เรื่อง นิยาย สตอรี่ เสน่ห์แค้น แทนไอรัก (NC 18+)


เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

เมื่อวันเวลาผ่านไป จากบาดแผลที่เริ่มหายดีก็หายเป็นปลิดทิ้ง หญิงสาวสามารถเดินเหินได้อย่างปกติและเธอก็ไม่รีรอที่จะออกมาทำงานที่เธอรักในทันที

ช่วงหัวค่ำเป็นเวลาทำงานของจินต์จิตราอย่างที่ได้ทำการสัญญากับชายหนุ่มเอาไว้แล้วและเธอมีเวลาถึงแค่สี่ทุ่มเท่านั้น ซึ่งบอกตามตรงว่ามันไม่พอเลยสำหรับคนที่รักการเต้นเป็นชีวิตจิตใจอย่างเธอและอีกอย่าง ช่วงที่คนเยอะที่สุดมันหลังจากสี่ทุ่มต่างหาก การจะให้เธอมาทำงานที่นี่โดยมีเวลาจำกัดอยู่แค่สี่ทุ่มนั่นมันเป็นอะไรที่เธอรับไม่ได้เอาเสียเลย แต่เพื่อคำสั่งเสียของคุณพ่อแล้ว เธอก็จำเป็นต้องทำ!

หญิงสาวเคลื่อนไหวร่างกายอย่างคล่องตัวในชุดเลื่อมพรายสายเดี่ยวเส้นหนารัดรูปเน้นทรวดทรงสีดำ ระยิบระยับไปด้วยการดีไซด์แบบพิเศษที่ทำให้ดูน่าสนใจเมื่อชุดของเธอต้องแสงสปอร์ตไลท์ เสื้อแขนยาวสีแดงเพลิงอันเป็นสีโปรดของเธอถูกถอดทิ้งไว้บนเวทีด้วยเพราะจังหวะดนตรีแรงๆ และอารมณ์เมามันของเจ้าตัว เผยให้เห็นไหล่ขาวนวลเนียนน่าสัมผัสและยิ่งเมื่อเธอย่างกรายเข้าใกล้ขอบเวทีก็ยิ่งเรียกเสียงร้องโห่แซวได้อีกมากโข บางคนเลือกที่จะอยู่เฉยๆ และชื่นชมความงามนั้นอยู่ห่างๆ ผิดกับบางคนที่พยายามอย่างมากที่จะดึงร่างบางนั้นเข้าสู่อ้อมกอดของตน

หญิงสาวมองท่าทางของกลุ่มคนที่อยู่หน้าเวทีอย่างระมัดระวังและรักษาระยะห่างเอาไว้อย่างดีโดยไม่ทำลายจังหวะของเพลงและท่วงท่าการเต้นเลยแม้แต่นิดเดียว นับว่าเธอนั้นมีประสบการณ์และเป็นมืออาชีพโดยแท้

แต่ทว่า ภายในมุมมืดมุมหนึ่งของผับแห่งนี้ สายตาเจ้าเล่ห์ได้จับจ้องไปที่ร่างบางที่ยังคงเคลื่อนไหวร่างกายราวกับผีเสื้อราตรีที่ต้องแสงไฟและยิ่งเปล่งประกายมากขึ้นเมื่อรอยยิ้มสดใสฉาบแย้มบนใบหน้า หยาดเหงื่อที่รินไหลผ่านลำคอและไหลเรื่อยไปที่ร่องอกนั้นช่างยั่วยวนเสียจนคนมองแทบอดใจไว้ไม่อยู่

ร่างสูงหันไปสั่งลูกน้องข้างกายให้ทำการจองตัวเธอคนนั้นเพื่อให้มานั่งข้างกายและบำเรอเขาในค่ำคืนนี้ ความฝันแสนหวานปะปนไปด้วยไฟราคะได้กำเริบขึ้นในห้วงความคิดของชายคนนี้ สิ่งที่เขาหวังจากคนที่สวยหยาดเยิ้มเยี่ยงเธอจะเป็นอะไรได้ หากไม่ใช่ร่างกายและความเร่าร้อนเมื่อกายได้สัมผัสกัน เพียงแค่คิดก็ทำเอาเขาถึงกับกลืนน้ำลายด้วยความกระหายยิ่งนัก

 

คนสวย เธอเสร็จฉันแน่!!!

 

หลังจากลงจากเวทีแล้ว ร่างบางก็เดินตรงไปด้านหลังเพื่อเข้าสู่ห้องพักพนักงานซึ่งเป็นสถานที่ต้องห้ามเพราะเป็นพื้นที่ส่วนบุคคล หญิงสาวเดินซับเหงื่อไปตามทางและเดินเข้าห้องไปเพื่อเปลี่ยนชุดที่เต็มไปด้วยเหงื่อออกจากกาย

“หนูนานะ! เจอตัวพอดีเลย...แฮ่กๆ” ร่างท้วมของผู้จัดการผับทรุดลงโดยใช้ข้อมือกดหัวเข่าไว้และก้มหน้าก้มตาหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนหลังจากที่ออกแรงวิ่งมาสักระยะหนึ่ง จินต์จิตราเห็นอย่างนั้นก็รีบเข้าไปช่วยประคองคนสูงวัยกว่าให้เดินไปนั่งพักที่เก้าอี้หน้าห้อง

“ใจเย็นๆ ค่ะคุณลุง” ร่างบางพูดพลางใช้มือต่างพัดเพื่อเรียกลมให้เข้าสู่ใบหน้าของผู้จัดการผับ

“เฮ้อ! ค่อยยังชั่วหน่อย คืออย่างนี้นะหนูนานะ พอดีมีแขกเขาจองตัวเราไว้น่ะ” เมื่อเริ่มหายใจหายคอได้คล่องขึ้นแล้วคุณผู้จัดการผู้รักในหน้าที่ก็เริ่มปฏิบัติการประสานงานอย่างรวดเร็ว

“อ้อ ขอบคุณนะคะที่มาบอก” หญิงสาวยิ้มให้และกล่าวขอบคุณ ซึ่งอันที่จริงแล้วเรื่องอย่างนี้ไม่น่าลำบากให้ผู้จัดการผับต้องมาเองเลย หญิงสาวนึกแปลกใจว่า ‘แขก’ ที่เธอต้องไปต้อนรับในวันนี้จะเป็นคนอย่างไรกันนะ แต่ที่แน่ๆ ที่เธอพอจะเดาได้บ้างก็คือเขาคงมีอิทธิพลอยู่พอตัวเลยเชียวล่ะ

“จ้าๆ ไม่เป็นไร ดูแลดีๆ นะ คนนี้น่ะใหญ่โตพอสมควรเลย...” ร่างสูงพูดในสิ่งที่หญิงสาวพอจะรู้อยู่ก่อนแล้ว จากนั้นเขาก็หันซ้ายทีขวาทีเพื่อดูให้รู้ว่าที่แห่งนี้นั้นปลอดคนก่อนจะป้องปากพูดเสียงกระซิบกับหญิงสาวว่า

“แล้วก็ระวังตัวด้วยนะ ท่าทางคนนี้จะรับมือยากอยู่เหมือนกัน...เข้าใจที่ลุงพูดใช่ไหม” หญิงสาวนิ่งคิดสักครู่ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างคนที่รู้ซึ้งถึงความหมายที่แฝงอยู่ในประโยคนั้น ที่คุณลุงสูงวัยต้องการจะบอกกับเธอก็คือ ‘แขกวันนี้จ้องจะขย้ำเธออยู่’ ล่ะสินะ

 

ต้องระวังตัวไว้หน่อยแล้ว!

 

ร่างแบบบางทำความสะอาดร่างกายและเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วเพราะต้องแข่งกับเวลาอันน้อยนิดที่ใกล้เข้ามาทุกขณะจิต ใครจะไปกล้าคิดว่าเผลอแป๊บเดียวก็จะสามทุ่มเสียแล้ว หญิงสาวเหลือเวลาอยู่กับแขกที่ว่านั่นไม่กี่นาทีเท่านั้นเอง แต่ก็ใช่ว่าเธอจะอยากอยู่นักหรอก การรับมือกับหนุ่มมือปลาหมึกไม่ใช่เรื่องน่ายินดีเท่าที่ควร หากแต่ด้วยหน้าที่แล้วเธอจำเป็นต้องทำให้ลูกค้าประทับใจและอยากกลับมาใช้บริการอีกหน ซึ่งนั่นก็หมายถึงต้องบริการเขาให้ตลอดรอดฝั่งจนกว่าลูกค้าจะพอใจและเธอไม่ควรเลยหากจะขอตัวลากลับไปก่อน

หญิงสาวเดินตรงไปที่เป้าหมายด้วยท่วงท่าสง่างามและรักษาระยะความปลอดภัยเอาไว้ด้วยการทิ้งตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา เธอยกขาขึ้นไขว่ห่างเผยให้เห็นเรียวขางดงามนวลเนียนราวกับกำลังเปล่งประกายในที่มืดเช่นนี้ รอยยิ้มประดิดประดอยถูกส่งไปให้ชายหนุ่มตามมารยาท ท่าทีเหล่านั้นแลดูเซ็กซี่และยั่วยวนได้ในเวลาเดียวกัน เรียกรอยยิ้มแห่งความพึงใจจากคนตรงข้ามได้ชะงัดนัก

“คุณนานะสินะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก ผม...”

“คุณพงศกร ไกรสรสุวรรณฤกษ์ แหม...นักการเมืองชื่อดังอย่างคุณใครๆ ก็ต้องรู้จักทั้งนั้นล่ะค่ะ” หญิงสาวต่อชื่อเขาและเยินยอเพื่อให้อีกฝ่ายพอใจตามเล่ห์เหลี่ยมที่เธอพึงมี และมันก็ได้ผล อีกฝ่ายยิ้มรับด้วยท่าทีปรีดายิ่งนัก เขาพอใจที่หญิงสาวคุยด้วยอย่างนี้และดูเหมือนเธอจะสนใจเขาอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว แต่เขามิอาจรู้ได้ว่าเบื้องหลังนั้นหญิงสาวไม่ได้รู้จักคนตรงหน้านี้ดีไปกว่าแค่ชื่อที่เด่นหราอยู่ตามหน้าหนังสือพิมพ์เลยสักนิดเดียว เธอทำเหมือนรู้จักเขามากและใส่ใจเป็นที่สุดก็เพื่อให้เขาประทับใจในการบริการก็เท่านั้นเอง

“ผมไม่ได้ดังขนาดนั้นเสียหน่อย” ร่างสูงถ่อมตัวไปตามมารยาทก่อนจะหันไปหาลูกน้องข้างกายและส่งสัญญาณให้ไปยกเครื่องดื่มมาบริการหญิงสาว ลูกน้องหนุ่มเดินจากไปและทิ้งคนทั้งสองไว้ตามลำพังและระหว่างนั้นหญิงสาวก็ชวนคุยไปเรื่อยตามประสาคนคุยเก่งโดยไม่รับรู้เลยว่าเธอได้โปรยเสน่ห์อันน่าลิ้มลองนั้นไปไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่แล้วและคนตรงหน้านี้ก็ลอบกลืนน้ำลายเป็นระยะพลางเฝ้าบอกตัวเองให้อดทนอีกนิด ‘เหยื่อ’ แสนหวานชิ้นนี้ก็จะตกถึงท้องเขาแล้ว!

===============================================

นานะจะเป็นยังไง มาลุ้นกันต่อตอนหน้าจ้า ^_^++

ขอเม้นท์ให้หน่อยนะคะ

lovelydog
นามปากกา พรายใจ
ชื่อ lovelydog
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM