เรื่อง นิยาย สตอรี่ พิศวาสทาสรักทมิฬ Nc 20+ นิยายอิโรติก <สนพ.จอยบุ๊ค-คลับ ศิริภักดิ์..การันตีความแรง!!>


เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

*******************

ทุ่มตรงตามเวลาที่นัดหมาย ร่างของอนัตญากำลังเรียนรู้งานกับรุ่งฤดีอย่างตั้งอกตั้งใจ พร้อมกับพาเธอเดินไปตามห้องต่างๆ รวมทั้งชื่อของพนักงานส่วนอื่นๆ ทุกคนต่างมองพนักงานสาวคนใหม่ตาเป็นมัน โดยเฉพาะพนักงานชายที่ดูจะกระชุ่มกระชวยขึ้นมาทันตาเห็น ที่นานๆ ทีจะมีนางฟ้าตกลงมาจากสวรรค์มาอยู่อย่างใกล้ชิดแบบนี้ ขนาดที่ว่าสวยที่สุดของผับยังเทียบไม่ได้กับแคชเชียร์สาวคนใหม่นามว่าอนัตญา

“เอาเป็นว่าน้องญาเข้าใจงานที่พี่สอนแล้วใช่ไหมคะ”

รุ่งฤดีถามกลับเสียงนุ่มเมื่อรู้ชื่อเล่นของกันและกันแล้ว หลังสอนงานให้หญิงสาวคนสวยเสร็จทุกขั้นทุกตอน ก็กินเวลาไปเกือบสองชั่วโมงจึงได้เอ่ยปากถามออกไป

“ค่ะ... ญาต้องขอขอบคุณพี่ฤดีอีกครั้งนะคะที่ช่วยแนะนำ”

“งั้นพี่คงต้องกลับแล้ว ป่านนี้ไม่รู้ว่าลูกชายจอมซนของพี่ร้องไห้งอแงเพราะรอพี่ซื้อข้าวกลับไปแล้วก็ไม่รู้”

พีอาร์สาวที่ทำงานเช้าจรดมืดมานานติดต่อกันหลายวัน เอ่ยถึงลูกชายวัยแปดปีที่อยู่บ้านกับสามีของเธอ ที่มักจะรอเธอซื้ออาหารจากนอกบ้านกลับเข้าไปให้ ยิ่งช่วงหลังมานี้ที่เธอกลับดึกมานานเนื่องจากพนักงานลาออก เธอจึงมีหน้าที่ดูแลและรับผิดชอบจนกว่าจะหาคนมาแทน และวันนี้เองเธอก็ได้เป็นไทยเสียที

“อาคม พี่ฝากดูแลน้องญาเขาด้วยนะ ต่อไปนี้ช่วงกลางคืนพี่คงไม่ได้มาดูแลมีอะไรก็แนะนำน้องเขาได้ น้องเขาไม่เคยมีประสบการณ์งานด้านแบบนี้มาก่อน แต่ก็ไม่น่าจะยากจริงมั้ยน้องญา พี่เห็นบัญชีของน้องได้ A นี่นาใช่มั้ย

รุ่งฤดีหันมาบอกกับอาคมผู้จัดการผับแห่งนี้อย่างฝากฝัง ซึ่งอีกฝ่ายก็รับคำเธออย่างแข็งขันในฐานะที่เธอเป็นผู้ดูแลที่นี่ ก่อนในตอนท้ายเธอจะหันมาคุยกับหญิงสาวด้วยรอยยิ้มจริงใจอีกครั้ง ขณะที่ผู้จัดการร้านหนุ่มยังอยู่ท่าทีงงงันว่าพนักงานใหม่คนนี้

จบแค่มัธยมปลายเหตุไฉนถึงได้เกรดเฉลี่ยเป็น A ที่เหมือนคนจบปริญญาอย่างเขา แล้วไอ้วิชาบัญชีเนี่ยมันมีสอนในชั้นนั้นด้วยอย่างนั้นหรือ ร่างใหญ่ในชุดสูทเรียบร้อยคิดอย่างสับสนแต่ไม่กล้าถามรุ่งฤดี ที่มีตำแหน่งสูงกว่าใครในผับแห่งนี้รองลงมาจากเจ้านายเขาที่ไม่บ่อยนักจะเข้ามาที่นี่เพราะแทบไม่มีปัญหาอะไร

 “ค่ะ”

“งั้นพี่ไปนะจ๊ะ... พี่ไปนะอาคม”

เมื่อทั้งสองที่เธอบอกลารับรู้สิ่งที่เธอบอกกล่าว ร่างของลูกพี่สาวก็ก้าวออกไปทันทีอย่างโล่งใจ ท่ามกลางสายตาของคนเป็นพ่อที่นั่งมองบุตรสาวแต่ไกลอย่างเป็นห่วงในคราแรก ทว่าตอนนี้เขารู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่าที่นี่จะเป็นสถานที่ที่ไม่เหมาะกับลูกสาวเขาเท่าไหร่นัก ทว่าความเป็นสถานบันเทิงชั้นสูงที่มีระบบการจัดการที่ดีเยี่ยม ทำให้เขาเบาใจขึ้นไม่น้อยหลังจากที่นั่งมองในมุมมืด ดูจากท่าทีของพนักงานทุกคนจริงใจไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง เหมือนจะถูกคัดสรรค์มาอย่างดีเพื่อทำงานในที่หรูหราไฮโซแบบนี้

อนัตญาปลีกตัวจากผู้จัดการร้านออกมาส่งบิดาด้านนอก ก่อนจะกลับเข้าไปทำงานอย่างจริงจังตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย

“เป็นไงคะคุณพ่อ เห็นหรือยังว่ามันไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงเลย”

“จ๊ะ... เห็นแบบนี้พ่อก็เบาใจ งั้นพ่อกลับก่อนนะ เลิกงานแล้วเดี่ยวพ่อจะมารับ ห้ามกลับกับใครเด็ดขาดแม้คนๆ นั้นจะดูภายนอกว่าไว้ใจได้ก็ตาม”

ถึงเขาจะดูเป็นพ่อคนไม่ดีนักในสายตาของคนทั่วไป แต่ความเป็นห่วงเป็นใยในตัวลูกสาวคนนี้ ที่เขาทั้งรักทั้งหวงดังแก้วตาดวงใจยังคงมีไม่เปลี่ยนแปลง

หนทางที่จะฉุดดึงลูกคุณหนูให้ขึ้นมาสุขสบายอีกครั้ง ยังคงเวียนว่ายในสมองเขาไม่เสื่อมคลาย ไม่ว่าจะเป็นหนทางไหนหากเขามีโอกาสก็อยากทำเพื่อลูกคนนี้สักครั้ง ก่อนตายก็ขอให้ส่งลูกคนนี้ถึงฝั่งฝันที่เขาคิดไว้ให้สำเร็จเสียก่อน จากนั้นตัวเขาเองจะเป็นยังไงก็ช่างหัวมัน เริงศักดิ์คิด  

*********************

หนึ่งเดือนต่อมาการทำงานที่แสนยุ่งยาก ก็กลายเป็นเรื่องง่ายดายไปแล้วสำหรับหญิงสาวคนเก่ง อีกทั้งรุ่งฤดีและผู้จัดการร้านต่างก็ไว้วางใจในตัวเธอ รวมไปถึงยอดขายอาหารและเครื่องดื่ม ที่พุ่งขึ้นสูงในประวัติการณ์จนเจ้าของร้านต่างยิ้มแก้มปริ ที่ไม่มียอดขายครั้งไหนมากมายเท่าครั้งมาก่อนนับตั้งแต่เปิด ทำให้เขาคาดเดาไม่ยากถึงการคดโกงเงินส่วนนี้จำแคชเชียร์คนเก่าที่ได้กระทำลงไป

รุ่งฤดีคิดไว้ไม่มีผิดกับการที่เลือกรับหญิงสาวเข้ามาทำงาน จนเธอได้หน้าไปกับการคัดเลือกบุคลากรครั้งนี้ไม่น้อย ตามมาด้วยการปรับค่าจ้างให้กับพนักงานทุกคน ที่ร่วมไม้ร่วมมือทำงานกันมาอย่างเหน็ดเหนื่อย อนัตญาจึงเป็นที่รักของทุกๆ ไปโดยปริยาย และเธอก็ได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการร้านทันที ที่ได้รับการแต่งตั้งจากคนเป็นเจ้านาย

และคืนนี้ก็เป็นอีกคืนที่เธอต้องมาทำงานตามปกติ เริงศักดิ์ที่ช่วงหลังมานี้เธอเห็นเขามารับส่งทุกวัน ก็พลอยให้เข้าใจว่าบิดาได้เลิกเล่นการพนันแล้ว จึงมุ่งมั่นทำงานอย่างมุมานะเพื่อสักวันเธอจะเป็นอิสระจากหนี้สินที่เป็นอยู่

รถยนต์ราคาไม่แพงแล่นเข้ามาจอดในสถานที่คุ้นเคย และจอดนิ่งสนิทให้บุตรสาวก้าวลงไปอย่างเช่นทุกวัน มือบางที่เอื้อมไปหมายจะเปิดประตู หลังกล่าวขอบคุณผู้มาส่งเป็นอันหยุดชะงักเมื่อ...

“ช่วงนี้งานเข้าที่หรือยังลูก”

“ก็โอเคค่ะ... คุณพ่อคะเมื่อวานญาลืมบอกไป ว่าญาได้เลื่อนตำแหน่งมาเป็นผู้ช่วยผู้จัดการแล้วนะ แต่เจ้านายก็ยังให้คุมเรื่องการเงินอยู่ดีเพราะไม่ไว้ใจใคร ต่อไปเราจะมีเงินเหลือพอไปใช้หนี้เขาแล้วนะคะ ญาดีใจที่สุดเลยเมื่อวานก็ว่าจะบอกคุณพ่อเรื่องข่าวดีนี้ แต่ญาก็ลืมทุกทีหัวถึงหมอนก็หลับไม่รู้เรื่องแล้ว”

เธอบอกอย่างใสซื่อความหมายจริงตามที่พูดไม่ผิดเพี้ยน คนเป็นพ่อมองใบหน้าของลูกสาวที่แสนสวย แล้วต้องเก็บความรู้สึกของตัวเองซ้ำซากเอาไว้ข้างใน แม้ดวงหน้าหวานจะคงความสวยไม่ซ่างซา ทว่าก็มีร่องรอยของความหมองคล้ำให้เขาได้เห็นอยู่ดี คนทำงานกลางคืนแล้วใช้เวลากลางวันพักผ่อนมักเป็นแบบนี้ทุกคน รวมทั้ง... เขา

“หนูคงเหนื่อยน่าดูเลยใช่มั้ย

เริงศักดิ์ถามเสียงเนือยๆ ส่อพิรุธแต่หญิงสาวก็หาได้สนใจไม่ ช่วงนี้เธอเบลอๆ กับการที่ไม่เคยทำงานกลางคืน มันยังอยู่ในช่วงของการปรับสภาพร่างกายให้ชินกับมัน และอีกไม่นานเธอคงจะรับมันได้ในไม่ช้า

“ไม่เลยค่ะคุณพ่อ... เจ้านายและเพื่อนร่วมงานที่นี่ใจดีกับญาทุกคน อาจจะเหนื่อยก็อาจจะเป็นช่วงที่ลูกค้าเข้ามามาก บางทีเราก็ต้องลุกจากโต๊ะไปช่วยดูแลบ้างก็เท่านั้น”

“เป็นไปได้ก็อย่าออกมาจะดีกว่านะลูก”

“ทำไมเหรอคะ” อนัตญาถามกลับอย่างสงสัย

“ญา... หนูไม่รู้ตัวเองเลยหรือไงว่าสวยแค่ไหน ทำงานเก็บเงินในที่ของตัวเองพ่อว่าก็ดีอยู่แล้ว การปรากฏตัวของหนูจะทำให้นักท่องราตรีบางคนหวังในตัวหนูก็เป็นได้ ประการสำคัญหลายคนที่มาเที่ยวเป็นเจ้าของบริษัทฯ ซึ่งอาจเป็นที่ๆ หนูไปยื่นใบสมัครไว้ หากเขามาเห็นหนูอยู่ในที่แบบนี้ วันข้างหน้าเขาจะกล้ารับลูกของพ่อเข้าทำงานหรือเปล่า”

คำพูดของบิดาครั้งนี้มีเหตุผลพอที่จะให้เธอเชื่อฟังได้ ถึงที่นี่จะดีและทำให้เธอสบายใจเมื่อมาร่วมงานด้วย แต่ถ้ามีหนทางที่ดีกว่านี้เธอก็ต้องก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล แม้จะได้เงินเดือนเยอะกว่าเก่าจากการเลื่อนตำแหน่ง แต่มันก็ไม่ได้มากพอที่เธอจะใช้หนี้ก้อนใหญ่ให้หลุดได้เร็ว 

“ญาทราบค่ะ... งั้นญาจะพยายามไม่ออกไปก็แล้วกันนะคะ”

“หนูเป็นคนที่เชื่อฟังพ่อเสมอเลยนะ ขนาดลำบากถึงขั้นนี้หนูยังไม่เคยตำหนิและต่อว่าพ่อแรงๆ เลยสักคำ”

คุณเริงศักดิ์จับมือบุตรสาวเอาไว้มั่น ถ่ายทอดความรักจากร่างใหญ่ของตัวเอง ลงไปหาบุตรสาวที่รอรับอย่างรักใคร่

“คุณพ่อคะ... เราเหลือกันแค่สองคนพ่อลูกเท่านั้นนะคะ อะไรที่ผ่านมาก็ให้มันผ่านไปเถอะนะคะ อย่าไปเก็บมาคิดให้วุ่นวายใจอีกเลย เราผ่านช่วงนั้นมาแล้วแต่ก็ยังมีลมหายใจอยู่ได้ ญาเชื่อว่าสวรรค์คงไม่ทอดทิ้งเรา คุณแม่ที่อยู่บนฟ้าก็กำลังจะหาหนทางช่วยเราอยู่ค่ะ”

“ใช่… สักวันสวรรค์ต้องเห็นใจเรา คงอีกไม่นาน”

ถ้อยคำของคนเป็นพ่อย้ำชัดทว่าไม่หนักแน่นเอาเสียเลย เขาก็ได้แต่หวังว่าสิ่งที่เขาพร่ำพรรณนามาตลอดจะเป็นจริง เขาเป็นคนไม่ดีข้อนี้เขารู้แก่ใจ แต่มันไม่ได้รวมถึงบุตรสาวของเขาที่ช่างมีมานะและอุตสาหะจนเขาแทบไม่กล้าสู้หน้า เขาก็เพียงหวังจะให้สิ่งดีๆ มาเกิดกับอนัตญาบุตรสาวของเขาบ้างก็เท่านั้น

“ญาไปทำงานก่อนนะคะ เดี๋ยวจะตอกบัตรไม่ทัน”

“จ้ะ”

เธอยกมือไหว้บุพการีอีกครั้งและทำแบบนี้เสมอที่เขามารับมาส่ง ก่อนจะลงจากรถมุ่งหน้าเข้าไปทำงานด้วยท่าทีแจ่มใส โดยที่ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่าในใจของเธอ ดูเหน็ดเหนื่อยและเมื่อยล้าเพียงใด ขณะที่คนเป็นพ่อก็เหมือนคนที่กำลังอมทุกข์มากขึ้นทุกขณะจิต ยังไม่รู้เลยว่าจะทำยังไงกับหนทางข้างหน้า ที่เขาสร้างอย่างขรุขระเอาไว้ให้ลูกจนยากที่เธอจะเดิน

*********************

“ญา... เดี๋ยวพี่ออกไปข้างนอกแป๊บนึง... ฝากด้วยล่ะไม่เกินชั่วโมงจะเข้ามา”

อาคมบอกกับลูกน้องสาวอย่างเกรงใจแต่ก็มีความจำเป็นอย่างยิ่งยวด ที่ต้องออกไปข้างนอกด้วยปัญหารักสามเศร้าของตัวเอง ที่มีเมียหลายคนคนจนกลายเป็นปัญหาไม่เว้นแต่ละวันอย่างที่เห็น ซึ่งอนัตญาและใครๆ ก็ทราบดี ดีอย่างที่เขาไม่มาทำเจ้าชู้ไก่แจ้กับเธอ

“พอเหรอคะพี่อาคมเวลาแค่นั้น” เธอแกล้งแหย่ อีกฝ่ายยิ้ม

“ญานี่รู้ใจพี่ไปหมดเสียทุกอย่างเลยนะ... นี่ถ้าพี่ยังไม่มีเมียพี่จะขอจีบญาคนแรก”

คนที่ยังไม่ออกไปเคลียร์ปัญหาของตัวเอง ยังจะมีหน้ามาทำเจ้าชู้กับลูกน้องของตัวเองอีก อนัตญาก็รู้ดีว่าเขาพูดเล่นแบบนี้เสมอจึงไม่ได้สนใจอะไรนอกจากจะแซวเล็กๆ น้อยๆ พอหอมปากหอมคอ และก็ปล่อยให้เขาได้ออกไปจัดการปัญหาหัวใจของตัวเอง เพราะที่ผับแห่งนี้พนักงานทุกคนก็เป็นงานกันอยู่แล้ว ไม่มีอะไรน่าจะมีอะไรน่าเป็นห่วง 

punmay
นามปากกา ศิริภักดิ์
ชื่อ punmay
ลายเซ็น วรรณกรรมรักสวีต เร่าร้อน กระชากอารมณ์
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM