

“เอ่อ…ไม่ดีกระมังครับพอลลีน มันออกจะเป็นการเดิมพันที่พิกลไปหน่อยนะครับ และก็ถ้าใครมาเห็นเข้าเราจะเสียหายทั้งครู่นะครับ โดยเฉพาะคุณที่เป็นผู้หญิง” ไรอันตกใจกับเกมส์ของพอลลีน กับการเดิมพันที่กำลังจะทำให้กระแสน้ำที่กำลังเย็นเยียบในสระ อาจจะอุ่นขึ้นมาทันทีจนอาจกลายเป็นร้อนหรือเดือด

“พอลลีนรู้อยู่ว่าเป็นเกมส์ที่ออกจะพิลึก และรู้ดีว่าพอลลีนจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบในเกมส์นี้ แต่พอลลีนก็มีมีสปิริตอย่างแรงเพราะอยากว่ายน้ำแข่งกับคุณนะคะไรอัน แต่ไรอันต้องต่อให้พอลลีนที่ครึ่งสระ” พอลลีนพยายามให้เหตุผลและต่อรองกับไรอัน

แม้ต้องต่อให้ถึงครึ่งสระ ทว่าไรอันก็ยังมองเห็นในความได้เปรียบพอลลีนทุกอย่าง ‘รีบๆแข่งว่ายน้ำกันให้จบ จะได้ไปจากสระน้ำ หลุดพ้นจากช่วงเวลาที่แสนอัดอั้นและทรมานความเป็นชายอยู่ในขณะนี้’ ไรอันคิดในใจ อยากตัดรำคาญให้เกมส์อันพิลึกพิลั่นของพอลลีนนี้จบลงเร็วๆเสียที

“ว่ายังไงคะ?” พอลลีนถาม เมื่อไรอันนิ่งนาน

น้ำเสียงของพอลลีนลากยาวและแววตาหวานวาวอย่างจงใจปลุกเร้า กับเกมส์พิลึกที่พอลลีนได้เปรียบทุกทางไม่ว่าจะเป็นฝ่ายชนะที่ได้จูบหรือเป็นฝ่ายแพ้ที่โดนจูบด้วยชายหนุ่มผู้หล่อเหลาเร้าใจ ทั้งร่างของไรอันช่างเต็มไปด้วยมัดกล้ามที่ปลุกเร้าจนอยากเข้าไปสัมผัสลูบไล้

พอลลีนนึกอยากให้การแข่งขันจบลงไวๆ เพราะคิดในใจว่าเธอต้องชนะ ‘ฉันจะจูบคุณตรง 3 จุดที่อ่อนไหวที่สุดของผู้ชาย จะเริ่มจากจูบริมฝีปาก หัวนม และ…….’ พอลลีนคิดในใจ  เหลือบมองเป้ากางเกงตุ่ยตุงของไรอันที่เขาพยายามอำพรางมันไว้จากสายตาเธอด้วยการไม่ยอมขึ้นจากน้ำ

แม้เพียงแค่คิดก็ทำให้พอลลีนเผลอเผยอริมฝีปาก พวงแก้มแดงว่าน ขยับลิ้นเลียริมฝีปากเบาๆอย่างลืมตัว

“ตกลงนะคะ” เธอเร่งเร้าเหมือนไม่อาจจะอดรนทนรอต่อไปได้ไหว

“ตกลงครับ” ไรอันพยายามระงับอารมณ์ใดๆที่กำลังดำเนินอยู่และที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ข่มน้ำเสียงให้ฟังดูไร้ความรู้สึกจากสิ่งที่จะได้หรือเสียจากเกมส์นี้

เพียงเท่านั้นคู่แข่งขันก็เข้าประจำที่

ไรอันว่ายกลับไปที่ท้ายสระจนชิดขอบสระตามข้อตกลงที่ต่อให้พอลลีนมาเริ่มสตาร์ทที่ครึ่งสระ

“นับหนึ่งถึงสามพร้อมกันแล้วเริ่มนะคะ” พอลลีนแนะกติกา

ไรอันพยักหน้าไหวๆอยู่ที่ท้ายสระว่าพร้อม

“1…2…3…” สิ้นเสียงนับที่ประสานให้สัญญาณไปพร้อมๆกัน ลำตัวใหญ่หนาของไรอันก็ทะยานไปกลางน้ำด้วยความเร็วและแรง กล้ามเนื้อทุกส่วนตื่นตัวและเหยียดเกร็ง ท่อนแขนกำยำจ้วงน้ำจนฟองกระจาย พอๆกับพอลลีนที่พุ่งออกไปเต็มแรง และดูคล่องแคล่วไม่แพ้กัน ไรอันใส่เต็มที่ ขุมพลังจากทุกส่วนของร่างกายส่งแรงให้ไรอันว่ายน้ำตีตื้นเข้าใกล้พอลลีนได้อย่างรวดเร็วเหลือเชื่อ

ชั่วอึดใจสั่นๆร่างของไรอันก็ไล่เข้าใกล้พอลลีนที่ทำความเร็วได้ห่างเพียงช่วงลำตัว ซึ่งพอลลีนก็แหวกว่ายเต็มแรงกำลังทั้งหมดที่เธอมือ

กระทั่งในวินาทีสุดท้าย ด้วยความแข็งแกร่งของไรอันก็เร่งความเร็วแซงหน้าพอลลีนขึ้นไปได้อย่างไม่ยากเย็นนัก ก่อนที่ฝ่ามือใหญ่จะยื่นเข้าเส้นชัยด้วยการแตะขอบสระไปพร้อมกับเสียงหอบโฮก

“เก่งมากค่ะไรอัน…นี่ขนาดต่อให้ครึ่งสระ ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะเอาชนะพอลลีนได้” พอลลีนละล่ำละลักชื่นชมออกมาทั้งที่กำลังหอบโหย ก่อนจะประคองร่างระโหยและเหนื่อยหอบนั้นเข้าแตะขอบสระตามมาอย่างมีสปิริตโดยไม่ยอมหวุดว่ายในกลางคันแม้จะรู้ว่าพ่ายแพ้

“คุณก็เก่งมากจริงๆพอลลีน…เข้าแตะขอบสระช้ากว่าผมเพียงนิดเดียวเอง” ไรอันเอ่ยชมออกมาอย่างจริงใจ พลางพ่นลมหายใจอันเหนื่อยหอบออกมาจากปากและจมูกเช่นกัน พร้อมๆกับว่ายเลียบเข้าไปใกล้บันใดสระ เอื้อมมือไปรั้งราวจับสแตนเลสและก้าวขึ้นด้วยความรวดเร็วในจังหวะที่พยายามหันด้านหลังให้พอลลีน และตรงดิ่งไปยังผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุมอาบน้ำของตนที่ถอดวางอยู่บนเก้าอี้ยาวริมสระ

“อุ๊ย!...คนชนะจะขึ้นไปรับรางวัลข้างบนหรือคะ?” พอลลีนตะโกนไล่หลังด้วยความดีใจและแปลกใจ ที่เห็นไรอันผลีผลามขึ้นจากน้ำ ‘หรือไรอันต้องการรับรางวัลตรงนั้น’ พอลลีนคิดด้วยแววตาวาบหวามและวูบวาบขึ้นมาทั้งตัว พลางชำเลืองไปที่เก้าอี้กึ่งเตียงที่ตั้งเรียงไว้คู่กันริมสระ

ไรอันสวมเสื้อคลุมโดยไม่เช็ดตัวให้เสียเวลา และดูรีบร้อนจนน่าแปลกใจ

“ผู้ชนะขอสละรางวัลครับ” ไรอันกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทั้งที่จริงนั้นพยายามข่มอารมณ์ตัวเองอย่างถึงที่สุด แม้การปฏิเสธนั้นจะทำให้เขากลายเป็นผู้ชายที่โง่เง่าเต่าตุ่นที่สุดในโลกในสายตาของพอลลีนก็ตาม

“อย่าบอกนะว่าคุณจะไม่…” พอลลีนเผยอริมฝีปากขึ้นถาม

“ไม่มีผู้ชานคนไหนปฏิเสธว่ามันเป็นรางวัลที่น่าสนใจครับพอลลีน แต่ผมคงรับไม่ได้ ไว้เจอกันตอนเช้านะครับ” ไรอันกล่าวปฏิเสธด้วยน้ำเสียงของสุภาพบุรุษ พลางผลุนผลันออกไปทันที แม้จะดูเป็นการเสียมารยาทกับพอลลีนผู้เป็นแขกของคฤหาสน์ก็ตาม

หากดวงตาคมกริบของไรอันที่ชำเลืองไปเห็นแสงไปเรืองที่เล็ดลอดออกมาจากบานหน้าต่างห้องนอนของทอรุ้งที่เปิดแง้มเอาไว้ ทอรุ้งที่จับจ้องเหตุการณ์ความเป็นไปที่สระว่ายน้ำอยู่ในระยะไกลๆจากมุมสูงที่อยู่ชั้นสองของห้อง ทำให้ไรอันกล้าตัดสินใจจบเกมส์ได้เร็วขึ้น แม้จะดูเป็นการใจร้ายกับคู่แข่งขันที่กัดริมฝีปากมองตามจนตาละห้อยเมื่อผู้ชนะไม่ยอมรับรางวัลตามแผนการและเกมส์พิลึกพิลั่นที่เธอวางแผนเอาไว้

“บ้าที่สุด!...ไม่ยอมๆๆๆ” มือทั้งสองข้างของพอลลีนตบตีจนน้ำในสระแตกกระจายเหมือนกับว่าเป็นความผิดของมัน ตีโพยตีพายจนสองเต้าส่ายสั่นกระแทกน้ำเพราะจังหวะทุบซ้ำๆลงไปในน้ำ รู้สึกโกรธที่ไรอันผลีผลามหนีเธอไปแบบนั้น

‘ฝากไว้ก่อนเถอะไรอัน’

พอลลีนคิดในใจ หน้าตาสวยนั้นดูบูดบึ้งไปในทันที ดวงตาคมวาวพราวไปด้วยแผนการ พลางกัดริมฝีปากอันแสนเซ็กซี่เย้ายวนและทบทวนถึงความผิดพลาดที่ไม่น่าจะเป็นไปได้

ที่ห้องนอนของไรอัน

            ภายหลังจากขึ้นมาบนห้องนอนได้เพียงชั่วครู่ เมื่ออยู่คนเดียวภายในห้อง ไรอันเริ่มคิดทบทวนถึงเรื่องราวต่างๆที่เพิ่งผ่านมาเมื่อครู่ ทำให้ยิ่งหนักใจถึงเรื่องในวันพรุ่งนี้ วันที่ทอรุ้งนัดเอาไว้ว่าจะให้คำตอบในเรื่องที่เรนมาสู่ขอ

            แม้ไรอันจะตระหนักดีถึงความรักอันมั่นคงที่ทอรุ้งมีให้กับเขา ทว่าอีกใจก็อดหวั่นไหวไม่ได้ หลังจากที่ทอรุ้งโกรธและบึ้งตึงจนน่าใจหายมาสองวันแล้ว ไรอันเริ่มครุ่นคิดและหวั่นกลัวถึงเรื่องราวในวันพรุ่งนี้ หากทุกอย่างพลิกผัน ไม่เป็นไปตามที่ตนคาดหวัง และนั่นจะเป็นเรื่องที่ไรอันไม่มีวันจะยินยอมให้เกิดขึ้นได้ และทางเดียวที่จะเหนี่ยวรั้งทอรุ้งเอาไว้ คือทอรุ้งจะต้องเป็นของเขาภายในค่ำคืนนี้ เมื่อไรอันรู้สึกว่าการพยายามทำตัวเป็นสุภาพบุรุษของเขาอาจกำลังจะทำให้ทุกอย่างสายเกินไป

ที่หน้าประตูห้องนอนของทอรุ้ง

ก๊อกๆๆๆ…

เสียงเคาะเบาๆดังขึ้น ทอรุ้งสะดุ้ง แอบดีใจด้วยความลืมตัวที่รู้ว่าเป็นไรอัน ทั้งที่ความโกรธทำให้เธอพยายามหลอกตัวเองอยู่ตลอดเวลาที่ผ่านมาสองวันว่าต่อจากนี้เธอจะรักเขาให้น้อยลง และจะตัดใจจากไรอันให้ได้ก่อนที่วันพรุ่งนี้จะมาถึง เพราะมันจะทำให้เธอผ่านเหตุการณ์ที่ตั้งใจเอาไว้ว่าจะประชดเขาด้วยการตกลงรับหมั้นกับเรนในวันพรุ่งนี้นั้นจะผ่านไปได้อย่างง่ายดายขึ้น

และความน้อยใจอีกอย่างที่ทำให้ทอรุ้งกำลังจะตัดสินใจเลือกเรนก็เพราะการเข้ามาของพอลลีนในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานระหว่างไรอันกับเธอ เพราะทอรุ้งเดาเอาว่าพอลลีนและไรอันน่าจะเป็นคนรักเก่าของกันและกัน

“รุ้งจ๋า…เปิดประตูให้พี่นะครับ” ไรอันวิงวอน

น้ำเสียงนั้นช่างอ่อนหวานจนทอรุ้งเกือบใจอ่อน

“พี่มีเรื่องจะพูดด้วย” ไรอันให้เหตุผล

ทว่าก็ไม่เป็นผล ทอรุ้งยังคงเงียบและไม่มีเสียงตอบกลับมาจนไรอันรู้สึกอึดอัดและร้อนรนใจอย่างบอกไม่ถูก

“พี่ไรอันกลับไปเถอะค่ะ…รุ้งไม่มีอะไรจะคุยกับพี่แล้ว พรุ่งนี้รุ้งจะรับหมั้นเรน!...” เพียงเท่านั้น ไรอันก็เดือดดาลขึ้นมาทันที ‘รุ้งจะรับหมั้นเรน’ ประโยคที่เขากลัวที่สุดหลุดออกมาจากปากของหญิงสาว ไรอันแปลบปลาบไปทั้งใจเหมือนกำลังโดนฝ่าเท้าของเรนบดขยี้

“เธอกำลังท้าทายพี่” เสียงของไรอันเข้มขึ้นมาทันที

“รุ้งไม่ได้ท้าทาย…ที่รุ้งตัดสินใจเลือกเรน เพราะรุ้งเองเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจในรักของพี่ไรอันที่มีให้กับรุ้งตะหาก” ความน้อยใจทำให้ทอรุ้งคิดไปต่างๆนานา

คิดไปได้กระทั่งว่าไรอันอาจจะรักและเอ็นดูเธอเพียงแค่น้องสาว เพราะความสัมพันธ์ทางกายเพียงภายนอกที่ไรอันเป็นคนสอนให้เธอได้รู้จักกับความสุขในแบบที่เธอไม่มีวันจะลืมเลือนได้เลยนั้น…ที่ไรอันพยายามไม่ล่วงล้ำ ‘เพราะไรอันไม่เคยมีความรักให้กับเธอเลยตะหาก’ ทอรุ้งคิด

“เปิดประตูเดี๋ยวนี้” จากเคาะเบาๆ เปลี่ยนไปเป็นทุบรุนแรง

“ไม่เปิดค่ะ” หญิงสาวยังดื้อรั้นและดึงดันที่จะไม่เปิด

หารู้ไม่ว่าการกระทำแบบนั้นมันเร่งเร้าให้ไรอันอยากจะลงโทษเธอรุนแรงขึ้นมาทันที

“ต่อให้เธอไม่เปิดประตู ก็อย่าคิดนะว่าพี่จะหาทางเข้าไปทำโทษเธอไม่ได้ พี่จะสั่งสอนในความอวดดีของเธอให้ถึงที่สุด…” ไรอันเค้นน้ำเสียงเข้ม ก่อนจะกลับเข้าไปในห้องนอนของตน เดินตรงรี่ไปที่ตู้เสื้อผ้า ค่อยๆเลื่อนมันออกช้าๆ นอกจากเจ้าของคฤหาสน์ก็ไม่มีใครรู้ว่าด้านหลังของตู้นั้นคือประตูลับ

ไรอันแง้มมันออกให้กว้างพอที่จะให้ร่างกายอันสูงใหญ่ของเขาแทรกเข้าไปได้สบายๆ เหมือนมายากล ชั่วอึดใจไรอันก็มาปรากฏกายอยู่อีกด้าน พร้อมกับเสียงอุทานลั่นด้วยความตกใจของหญิงสาว

 “พี่ไรอัน!...”

เมื่อเธอหันมาตามเสียงเลื่อนเบาๆของผนัง และไม่คาดคิดว่าจะได้พบร่างตระหง่านของไรอันอยู่ตรงนั้น

…………………………………..

ฝากเม้นท์ถึงกันบ้างนะครับ ไรเตอร์อ่านทุกเม้น

ช่วงหน้าเรื่องราวกำลังจะดำเนินไปสู่ความเข้มข้นและเร่าร้อนยิ่งขึ้น

Add –Cool ติชมเพื่อปรับปรุงได้เลยครับ ไรเตอร์จะได้มีกำลังจายยยยยยยยยยยยยยเขียน

halfmoon
นามปากกา กาสะลอง
ชื่อ halfmoon
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM