เรื่อง นิยาย สตอรี่ นางบำเรอชั้นเอก Nc25+ Taratorn publication:Desert Love ตีพิมพ์

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

บทที่ 3

เหตุผลของคนเป็นพ่อ        

 

รัตติยาเผชิญหน้ากับบิดาในห้องทำงานส่วนตัวของเขา หลังเธอมาอยู่ที่นี่ได้สามวันมันก็สมควรแก่เวลาที่เขาผู้เป็นเจ้าของบ้านจะสนทนาในเรื่องสำคัญนั้นเสียที หญิงสาวถูกเรียกมาเมื่อสิบห้านาทีที่แล้ว จนถึงตอนนี้เธอและเขายังตกอยู่ในความเงียบที่ชวนอึดอัด   

“คุณพ่อมีอะไรจะพูดกับหนูหรือคะ”     

หญิงสาวเอ่ยทำลายความเงียบที่ชวนเป็นบ้า หลังเห็นบิดาเอาแต่นั่งหน้าเคร่งไม่ยอมพูดจาอะไรออกมาสักคำ จนเธอทนไม่ไหวเอ่ยถามออกมาในที่สุด          

“งานล่ะคะ งานที่คุณพ่อจะให้หนูทำคืองานอะไร ทำไมป่านนี้ยังไม่ให้ออกไปทำอีก”     

รัตติยาถามต่ออย่างไม่ให้เสียเวลา ซึ่งเป็นจังหวะที่ใบหน้าคร้ามคมหาแต่เหี่ยวย่นตามวัย แต่ยังคงความหล่อเหลาเอาไว้ไม่เปลี่ยนแปลงเงยขึ้นสบตา

“เนย…”

คำพูดเพียงสั้นๆ ยังไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาสักคำ ทำให้สันหลังของหญิงสาวเสียวปลาบอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอจ้องมองนัยน์ตาคมของคนเป็นพ่อ แล้วเห็นบางอย่างที่เขาปิดซ่อนมันเอาไว้อย่างดี และพยายามอย่างยิ่งที่จะถ่ายทอดมันออกมาให้เธอได้รับรู้ แต่เหมือนมันยากมากสำหรับเขาที่จะเค้นสิ่งเหล่านั้นออกมาจากปากของตัวเอง

“ว่ามาเลยค่ะหนูรอฟังอยู่”

ร่างสูงในชุดอยู่บ้านแบบสบายๆ เพื่อจะคุยเรื่องนี้ลุกขึ้นพร้อมเดินเข้ามาใกล้ หลังต้องเอาเวลาจากการทำงานมาอยู่กับลูกหลายวัน

มือใหญ่จับบ่าบอบบางของลูกรักที่ตัวเองไม่มีเวลาให้ขึ้นมายืนประจันหน้า ก่อนแววตาแห่งความมุ่งมั่นในคราแรกจะแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกบางอย่างที่เธออ่านไม่เข้าใจ

“แม่เขายังไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้หนูฟัง… เพราะเธอขอร้องให้พ่อเป็นคนบอกและอธิบายเรื่องนี้กับหนูด้วยตัวของพ่อเอง งานที่พ่อจะให้หนูช่วยในครั้งนี้ ก็คือ...”

ผู้สูงวัยไม่อาจจะพูดมันได้ต่อ เขาเงียบและหยุดพูดไปนานจนคนฟังหวั่นใจจนต้องเอ่ยถาม

“คืออะไรคะคุณพ่อ

ใบหน้างามเอียงถามด้วยความลุ้นระทึก หัวใจของเธออยู่ดีๆ ก็เต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะขึ้นมาดื้อๆ ดวงตาสวยกลิ้งกลอกมองหน้าคมไปมาอย่างรอคอย ขณะที่อีกฝ่ายก็ลอบกลืนน้ำลายลงคอด้วยความยากลำบาก มือที่จับบ่าบางนั้นค่อยดึงกลับมาพร้อมกับทิ้งลงข้างกายอย่างหมดแรง

“มันคืออะไรคะคุณพ่อ... บอกหนูมาสิคะ…  เรื่องนี้มันเกี่ยวกับพี่อามีนะด้วยใช่ไหมคะ”

เธอลองหยั่งเชิงดึงเอาเรื่องที่คลางแคลงเมื่อวันก่อนตอนสนทนากับพี่สาวออกมาเกริ่นถาม ขณะที่ดวงตาของอาเหม็ดผู้เป็นพ่อก็เบิกกว้างขึ้นมาทันที

“หนูรู้เรื่องนี้ได้ยังไงเนย?... แม่เขายังไม่ได้บอกหนูไม่ใช่เหรอ”

ผู้สูงวัยมีสีหน้าตื่นตกใจเรื่องนี้ยังไม่มีใครเอ่ยออกมาแม้แต่ตัวเขา หรือว่าอามีนะบอกเล่าเรื่องนี้ให้น้องฟังหมดแล้ว ตั้งแต่เจอกันวันแรก

“ใช่ค่ะคุณแม่ไม่ยอมบอกอะไรหนูเลยสักคำเดียว… สรุปว่าใช่อย่างที่หนูสันนิษฐานมั้ยคะ

อีกฝ่ายนิ่งอยู่นานและจำต้องพยักหน้าน้อยๆ เป็นเชิงยอมรับ จากนั้นผู้สูงวัยก็เปิดฉากเล่าเรื่องราวทุกอย่างออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง

รัตติยาแทบล้มทั้งยืนเมื่อบิดาที่เห็นหน้าเพียงน้อยนิด สั่งให้เธอไปเป็นผู้หญิงของ ชีคคามิล อินซาอิด  อันอาร์ดู แทนผู้เป็นพี่สาว ที่ปฏิเสธเสียงแข็งเนื่องจากมีคนรักอยู่แล้ว อย่างที่เธอเคยเปรยออกมาให้ฟังวันแรกนับตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาที่นี่ และเพื่อแลกกับการขอสัมปทานแนวสันทรายในบริเวณใกล้เคียงอันเป็นของรัฐ ในการขุดเจาะน้ำมันที่เขากำลังดำเนินธุรกิจอยู่

ร่างบางโงนเงนเหมือนคนทรงตัวไม่อยู่ มือเล็กจับพนักเก้าอี้ของตัวเองที่นั่งก่อนหน้าไว้มั่น ก่อนกะพริบตาติดกันอยู่หลายครั้งอย่างไม่เชื่อหู ตาสวยหวานช้อนมองผู้เป็นบิดาอีกครั้งอย่างต้องการความชัดเจน ว่าสิ่งที่เธอได้ยินนั้นหูไม่ฝาดอย่างแน่นอน

“มันเป็นเรื่องจริงหรือคะ… คุณพ่อพูดกับหนูเล่นใช่ไหม

“ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง... สิ่งที่หนูได้ยินมันเป็นความจริงทุกประการ... ช่วยพ่อได้ไหมเนย

อาเหม็ดยืนยันกลับไปอีกครั้ง ร่างทั้งร่างของรัตติยาชาดิกไปทั้งตัว เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวเดิมหน้าโต๊ะทำงานของผู้เป็นพ่ออย่างอ่อนแรง

ดวงตาสวยซึ้งมองทุกอย่างรอบตัวอย่างเลื่อนลอยปนหมดหวัง เหมือนใครเอาน้ำเย็นจัดมาสาดใส่หน้าจนชาไม่รับรู้อะไรอีกนับจากนี้ โดยเฉพาะประโยคสุดท้ายที่กำลังรอคำตอบจากเธอ สายตาร้องขอของคนเป็นพ่อทอดส่งมาให้เธอจนพูดไม่ออก คำพูดมากมายจากคนเป็นพี่สาวหมาดๆ ไม่นานดังก้องในแก้วหู

***-----------------------------***

‘เนย… พี่อยากขอโทษ’

‘อีกไม่นานเนยก็จะรู้จากคุณพ่อเอง… พี่แค่อยากบอกเนยให้รู้เอาไว้ว่า พี่ไม่ได้ตั้งใจจะให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ พี่แค่อยากจะสร้างครอบครัวกับคนที่พี่รักและเขาก็รักพี่ก็เท่านั้น…ไม่มีเจตนาจะดึงเนยเข้ามาเดือดร้อนด้วยเรื่องนี้ เนยอย่าโกรธอย่าเกลียดพี่และคุณพ่อเลยนะ… นะ…’

***--------------------------***

ตาสวยใสกะพริบใส่ความเป็นจริงรอบข้าง ก่อนจะช้อนขึ้นสบตาคนเป็นพ่อที่ยืนมองด้วยความหวังที่มีอยู๋น้อยนิดเต็มทน

“งานแบบนี้เหรอคะ… ที่คุณพ่อร้อนใจ… อยากให้หนูมาทำแทนพี่อามีนะ ”

รัตติยาแค่นกล่าวเสียงเครือ นัยน์ตากลมโตมีหยาดน้ำใสๆ เอ่อไหลเต็มไปหมด ถ้าคนตรงหน้าเป็นมารดาของเธอ ร่างเล็กๆ ที่นั่งสั่นสะท้านอยู่ตรงนี้คงพุ่งเข้าไปหาแล้วอย่างไม่ต้องพูดอะไรมาก ทว่าที่แห่งนี้มันไกลเกินไป ไกลจนเธอหาไหล่ของใครที่อบอุ่นมาซบแทบไม่มี

อาเหม็ดมองลูกสาวคนสวยด้วยความสงสาร ก่อนจะเห็นตาสวยที่ปริ่มไปด้วยหยาดน้ำคราแรก แตกกระสานซ่านเซ็นออกมาเป็นทางยาวจนเขาใจหายวาบ นับตั้งแต่เกิดมาจนอายุปูนนี้เขาไม่เคยร้องไห้ แต่วันนี้ความรู้สึกผิดมันอัดแน่นในหัวใจจนตัวเองน้ำตาซึม

“พ่อขอโทษนะเนย แต่พ่อไม่รู้ว่าจะหาใครจะช่วยได้ ที่นี่นอกจากอามีนะพ่อก็มีแต่ลูกชายแต่เขาก็ยังเล็กอยู่ จะมีก็แต่หนูคนเดียวเท่านั้นที่จะช่วยพ่อเรื่องนี้ได้”

ร่างสูงของคนเป็นพ่อเลื่อนเก้าอี้อีกตัว มานั่งตรงหน้าบุตรสาวที่กำลังร้องไห้อย่างน่าเวทนา ดวงหน้าคมที่มีส่วนละม้ายคล้ายคลึงกับหญิงสาวออกอาการหวั่นวิตก เขาไม่เคยบังคับจิตใจใครแม้จะเป็นผู้หญิงข้างกาย หรือกระทั่งลูกๆ ของตัวเอง อามีนะเป็นคนแรกส่วนคนตรงหน้าคือคนที่สอง

ปกติอามีนะจะเป็นคนพูดง่าย ใช้อะไรลูกคนนี้มักจะทำให้เขาได้เสมอ เขาถึงได้กล้ารับปากชีคหนุ่มไปอย่างไม่รั้งรอ และไม่คิดว่าการตัดสินใจของตนในครั้งนั้นนำมาซึ่งความผิดพลาดครั้งใหญ่ เรื่องราวบานปลายจนไม่สามารถย้อนกลับไปแก้ไขได้อีก

“เนย… ถือว่าช่วยพ่อสักครั้งจะได้ไหม ชีคคามิลเขาเองก็ยังไม่มีใครเป็นตัวเป็นตน พ่อเชื่อว่าถ้าเขาเห็นหนูเขาจะต้องรักหนูเหมือนที่พ่อกับแม่รักอยู่ในเวลานี้… ”

punmay
นามปากกา ศิริภักดิ์
ชื่อ punmay
ลายเซ็น ศิริภักดิ์ ขอฝาก พิพากษาพญามาร...ด้วยนะคะ ^___<
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM