เรื่อง นิยาย สตอรี่ สายธารรักซาตาน

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

รถญี่ปุ่นป้ายแดงที่เปลี่ยนเป็นดำแล้ว ค่อย ๆ เลี้ยวเข้าประตูสวนช้า ๆ ไปจอดอยู่ใต้ต้นไม้ที่ไม่ไกลทางเข้านัก คนขับยังไม่ได้ดับเครื่อง หากแต่คว้ากระเป๋าสตางค์แล้วควักแบงค์สีเทาออกมาห้าใบไปเก็บไว้ในคอนโซลรถ คงเหลือติดกระเป๋าแค่สองใบ จากนั้นก็ลงไปหอบหิ้วเอาข้าวของหลังรถที่เพิ่งไปซื้อมา เดินมุ่งหน้าไปยังท้ายซอยทั้งที่แดดแรงจ้า ของในถุงก็หนักเอาการ แต่เธอก็ไม่อยากจะขับรถเข้าไปให้ผ่านหูผ่านตาผู้คนที่ล้วนแล้วก็รู้จักกันทั้งสิ้น จะได้ไม่ต้องกลายเป็นขี้ปากให้มากความ

“แม่! พี่แอ้มาแล้ว ๆ”

อ่อนที่รอพี่สาวอยู่ตั้งแต่รู้ว่าจะมาวิ่งออกไปต้อนรับด้วยความดีใจ เพราะปาลิตาโทรมาหาอ้ำก่อนแล้ว เมื่อพ่อเลี้ยงออกบ้านตั้งแต่บ่าย ทางจึงสะดวกสำหรับการมาหาแม่กับน้องอย่างสบายใจ อ้ำกับอ้นวิ่งตามน้องมาช่วยหิ้วของในมือพี่ด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม นิรมลเองก็ดีใจรีบอ้าแขนรับร่างลูกที่ก้มลงกราบกับอก

“ซื้ออะไรมาเยอะแยะเลยแอ้ เอาเงินมาจากไหนมากมาย หรือว่าคุณท่านให้” นิรมลเอ่ยถามขณะสำรวจข้าวของในถุงต่อจากลูกชายทั้งสาม ปาลิตาคิดแล้วว่าจะต้องได้ยินแบบนี้ จึงรีบบอกในเรื่องที่ต้องแต่งขึ้น

“แอ้รับทำรายงานให้เพื่อนจ้ะแม่ ได้มานิดหน่อยเลยซื้อของไว้ให้ เหลือแค่นี้แอ้จะให้แม่ไว้หมดเลย เก็บดี ๆ นะจ้ะพ่อจะได้หาไม่เจอ”

หญิงสาวรีบล้วงกระเป๋าออกมาเปิดอ้าให้แม่เห็นอย่างไม่ปิดบัง แล้วควักเงินสองพันส่งให้ นิรมลมองหน้าลูกสาวด้วยความซึ้งใจเพราะเป็นที่พึ่งสุดท้ายในทุกครั้งที่เดือดร้อน แม้กระทั่งขายลูกเพื่อแลกหนี้ ส่วนคนเป็นลูกแม้จะรู้สึกผิดมากมายที่หลอกแม่ แต่ทั้งหมดที่ทำก็เพื่อแม่เองทั้งนั้น เพราะหากให้รู้ความจริงเรื่องที่ได้เงินจากอสมาอย่างเป็นกอบเป็นกำ รับรองคนทั้งบ้านคงจะไม่หยิบจับอะไรเป็นชิ้นเป็นอันแน่ แล้วก็รอไถมาใช้ไปวัน ๆ จนเคยตัว

“ให้หมดแล้วแอ้จะมีไว้ใช้เหรอ แม่เอาพันเดียวก็พอแบ่ง ๆ กัน” นิรมลยังอดห่วงลูกไม่ได้ เมื่อเหลือบเห็นว่าในกระเป๋าเหลือแต่ความว่างเปล่า

“สองสามวันแอ้ก็จะได้ทำรายงานให้เพื่อนอีกคงได้เงินมาใช้เร็ว ๆ นี้ล่ะจ้ะ แม่ไม่ต้องห่วงแอ้หรอก” เมื่อคนแม่เห็นลูกยืนยันอย่างนั้นจึงรีบยัดเงินใส่กระเป๋าไว้อย่างดี

“เห็นคนบอกว่าแอ้มีรถสวย ๆ ขับ คุณท่านซื้อให้เหรอ” ข่าวใหม่สำหรับนิรมลเข้าหูมานานแล้วแต่ไม่มีโอกาสได้ถามลูกสักที เพราะไม่กล้าไปหาส่วนลูกก็ไม่กล้ามาถ้าพ่อเลี้ยงไม่ออกบ้านหรือมีอสมาอยู่ด้วย

“คุณอสมาซื้อไว้ให้ใช้ตอนที่อยู่บ้านนั้นจ้ะแม่ แต่ไม่ได้ใส่ชื่อแอ้เป็นเจ้าของหรอก ถึงเวลาแอ้ก็ต้องออกมาแต่ตัวเท่านั้น คงไม่กล้าหยิบจับอะไรของเขาออกมาด้วย เดี๋ยวจะหาว่าเราไปปอกลอกเอา”

นี่ก็เป็นอีกข้อที่ยอมโกหกแม่ ถึงแม้เขาจะซื้อให้และใส่ชื่อเธอเป็นเจ้าของก็ตามที แต่ก็ในเมื่อเขาไม่ได้เอ่ยปากบอกว่าให้ จึงไม่คิดจะเปิดเผยให้แม่รู้จะได้ไม่ผิดหวังทีหลัง นิรมลพยักหน้าด้วยความเข้าใจ เพราะลำพังหนี้ห้าล้านกับการเอาความสาวของลูกเข้าแลก ก็เห็นว่าหาความคุ้มค่าไม่ได้แล้ว ถ้าลูกจะได้รถได้เงินทองมากมายเพิ่มมาอีก คงจะเป็นเรื่องที่ไกลเกินฝันมากไป สำหรับนักธุรกิจผู้ฉลาดรอบคอบอย่างอสมา

“พี่แอ้ครับ อ่อนขอกินเค้กได้มั้ย”

อ่อนที่นั่งเมียงมองเค้กสองปอนด์ในกล่องนับตั้งแต่แรกเห็น หันไปถามพี่ด้วยสายตาละห้อย และเมื่อเห็นพี่ยิ้มให้ เด็กชายจึงจัดการทันที ส่วนพี่อีกสองก็เข้าไปผสมโรงด้วยในเวลาไม่นานนัก หลังจากใช้ความอดทนจนน้ำหลายไหลมาพักหนึ่ง ปาลิตามองอาการของน้อง ๆ แล้วก็มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

“ดูแอ้ยิ้มบ่อยกว่าเมื่อก่อนนะ แปลว่าคุณท่านคงไม่ได้ดุด่าอะไรใช่มั้ย”

ความเป็นอยู่ของลูกนิรมลมักจะรู้จากสายหยุด แต่ก็รู้เท่าที่เห็นเพียงภายนอกจากสายตาของสายหยุดเท่านั้น ไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมากมายและนั่นปาลิตาถือว่าเป็นเรื่องดี จะได้ไม่ต้องคอยมานั่งให้แม่ซักนั่นซักนี่

“ไม่จ้ะแม่ มีอะไรแอ้ก็ทำตามหน้าที่ไปเรื่อย ๆ”

“ดีแล้วล่ะลูก อย่าทำตัวมีปัญหามาก คุณท่านจะได้เมตตา” และอีกหลายต่อหลายเรื่องที่สองแม่ลูกมีเวลาได้พูดคุยกัน ครั้นเมื่อปาลิตาได้ยินเสียงพ่อเลี้ยงแว่วมาทางท้ายสวน จึงรู้ว่ากำลังเมามาแน่

“งั้นแอ้กลับก่อนนะจ้ะแม่ จะได้รีบไปทำงานบ้าน ทิ้งมาตั้งแต่เช้าแล้ว” หญิงสาวรีบลุกแล้วยกมือไหว้แม่ทันที ส่วนผู้แม่ตั้งใจจะบอกให้อยู่รอกินข้าวก่อน แต่ก็เสียงคนเมาดังมาใกล้ ๆ จึงปล่อยลูกไปแต่โดยดี

“อืม! รีบกลับเถอะถ้างั้น” “แอ้จะให้อ้ำเดินไปส่งนะจ้ะแม่”

อ้ำรู้ในความหมายของพี่ดี จึงรีบลุกตามไปโดยไม่ต้องรอให้แม่บอกซ้ำ อ้น อ่อนพลอยอยากไปด้วยจึงวิ่งตามพี่เป็นพรวน แบงค์พันอีกหนึ่งใบที่ซ่อนไว้ถูกควักออกมาให้น้องตามเคย สำหรับเอาไว้ใช้ยามฉุกเฉิน และดูเหมือนน้อง ๆ จะเจอแต่เรื่องฉุกเฉินจนคนพี่ชาชินแล้ว

“ใช้ประหยัด ๆ นะอ้ำ จำไว้ว่าถ้าแม่ไม่หมดจริง ๆ อย่าเอาออกมาใช้ เดี๋ยวถูกสงสัย”

และทุกครั้งหญิงสาวจะสอนน้องแบบนี้เสมอ ๆ ซึ่งน้องทั้งสามก็ทำตามอย่างว่าง่ายแล้วก็รีบกลับบ้าน ยังไม่ทันที่ปาลิตาจะได้เข้าไปนั่งในรถก็มีอีกคันแล่นเข้ามาแล้ว

“แอ้! ทำอะไรอยู่จ้ะ” เกสรนั่นเอง แถมพ่วงอริสาติดรถมาด้วย

“ตรวจงานเสร็จคืนนี้พี่ขอนอนด้วยคนนะจ้ะ จากนั้นค่อยไปด้วยกัน”

หญิงสาวขมวดคิ้วเข้าหาเพราะความสงสัย แต่ก็กระจ่างแจ้งในเช้าวันต่อมา เมื่อเกสรพาอริสาไปทำพาสปอตร์ เพราะจะมีโอกาสได้ไปช่วยงานที่สิงคโปร และเป็นการเดินทางออกนอกประเทศครั้งแรกของอริสาด้วย

“แอ้ก็ทำไว้เลย เผื่อบอสพี่อยากพาไปเที่ยวเมืองนอกจะได้ไม่ต้องเสียเวลามาอีกไง” ปาลิตาจึงถูกเกสรพ่วงมาทำไว้พร้อมกันเลย ซึ่งหญิงสาวก็ไม่ได้เกี่ยงงอนอะไรแม้จะไม่รู้ว่าชาตินี้จะได้ไปไหนกับชาวบ้านบ้างไหม

“เสร็จแล้วก็อยู่ค้างบ้านพี่หรือไม่ก็ห้องแก้มสักสองสามวันค่อยกลับนะแอ้ จะได้ไม่เหงาไง หรือถ้าตอนกลางวันอยากจะไปช่วยงานพี่ที่ออฟฟิศก็ได้นะ พี่จะเลี้ยงอาหารทั้งสามมื้อเลย” เกสรรีบเสนอ

“ไชโย้! พี่เกสรใจดีที่สุดเลยค่ะ ไปนะแอ้นะ กลางคืนเราจะได้คุยกันให้ฉ่ำปอดไปเลยไง” แม้ใจอยากจะทำอย่างนั้น แต่ปาลิตาก็ไม่กล้าอยู่ดี ทั้งที่สองคนช่วยกันเชียร์อยู่เป็นนาน ในที่สุดเกสรต้องโทรไปหาอสมา

“ไปเที่ยวกับเพื่อนเถอะ ฉันอนุญาตอยากกินอะไรอยากซื้ออะไรก็ให้คุณเกสรจัดการให้เลย”

นี่ดูเหมือนจะเป็นครั้งที่สามที่ได้ยินเสียงของเขานับตั้งแต่ออกบ้านไป เพราะปาลิตาไม่กล้าแม้แต่จะโทรไปถามไถ่ความเป็นอยู่ของเขาเลย การออกไปทำธุระเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นพอตัดสินใจได้ และคิดว่าเขาจะไม่หวงห้าม แต่หากจะต้องนอนค้างอ้างแรมคงไม่ใช่เรื่อง

“บอสพี่อนุญาตหรือเปล่า”

เกสรรู้ดีแต่ก็ยังอยากถาม หญิงสาวจึงยิ้มบาง ๆ ให้เพื่อเป็นคำตอบ และก็ดูเหมือนดวงหน้าขาวสวยจะมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นบ่อยครั้ง เมื่อได้อยู่ใกล้เพื่อนและได้ไปทำงานช่วยเกสร พอตกเย็นก็ไปกินข้าวตามร้านต่าง ๆ แล้วแต่เกสรจะพาไป จากนั้นก็เดินซื้อข้าวของหลายต่อหลายอย่างที่เธอเห็นว่าไม่จำเป็นเลย

“ซื้อไว้เถอะเผื่อได้ใช้ เดี๋ยวพี่จะไปเบิกบอสเอง” ถ้าหากเขาไม่ออกปากบอกไว้ ปาลิตาจะปฏิเสธแน่ ๆ

“นั่นสิแอ้ ไม่ต้องกลัวหรอกบอารวยจะตาย ต่อให้แอ้ซื้อของหมดร้านนี้ก็ไม่สะเทือนขนหน้าแข้งหรอก อย่าเล่นตัวไปหน่อยเลยหยิบ ๆ เข้า เป็นแก้มหน่อยไม่ได้จะเหมาหมดนี่เลย” อริสาเชียร์อย่างออกนอกหน้าขณะยกโอเวอร์โค้ดขึ้นให้เพื่อนดู เกสรจึงทำท่ากระแอมกระไอด้วยความหมั่นไส้ลูกน้องก่อนเหน็บ

“ก็แอ้ไม่งกเหมือนเรานี่ยายแก้ม ดูสิไปสิงคโปร์แค่สามวันซื้อของยังกับจะไปสามเดือน”

ปาลิตาถึงกับหัวเราะร่าออกมาด้วยความขำ และดีใจที่ได้มาเปิดหูเปิดตาบ้าง ดีกว่านั่งเหงาอยู่กับบ้านและแปลงผักเท่านั้น แต่เวลาแห่งความสุขก็มักจะหมดเร็วเสมอ เพราะอยู่กับเพื่อนได้ไม่กี่วันก็ต้องรีบกลับมาเรียนซึ่งจะขาดหายไม่ได้เลย และนั่นก็เป็นเวลาอันเปล่าเปลี่ยวไม่น้อยที่บ้านกลางน้ำไร้ซึ่งวี่แววของเขา ยิ่งเวลากลับจากเรียนแล้วตอนเย็นจะต้องกินข้าวคนเดียว หัวใจดวงน้อย ๆ ก็ยิ่งคิดถึงเขาล้นเหลือ

ร่างเล็กปิดบ้านมิดชิดก่อนจะเข้าห้องอาบน้ำแล้วนอนโดยไม่ได้สนใจกับอาหารเย็นเลยนับตั้งแต่วันที่เขาไป เกือบเดือนแล้วสินะที่ไม่มีโอกาสได้รู้ว่าตอนนี้เขาทำอะไร อยู่ที่ไหน หรืออยู่กับใคร แม้จะบอกตัวเองไว้ตลอดเวลาว่าไม่ให้คิดถึงข้อนี้ แต่ด้วยเพราะเธอคือมนุษย์ รู้เจ็บรู้ปวดรู้หนาวรู้ร้อน จึงอดวาดภาพที่เขากำลังอิงแอบอยู่กับหญิงอื่นไม่ได้ และมันก็นำพาอาการเจ็บแปลบ ๆ ในอกมาทันที

“เธอควรจะรู้ว่าเป็นใคร อยู่ไหนฐานะอะไร และจะไปจากเขาเมื่อไหร่นะปาลิตา” เสียงนี้ย้ำเตือนตัวเองเสมอ ๆ กระทั่งม่อยหลับไป ยังไม่ทันได้หลับสนิทร่างเล็กก็ต้องสะดุ้งตื่นเมื่อมีบางอย่างมากระทบแก้ม

“อุ๊ย! คุณอสมา กลับตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบกับใบหน้าเขาที่อยู่ห่างไม่ถึงคืบ และคนถูกถามก็ไม่สนใจจะตอบรีบช้อนร่างเล็กเดินตรงไปอีกห้องแล้วโน้มลงไปหาด้วยความคิดถึง

“ทำไมไม่มานอนห้องนี้ล่ะ ทำให้ฉันต้องออกแรงอุ้มเลย จะเหลือแรงไว้ทำอย่างอื่นอีกแค่ไหนก็ไม่รู้”

ดวงหน้าเรียวยิ้มบาง ๆ อย่างเอียงอายให้เขาโดยไม่ได้ตอบโต้อะไรออกมา เพราะริมฝีปากนุ่มถูกครอบครองเอาไว้แล้ว และความคิดถึงระคนโหยหาสัมผัสจากเขาบวกกับเริ่มมีชั่วโมงบินขึ้นมาหน่อยทำให้เธอพอคลายความเอียงอายไปได้บ้างแล้ว เมื่อเวลาร่างเปลือยถูกจับจ้องโดยเขาขณะถอดเสื้อออก ดวงตากลมคู่งามก็จ้องมองเขาตอบอย่างไม่เคยมีมา แต่สุดท้ายก็ต้องหลับพริ้มลงเมื่ออาภรณ์กำลังจะหลุดลอยจากท่อนล่างของเขา 

กันเกรา
นามปากกา กันเกรา
ชื่อ กันเกรา
ลายเซ็น สวัสดีคร้า ขอบคุณที่แวะมาทักทายกันนะคะ และอย่าลืมฝากเม้นท์ไว้ให้กำลังใจด้วยนะคะ ขอบคุณคร้า
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM