เรื่อง นิยาย สตอรี่ ไฟรักซาตาน จบบริบูรณ์แล้วนะค่ะ รีบมาอ่านนะค่ะก่อนที่ไรเตอร์จะลบ

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

หลังจากนั้นสองอาทิตย์พร้อมศักดิ์ก็ได้ให้บิดามารดาไปสู่ขอเพ็ญพิชชาที่บ้านของเธอ

                             “พี่ดีใจด้วยนะดวง” แก้วตาเอ่ยออกมาพร้อมโอบกอดน้องสาว

                             “ขอบคุณค่ะพี่แก้ว ดวงก็ดีใจกับพี่เช่นกัน”

                             “อ้าว แก้วตาดวงใจ ออกมาได้แล้วลูกคุณพร้อมศักดิ์ยกขันหมากมาแล้ว”

                             “สวัสดีครับคุณลุง” พร้อมศักดิ์ยกมือไหว้รัชชานนท์

                             “ไหว้พระเถอะพ่อหนุ่ม”

                             พร้อมศักดิ์แนะนำบิดา มารดา ให้รู้จักกับบิดาของเพ็ญพิชชา และแนะนำแฟนสาวให้บิดามารดาทราบเพราะกลัวท่านเข้าใจผิดคน  ตามด้วยวรัชญา

                             “ทางเราได้มาสู่ขอหนูดวงใจกับคุณรัชชานนท์ให้แก่ตาศักดิ์  คุณรัชชานนท์คงไม่รังเกียจพวกเรานะค่ะที่ดิฉันมาขอหนูดวงใจไปเป็นลูกสะใภ้” คุณเปรมสินีมารดาของพร้อมศักดิ์เอ่ยขึ้นหลังจากทำความรู้จักกันเป็นอันเรียบร้อยแล้ว

                             “ไม่รังเกียจหรอกครับ  ผมดีใจซะมากกว่าเพราะกลัวลูกสาวคนเล็กขายไม่ออกแทบแย่ ฮ่า ๆ ๆ” คุณรัชชานนท์กล่าวออกมาติดตลก ทำให้เพ็ญพิชชาหน้าแดงเพราะเขินกับสิ่งที่บิดาพูด

                             “อุ้ยว่าได้เหรอค่ะ หนูดวงใจออกน่ารักขนาดนี้  นี่ตาศักดิ์เร่งเร้าดิฉันให้มาสู่ขอหนูดวงใจ เหมือนจะกลัวใครจะมาตัดหน้าเลยล่ะคะ คริๆ ” คุณเปรมสินีพูดพร้อมหัวเราะ

                             “ก็ผมรักขอผมนิครับคุณแม่” พร้อมศักดิ์เอ่ยออกมาพร้อมส่งสายตาหวานๆไปให้เพ็ญพิชชาทำให้ใบหน้าหวานสวยของว่าที่เจ้าสาวแดงปลั่ง

                             “ตาศักดิ์ก็พูดจนว่าที่ลูกสะใภ้พ่อเขินเลยนะ ฮ่าๆ ” คุณยศชัยเอ่ยขึ้นมาบ้างตามด้วยเสียงหัวเราะอย่างชอบใจ

                             “คริ ๆ เดี๋ยวแก้วไปเอาเครื่องดื่มเย็นๆ มาให้คุณลุงคุณป้านะค่ะ  คุณศักดิ์ด้วยต้องการรับเครื่องดื่มอะไรคะ?” เสียงหวานของ

วรัชญาดังขึ้น

                             “น้ำเปล่าก็ได้ครับคุณแก้วตา”

                             “เดี๋ยวจ้ะหนูแก้วตา” เสียงคุณเปรมสินีดังขึ้นก่อนที่ร่างอวบอิ่มจะลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องครัว

                             “คะคุณป้า?”  ใบหน้าหวานหันไปตามเสียงเรียก

                             “หนูแก้วตาก็จะแต่งงานกับตาพัฒน์อาทิตย์ใช่ไหมลูก”

                             “เอ่อ...ค่ะคุณป้า” เสียงหวานพูดพร้อมแก้มแดงปลั่ง

                             “อิอิ  ถ้าอย่างนั้นอาทิตย์หน้าตาศักดิ์กับหนูดวงใจก็จัดงานวันเดียวกันเป็นไงค่ะคุณรัชชานนท์  คุณพี่”เสียงคุณเปรมสินีพูดขึ้นพร้อมใบหน้ายิ้มแย้ม

                             “ดีเลยครับคุณแม่  เพราะเดี๋ยวผมตามนายพัฒน์ไม่ทัน ฮ่า ๆ  ๆ ยิ่งตอนนี้คุณแก้วตาท้องได้สามเดือนแล้ว” พร้อมศักดิ์พูดขึ้น  เพราะครอบครัวของพิพัฒน์พงษ์ได้มาสู่ขอวรัชญาเมื่อสองสัปดาห์ที่แล้วตอนนั้นเขากับเพ็ญพิชชายังอยู่ที่ภูเกต  ใบหน้าของวรัชญาแดงปลั่งเพราะเขินที่อยู่ ๆ เธอก็โดนหางเลขไปด้วยก่อนจะขอตัวไปเอาเครื่องดื่ม

                             “ฮ่า ๆ ๆ คุณเปรมกับตาศักดิ์นี่ชอบแกล้งคนรอบข้างอย่างนี้ล่ะครับคุณรัชชานนท์” เสียงคุณยศชัยพูดเกี่ยวกับนิสัยของภรรยากับบุตรชายคนโต

                             “ฮ่า ๆ ๆครับ เรียกผมว่านนท์สั้นๆ ก็ได้ไม่ต้องพิธีรีตองหรอกครับ” คุณรัชชานนท์เอ่ยด้วยน้ำเสียงยินดี

                             “ครับ  แล้วเรื่องค่าสินสอดคุณนนท์ต้องการเรียกร้องเท่าไหร่ ผมให้ไม่อั้นเลยครับ” คุณยศชัยเอ่ยถาม

                             “ผมยังไงก็ได้ครับ  ขอให้ตาศักดิ์รักและดูแลดวงใจลูกสาวผมให้ดีผมก็พอใจแล้ว”

                             “ครับ  ผมสัญญาว่าจะรักและดูแลน้องดวงจนกว่าชีวิตจะหาไม่” ชายหนุ่มพูดพร้อมจ้องหน้าสวยของหญิงสาว เพ็ญพิชชาก้มหน้างุดเพราะเขินอาย

                             “ไม่ได้นะค่ะ  ถ้าอย่างนั้นทางดิฉันขอเสนอค่าสินสอดเองก็แล้วกันว่าไหมคะคุณพี่” คุณเปรมสินีค้านคุณรัชชานนท์ก่อนจะหันไปถามความคิดเห็นของสามี

                             “ผมเห็นด้วย” พอคุณยศชัยตกลงคุณเปรมสินีก็ยิ้มปลื้มเพราะตั้งแต่แต่งงานอยู่กินกันมาสามีนางไม่เคยขัดใจนางเลยสักเรื่อง

                             “ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่จะเห็นสมควรครับคุณยศ คุณเปรม”

                             “ถ้าอย่างนั้น เดินฉันขอเป็น  เงินสด  9 ล้าน  ทองคำแท่ง 9 บาท  แหวนเพชร 9 กะรัต  ชุดเครื่องเพชรไข่มุก 1 ชุด คริๆ อันนี้ขอไม่บอกจำนวนราคานะคะ ตกลงตามนี้นะค่ะคุณนนท์ หนูดวงใจ” คุณเปรมสินีเอ่ยออกมาด้วยเสียงไพเราะ

                             “คะคุณป้า...เอ่อหนูแล้วแต่คุณป้าค่ะ” เสียงหวานเอ่ยออกมาแผ่วเบา  เธอยังตกตะลึง กับค่าสินสอดที่มารดาของคนรักมอบให้เธอ  แต่ก็ไม่ตกใจเท่าตอนที่ครอบครัวของพิพัฒน์พงษ์มาสู้ขอพี่สาวของเธอ  คุณพิมพรรณีให้ค่าสินสอดแก่พี่แก้วตา เงินสด 100 ล้าน เครื่องเพชร 100 ชุด  ชุดล่ะ10 กะรัต  ทองคำแท่ง 100 บาท   

                             “ฮ่า ๆ ๆ คุณเปรมสินีทุ่มไม่อั้นครับคุณนนท์เพื่อลูกสะใภ้ที่ได้ถูกใจ”

                             “เอ่อ  มันไม่มากไปเหรอครับคุณเปรม” คุณรัชชานนท์เอ่ยออกอีกครั้ง

                             “น้ำดื่มมาแล้วค่ะ  ขอโทษนะค่ะที่มาช้า” เสียงหวานขอวรัชญาดังขึ้น ร่างอวบอิ่มมีน้ำมีนวลเดินเข้ามาพร้อมเสิร์ฟเครื่องดื่มให้แก่ คุณยศชัย คุณเปรมสินี พร้อมศักดิ์ และบิดา กับน้องสาวของเธอ

                             “ขอบใจจ้าหนูแก้วตา” เสียงคุณเปรมสินีและคุณยศชัยเอ่ยขึ้นหลังจากรับน้ำดื่มของหญิงสาว

                             “ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า”

                             “ขอบคุณครับ”

                             “ค่ะ ถ้างั้นแก้วขอตัวไปคุยโทรศัพท์ก่อนนะค่ะ ถ้ามีอะไรเรียกใช่แก้วได้นะค่ะ” เสียงหวานของวรัชญาเอ่ยขึ้น

                             “ตามสบายจ้าหนูแก้วตา”

                             หลังจากนั้นวรัชญาก็ปลีกตัวออกมารับโทรศัพท์สามีที่โทรยิก ๆ เข้าเกือบจะเป็นสายที่ 100 แล้ว ตายแน่ ๆ หญิงสาวคิดแล้วครางในใจ

                             “สวัสดีค่ะคุณพัฒน์” เสียงหวานกรอกไปตามสาย

                             “ที่รักคุณทำอะไรอยู่ทำไมรับชายผมช้าจัง  นี่ผมโทรหาคุณตั้งแต่เช้า” พิพัฒน์พงษ์ส่งเสียงไม่พอใจมาตามสาย

                             “พอดีแก้วต้อนรับครอบครัวคุณศักดิ์อยู่ค่ะ  วันนี้คุณศักดิ์พาคุณพ่อคุณแม่มาสู่ขอยัยดวงน้องสาวแก้ว” เสียงหวานรีบแก้ไขข้อข้องใจให้คนรักหนุ่มฟังก่อนที่ชายหนุ่มจะงอนเธอไปมากกว่านี้

                             “เหรอครับที่รัก”

                             “ค่ะ  แล้วนี้คุณอยู่ที่ไหนค่ะทำไมเสียงดังจัง?” เสียงหวานเอ่ยถาม เพราะตอนนี้พิพัฒน์พงษ์ไปธุระที่ฝรั่งเศสและตอนนี้ก็เวลากลางคืน

                             “อ๋อ  ผมออกมาคุณธุระครับที่รัก  เดี๋ยวอีกสักพักก็กลับโรงแรมแล้ว  คิดถึงแก้วจังเลยอยากกอด อยากหอม อยากรัก...” เสียงทุ้มอ๊อดอ้อนมาตามเสียง

                             “แหมไม่ต้องเลยค่ะ  แก้วก็คิดถึงคุณพัฒน์เช่นกัน รักษาตัวด้วยนะค่ะ” หญิงสาวบอกคนรัก

                             “ครับที่รัก ไม่ต้องห่วงผมจะรักษาตัวเองไว้ให้คุณคนเดียว  ฝากบอกลูกด้วยนะครับว่าคุณพ่อคิดถึง” พิพัฒน์พงษ์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเมื่อเอ่ยถึงลูกน้อยในครรภ์ภรรยาสาว

                             “ค่ะ  เดี๋ยวแก้วจะบอกลูกให้  คุณท่านข้าวหรือยังค่ะ”

                             “ทานแล้วครับที่รัก  เหลือแต่ยัง...”

                             “คะ...ยังอะไร?”

                             “ยังไม่ได้ทานคุณ ฮ่า ๆ ”

                             “บ้า ๆ ไม่คุยด้วยแล้วแก้ววางสายก่อนนะค่ะเดี๋ยวไปช่วยยัยดวงจัดสำรับอาหารก่อน”

                             “ครับที่รัก  ผมรักแก้วนะ  พรุ่งนี้เจอกัน”ชายหนุ่มเอ่ยมาตาสาย

                             “ค่ะ  แก้วรักคุณพัฒน์  พรุ่งนี้เจอกัน” หลังจากวางสายแล้ววรัชญาก็เดินไปช่วยเพ็ญพิชชาจัดอาหาร

                             ครอบครัวของพร้อมศักดิ์หลังจากรับประทานอาหารกันเรียบร้อยแล้วก็ขอตัวกลับ โดยพร้อมศักดิ์ขออนุญาตคุณรัชชานนท์ให้เพ็ญพิชชาไปด้วย  หลังจากส่งบิดามารดาเสร็จชายหนุ่มก็พาคนรักไปร้านอาหารแห่งหนึ่งอยู่แถวชานเมือง  บรรยากาศดีเชียว  ผู้คนก็ไม่พุ่งซ่าน  เงียบสงัดและเป็นส่วนตัว

                             “อะไรค่ะพี่ศักดิ์พาดวงใจมาที่นี้ทำไม?”

                             “พามาดูร้านอาหารครับ” ชายหนุ่มพูด ใบหน้าสวยมองไปตามสายตาที่ชายหนุ่มจ้องมองอยู่  ดวงตากลมโตปะทะเข้ากับป้ายชื่อร้านอาหาร ดวงหฤทัย  ร่างเล็กถึงกับแปลกใจ

                             “อะไรคะ? ” หญิงสาวยังคงงงอยู่

                             “ร้านอาหารของเราครับคนดี” ชายหนุ่มจึงรีบเฉลย

                             “ห๊า...จริงๆ เหรอค่ะพี่ศักดิ์ ”

                             “ครับผม  ขอขวัญสำหรับน้องดวงขอพี่” พร้อมศักดิ์พูดขึ้น

                             “เนื่องในโอกาสอะไรคะพี่ศักดิ์” หญิงสาวถามยิ้ม ๆ                              “ขอขวัญแต่งงานไงครับคนดี”

                             “เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะคะพี่ศักดิ์” หญิงสาวอดแย้งไม่ได้

                             “น้องดวงอย่าลืมนะครับว่าเราเป็นสามีภรรยาถูกต้องตามกฎหมายกันแล้ว” ชายหนุ่มพูด

                             “แต่ไม่รู้ค่ะ  ดวงใจไม่รับรู้” “ต๊ายจริงนี่เราลืมไปว่าเราไปจดทะเบียนกับพี่ศักดิ์มาแล้ว ยัยดวงเอ้ยเปิ่นจริงๆเลยเรา”

                             “อ้าวเป็นไงไป ฮ่า ๆ สงสัยความจำสั้นนะเนี่ยเมียพี่ งั้นเรามาทบทวนความทรงจำกันดีกว่าคนดี” ชายหนุ่มพูดจบก็รั้งร่างเล็กเข้าไปหา  ริมฝีปากสวยบดจูบหญิงสาวอย่างนุ่มนวล ก่อนจะแทรกปลายลิ้นลงไปครวนหาความหวานในปากอิ่ม

                             “อื้อ...พอแล้วค่ะ....” เสียงหวานประท้วงชายหนุ่มที่บดจูบเธออย่างเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ  มือหนาเลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นทรวงอกเธออย่างแสดงความเป็นเจ้าของ

                             เพี้ยะ

                             มือบางฟาดลงไปที่แขนแข็งแรงของชายหนุ่ม  ทำให้พร้อมศักดิ์หลุดออกจากบ่วงเสน่ห์ที่ตัวเองสร้างขึ้น

                             “โอ๊ย  เจ็บนะครับคนดีตีพี่ทำไมเนี่ย?” พร้อมศักดิ์ร้องออกมา

                             “ตีให้รู้สึกตัวว่าตอนนี้เราอยู่ในรถกันนะค่ะ”

                             “แล้วทำไมครับรถเราติดฟิมส์ไม่มีใครมองเห็นเรา หรอกนะคนดี”

                             “ไม่รู้ ๆ แล้วพี่ศักดิ์จะพาดวงใจมาอยู่ในรถไม่เข้าไปในร้านเหรอค่ะ?” เสียงหวาน เอ่ยออกมา

                             “โอ๋ ๆคนดีปะๆ  เราลงไปดูร้านอาหารของเราดีกว่า ”หลัวจากนั้นพร้อมศักดิ์ก็พาหญิงสาวลงไปแนะนำให้พนักงานในร้านลูกจักนายหญิง และทำให้พนักงานรู้ที่มาของชื่อร้าน

 

                               คฤหาสน์เศรษฐการณ์ 

                             “ณิกาครับเลิกงอนผมได้แล้วคนดี” พงษ์พิพัฒน์นั่งง้อภรรยาสาวที่ตั้งครรภ์ได้สองเดือนย่างเข้าสู่เดือนที่สาม

                             “ณิกาก็เป็นอย่างนี้ของณิกาถ้าคุณรับไม่ได้ก็ไม่ต้องมาคุยกัน”  เสียงหวานเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงงอน ๆ 

                             “โธ่ ที่รัก”

                             “เป็นอะไรกันลูกณิกา  ตาพงษ์” เสียงคุณกุสุมาดังขึ้น

                             “ก็ณิกานะสิครับคุณแม่งอนผม”

                             “อย่านะห้ามฟ้องคุณแม่สิค่ะพี่พงษ์” กรรณิกาหันไปแว๊ดใส่สามี

                             “งอนอะไรตาพงษ์”

                             “ก็เรื่องที่ผมจะเลื่อนงานแต่งงานมาเป็นอาทิตย์พร้อมพี่พัฒน์อ่ะครับ  แต่ณิกาไม่ยอม  แล้วก็งอนผมท่าเดียว”พงษ์พิพัฒน์ได้ทีรีบฟ้องแม่ยาย

                             “ทำไมล่ะลูกณิกาไม่ดีเหรอที่ได้จัดงานแต่งไวๆ”

                             “ก็ณิกากลัวไม่สวยสู้ ๆ เจ้าสาวคนอื่นนิค่ะคุณแม่  มีเจ้าสาวเพิ่มมาอีกตั้งสองคน ณิกาไม่เอาด้วยหรอก ฮึ” เสียงหวานเอ่ยบอกความในใจ  ก็เธอกลัวไม่สวยในงานวันสำคัญนิ

                             “ฮ่าๆ ๆ  ผมก็นึกว่าเพราะอะไร  ณิกาไม่ต้องกลัวหรอกครับเพราะณิกาของผมสวยที่สุดในโลกในสายตาของผม  นะครับที่รักเลื่อนมาแต่งงานวันเดียวกับพี่ชายผมนะ  ผมรอไม่ไหวแล้ว” ชายหนุ่มอ้อนหญิงสาวที่นั่งหน้าบึ้งอยู่  แต่พอถูกสามีชมเข้าหญิงสาวก็ยิ้มหน้าแดงและก็พยักหน้าตอบรับสามีทันที

                             “แม่ว่าหลานแม่ต้องเป็นผู้หญิงแน่เลยณิกา ตาพงษ์” คุณกุสุมาเอ่ยออกมาพร้อมยิ้มๆ

                             “คุณแม่รู้ได้ยังไงคะ?” หญิงสาวถามด้วยความแปลกใจ

                             “ก็หนูขี้งอนนิลูก  ตั้งแต่หนูตั้งท้องหนูก็งอนเก่งขึ้นทุกวัน  จนแม่ลูกสึกสงสารตาพงษ์แล้วที่ตามอารมณ์ขึ้น  ๆ ลง ๆ ของหนู”

                             “คุณแม่อ่ะ”

                             “ไม่เป็นไรหรอกครับคุณแม่  ผมรักของผม  ถึงณิกาจะงอนมากกว่านี้ผมก็รับได้ครับ  เพราะรักไปแล้ว ” ชายหนุ่มพูดพร้อมส่งสายตาหวานหยดให้ภรรยาสาว  ทำให้หญิงสาวหน้าแดงอายคำสารภาพรักของสามี

                             ห้องรับแขกคฤหาสน์เศรษฐการณ์ก็ดังไปด้วยเสียงหัวเราะของพงษ์พิพัฒน์และคุณกุสุมา  มีเพียงกรรณิกาเท่านั้นที่นั่งเอียงอายตามด้วยการงอนสามีและมารดาที่ล้อเลียนเธอไม่หยุดสักที

pletim
นามปากกา pletim
ชื่อ pletim
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM