เรื่อง นิยาย สตอรี่ เล่ห์รักกลซาตาน (ตอนที่ 1 - 13 สำหรับคนที่ยังไม่เคยอ่าน....) คนที่อ่านแล้วก็เนื้อหาเหมือนเดิมค่ะ...

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

 

ใบหน้าหล่อเหลาที่เคร่งขรึมพร้อมทั้งมือแกร่งที่โอบกอดร่างเล็กไว้อย่างแนบแน่นทำให้สาวน้อยได้แต่นั่งพิงอกอยู่อย่างไม่เต็มใจทั้งที่ตอนนี้มือเล็กๆยังไม่เลิกทำร้ายร่างกายแกร่งด้วยการทั้งหยิกทั้งข่วนเพื่อให้เขาปล่อยร่างเล็กออกจากแขนแกร่ง

“น้องวิ...” ภูริภพเอ่ยเสียงอ่อนจนปัญญาจะอธิบายให้สาวน้อยหายงอน ตอนนี้คนตัวเล็กเลิกร้องไห้แล้วแต่ยังคงสะอื้นอยู่น้อยๆไม่เลิก แขนแกร่งรวบมือเล็กๆมาจับกุมไว้ให้เลิกข่วนเลิกทุบอกแกร่ง

สาวน้อยได้แต่หอบหายใจอย่างดื้อดึงทำตัวแข็งขัดขืนจนชายหนุ่มแทบอยากจะจับมาฟาดก้นให้หายมันเขี้ยวเด็กดื้อ

“...” ไร้เสียงประท้วงหรือตอบกลับ สาวน้อยไม่ยอมมองแม้แต่หน้าหล่อเหลาที่จ้องมองเธออย่างอ่อนใจ ภูริภพมองเด็กดื้อตาด้วยสายตาตัดสินใจดวงตาคมเข้มเป็นประกายเข้มอย่างน่ากลัว

ปากหยักเม้มแน่นอย่างควบคุมอารมณ์เมื่อเจอฤทธ์ของสาวน้อยตัวเล็กที่แสนงอนดื้อดึงไม่ยอมรับฟังเหตุผลอะไรเลย

ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้เปล่งประกายรัศมีซาตานร้ายที่หมายจะขยี้เหยื่อสาวน้อยตรงหน้าให้แหลกลากหากแต่ก็ทอดประกายอ่อนโยนสับสนอย่างตัดสินใจลำบาก

 เด็กน้อยของเขาเธอยังเด็กเหลือเกินเขาไม่ควรที่จะทำลายความสดใสของเธอในตอนนี้ เสียงของความคิดส่วนดีฉุดรั้งเขาอย่างแผ่วเบาในใจ

 แต่เขาก็รักเธอและมีพร้อมทุกอย่างไม่มีทางที่จะทำให้เธอต้องมาลำบากเขาสามารถดูแลรับผิดชอบชิวิตทั้งชีวิตของเด็กสาวได้อย่างเต็มที่เขามีทั้งชื่อเสียงเงินทองและความรักที่พร้อมจะมอบให้ เสียงหนึ่งในความคิดเอ่ยออกมาอย่างขัดแย้งกัน

ภูริภพคิดอย่างสับสนหากแต่อาการต่อต้านไม่เลิกของเด็กสาวทำให้ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาอย่างตัดสินใจอีกครั้ง

“น้องวิ...พี่รักหนูรักมาก พี่บอกหนูแล้วแต่หนูไม่เชื่อพี่...ถ้าอย่างนั้นพี่ก็จะแสดงให้ดูว่าพี่รักหนูมากแค่ไหน..” เสียงเรียบนิ่งขรึมของชายหนุ่มที่เอ่ยออกมาอย่างเยียบเย็นอย่างคนตัดสินใจเฉียบขาด พร้อมกับที่ร่างหนาจับร่างเล็กที่ยังคงขืนกายจะดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการกอดรัด กดลงกับพื้นเตียงนุ่มอย่างรวดเร็ว

สาวน้อยที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับร้องอุทานอย่างตกใจ เมื่อร่างหนาพลิกกายขึ้นมาคล่อมทับร่างบางไว้อย่างน่าหวาดเสียว

“อ๊ะ...” เสียงร้องอย่างตกใจของสาวน้อยทำให้ชายหนุ่มที่ตอนนี้หน้าตาดุดันจริงจังขึงขังมองด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก

สาวน้อยมองคนตัวโตอย่างหวาดหวั่น เมื่อตอนนี้ร่างบางถูกชายหนุ่มกดทับอยู่กับพื้นเตียงนุ่มจนกายสาวจมมิดไปกับที่นอนจากน้ำหนักกายคนตัวโตที่ทาบทับลงมาทั้งตัว

ข้อมือเล็กๆของสาวน้อยถูกมือหนาจับกดไว้ข้างกายทั้งสองข้างมือเล็กที่ถูกกดบิดไปมาอย่างต้องการให้หลุดออกจากการพันธนาการของมือหนาที่กอบกุมไว้แน่น ข้อมือน้อยๆบิดไปมาอย่างน่ากลัวว่าจะหักคามือแกร่ง

“พี่รักน้องวิ...รักน้องวิคนเดียว” เสียงพร่าต่ำของชายหนุ่มเหมือนเขากำลังระงับอารมณ์อย่างเต็มที่เอ่ยบอกก่อนจะก้มหน้าลงมากดจูบกับริมฝีปากเล็กจิ้มลิ้มที่เม้มแน่นอย่างขัดใจของสาวน้อยตัวเล็กใต้ร่างอย่างรวดเร็วและร้อนแรง

สาวน้อยส่ายหน้าหนีทันที ร่างบางดิ้นเร่าอย่างขัดขืนชายหนุ่มจึงซุกไซ้ใบหน้าคมกับซอกคอหอมกรุ่นขาวเนียนของคนตัวเล็กอย่างช่ำชองจูบไล้แผ่วเบาปลุกเร้าร่างเล็กอย่างมีชั้นเชิง

มือหนากดข้อมือบางที่ทั้งบิดและกระชากจะให้หลุดจากการถูกพันธนาการด้วยมือแกร่งอย่างเอาเป็นเอาตาย หากแต่ชายหนุ่มก็ไม่ยอมปล่อยมือเล็กๆให้ได้มีอิสระ

“อื้อ...ปล่อยนะ...พี่ภูปล่อยน้องวิ...ฮือๆๆ” เสียงร้องโวยวายดิ้นประท้วงของสาวน้อย ดังออกมาอย่างตกใจเมื่อปากหยักจูบไซ้ต่ำลงไปหาความนุ่มนิ่มอวบหยุ่นที่ถูกปกปิดไว้อย่างหมิ่นเหม่ภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวโตของชายหนุ่มพร้อมกับที่มือหนาข้างหนึ่งละออกมากระชากเสื้อตัวโตจนขาดวิ่นออกจากกายสาว แล้วเหวี่ยงทิ้งอย่างไม่ดูทิศทาง มือเล็กๆที่ได้รับอิสระรีบยกขึ้นมาปกปิดความนุ่มนิ่มของตัวเองทันทีด้วยความตกใจ

แคว้กกก!!

“กรี๊ดดดด...ฮือๆๆ” ภูริภพมองอาการหวาดกลัวปนตกใจของสาวน้อยด้วยแววตานิ่งสนิทอ่านไม่ออก

สาวน้อยหวาดกลัวจนใจแทบหยุดเต้นเมื่อมือหนาจับข้อมือเล็กที่ยกมาปกปิดกายสาวออกอย่างกระชากแล้วกดแนบกับพื้นเตียงอย่างเดิม

ใบหน้าหล่อเหลาก้มมองภาพความสวยงามของดอกบัวตูมคู่สาวตรงหน้าด้วยแววตาช่ำเยิ้มหื่นกระหายจนสาวน้อยอยากจะกรีดร้องออกมาให้ดังลั่นแต่ตอนนี้ลำคอเล็กๆแห้งผากตื่นเต้นตกใจและหวาดกลัวจนไม่สามารถเปล่งเสียงใดๆออกมาได้

สาวน้อยได้แต่นอนหายใจหอบจนตัวโยนดวงตาแป๋วๆฉายแววตื่นตระหนกหวาดหวั่นมองการกระทำอันหื่นกระหายของซาตานร้ายอย่างชายหนุ่มตรงหน้าด้วยหัวใจเต้นระรัว

ภูริภพไล้สายตาโลมเลียหน้าอกอิ่มของสาวน้อยอย่างหลงใหล เพราะภายในห้องเปิดไฟสว่างจ้าเขาเลยมองเห็นความงามล้ำเกินหญิงใดที่เคยพานพบมาอย่างชัดเจน

หน้าอกสาววัยแรกรุ่นขาวผ่องกลมกลึงดีดตัวอวดความงามต่อสายตาหนุ่มเจนโลกจนแทบจะหยุดหายใจ ปลายยอดเล็กๆสีแดงเรื่อเหมือนริมฝีปากน้อยๆ น่ากลืนกินที่ปรากฏตรงหน้าทำให้ชายหนุ่มค่อยๆลดใบหน้าหล่อเหลาลงไปหาอย่างต้องมนต์

สาวน้อยนอนตัวเกร็งบิดกายหนีอย่างหวาดกลัวเมื่อชายหนุ่มก้มหน้าหล่อเหลาลงมาหาความอวบอิ่มนุ่มนิ่มอย่างช้าๆ หากแต่ลำตัวบึกบึนที่คล่อมทับกดแนบร่างบางไว้ทำให้เธอไม่สามารถขยับกายหลีกหนีได้อย่างที่คิด

ปากหยักไล้ผ่านยอดอกน้อยๆสีลูกกวาดอย่างหยอกเย้าจนสาวน้อยขนลุกเกรียวด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยพบเจอ ชายหนุ่มไล้พรมจูบไปตามฐานอกขาวสล้างนวลเนียนนุ่มนิ่มของเด็กสาวอย่างหื่นกระหาย

“อื้อ...” เสียงร้องอย่างซ่านเสียวปนตื่นตกใจกับสัมผัสแปลกใหม่ของเด็กสาวดังออกมาแผ่วเบา

ภูริภพยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจเมื่อค่อยๆเลื่อนปากหยักร้ายขึ้นมาจูบเนินเนื้อนุ่มนิ่มอวบอิ่มของสาวน้อยแรงๆจนเกิดรอย

ปากร้อนอ้าออกก่อนจะครอบครองดูดกลืนยอดอกสีหวานของสาวน้อยเข้าปากอย่างหื่นหิวแล้วออกแรงดูดดึงจนเต้าทรวงขาวสะอ้านของสาวน้อยแทบจะถูกกลืนกินไปทั้งเต้า

ปากหยักดูดดึงอกอิ่มอย่างเมามันจนแก้มตอบมือหนาอีกข้างยกขึ้นมาบีบเคล้นเบาๆกับความนุ่มนิ่มอีกข้างอย่างเอาใจปลุกเร้า

“อ๊ะ...อื้มม” เสียงร้องครางอย่างซ่านเสียวปนวาบหวิวของสาวน้อยที่เด้งตัวตอบรับสัมผัสร้อนจากปากร้ายอย่างไม่รู้ตัวยิ่งทำให้ซาตานร้ายอย่างภูริภพยิ้มย่อง

มือหนาออกแรงบีบเคล้นหนักเบาอย่างช่ำชอง ปากหยักร้ายยังคงทำหน้าที่ดูดกลืนความอวบอิ่มของสาวน้อยไว้จนเต็มอุ้งปากลิ้นหนาตวัดไล้เลียปาดวนไปมากับยอดอกเล็กๆจนสาวน้อยเกร็งตัวแน่นมือบางที่ถูกปล่อยเป็นอิสระยกขึ้นมาจับศีรษะคนตัวโตจิกดึงกดดันใบหน้าหล่อเหลาให้แนบกับอกนุ่มอย่างไม่รู้ตัว

 ปากเล็กร้องครวญครางอย่างทรมานกับการถูกปลุกเร้าอย่างเจนจัดของคนตัวโต ที่ยิ้มร้ายกาจกับความนุ่มนิ่มที่ยังคงดูดกลืนอย่างกระหายหิว

“อืม...” เสียงครางอย่างพึงพอใจของชายหนุ่มดังออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ปากร้ายทำหน้าที่ดูดซับกับความนุ่มนิ่มสลับไปมาทั้งสองข้างอย่างเมามันและหลุ่มหลงติดใจ สาวน้อยได้แต่นอนแอ่นตัวบิดกายไปมาให้ชายหนุ่มเชยชิมความนุ่มนิ่มอวบหยุ่นอย่างเต็มอกเต็มใจ เสียงหวานร้องครางอย่างไม่ได้ศัพท์ใบหน้าเล็กๆหลับตาพริ้มบิดเบ้อย่างวาบหวิวและเสียวซ่านจากการถูกปลุกเร้าหนักหน่วงที่ชายหนุ่มปรนเปรอให้อย่างหนัก มือหนาละเลื่อนลงมาลูบไล้ไปตามร่างเล็กอ้อนแอ้นอย่างทะนุถนอมและอ่อนโยน

ปากร้อนละเลื่อนลงมาพรมจูบไปตามลำตัวเล็กๆขาวเนียนของสาวน้อยอย่างเร้าร้อน เด็กสาวได้แต่ร้องครางมือบางจึกทึ้งผ้าปูที่นอนไว้เต็มกำมือใบหน้าเล็กๆส่ายไปมากับพื่นเตียงจนผมยาวๆแผ่กระจายเต็มที่นอน

“น้องวิ...อืม” ชายหนุ่มร้องครางเสียงพร่าเมื่อเลื่อนหน้าต่ำลงมาแววตาคมเข้มหยาดเยิ้มเต็มไปด้วยไฟตัณหาราคะที่ลุกโชน

 ภูริภพมองภาพความสวยงามของอิสตรีตรงหน้าอย่างลืมหายใจเขานอนกับผู้หญิงมามากมายไม่เคยสักครั้งที่จะมาเสียเวลานั่งมองหรือชื่นชมกับจุดอ่อนไหวบอบบางของสตรี แต่กับสาวน้อยแสนหวานของเขาเธอช่างแปลกและแตกต่างออกไป เขาต้องการดื่มชิมกลืนกินทุกอย่างบนร่างกายเธอไม่อยากให้เหลือพื้นที่ว่างที่เขาไม่ได้สัมผัส

หากแต่กับบรรดาคู่ควงคู่นอนมากมายเขาไม่แม้แต่เสียเวลาชายตามองยิ่งต้องลดใบหน้าลงกับหว่างขาสตรีด้วยแล้วเขาไม่มีทางทำมีแต่พวกหล่อนที่บริการเขาอย่างถึงอกถึงใจ แต่กับสาวน้อยเป็นข้อยกเว้นเขายินดีและเต็มใจจะทำให้เธอ...

“พี่ภู” เสียงร้องครางหวานๆกระท่อนกระแท่นของสาวน้อยร้องออกมาพร้อมกับเกร็งตัวแน่นเมื่อรับรู้ถึงสัมผัสวาบหวิวบริเวณจุดอ่อนไหวของดอกไม้แรกแย้มที่ตอนนี้กำลังถูกเชยชมอย่างลึกซึ้งด้วยปากร้อนๆและลิ้นร้ายกาจของคนตัวโต

สาวน้อยร้องครางอย่างเสี่ยวซ่านก่อนจะค่อยๆผงกหัวขึ้นมามองอย่างทนไม่ได้กับความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้นร่างบางสั่นระริกดวงตากลมโตเบิกกว้างอย่างหวาดหวั่นและวาบหวิวจนแยกไม่ออกว่าความรู้สึกตอนนี้เป็นอย่างไร

ภาพใบหน้าหล่อเหลากำลังก้มหน้าดูดกินไล้เลียกลีบดอกไม้สาวอยู่กลางหว่างขาของตัวเองทำให้สาวน้อยแทบอยากจะร้องไห้ด้วยความอับอาย ใบหน้าเล็กๆส่ายไปมาอย่างรับไม่ได้ ก่อนจะร้องครางไม่เป็นเสียงเมื่อลิ้นร้ายเริ่มแทรกตัวเข้ามาภายในร่างกายของเธอตามช่องทางคับแคบของกลีบดอกไม้แสนสวยสีหวาน

สาวน้อยทิ้งตัวลงอย่างหมดแรงศีรษะเล็กๆส่ายไปมากับที่นอนมือน้อยๆกำแน่นบีบเกร็งจนเส้นเลือดปูดขึ้นมาจากแรงเกร็ง

“อ๊า...อ๊ะ...” เสียงหวานร้องครวญครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ลำขาเล็กๆพยายามจะหุบเข้าหากันอย่างซ่านเสียวและอ้าออกอย่างอย่างไม่รู้ตัว เพราะติดลำตัวหนาที่คั่นไว้อย่างมั่นคง แขนแกร่งจับต้นขาอ่อนขาวๆของสาวน้อยให้แยกกว้างออกและเปิดเปลือยเพื่อจะทำการลุกล้ำร่างน้อยอย่างสะดวกมากยิ่งขึ้น

“...น้องวิจ๋า” เสียงสั่นพร่าของชายหนุ่มที่ละใบหน้าออกจากการดูดกลืนน้ำหวานจากร่างบางด้วยแววตาช่ำเยิ้มเอ่ยออกมาอย่างพึงพอใจเมื่อสาวน้อยกรีดร้องออกมาอย่างสุขสมร่างบางสั่นระริกเกร็งกระตุกกับสัมผัสและความรู้สึกบางอย่างกับการปรนเปรอเร่าร้อนที่เขามอบให้อย่างเต็มใจ

“กรี๊ดดด...” เสียงกรีดร้องพร้อมกับร่างเล็กที่นอนหอบหายใจเหนื่อยอ่อนใบหน้าหวานแดงก่ำหลับตาพริ้มอย่างหมดแรง

 ชายหนุ่มรีบผละกายออกมายืนข้างเตียงก่อนจะจัดการเปลื้องเสื้อผ้าที่สวมอยู่ออกจากายแกร่งอย่างรวดเร็วจนกายหนาเปล่าเปลือยแล้วรีบขยับขึ้นมาทาบทับร่างบางที่ยังคงนอนหอบหายใจรวยรินอยู่กับเตียงอย่างใจร้อน ปากหยักกดจุมพิตไปทั่วดวงหน้าหวานๆก่อนจะบดจูบอ่อนหวานให้กับคนตัวเล็กที่นอนตัวอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรงอยู่ใต้ร่างหนา

“พี่รักหนูนะคะน้องวิ...” เสียงพร่าเอ่ยบอกกับคนตัวเล็กที่กำลังเคลิ้มงงงวยนอนมองเขาตาเยิ้มหรี่ปรือ

ชายหนุ่มก้มลงจูบแก้มนุ่มอย่างเอาใจก่อนจะค่อยๆผละกายออกมาขยับตัวแทรกหว่างขาเรียวเล็กขาวผ่อง มือแกร่งจับท่อนขาขาวๆเรียวเล็กของสาวน้อยตั้งชันเข่าก่อนจะค่อยๆจับแยกกว้างออกเพื่อให้ลำตัวหนาเข้ามาแทรกตัวได้ถนัดถนี่

ภูริภพกลืนน้ำลายเหนียวๆลงคออย่างยากลำบากเมื่อมองกลีบดอกไม้แสนหวานที่ตอนนี้มีน้ำหวานไหลรินออกมาอย่างฉ่ำเยิ้มจากการถูกปลุกเร้าก่อนหน้า ใบหน้าหล่อซุกไซ้อยู่กับกึ่งกลางร่างบางของสาวน้อยที่นอนตัวอ่อนระทวยไร้แรงต่อต้านอย่างเหนื่อยอ่อนปนเคลิบเคลิ้ม มือหนายกขึ้นลูบต้นขานวลเนียนแผ่วเบาราวปลุกปลอบ

ยิ่งเขามองกลีบสาวสีหวานของสาวน้อยที่เขาได้ลิ้มชิมรสชาติแสนหวานมาสดๆร้อนแล้วก็ยิ่งใจเต้นแรง เขาจะไม่รออะไรอีกแล้วยังไงเธอก็ต้องเป็นเมียเขาคืนนี้ เธอจะเด็กจะอ่อนอะไรเขาก็ไม่สนมันแล้ว

 เขามีเงิน มีอำนาจ มีพร้อมทุกอย่างเมียคนเดียวเขาเลี้ยงได้อยู่แล้วต่อให้เธออยู่เฉยๆไม่ต้องทำอะไรเลยเขาก็เลี้ยงได้ เรื่องเรียนนี่เอาไว้ค่อยคิดทีหลังแล้วกัน ถ้าเธอยังอยากจะเรียนต่อเขาก็ไม่ขัดอยู่แล้ว ขอแค่เธอเป็นของเขา แล้วคนอื่นก็ไม่มีสิทธ์จะมาแยกมาพรากเธอไปจากเขาแค่นั้นเป็นพอ

 คนเอาแต่ใจคิดอย่างไม่เห็นใจคนอื่น สายตาคมมองสาวน้อยอย่างตัดสินใจเด็จขาด มือหนากอบกุมสะโพกเล็กให้ลอยเด่นอย่างเปิดเปลือยก่อนจะหยิบหมอนใบโตมาหนุนรองไว้ด้านใต้เพื่อจะสานต่อกิจกรรมให้เสร็จสิ้น

“พี่รักหนูนะคะน้องวิ...” เสียงแผ่วพร่าเอ่ยบอกอย่างอ่อนหวานสาวน้อยนอนตาลอยเคลิบเคลิ้มอย่างไม่รู้ตัวสมองตื้อมึนงงกับรสพิศวาสที่ถูกปลุกเร้าอย่างหนักหน่วงจนอ่อนแรง

 มือหนาจับท่อนขาเรียวเล็กแยกกว้างสุดทางก่อนจะค่อยๆขยับกายแกร่งเข้าจดจ่อกับร่างเล็กที่พรั่กพร้อมเต็มที่มือแกร่งกอบกุมความเป็นชายที่แข็งขึงเป่งบวมจนแทบจะปริแตกของตัวเองก่อนจะร้องครางซี๊ดอย่างซ่านเสียวเมื่อมือหนาสัมผัสกับความเป็นชายที่พร้อมจะลงสนามรักมานานนับชั่วโมง

“อ่าร์...น้องวิจ๋า...” ชายหนุ่มหลุบตามองกลีบกุหลาบสีหวานของสาวน้อยที่ยังคงปิดแน่นอย่างสวยงาม เรียวขาเล็กๆถูกจับแยกกว้างจนกลีบดอกไม้แสนสวยลอยเด่นขึ้นมาชัดเจน ชายหนุ่มมองขนาดของตัวเองและสาวน้อยแล้วร้องครางออกมาเสียงพร่า...

เธอตัวเล็กเหลือเกิน แล้วอย่างนี้จะรองรับเขาไหวหรือ...ชายหนุ่มเริ่มทำหน้าคิดหนักก่อนจะตัดสินใจเลื่อนหน้าขึ้นมามองใบหน้าหวานๆสาวน้อยที่ทอดกายนอนตัวอ่อนระทวยอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเสน่ห์หาอย่างไม่ปิดบัง

“อืม...พี่...พี่ภู...” สาวน้อยร้องเสียงอ่อนเมื่อชายหนุ่มจับแก่นกายถูไถไปมากับกลีบดอกไม้งามอย่างหลอกล่อยั่วเย้า ร่างเล็กบิดกายอย่างทรมานกับความรู้สึกที่ไม่เคยได้พบเจอ มือน้อยๆไคว่ขว้าหาที่ยึดจับอย่างเปะปะเมื่อไม่มีก็ลดมือลงจับขยุ่มกับผ้าปูที่นอนเหมือนเดิมอย่างทนไม่ไหว

 ชายหนุ่มมองอาการของสาวน้อยอย่างใจเย็นเขาจะรีบร้อนไม่ได้ เธอยังเด็กและสดใหม่เหลือเกินกับเรื่องแบบนี้ ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึมเครียดเคร่งอย่างข่มอารมณ์ปรารถนา

“อืม...” เสียงร้องครางของชายหนุ่มดังออกมาจากลำคอหนาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อเขาจับความเป็นชายลองกดเน้นๆกับปากทางรักของสาวน้อยที่ตอนนี้ช่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำหวานที่ไหลรินออกมาอย่างชุ่มช่ำ

สาวน้อยยังคงร้องครางบิดกายไปมาอย่างเสียวซ่านวาบหวิวรัญจวนใจ กายสาวสั่นสะท้านขนลุกชันไปทั่วทั่งตัวกับอารมณ์พิศวาสที่ถูกปลุกปั่นด้วยฝีมือหนุ่มเจนโลก

“อาร์...อืม...พี่ภู...พี่ภูขา...ช่วย..ช่วยน้องวิที..อืม” สาวน้อยร้องครวญครางให้เขาช่วยอย่างไม่รู้ตัว ไม่รู้ตัวว่าเธอต้องการอะไรหรือเป็นอะไรรู้แต่ว่าตอนนี้เธอทรมานเหลือเกินอยากจะให้เขาช่วยทำให้เธอหายทรมานวาบหวิวนี่เสียที

ชายหนุ่มยิ้มเครียดให้กับคนตัวเล็กที่เอ่ยอ้อนเสียงหวานแววตาหวานๆช่ำเยิ้มไปด้วยอารมณ์ปราถนาที่ถูกปลุกเร้าอย่างเจนจัดเต็มที่

“คะ...ครับพี่จะช่วยหนูอยู่นี่ไง...น้องวิ...อืม” ชายหนุ่มเอ่ยบอกเสียงพร่าต่ำอย่างควบคุมไม่ได้ก่อนจะก้มมองร่างเล็กที่กำลังบิดเร่าต้องการการปลดปล่อยอย่างเต็มที่ มือหนากอบกุมแก่นกายจดจ่อกับกลีบดอกไม้งามที่ปิดสนิทก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเมื่อความแตกต่างที่เห็นทำให้เขากลัวขึ้นมาจับใจ ใบหน้าคมเข้มเลื่อนสายตามองเด็กสาวอีกรอบอย่างตัดสินใจแน่วแน่

“น้องวิ...หนูทนหน่อยนะคะคนดี...พี่...พี่รักหนูนะ” เสียงนุ่มแหบพร่าเอ่ยบอกกับร่างเล็กที่นอนดิ้นกระสับกระส่ายอย่างทรมาน

 สาวน้อยไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดเท่าไรนัก หากแต่ก็ยังพยักหน้าให้เป็นสัญญาณเพื่อที่อยากจะให้เขาช่วยทำให้เธอหายจากการทรมานนี่เสียที อีกทั้งคำรักที่ได้ยินได้ฟังมาตลอดเกือบชั่วโมงที่ผ่านมาทำให้สาวน้อยหลงลืมความกรุ่นโกรธและน้อยอกน้อยใจไปจนเกือบหมดสิ้นตอนนี้มีเพียงอารมณ์วาบหวิวที่ไม่รู้จักเท่านั้นที่ทำให้เธอมึนงงสับสนอยู่

“น้องวิ..วิก็รักพี่ภู...อื้ม..ช...ช่วยน้องวิทีพี่ภูขา..” เสียงหวานเอ่ยอ้อนวอนขอให้เขาช่วยอย่างไม่รู้ว่าขออะไรใบหน้าเล็กๆส่ายไปมาอย่างร้อนรนร่างกายสาวร้อนลุ่มสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

“น...น้องวิ...อืมทูนหัว...อืมพี่รักหนู..รักหนูที่สุดเลยคนดีทนหน่อยนะคะหนูอาจจะเจ็บหน่อยนะ...” เสียงพร่าเอ่ยบอกอย่างตื่นเต้นกายแกร่งเกร็งแน่นร้อนฉ่าจนแทบจะลุกเป็นไฟ

 สาวน้อยพยักหน้าให้อย่างว่าง่ายตอนนี้เธอไม่รู้อะไรทั้งนั้นสมองมึนงงสับสนไปหมดรู้แต่ว่าชายหนุ่มคนนี้เท่านั้นที่จะช่วยเธอให้หายจากอาการประหลาดนี่

ภูริภพเลื่อนหน้าขึ้นมาหอมแก้มใสที่แดงปลั่งของสาวน้อยอย่างเอาใจก่อนจะกดจูบดูดดื่มกับปากจิ้มลิ้มที่เปิดรับจูบเขาอย่างกระตือรือล้น สาวน้อยจูบตอบเขาอย่างเต็มอกเต็มใจมือเล็กยกขึ้นมาโอบรัดลำคอหนาอย่างอัตโนมัติ

ชายหนุ่มบดจูบจนเด็กสาวสั่นสะท้านหอบหายใจแล้วค่อยเลื่อนกายออกมามือแกร่งเลื่อนขึ้นมาบีบเคล้นทรวงอกนุ่มนิ่มอย่างเร้าอารมณ์ ก่อนจะค่อยๆกดแก่นกายชายที่จดจ่ออยู่กับกลีบดอกไม้เข้าหาร่างเล็กอย่างช้าๆ

“อ๊ะ...” เสียงร้องประท้วงพร้อมกับอาการบิดกายหนีเมื่อร่างเล็กรับรู้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่พยายามถูไถบดเบียดจะดันแทรกความคับแน่นเข้ามาภายในกาย

ใบหน้าน้อยๆบิดเบ้อย่างอึดอัดของเด็กสาวทำให้ ชายหนุ่มบดกรามแน่นเมื่อเขาแค่ลองกดแก่นกายลงกับกลีบดอกไม้สาวแต่แรงกดไม่สามารถพาความเป็นชายสอดใส่เข้าไปในช่องทางรักที่ขับน้ำหวานออกมามากมายได้แม้แต่น้อย

“อืม...น้องวิ...” ชายหนุ่มร้องครางเสียงสั่นมือแกร่งออกแรงบีบเคล้นอกอิ่มอย่างแรงขึ้นเพื่อเบนความสนใจ

สาวน้อยทั้งร้องทั้งดิ้นอย่างทรมาน ภูริภพจึงประคองแก่นกายชายแล้วลองออกแรงกดลงอีกครั้งโดยใช้แรงมากกว่าเดิม จนส่วนปลายกดลงกับกลีบสาว สาวน้อยผวาร้องด้วยความตกใจและเจ็บแปลบเมื่อแก่นกายชายกดเข้ามาในนวลเนื้อนุ่มนิ่ม

“โอ๊ย...อื้อ...” เด็กสาวบิดสะโพกหนีอย่างอึดอัดชายหนุ่มบดกรามแน่นมือแกร่งบีบเคล้นเต้าทรวงสองข้างไปมารุนแรงกว่าเก่า ตาคมมองแก่นกายชายที่ยังคงจดจ่อเข้าไปในกายสาวไม่ถึงมิน กลีบดอกไม้สาวปริแยกน้อยๆจากแรงกด ชายหนุ่มมองภาพเร้าระทึกใจตรงหน้าหัวใจแกร่งแทบจะเต้นไม่เป็นจังหวะกับภาพแสนเร้าใจ

เขาอยากจะกระแทกแก่นกายให้จบมิดกับร่างบางใจจะขาดหากแต่เขาก็สงสารและทนไม่ได้ถ้าจะทำให้สาวน้อยเจ็บช้ำและทำรุนแรงกับเธอ เขารักและอยากทะนุถนอมเธอ

“โอว...น้องวิจ๋า...อืม...หนู...หนูอย่าเกร็งนะคะคนดี..อ่าร์...” ชายหนุ่มร้องบอกเสียงสั่นมือหนาละจากอกนุ่มมาจับยึดสะโพกเล็กที่พยายามบิดหนีการรุกรานจากแก่นกายที่ยังคงยื้อยุดกดคากับร่างเล็กไม่ยอมถอย ใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำบดกรามแน่นอย่างอดทนอดกลั้นที่จะไม่ทำรุนแรงกับร่างบางของสาวน้อย

“อื้อ...พี่ภู...อ๊ะ” สาวน้อยยังคงบิดกายหนีแต่แรงยึดทำให้สาวน้อยไม่สามารถหนีได้อย่างง่ายดาย มือหนากอบกุมสะโพกสวยไว้แน่นก่อนจะค่อยๆดุนดันแท่งเนื้ออวบล่ำเข้าใส่กลีบกุหลาบสีหวานอย่างช้าๆหากแต่หนักแน่นและมั่นคง ความนุ่มแน่นคับแคบทำให้เขาไม่สามารถสอดใส่เข้าไปได้โดยง่ายเหมือนยิ่งดันก็ยิ่งแน่นจนไม่สามารถจะเดินหน้าได้ต่อ ชายหนุ่มร้องครางอย่างทรมาน

“อ่าร์...อืมหนูวิ...” สาวน้อยนอนดิ้นบิดตัวส่ายหน้าไปมาอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก ทั้งอึดอัดและเจ็บแน่นตรงกลางร่างที่ถูกสิ่งแปลกปลอมกำลังดุนดันรุกรานจนน้ำตาแทบจะร่วง

“โอ..โอ๊ย...อืม...พี่ภู...พี่ภูขา...” สาวน้อยร้องครางปนสะอื้นเมื่อความรู้สึกวาบหวามตีรวนกับความหวาดกลัวจนแยกไม่ออก มือเล็กบิดเกร็งจนเจ็บไปหมด เท้าน้อยๆดิ้นถูไปกับพื้นเตียงนุ่มจนผ้าปูยับย่นไม่เหลือดี

ชายหนุ่มกัดฟันแน่นเมื่อเขาไม่สามารถดันแทรกกลีบดอกไม้แสนสวยนี่ได้โดยง่าย ร่างหนาเหงือตกซึมไปทั่วร่างจนมันเลื่อมไปทั้งตัว

“โอว..น้องวิขาคนดี...อย่างเกร็ง...อืม อ่าร์” เสียงร้องครางอย่างเซียวซ่านปนทรมานดังออกมาจากปากหยักเมื่อสาวน้อยเกร็งตัวแน่นจนกลีบดอกไม้ปิดแน่นกว่าเก่าตัวตนแข็งขึงของชายหนุ่มที่ยังคงแช่ค้างไม่ได้เดินหน้าไปไหนได้ถึงกับแทบจะถูกบีบให้ถอยออกมาอย่างช่วยไม่ได้เพราะร่างเล็กที่ปฏิเสธการรุกรานที่เกินมาตรฐานและไม่สมดุล

อาจเป็นเพราะสาวน้อยยังเป็นเด็กสาวและสะอาดบริสุทธิ์เกินไปเขาเลยไม่สามารถเดินทางฝ่าความคับแน่นเข้าไปได้ง่ายๆ

ชายหนุ่มยอมถอยออกมาอย่างจนใจเมื่อเขาไม่สามารถเข้าไปในช่องทางรักของสาวน้อยได้โดยง่าย ร่างแกร่งเลื่อนขึ้นมาจูบปากและบีบเคล้นทรวงอกของสาวน้อยที่นอนร้องครางสะอื้นอย่างเอาใจจนเธอเคลิ้มร่างหนาจึงเลื่อนกายแกร่งลงมาใหม่คราวนี้นิ้วมือเรียวหนาของชายหนุ่มค่อยๆทำหน้าที่สอดใส่เข้าไปในกลีบดอกไม้สีหวานอย่างช้าๆ

สาวน้อยร้องครางแอ่นสะโพกรับอย่างไม่รู้ตัว เพราะน้ำหวานที่ถูกขับออกมามากมายทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวนิ้วร้ายเข้าไปได้ง่ายขึ้น

“อ๊า...” เสียงหวานร้องครางบิดกาย แอ่นกายอย่างลืมตัว ชายหนุ่มเริ่มสอดถอดนิ้วเรียวเป็นจังหวะจนสาวน้อยร้องครางดิ้นไปมา มือหนาอีกข้างออกแรงบีบเคล้นอกอิ่มรุนแรงจาบจ้วงจนสาวน้อยแอ่นอกรับอย่างซ่านเสียวกลีบดอกไม้ถูกนิ้วร้ายสอดถอนอย่างไม่หยุดสาวน้อยมึนงงไม่รับรู้อะไรแม้แต่ความอายที่เคยมีเหมือนจะหดหายไปอย่างไร้ร่องรอย สะโพกเล็กยกขึ้นรับแรงโจนจ้วงจากนิ่วเรียวอย่างร้อนรน

“อ๊ะ...อืม...” เสียงหวานร้องครางอย่างเจ็บแปลบเมื่อชายหนุ่มค่อยๆเพิ่มนิ้วลงมาในกลีบดอกไม้จากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้วทำให้สาวน้อยรู้สึกเจ็บตึงแน่นจนน้ำตาคลอ แต่อารมณ์ที่ถูกปลุกปั่นเต็มที่ทำให้เธอรองรับนิ้วแกร่งไว้ได้อย่างเจ็บแปลบทรมานและเสียวซ่านไปพร้อมๆกัน

 ชายหนุ่มเร่งจังหวะจนสาวน้อยเกร็งตัวแน่นภายในกลีบสาวตอดรัดนิ้วแกร่งอย่างรุนแรงชายหนุ่มบดกรามแน่นกับแรงรัดจากผนังเนื้อนุ่มลื่นภายในของสาวน้อยที่มากมายจนแทบจะขยับนิ้วไม่ได้

“อืม...อ๊า...กรี๊ดดด...” เสียงหวานกรีดร้องออกมาอย่างสุขสมใบหน้าหวานขมวดมุ่นหลับตาปี๋อย่างอ่อนแรง หอบหายใจจนตัวโยนจากการปลดปล่อยที่ชายหนุ่มกระทำให้อย่างเร้าร้อนอ่อนหวาน

ภูริภพรีบขยับกายขึ้นทาบทับจับแก่นกายจดจ่อแล้วบดเบียดดุนดันเข้าหาร่างเล็กทันที กายแกร่งร้อนอวบล้ำที่ถูกมือหนากดเข้ากับกลีบดอกไม้สาวที่อ้าออกรอรับถูกกดลึกเข้ามาภายในกลีบสาวอย่างรุนแรง

สาวน้อยผวาเฮือก กรีดร้องอย่างเจ็บปวดเมื่อปากทางคับแน่นถูกดันแทรกจนปริแยกคับตึง

“กรี๊ดดด...โอ๊ย..เจ็บ...ฮือๆๆๆ...เจ็บ อ่าร์...พี่ภู...โอ๊ยวิเจ็บ...ฮือๆๆ” สาวน้อยร้องโวยวายมือเล็กยกขึ้นมาผลักไสอกแกร่งอย่างทันที ทั้งทุบทั้งข่วนให้เขาขยับร่างออกจากร่างน้อยที่รู้สึกตึงแน่นเหมือนจะชีกขาดออกจากกัน น้ำตาไหลพรากอย่ากเจ็บปวดและตกใจ

ภูริภพบดกรามแน่นเขาทรมานจะขาดใจ กายแกร่งปวดร้าวจนแทบจะชาดิกไร้ความรู้สึก แต่อาการร้องไห้น้ำตาไหลพรากของสาวน้อยทำให้เขาข่มอารมณ์ที่ไปไม่ถึงไหนผละกายออกมาอย่างช้าๆ ตาคมมองดูแก่นกายแข็งขึงที่ฝากฝังเข้าไปภายในตัวของสาวน้อยเพียงส่วนปลายก็ยังไม่มิด

 แต่สาวน้อยทั้งดิ้นทั้งร้องน้ำตาแตก มือเล็กๆเอื้อมตามมาผลักหน้าท้องแกร่งที่ยังคงบดเบียดอยู่กับกายสาวเพราะทำใจไม่ได้ที่จะผละออกทั้งที่ยังเดินทางได้ไม่ถึงไหน

“อืม...น้องวิ...” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงพร่าตาคมมองใบหน้าเล็กๆที่ผงกหัวขึ้นมามองกายแกร่งที่กำลังดันแยกสอดใส่เข้ามาภายในกายเล็กๆของตัวเองด้วยแววตาตื่นตกใจ ใบหน้าเล็กๆที่แดงซ่านสีเลือดซีดลงทันตาเมื่อเห็นความเป็นชายที่ตื่นตัวเต็มที่กำลังดันแทรกกลีบดอกไม้อ่อนหวานของตัวเองอยู่จนปริแยกคับตึง ก่อนจะส่ายหน้าอ้าปากค้าง

แววตาตกตะลึงปนหวาดกลัวของสาวน้อยทำให้ชายหนุ่มแทบจะขำแต่เขาขำไม่ออก ตอนนี้เขาทรมานจะขาดใจตายอยู่แล้ว ร่างเล็กนุ่มนิ่มที่พรั่กพร้อมสำหรับการทำรัก หากแต่เขาไม่สามารถทำได้เพราะเธอตัวเล็กเหลือเกินหากจะใช้กำลังขืนใจละก็คงไม่ยากเย็นแต่เด็กน้อยของเขาคงต้องเจ็บปวดทรมานและไม่มีความสุขจากการร่วมรักกับเขาเป็นแน่

“น้องวิจ๋า...หนูไม่ต้องกลัวนะคะ...พี่จะทำเบาๆแต่หนูอย่าเกร็งนะคะคนดีเดี๋ยวมันก็จะดีเอง...” ชายหนุ่มยังคงเอ่ยตะล่อมเสียงอ่อนเมื่อเห็นแววตาหวั่นเกร็งของสาวน้อยพร้อมกับที่ร่างเล็กเกร็งแน่นบีบรัดกายแกร่งจนแทบจะหลุดออกมาจากร่างบางที่เขามีสิทธิ์เข้าไปได้แค่เพียงน้อยนิดเท่านั้น...

“...” สาวน้อยได้แต่อ้าปากค้างตาหวานเบิกโพลงอย่างสติหลุดเมื่อมองเห็นความเป็นชายของชายหนุ่มที่ใหญ่โตอวบล้ำกำลังแทรกดันเข้ามาภายในร่างกายอ่อนบางของตัวเองอย่างน่าหวาดกวัว

 เด็กสาวน้ำตาไหลพรากอย่างหวาดหวั่น และเจ็บแน่นเมื่อชายหนุ่มกดแก่นกายลึกเข้าหาอย่างช้าๆ ร่างเล็กเกร็งแน่นอย่างห้ามไม่อยู่จนชายหนุ่มครางเสียงสั่นพร่า

“อ่าร์...น้องวิ...ทูนหัว...อย่า...อย่าเกร็งสิคะ” เสียงกระท่อนกระแท่นของชายหนุ่มที่เอ่ยออกมาอย่างทรมานทั้งใบหน้าบิดเบี้ยวเหยเกกับความคับแน่นที่บีบรัดแก่นกายจนแทบจะทนไม่ไหว

สาวน้อยหน้าเบ้น้ำตาไหลลงมาอย่างพรั้งพรูเมื่อกายหนาแทรกลึกเข้ามาจนส่วนปลายของชายหนุ่มเข้ามาแทบจะหมด

“โอ๊ย...เจ็บ เจ็บ พี่ภู...ฮือๆๆๆพี่ภูขาน้องวิเจ็บ...พอทีไม่เอาแล้ว...” สาวน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างหนักเมื่อชายหนุ่มกดดันแก่นกายเข้ามาจนส่วนปลายอวบล่ำจมมิดเข้ามาได้ กลีบสาวคับแน่นจนแทบจะชีกขาดชายหนุ่มมองภาพการเชื่อมต่อแสนระทึกใจด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ไม่เป็นจังหวะ

กลีบสาวสีสวยที่ตอนนี้เริ่มช้ำแดงบวมน้อยๆจากการถูกรุกรานจากความอวบล้ำเกินมาตรฐานและเกินกว่าร่างเล็กๆของเธอจะรับไว้ได้อย่างพอดี มือหนายกขึ้นมาลูบผมปลอบใจคนตัวเล็กที่ร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน มืออีกข้างจับเอวบางไว้มั่นก่อนจะค่อยๆดันแทรกแก่นกายเข้าหาร่างน้อยอย่างค่อยเป็นค่อยไป

“...อ่าร์...อืม...” เสียงร้องครางอืออาร์ดังออกมาอย่างต่อเนื่องเมื่อชายหนุ่มกดแทรกกายแกร่งลงหาร่างเล็กที่นอนร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร

ร่างเล็กเกร็งแน่นอย่างเจ็บปวดความเสียวซ่านที่เคยได้รับจางหายไปจนเกือบหมดตตั้งแต่ที่ถูกความอวบล้ำรุกล้ำเข้ามาภายในกลีบดอกไม้จนเจ็บร้าวระบบไปทั้งกลีบสาว

“ฮือ..ๆๆๆ...โอ๊ย...อื้ม...กรี๊ดดด”  สาวน้อยดิ้นหนีการรุกรานอย่างสุดฤทธ์ เพราะความเจ็บแน่นคับตึงและแรงเกร็งทำให้เธอยิ่งเจ็บ และยิ่งดิ้น ความอวบล้ำของชายหนุ่มก็ยิ่งกดดันแทรกลึกเข้ามาหา

 แต่สาวน้อยไร้เดียงสาเกินกว่าจะรู้ว่าอะไรควรไม่ควร ยิ่งเจ็บร่างบางก็ยิ่งดิ้นรนอย่างเอาเป็นเอาตาย  ชายหนุ่มได้แต่บดกรามแน่นกับความดื้อรั้นของเด็กสาวที่พยายามดิ้นรนจนตัวเองต้องเจ็บปวดแบบนี้

“น้องวิ...อย่าดิ้นสิอยู่เฉยๆ..น้องวิจ๋าคนดี...ชู่ว์ อยู่นิ่งๆก่อนนะแล้วอย่าเกร็งสิจ๊ะที่รัก...” ชายหนุ่มเอ่ยบอกเสียงพร่า มองดูกายแกร่งที่รุกล้ำร่างเล็กไปไม่ถึงครึ้งอย่างทรมาน มือหนาเลื่อนขึ้นมาจับแขนเล็กที่ออกแรงผลักดันหน้าท้องแกร่งของเขาออกอย่างเอาเป็นเอาตายใบหน้าหวานๆเต็มไปด้วยคราบน้ำตาไหลอาบแก้ม สาวน้อยยังคงสะอึกสะอื้นไห้อย่างน่าสงสาร ปากจิ้มลิ้มเม้มแน่นด้วยความเจ็บ

“ฮือๆๆ...อื้อ” สาวน้อยยังคงร้องไห้เมื่อชายหนุ่มจับมือบางกดแนบกับเตียงนอนปากหยักกดจูบกับปากนุ่มของสาวน้อยอย่างร้อนแรงบดจูบดุเดือดเร่าร้อนจนสาวน้อยไม่ประสาหลงเพริดไปกับความเร้าร้อนที่ได้รับ สะโพกสอบค่อยๆกดความเป็นชายรุกล้ำเข้าไปภายในกลีบดอกไม้สาวอย่างใจเย็น

สาวน้อยสะดุ้งทุกครั้งที่ความอวบล้ำแข็งขึงแทรกลึกเข้ามาภายในกาย และเกร็งตอบรับจนชายหนุ่มเสียวสะท้านทรวง

มือหนาผละจากการกดรั้งข้อมือบางมากอบกุมบีบเคล้นความนุ่มหยุ่นอย่างเร้าอารมณ์ อีกข้างวกต่ำลงไปประคองแก่นกายให้สอดลึกเข้ามาภายในช่องทางรักอย่างเต็มที่ พร้อมทั้งทำหน้าที่ปลุกเร้ากลีบสาวอย่างชำนาญนิ้วร้ายสะกิดเขี่ยกับเม็ดทับทิมสีหวานของสาวน้อยอย่างเจนจัด

ร่างเล็กถึงกับผวาตัวยกสะโพกขึ้นตอบรับความเป็นชายไม่รู้ตัวจนเขาสอดลึกเข้ามาได้เกือบครึ้ง  สาวน้อยร้องกรี๊ดเมื่อรู้สึกเจ็บจากการถูกรุกล้ำเข้ามาจนตึงแน่น 

ภูริภพกัดฟันกรอดเมื่อแก่นกายชายสะดุดเข้ากับเยื้อกันภายในของสาวน้อย ร่างหนาหอบหายใจอย่างรุนแรงใจเต้นจนแทบจะหลุดออกมานอกอกมือหนายกขึ้นมาลูบผมคนตัวเล็กที่นอนร้องไห้น้ำตาไหลไม่หยุดทั้งร้องครางปนกันจนน่าสงสาร

ใบหน้าเล็กๆมีเหงื่อผุดพรายขึ้นเต็มไปหมดมือแกร่งลูบไล้ให้อย่างอ่อนโยนเอาใจพร้อมกับปากหยักกดแนบลงมากับปากบางเมื่อเขาตัดสินใจจะหลอมรวมร่างเล็กเป็นหนึ่งเดียว

“อื้มมม...” เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ของสาวน้อยที่ถูกชายหนุ่มดูดกลืนไว้อย่างมิดชิดไม่สามารถเล็ดลอดออกมาจากลำคอหนาได้ มีเพียงเสียงอู้อี้และน้ำตาไหลอาบลงมาเป็นสาย และการเกร็งสะท้านสั่นระริกไปทั้งร่างของสาวน้อยเมื่อชายหนุ่มบดอัดกระแทกแก่นกายชายที่ยังคงเหลืออีกเป็นครึ้งเข้าใส่ร่างบางอย่างรุนแรง ฉีกทึ้งเยื่อพรมจรรย์ของสาวน้อยจนขาดผึ่ง 

มือน้อยๆที่จิกเล็บเข้ากับไหล่หนาอย่างแรง จนเลือดซิบและออกแรงข่วนจนหน้าอกแกร่งเต็มไปด้วยรอยเล็บจากมือเล็กๆที่ตะกุยข่วนไม่ยั้งเพราะความเจ็บจนเป็นรอยแดงบางรอยถึงกับมีเลือดซึมออกมา

“อ่าร์...โอววว...น้องวิ...” ชายหนุ่มร้องครางดังลั่นเมื่อสามารถดันกายแทรกผ่านเข้ามาจนสุดโคน หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างบางได้อย่างแนบสนิท แรงบีบรัดจากกลีบสาวที่คับแน่นจนเขาแทบจะทนไม่ไหวอยากจะกระชากกายแกร่งออกมาแล้วบดอัดลงกลับไปอย่างร้อนแรงแต่เขาไม่สามารถขยับกายได้เลยเพราะสาวน้อยเกร็งตัวแน่นจนบีบรัดความเป็นชายเสียขยับกายไม่ได้

ร่างเล็กร้องไห้สะอึกสะอื้นจนตัวโยนเพราะความเจ็บปวดมากที่สุดในชีวิตสาว ใจดวงน้อยเต้นสั่นระรัวจนแทบจะจับจังหวะไม่ได้ มือเล็กๆไม่เลิกข่วนเลิกทุบตีทั้งยังทั้งพลักและดันร่างหนาให้ออกห่างอย่างเอาเป็นเอาตาย

ชายหนุ่มได้แต่ทนนิ่งให้สาวน้อยทุบตีทำร้ายร่างกายอยู่อย่างนั้น เขาไม่โกรธเธอเลยสักนิดออกจะสงสารเสียจนแทบขาดใจ มือหนายกขึ้นลูบผมนุ่มให้อย่างเอาใจปลอบโยน

“ฮือๆๆ...” สาวน้อยร้องไห้ไม่เลิก มือเล็กพยายามดันหน้าท้องแกร่งออกห่างอย่างทุลักทุเล ใบหน้าน้อยๆส่ายไปมาอย่างเจ็บปวดเมื่อความใหญ่โตอวบล้ำยาวเกินมาตรฐานของชายหนุ่มค่อยๆถอดถอนออกอย่างช้าๆ

“อ่าร์...ซี๊ดด...หนู...หนูวิจ๋าคนดี...โอว” เสียงครางซีดซาดของคนเจ้าเล่ห์ร้องออกมาระงมเมื่อเขาค่อยๆขยับร่างกายออกมาอย่างช้าๆ

สาวน้อยร้องครางอย่างเจ็บแสบปนซ่านเสียว ชายหนุ่มจึงค่อยๆกดความยาวล่ำที่ถอนออกกลับเข้ามาเพราะแรงตอดรัดที่ทำเอาแทบขยับกายไม่ได้

สาวน้อยร้องกรี๊ดอย่างเจ็บแสบเมื่อชายหนุ่มกดเข้ามารวดเดียวมิดลำดังเดิม ปากน้อยๆจึงผงกหัวขึ้นกัดงับหน้าอกแกร่งเต็มแรงด้วยความเจ็บปวดที่ได้รับ

“กรี๊ดดด...อื้ม” สาวน้อยเกร็งตัวแน่นเมื่อชายหนุ่มหยุดขยับร่างหนาแช่นิ่งไว้ให้เธอปรับตัว ปากเล็กยังกัดหน้าอกแกร่งไม่ยอมปล่อยด้วยความเจ็บและเสียวซ่านที่ไม่เคยพบเจอ

 ชายหนุ่มได้แต่ลูบผมให้คนตัวเล็กอย่างสงสารตอนนี้เขาก็เจ็บ แต่ที่เธอกัดนะมันแทบจะไร้ความรู้สึก ตอนนี้เขาเจ็บแก่นกายความเป็นชายจนแทบทนไม่ไหว ที่ถูกบีบรัดไว้แน่นขนัดจนแทบจะระเบิดออกมาเสียให้ได้แล้วตอนนี้

“น้องวิจ๋า...ที่รัก...หนูอย่าเกร็งนะคะ...ฮื้ม...เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วนะคะคนดี”  เสียงนุ่มเอ่ยปลอบคนตัวเล็กที่สั่นสะท้านอยู่กับอกเขาอย่างสงสาร

สาวน้อยค่อยๆคลายตัวลงปากเล็กๆผละออกจากอกแกร่งอย่างช้าๆตาหวานที่คลอด้วยหยาดน้ำตา ช้อนมองคนตัวโตอย่างน่าสงสาร

“พี่ภูขา...ฮือ...น้องวิเจ็บ...เจ็บจะตายอยู่แล้ว...ฮือ..” สาวน้อยเอ่ยฟ้องเขาเสียงสะอื้น ปากน้อยๆบิดเบ้อย่างน่าสงสาร มือหนายกขึ้นมาลูกไล้ปาดน้ำตาให้กับคนตัวเล็กอย่างอ่อนโยน

“พี่ขอโทษ...ที่ทำหนูเจ็บแต่จะเจ็บแค่ครั้งนี้เท่านั้นต่อไปหนูจะไม่เจ็บแบบนี้อีกแล้วนะคะคนดี...พี่ขอโทษ...” เสียงนุ่มสั่นพร่าเอ่ยปลอบสาวน้อยอย่างเอาใจและสงสาร

 สาวน้อยพยักหน้าน้อยๆอย่างเชื่อฟังก่อนจะหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อนแล้วค่อยๆลืมตาขึ้นมองชายหนุ่มที่ยังคงเฝ้ากดจูบไปทั่วใบหน้าหวานๆอย่างรักใคร่

“พี่ภู...เอ่อ...ร..เราทำ เสร็จ..เสร็จหรือยังคะ...”  สาวน้อยเอ่ยถามเสียงตะกุกตะกักเมื่อคิดว่าเขาและเธอทำเรื่องที่ค้างคาอยู่นี่เสร็จหรือยัง ทำไมเขาไม่เอาออกไปเสียทีนะ

สาวน้อยเอ่ยถามอย่างสงสัยทั้งขยับตัวน้อยๆอย่างอึดอัดเมื่อเริ่มคลายความเจ็บลงไปเพราะเขาหยุดนิ่งให้เธอปรับตัวนานหลายนาที แรงขยับทำให้สาวน้อยร้องครางอย่างห้ามไม่ได้ก่อนจะหน้าแดงก่ำเมื่อคนตัวโตก็ครางซีดออกมาอย่างเจ็บปวด ในความคิด นี่เธอทำให้เขาเจ็บหรือ...สาวน้อยมองหน้าคนตัวโตที่บิดเบี้ยวเหยเกจากแรงขยับกายของเธอ

“พี่...พี่ภูเจ็บหรือคะ...น้องวิขอโทษ...แต่..แต่น้องวิก็เจ็บ...” สาวน้อยเอ่ยบอกหน้าเศร้าเสียงเครือ เมื่อคิดว่าขนาดเธอนะรองรับเขาไว้ทั้งหมดยังเจ็บเจียนตายขนาดนั้นแล้วเขา...ต้องเข้ามาในกายเธอจะเจ็บขนาดไหนกันนะ...เด็กสาวไร้เดียงสาคิดอย่างสงสารคนตัวโตมือเล็กๆยกขึ้นลูบแก้มสากของชายหนุ่มอย่างต้องการปลอบโยน

แววตาเห็นอกเห็นใจเต็มที่ การกระทำทั้งคำพูดของเด็กสาวทำให้ชายหนุ่มถึงกับร้องครางอ่อนออกมาอย่างเอ็นดู หมดกันเมียเขา นี่เธอจะไร้เดียงสาเกินไปแล้วแม่คุณทูนหัว เขาทำเธอเจ็บขนาดนี้ยังจะห่วงใยกลัวเขาเจ็บปวด ให้ตายสิ

“ฮึ่ม...น้องวิ...ผู้ชายเขาไม่เจ็บกันหรอกนะ...ที่รัก...ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้นะฮื้ม...เมียพี่” เสียงงึมงำของคนตัวโตที่ซุกไซ้หน้าอยู่กับอกอวบอิ่มฟังไม่ได้ศัพท์ทำให้สาวน้อยไม่ค่อยเข้าใจ มือเล็กยกขึ้นลูบผมให้คนตัวโตอย่างสงสารเมื่อนึกว่าเขาต้องเจ็บมากแน่ๆเลยถึงได้ซุกหน้ากับอกเธอแบบนี้

“น้องวิขอโทษนะคะ...ฮึก..น้องวิก็เจ็บ...เอ่อ...พี่ภูขาเราทำเสร็จแล้วยังคะ...น้องวิอึดอัด...” สาวน้อยบอกเสียงอ่อนเมื่อชายหนุ่มเลื่อนตัวขึ้นมาคล่อมทับร่างบางใบหน้าหล่อเหลายิ้มน้อยๆอย่างเอ็นดู มือหนาลูบแก้มลูบผมไปมา

“....” ไม่มีเสียงตอบจากคนตัวโตสาวน้อยมองอย่างไม่เข้าใจ

“พี่ภูขา...เอ่อ..เอา...เอาออกได้ยังคะ...อุ๊ย...” สาวน้อยร้องถามอย่างสงสัยใบหน้าหวานๆบิดเบ้เมื่อลองขยับตัวจะให้หลุดออกจากกายแกร่งที่สอดประสานอยู่ในกายเธอ  

“ตอนนี้หนูยังเจ็บอยู่ไหมคะน้องวิ...” เสียงพร่าเอ่ยถามคนตัวเล็กอย่างรอคอย สาวน้อยหน้ามุ่นก่อนจะพยักหน้าหงึกๆเมื่อรู้สึกเจ็บแปลบตึงแน่นจนอยากร้องไห้ ชายหนุ่มหน้าเคร่งก่อนจะถามใหม่

“แล้วหนูเจ็บมากไหมคะ...” เสียงเข้มที่เอาอารมณ์ไม่ถูกเอ่ยออกมาสั่นพร่า สาวน้อยทำท่าคิดก่อนจะส่ายหน้าไปมาเธอเจ็บไม่มาก เท่าตอนแรกแต่ก็ยังเจ็บอยู่

คำตอบของสาวน้อยทำให้ภูริภพยิ้มกริ่ม มือหนาลูบแก้มใสแผ่วๆก่อนจะก้มลงหอมแก้มนุ่มสองข้างแรงๆอย่างเอาใจ มือแกร่งเลื่อนลงมาเท้าแขนกับที่นอนเพื่อรองรับน้ำหนักตัวไม่ให้กดทับร่างเล็กของสาวน้อยใต้ร่างเกินไป อีกข้างเริ่มลูบไล้ทรวงอกนุ่มนิ่มอย่างเบามือ

สาวน้อยตกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม ก่อนที่มือบางจะยกขึ้นมาจับมือหนาให้ออกจากการกอบกุมอกนุ่มอย่างอายๆ

ชายหนุ่มยิ้มหวานอย่างอ่อนโยนแต่ไม่ยอมหยุด สะโพกสอบถอดถอนออกอย่างช้าๆ สาวน้อยสะดุ้งเฮื้อกกับความคับแน่นที่ถูกถอดถอนออก แต่เมื่อคิดว่าเขาจะเอาออกก็เลยยอมนอนนิ่งปล่อยตัวกลั้นเสียงครางจากความรู้สึกซ่านเสียวที่เกิดขึ้นจากแรงเสียดสีของผนังเนื้อนุ่มลื่นคับแน่น

“อื้ม... เสียงร้องครางน้อยๆที่กลั้นไม่อยู่ของสาวน้อยทำให้ชายหนุ่มยิ้มมุมปากออกมาอย่างพอใจ มือหนาที่จับมือบางไว้ปล่อยออกยกมือเล็กมาโอบลำตัวหนาไว้

สาวน้อยทำตามอย่างว่าง่ายก่อนจะผวาสั่นสะท้านไปทั่งร่างเมื่อชายหนุ่มกดอัดกระแทกแก่นกายกลับเข้ามาสุดลำจนร่างเล็กเลื่อนตามแรงส่งของแก่นกายที่เข้ามาอย่างเต็มแน่น

“กรี๊ด...อ๊า...” เสียงหวานร้องออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ชายหนุ่มค่อยๆสอดถอนโจนจ้วงเข้ามาอย่าเนิบนาบแต่เต็มแน่นทุกจังหวะสาวน้อยกรีดร้องอย่างเสียวซ่านลำขาเล็กๆที่ถูกแยกกว้างดิ้นพราดไปมากับที่นอนอย่างกับโดนไฟร้อนลวก กายแกร่งยังคงบดอัดเข้าหาร่างเล็กเต็มแน่นทุกจังหวะจนสาวน้อยหายใจหอบหนัก ร่างเล็กเลื่อนไถลไปกับที่นอนตามแรงรักที่ถูกกระแทกเข้าหาของชายหนุ่มจนแทบจะติดหัวเตียง

ชายหนุ่มบดกรามแน่นกับความบีบรัดของกายสาวและการตอบสนองแสนไร้เดียงสาของคนตัวเล็กใต้ร่าง เอวหนาซอยกระชั้นเข้าหาร่างเล็กที่บิดกายเร่าๆอยู่ใต้ร่างหนาอย่างเมามัน เอวเล็กถูกมือหนาจับยึดไว้อย่างมั่นคงก่อนที่ชายหนุ่มจะยันตัวขึ้นแล้วบดอัดแก่นกายชายกระแทกเข้าหาร่างน้อยรัวเร็วรุนแรงอย่างอดใจไม่อยู่

สาวน้อยกรีดร้องทุกจังหวะการเครื่อนไหวของชายหนุ่ม มือบางกำผ้าปูที่นอนแน่นจนแทบจะขาดติดมือ หน้าท้องแบนราบเกร็งขมวดแน่นกับความรู้สึกแปลกประหลาดที่กำลังคลืบคลานเข้ามาหา

ภูริภพยังคงสอดใส่ความเป็นชายเข้าออกอยู่กับร่างเล็กอย่างหนักแน่นเต็มแรงอย่างเมามัน จนร่างเล็กเกร็งแน่นบีบรัดตัวถี่ยิบจากภายในทำให้ชายหนุ่มค่อยๆโน้มตัวลงมาหาจูบปากสาวน้อยพร้อมกับมือหนาที่บีบเคล้นทรวงอกนุ่มนิ่มอย่างเร้าอารมณ์ เอวหนาซอยเข้าใส่ร่างบางรัวเร็วจนร่างบางสั่นครอนไปทั้งตัว

สาวน้อยยกมือกอดรัดลำตัวหนาไว้แน่นก่อนจะกรีดร้องเสียงหวานออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อความรู้สึกแปลกประหลาดที่วิ่งมากระแทกโครมจนร่างเล็กลอยล่องสว่างวาบขาวโพลน จนหมดแรง

“กรี๊ดดดด...” อาการบีบรัดตัวของความนิ่มลื่นคับแน่นของสาวน้อยทำให้ชายหนุ่มหยุดเคลื่อนไหวกายแกร่งทันทีแทบจะทะลักทะลายออกมาเสียให้ได้

  ตาคมมองใบหน้าหวานจิ้มลิ้มที่นอนหอบหายใจเหนื่อยอ่อนกับบทเรียนรักบทแรกของชีวิตสาว มือหนายกขึ้นมาลูบหน้าให้สาวน้อยอย่างเอาใจ ก่อนจะก้มลงหอมแก้มนุ่มอย่างเอ็นดู

“น้องวิจ๋า..พี่..ต่อนะคะ...” เสียงขออนุญาตของชายหนุ่มที่เอ่ยแผ่วเบาพร้อมกับร่างหนาที่เริ่มขยับกายแกร่งที่ยังคงฝังแน่นอยู่กับร่างเล็ก พร้อมกับใบหน้าเหยเกบิดเบ้อย่างเสียวซ่านของชายหนุ่มไม่ได้ทำให้ร่างเล็กที่เข้าสู่นิทราแสนหวานลืมตาขึ้นมาขัดขืนหรืออนุญาตอีกแล้ว

 ชายหนุ่มยังคงตักตวงความหอมหวานสดใหม่จากกายสาวน้อยอย่างเมามัน ร่างเล็กที่หลับใหลทั้งที่ยังคงมีกายแกร่งขยับเคลื่อนไหวอยู่ภายในได้แต่นอนบิดตัวน้อยๆ ส่งเสียงร้องอืออาร์อย่างไม่รู้ตัวไปตามแรงรักที่ถูกกระแทกกระทั้นของร่างหนาที่ยังไม่อิ่มไม่พอ

ปกติเขาก็เป็นคนที่ทั้งอึดทั้งทนในเรื่องบนเตียงอยู่แล้วยิ่งมาเจอความสดใหม่ของสาวน้อยแบบนี่ความเป็นชายก็เลยลุกหือ แถมเขาอดทนอดอยากมาตั้งหลายวันพอได้ปลดปล่อยมันก็เลยลืมตัวเห็นแก่ได้จนไม่สนว่าสาวน้อยของเขาจะหลับพับไปตั้งแต่บทรักแรกของวัยสาวยังไม่ทันจะจบดี

เนิ่นนานกว่าที่ร่างหนาจะยอมหยุดเคลื่อนไหวกายแกร่งบนร่างเล็กที่นอนสลบสไหลไร้สติอยู่กับเตียงนอน ภูริภพบดอัดค้างคากายแกร่งที่ส่งเข้าหาร่างเล็กในจังหวะสุดท้ายของเกมรักแสนเร้าร้อนอ่อนหวานที่เขาเสพสมอย่างอิ่มเอม น้ำรักสีขาวขุ่นถูกส่งผ่านเข้าสู่ร่างบางเต็มเปี่ยมจนล้นทะลักไหลรินออกมาตามกลีบดอกไม้ช่อสวยที่เต็มแน่นไปด้วยความกร้าวแกร่งอุ่นร้อนที่ขยับเคลื่อนไหวกายอยู่ภายในร่างบางมาเนิ่นนานหลายชั่วโมง

“อ่าร์...อืม” เสียงร้องอึกอักพร้อมกับร่างหนาที่ทรุดกายลงทาบทับร่างบางอย่างหมดแรงพร้อมกับเสียงหอบหายใจหนักๆของชายหนุ่มดังออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน

ปากหยักแย้มยิ้มอย่างสมใจอิ่มเอมมีความสุขอย่างที่สุด ก่อนจะค่อยๆพยุงร่างออกจากการทาบทับสาวน้อยอย่างแผ่วเบามือหนาลูบผมสาวน้อยอย่างเอ็นดู ปากหยักก้มลงหอมแก้มเนียนของสาวน้อยอย่างรักใคร่ก่อนจะผละกายขึ้นมาเตรียมจะถอดถอนความเป็นชายที่แข็งขึงขึ้นมาอีกรอบ ออกจากร่างสาวอย่างอ่อนโยน แค่นี้เขาก็เอาเปรียบเธอมากเกินไปแล้ว

“อื้อ..” ร่างเล็กร้องครางอย่างเจ็บแปลบเมื่อชายหนุ่มค่อยๆดึงรั้งกายแกร่งอวบล่ำแข็งขึงออกจากกลีบดอกไม้แสนสวย แรงตอดรัดของความคับแน่นทำเอาชายหนุ่มร้องครางซี๊ดซาดอย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อค่อยๆดึงรั้งความเป็นชายออกอย่างแสนเสียดาย

“อ่าร์...โอวหนูวิจ๋า...แน่นอะไรอย่างนี้ที่รัก...ซี๊ดด...” เสียงร้องครวญครางของชายหนุ่มพร้อมกับที่แก่นกายแข็งขึงลุกโลดถูกดึงรั้งถอดถอนออกมาได้จนหมด ดวงตาคมเข้มมองดูแก่นกายที่เปลอะเลอะไปด้วยคราบเลือดสีสดและน้ำรักจากกายสาวที่ตอนนี้เริ่มไหลรินออกมาตามช่องทางรักก่อนจะหยดลงกับผ้าปูที่นอนสีขาวจนน่ากลัว

ชายหนุ่มใจหายวาบอย่างสงสารคนตัวเล็กที่ถูกเขาพรากพรมจรรย์จนไม่มีเหลือตาคมมองต้นขาขาวเนียนที่มีรอยคราบเลือดเปลอะเลอะทั้งสองข้างด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะถอนหายในออกมาแผ่วเบาอย่างเป็นกังวล

“อือ...ฮึก..” เสียงร้องครางสะอื้นของสาวน้อยที่ไม่มีแม้แต่แรงจะลืมตา หากแต่ความรู้สึกผิดปกติตรงกึ่งกลางร่างสาวทำให้เด็กสาวร้องออกมาอย่างไม่รู้ตัว

ภูริภพมองภาพร่างบางไร้สติของสาวน้อยอย่างสงสารนี่เขาทำรุนแรงเอาแต่ใจกับสาวน้อยเกินไปหรือเปล่านะ...ร่างสูงเลื่อนตัวขึ้นมากดจุมพิตกับหน้าผากใสด้วยความรักสุดหัวใจก่อนจะผละตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วกลับมาใหม่พร้อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กและอ่างน้ำใบย่อม

ชายหนุ่มเช็ดทำความสะอาดให้กับร่างบางอย่างอ่อนโยน โดยเฉพาะกลีบสาวที่บวบช้ำจากการถูกรุกรานจากกลีบดอกไม้แสนสวยที่ปิดแน่นสนิทในตอนแรก ตอนนี้กลับเผยออ้าออกน้อยๆอย่างเย้ายวนทำเอาใจคนมองเต้นไม่เป็นส่ำ มือหนาจัดการเช็ดคราบเลือดและคราบน้ำรักออกให้สาวน้อยอย่างแผ่วเบาเพราะกลัวว่าเด็กสาวจะเจ็บช้ำหากเขาทำรุนแรงกับเธอเพียงนิด

 เมื่อจัดการเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้สาวน้อยจนสะอาดหมดจด ร่างหนาก็ผละออกมาหอมแก้มนุ่มทั้งสองข้างอย่างแสนรักแล้วเดินดุ่มเข้าไปจัดการกับตัวเองในห้องน้ำอย่างอิ่มเอม ปนเคร่งเครียด เป็นกังวล ตาคมเหลือบมองนาฬิกา ที่ตอนนี้บอกเวลา 03.43น.ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างแผ่วเบา

หลังจากอาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดคลุมสีอ่อนร่างสูงก็เดินกลับมาที่เตียงนอนสายตาคมเหลือบมองรอยเลือดที่เปลอะเลอะที่นอนอย่างชั่งใจก่อนจะส่ายหน้าไปมาแล้วเดินขึ้นมาบนเตียง ชายหนุ่มล้มกายลงนอนข้างสาวน้อยก่อนจะกอดรัดร่างเล็กเข้ามานอนแนบอกอย่างหวงแหนรักใคร่

มือหนาเอื้อมมาปิดไฟลง แล้วกอดกระชับร่างบางไว้อย่างเป็นสุขจมูกโด่งไล้หอมไปตามพวงแก้มนิ่มของสาวน้อยที่ตอนนี้ได้ชื่อว่าเป็นภรรยาทางพฤตินัยของเขาเรียบร้อยแล้ว...ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกริ่มอย่างภูมิใจแต่ก็เป็นกังวล...สาวน้อยของเขาเด็กเกินไปหรือเปล่านะ...

เขาทำถูกหรือผิดกันแน่ที่รวบรัดเด็กสาวให้ตกเป็นเมียเขาตั้งแต่อายุยังน้อยแค่นี้...ชายหนุ่มนอนกกกอดร่างเล็กไว้ในอ้อมอกอย่างครุ่นคิด ทั้งอิ่มเอมสุขสม และเป็นกังวล สมองของเขาตื่นเพริดจนไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้แล้วในคืนนี้...

.......................................................................
maneekan
นามปากกา maneekan
ชื่อ maneekan
ลายเซ็น ความรู้สึกดี...ที่ค่อยๆ..จางหายไป
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM