เรื่อง นิยาย สตอรี่ ทาสเสน่หา อาญารัก (nc18+)


เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

    

 ไม่ต้องสับสนนะคะเพราะไรเตอร์จะเป็นชื่อพระเอก จาก  ภาคินัยเป็น กฤตภาส           



             เสียงประตูที่เปิดเข้ามาทำให้ร่างบางที่กำลังนั่งสางผมอยู่บนหน้าโต๊ะเครื่องแป้งชะงัก แต่ก็เพียงนิดหน่อยแล้วกับไปสนใจกับการสางผมต่อราวกับว่ามันคืองานสำคัญที่ต้องทำเดี๋ยวนี้และทำให้เสร็จ 

“ผมจะอาบน้ำ”  บอกออกไปอย่างไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง แต่ก็เห็นร่างรางเลิกสนใจการสางผมแล้วเดินไปที่ห้องแต่งตัวและออกมาพร้อมกับผ้าเช็ดตัวและชุดนอนที่นำไปไว้ที่ปลายเตียงนอน ความเฉยชาที่แสดงออกมามันทำให้กฤตภาสรู้สึกโมโหเป็นสุด ไวเท่าความคิดขายาวก็ตรงปี่เข้าหาคนตัวเล็ก กระชากแขนบางอย่างแรง เธอไม่รู้ตัวบ้างหรือไงว่าวันทั้งวันเขาไม่มีสมาธิทำงานเลยสักนิดเพราะกังวลกับท่าทางเย็นชาของเธอ เขาหรือคิดว่าพอกลับมาเจอกันตอนเย็นทุกอย่างมันจะกลับเป็นอย่างเดิมแต่เปล่าเลย พอกลับมานอกจากจะไม่กลับเป็นแบบเดิมแล้วยังเพิ่มความเฉยมากยิ่งขึ้นซะอีก

“พิมพ์”

“ไหนว่าจะอาบน้ำไงคะ ปล่อยสิ”

“ทำไม หวงนักหรือไงที่จะแตะนิดแตะหน่อยก็ไม่ได้น่ะ” กฤตภาสถามออกไปอย่างฉุนเฉียว เขาพยายามแล้วนะ

“เปล่าค่ะ”เสียงตอบเนือยๆแบบไม่ยินดียินร้าย สายตามองตรงไม่ข้างหน้าไม่แม้แต่หันหามองดูจนที่บีบแขนจนเจ็บด้านข้าง

“เปล่าอะไร แล้วไอ้ท่าทางผีดิบซังกะตายเนี่ยมันหมายความว่าไง!!” คราวนี้กฤตภาสตวาดออกมาอย่างเสียงดังเพิ่มแรงบีบไปที่แขนเรียวจนคนที่พยายามไม่แสดงสีหน้ายังอดนิ่วหน้าเล็กน้อยไม่ได้

“ปล่อยเถอะค่ะ ฉันเจ็บ”

“เหอะ  ผีดิบอย่างเธอเจ็บเป็นด้วยหรือไง”

“ฉันก็เป็นคน”

“ฉันถามหน่อยเธอเป็นอะไรกันแน่ไอ้ท่าทางแบบนี้ เธอเป็นอะไร  ถ้าตอบไม่ได้วันนี้ก็ไม่ต้องนอนอยู่มันอย่างนี้ทั้งคืนนั่นแหละ”

“ฉันก็บอกแล้วว่าเปล่านี่คะ” คำตอบยังเหมือนเดิม จนคราวนี้กฤตภาสต้องหันร่างบางให้กลับมาเผชิญหน้ากับเขามองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาแต่สิ่งที่มองเห็นคือสายตาที่ว่างเปล่าแต่ก็แฝงไปด้วยความเศร้า

“ฉันง่วงค่ะ จะนอนแล้ว” เป็นพธริกาที่เป็นผ่ายตัดบทพรางปลดมือใหญ่ออกจากแขน  กฤตภาสเองก็ยอมปล่อยง่ายๆแบบคนละเมอเพราะตั้งแต่เห็นแววตาเศร้าสร้อยของอีกคนใจเขามันก็อ่อนยวบ แล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไปเสียเฉยๆ

               เมื่อประตูห้องน้ำปิดสนิทแล้วตามด้วยเสียงน้ำไหลจากฝักบัวคนที่บอกว่าง่วงกลับลืมตาโพรง จะให้เธอบอกเขาได้อย่างไรว่าอะไรที่เธอต้องพยายามทำเย็นชากลับเขาแบบนี้ทั้งที่ความจริงเธออยากตรงเข้าไปกอดเขาเพื่อขอไออุ่น เธออยากจะอิงซบอกเขาอยากกอดเขาให้สมกับความรักมากมายที่มอบให้เขา แต่เธอทำแบบนั้นไม่ได้ เขามีคนของเขาอยู่แล้ว เป็นผู้หญิงที่สวย รวย เก่งเหมาะสมกับเขาทุกอย่าง เธอทำไม่ได้ที่จะแย่งเขามาให้เป็นของตัวเธอยังใจร้ายไม่พอ

                                                                                                         

              รอยบุ๋มของที่นอนเย็นชืดบ่งบอกว่าคนข้างกายลุกไปนานแล้ว เขาคงจะเบื่อหน้าเธอเต็มทนทั้งๆที่คิดแบบนี้แต่พอเขาเป็นฝ่ายแสดงความเฉยชากลับมาเธอกับปวดใจ น้ำตาไหลท่วมอยู่ในอกจนมันเอ่อล้นมาที่ดวงตา ก็ดีแล้วเมื่อตองจากกันจริงๆเธอจะได้ชิน  เมื่อพับเก็บที่นอนให้เป็นระเบียบร่างบางจึงนำพาตัวเองเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการกับตัวเองให้เรียบร้อยด้วยเช่นกัน

“มีอะไรหรือคะ”  พธริกาต้องแปลกใจเมื่อเห็นเห็นดนัยกำลังยืนอยู่ห้องรับแขกและอดที่จะสงสัยไม่ได้ว่าดนัยไม่ไปทำงานพร้อมเจ้านายของเขาหรอกเหรอ จนต้องถามออกไป

“คุณพิมพ์ช่วยจัดกระเป๋าเจ้านายให้ผมด้วยนะครับ”

“มีอะไรหรือเปล่าคะ”

“เจ้านายต้องเดินทางไปดูงานสาขาที่เซี่ยงไฮ้ครับแล้วก็ต้องเลยไปอเมริกาต่อ”

“วันนี้เลยหรอคะ”

“ครับ งานด่วนเจ้านายจะขึ้นเครื่องตอนบ่ายโมงครับ”

“แล้วทำไมเขาไม่มาเอาเองคะ”

“เจ้านายงานยุ่งครับ” ดนัยตอบตามที่คิดว่าจะให้คนร่างบางสบายใจมากที่สุด แล้ก(ต้องโกหกว่ามีงานด่วนทั้งๆที่ไม่มีเลยแต่อยู่ๆเจ้านายเขาก็บอกว่าจะไปดูงานที่เซี่ยงไฮ้แล้วให้เขามาเอากระเป๋าไปให้ ส่วนตัวต้นเหตุตอนนี้กำลังนอนเอกเขนกอยู่ในห้องทำงานโน่น

“จะไปนานไหมคะ จะได้จัดให้ถูก”

“ไม่มีกำหนดครับ”

“งั้นรอสักครู่นะคะ”

“ครับ  เอ่อ...คุณพิมพ์ครับ”

“คะ...?”

“ไม่มีอะไรครับ” ดนัยอยากตบปากตัวเองนักที่ไม่กล้าพูดอะไร เขาสงสารพธริกาจับใจยิ่งใบหน้าที่ซีดเซียวตอนเขาบอกว่าเจ้านายจะไปเมืองนอกนั้น แต่เขาคงทำอะไรมากไม่ได้เพราะมันเป็นเรื่องของคนสองคน ไม่สิต้องบอกว่าสามคนเพราะคุณรสิตาก็มีเอี่ยวด้วย รอไม่นานร่างบางก็ออกมาพร้อมกับกระเป๋าเดินทางใบใหญ่นี่ตกลงจะให้เจ้านายเขาไปแบบถาวรเลยหรอเนี่ย

“ได้แล้วค่ะ”

“ขอบคุณครับ  คุณพิมพ์จะให้ผมฝากบอกอะไรเจ้านายไหมครับ”

“ไม่ค่ะ”

“งั้นผมไปนะครับ”

“ค่ะ”  ฝากจะให้เธอฝากอะไรถึงเขาล่ะ แค่นี้ก็แสดงให้รู้แล้วว่าเขาแค่รอเวลาให้ครบตามสัญญาเพื่อที่จะได้ปลดนี้แล้วเขี่ยเธอทิ้งเร็วก็แค่นั้น

 

           ร่างบางระหงของรสิตาเดินเข้ามาในบ้านอย่างซวนเซแต่ใบหน้ากลับแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม  ตอนนี้อะไรๆก็ดูเหมือนจะง่ายไปหมดเพราะเธอมีตัวช่วยและตัวสอดแนมสำคัญที่จะคอยดูและช่วยกำจัดนังผู้หญิงชั้นต่ำที่กล้าเผยอหน้าขึ้นมาเทียบชั้นเป็นศัตรูหัวใจของเธอ  ถึงจะบอกว่ามาอยู่แค่ตำแหน่งนางบำเรอแต่เธอก็จะไม่ปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปแน่เพราะมันกล้าดีเสนอตัวไปนอนแล้วยังไปอยู่กับว่าที่เจ้าบ่าวของเธอ

“แกรู้จักฉันน้อยไปนังพิมพ์!!”

“โอ้ย!! ทำไมมันปวดหัวอย่างนี้ นังแป้น!!...นางแป้น” รสิตาตะโกนโหวกเหวงลั่นบ้านเมื่อฤทธิ์แอลกอฮอล์กำลังเล่นงานเธอพลางตะโกนเรียกคนใช้ทั้งๆที่มันเป็นเวลาตีสองกว่าเข้าไปแล้ว

“ไม่มีใครได้ยินหรอกครับคุณหนู พวกคนใช้มันไปนอนเรือนคนใช้ข้างหลังหมดแล้ว” เสียงของชิดชัยลูกน้องอีกคนของคุณอำนาจที่เข้ามาบอกคุณหนูของบ้านพลางกวาดสายตามองทั่วร่างระหงอย่างโลมเลียที่อยู่ในชุดเกาะอก กระโปรงสั้นนิดเดียวอวดผิวขาว

“ทำไมมันจะไม่ได้ยิน...เจ้านายกลบมาเมื่อไหร่ขี้ข้าก็ต้องออกมารับใช้เข้าใจไหม”

“ผมจะพาคุณหนูขึ้นไปข้างบนเองครับ” ชิดชัยเสนอด้วยความหวังดีแต่แอบประสงค์ร้าย เขาอยากรู้นักว่าคุณหนูที่เอาแต่ใจแถมนิสัยเสียแบบนี้เนื้อจะหวานสักแค่ไหน

“ม่าย...ม่ายต้อง แก่อย่ามาสะเออะแตะต้องตัวฉาน” รสิตาที่อ้อแอ่เต็มทนแต่ก็ยังไม่วายพูดจาดูถูกเรื่องอะไรเธอจะให้ขี้ข้ามาถูกต้องตัว แค่ขี้ข้าผู้หญิงก็เกินพอแล้ว

“ไปเถอะครับ ผมจะไปส่งให้ถึงเตียงเลย” คราวนี้ชิดชัยไม่พูดเปล่าแต่กลับเข้าไปโอบตัวรสิตามือหยาบกระด้างลูบไล้ลงผิวขาวๆอย่างหยาบโลน

“กรี๊ดดดด บ่อยนะไอ้บ้าเรื่องอะไรแกมากอดฉัน” รสิตาดิ้นรนอย่างเอาตัวรอดแต่กลับมีมือหยาบมาปิดปาดเธอเพื่อให้หยุดร้อง

“คุณหนูจะร้องให้คนแห่มาดูเราสองคนหรอครับ” ชิดชัยบอกพลางกอดรัดแน่นขึ้นแต่อีกคนไม่ยอมสินฤทธิ์ง่ายๆจาสุดท้ายกำปั้นใหญ่ต้องชกเข้าที่ท้องรสิตาเข้าอย่างจัง อีกคนก็ตัวงอก็แรงชกเข้ามาอย่างแรงอีกทั้งยังฤทธิ์แอลกอฮอล์ผสมอยู่ด้วยจนสติดับวูบ

“จุ๊ๆ ชกแค่นี้เป็นลมไปซะแล้ว แต่ไม่เป็นไรนะครับคุณหนูยังไงเราก็สนุกกันได้” ชิดชัยพูดอย่างเหี้ยมเรียมพลางพารสิตาขึ้นไปข้างบนห้องนอน วันนี้รู้สึกทางจะสะดวกมากอันนี้ก็ต้องขอบใจเสี่ยอำนาจที่ออกไประเริงรักกับพวกอีหนูทั้งหลายจนลืมดูและแก้วตาดวงใจ”

“คุณหนูผู้หยิ่งยโส ลองมาเป็นเมียไอ้ชิดชัยหน่อยเป็นไง ฮ่าๆๆ”

 

ร้อยเรียงรัก
นามปากกา ร้อยเรียงรัก
ชื่อ ร้อยเรียงรัก
ลายเซ็น ห้าเรื่อง!!! 1 2 3 4...10 โอ้วววววว นิยายห้าเรื่องสิบปีจบค่ะ นิยายของร้อยเรียงรัก TT^TT
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM