เรื่อง นิยาย สตอรี่ เล่ห์รักกลซาตาน (อีโรติก+รักหวานแหวว NC 25+++)

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

 

 3 ชั่วโมงต่อมา กรุงเทพมหานครสนามบินสุวรรณภูมิ ร่างอวบอิ่มอยู่ในชุดเสื้อแขนยาวผ้าไหมพรมสีอ่อนกับกางเกงขายาว มือบางมีเพียงกระเป๋าถือใบเล็กที่บรรจุของจำเป็นไม่กี่อย่าง เท้าบอบบางเดินเร็วๆออกมายังประตูทางเข้าของผู้โดยสาย ก่อนจะเดินลิ่วไปยังทางออกที่อยู่ด้านนอก มือบางหยิบโทรศัพท์สีหวานออกมากดหาใครบางคนอย่างร้อนใจ

23.15 น. ร่างสูงของคุณหมอหนุ่มลุกขึ้นมาเปิดไฟเมื่อเสียงโทรศัพท์เครื่องหรูร้องแผดเสียงขึ้นมาในความมืดปากหยักแย้มรอยยิ้มสดในเมื่อเห็นว่าใครโทรมาหา

“ว่าไงครับ...” เสียงนุ่มเอ่ยอารมณ์ดีพร้อมกับยันตัวลุกนั่งพิงเตียงอย่างสดใส เขากำลังนอนไม่หลับ

“พี่วัตน์...มารับลิลลี่ทีสิคะ...” เสียงหวานเอ่ยอ้อนมาตามสาย ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นเล็กๆอย่างแปลกใจ

“ลิลลี่อยู่ไหนครับ...” เขาถามอย่างไม่แน่ใจ เพราะตลอดเวลาเดือนกว่าๆที่ห่างกันเขาโทรคุยกับเธอทุกวัน แล้วเธอก็บอกว่ายังอยู่ที่ฮ่องกงตลอด แล้วนี่หมายความว่าอย่างไรกัน

“ลิลลี่...อยู่สนามบินค่ะ มารับลิลลี่ทีนะคะ ลิลลี่ไปไม่ถูก...” เสียงอุบอิบเอ่ยอ้อนๆ ที่จริงเธอไม่คุ้นกับสภาพการจราจรของที่นี่ ยิ่งตอนกลางคืนยิ่งไม่อยากเสี่ยง จะโทรไปหาป้าก็เมินได้เลย ตอนนี้เธอหนีกลับมาโดยที่ที่บ้านไม่ล่วงรู้ เธอตัดสินใจแล้วว่าจะเลือกตามใจตัวเอง...

“ลิลลี่กลับมาแล้วหรือครับ...” เสียงตื่นเต้นเอ่ยอย่างริงโลดร่างสูงผุดลุกนั่งอย่างรวดเร็ว สาวน้อยยิ้มกว้างเมื่อได้ยินเสียดีใจจากคนตัวโต

“ค่ะ มารับลิลลี่เร็วๆนะคะลิลลี่อยากกอดพี่วัตน์...” เสียงอ้อนเอ่ยหวานหยด พร้อมกับความรู้สึกโหยหาที่เล่นงานจนแทบจะอดใจรอไม่ไหวอยากกอดอยากสัมผัสแนบชิดกับคนตัวโตอย่างกับว่าเธอจะขาดเขาไม่ได้อย่างไรอย่างนั้น...

“ครับๆพี่จะไปเดี๋ยวนี้...รอพี่ก่อนนะครับคนดี...พี่จะรีบไปหานะครับ” เสียงร้อนรนของคุณหมอหนุ่มทำให้สาวน้อยยิ้มกว้างพร้อมกับเดินไปหาที่นั่งรออย่างใจจดใจจ่อ

ภควัตน์หลังจากวางสายก็รีบจัดการแต่งตัวลวกๆ มือใหญ่คว้าลูกกุญแจรถพร้อมกับวิ่งลงบ้านอย่างรีบร้อน วันนี้บิดามารดาไม่อยู่บ้านเดินทางไปเยี่ยมคุณยายพร้อมกับบิดาและน้องสาวซึ่งคราวนี้มีว่าที่หลานเขยอย่างนายภูริภพที่ตามติดไปด้วยอย่างกับตังเม...ตลอดระยะเวลาเดือนกว่ามานี่ เขาต้องได้เห็นว่าที่น้องเขยรุ่นพี่ทุกอาทิตย์ เพราะฝ่ายนั้นแทบจะวิ่งขึ้นลงกรุงเทพภูเก็ตจนแทบจะเปิดสายการบินส่วนตัวเลยทีเดียว...

 

ครึ่งชั่วโมงต่อมาร่างสูงของชายหนุ่มอย่างภควัตน์ก็เดินลิ่วๆเข้ามาภายในสนามบิน ก่อนจะต้องตกใจนิดๆเมื่อจู่ๆก็โดนสวมกอดอย่างรุนแรง

“โอ๊ะ...!”

“พี่วัตน์....พี่วัตน์ขา” เสียงหวานเอ่ยแผ่วหวิวพร้อมกับที่ร่างอวบโผกอดเข้ามาทั้งตัวจนชายหนุ่มแทบจะหน้าคะมำ หากแต่เมื่อตั้งตัวได้ร่างสูงก็ผละตัวกลับเข้าหาแล้วโอบกอดร่างอวบของสาวน้อยไว้เต็มแรงอย่างคิดถึง

“ลิลลี่...” สองหนุ่มสาวกอดกันกลมอย่างไม่อายสายตาคนมอง ชายหนุ่มกระชับแขนกอดรัดร่างอวบของหญิงสาวแนบแน่นปากหยักกดแนบจูบหน้าผากนูนสวยย้ำๆอย่างโหยหา สาวน้อยซุกหน้าสูดดมกลิ่นกายความอบอุ่นและไออุ่นจากกายแกร่งอย่างเต็มแรง มือเล็กโอบกอดรั้งร่างหนาไว้อย่างหวงแหนรักใคร่ น้ำตาหยดเล็กๆไหลรินซึมอกเสื้อชายหนุ่มอย่างไม่รู้ตัว

“พี่วัตน์ขาลิลลี่คิดถึง...ฮึก” เสียงอ้อนพร้อมกับเสียงสะอื้นจากร่างอวบของภรรยาตัวน้อยทำให้ชายหนุ่มขมวดคิ้วอย่างตกใจมือหนาจับไหลบางเลื่อนออกมามองสบตาอย่างสงสัย

“ลิลลี่...โธ่เป็นอะไรไปครับคนดีหืม...ไม่ร้องนะครับพี่อยู่นี้แล้วไงครับพี่ก็คิดถึงลิลลี่” ชายหนุ่มเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยนไม่เข้าใจเท่าไรกับอาการน้ำตาอาบแก้มของหญิงสาว หรือว่าเธอจะดีใจมากจริงๆ แต่เขารู้สึกไม่ดีเลยที่เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างนี้

“ฮึก...ลิลลี่คิดถึง พี่วัตน์ขากอดลิลลี่สิคะ จูบลินลี่นะ” เสียงหวานอ้อนตาแป๋วชายหนุ่มครางฮึมฮำอย่างระงับอารมณ์ให้ตายสิ เจอหน้าก็อ้อนเสียขนาดนี้ นี่สนามบินนะยัยตัวแสบ...

“ลิลลี่...ชู่ว์คนดีคนมองใหญ่แล้วกลับบ้านกันก่อนนะครับ...” ชายหนุ่มโอบประคองร่างน้อยอย่างทะนุถนอมพร้อมกับพากันเดินกลับออกไปขึ้นรถที่จอดไว้ด้านนอก

“คิดถึงพี่วัตน์ที่สุดเลยคะ...” เสียงอ้อนตลอดทางจากร่างอวบอิ่มที่เอาแต่มองจ้องเขาตาแป๋วยั่วยวนชวนสยิวทำเอาชายหนุ่มที่ตั้งหน้าตั้งตาขับรถถึงกับเขว แทบจะแวะข้างทางเสียให้ได้ หากแต่เพราะอาการซูบๆเซียวๆของหญิงสาวทำให้เขาต้องหักห้ามใจ

“พี่ก็คิดถึงครับคนดี ลิลลี่อ้อนเก่งจังเลยครับเป็นอะไรหรือเปล่า แล้วนี่ให้พี่ไปส่งบ้านคุณป้าใช่ไหม ...แล้วเอ่อเรื่องคุณพ่อคุณแม่ลิลลี่...” เสียงนุ่มเอ่ยอ่อนโยน สาวหมวยหน้าซีดเล็กๆก่อนจะเสหลบตา

“ท่านติดธุระอยู่คะ...เอ่อ ลิลลี่ไปบ้านพี่ได้ไหมคะ...” เสียงหวานเอ่ยอ้อนชายหนุ่มละสายตามองสบตาหวานๆอย่างตริตรอง บิดามารดาไม่อยู่ คนในบ้านก็ถูกหอบเอาไปด้วยเหลือเพียงคนสวนไม่กี่คน... แต่ทำไมกัน...

“มีอะไรหรือเปล่าครับลิลลี่ มีอะไรอยากบอกพี่ก่อนไหมครับหืม...” ชายหนุ่มทำหน้านิ่งพร้อมกับจ้องใบหน้าหวานของภรรยาสาวที่ตอนนี้ซีดเซียวจนน่าตกใจ

“ลิลลี่อยากกอดพี่วัตน์ นะคะลิลลี่คิดถึงพี่วัตน์ให้ลิลลี่ไปนะ” เสียงอ้อนพร้อมกับตาหวานๆมองชายหนุ่มอย่างเว้าวอนก่อนจะมีหยาดน้ำตาไหลรินลงมาเป็นสายอย่างน่าสงสาร อาการของหญิงสาวทำเอาคุณหมอหนุ่มหน้าเสีย

“ลิลลี่ไม่ร้องสิคะ คนดีเป็นอะไรหืม...ชู่ว์โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะครับ ไปก็ได้ไปบ้านพี่ก่อนนะคนดี...” เสียงอ่อนโอ๋เอาใจพร้อมกับที่ร่างอวบขยับเข้ามาซุกหน้ากับบ่ากว้างอย่างอ้อนๆ ชายหนุ่มละแขนมาโอบไว้อย่างเอาใจ พร้อมกับรีบขับรถมุ่งหน้ากลับบ้านของตัวเองอย่างรวดเร็ว...

 

24.18 น. ร่างสูงของคุณหมอหนุ่มเดินประคองสาวน้อยที่เอาแต่อ้อนเขาแทบจะตลอดเวลาที่เจอกัน หญิงสาวดูเหมือนคนกำลังป่วย หากแต่ก็ยังคงอวบอิ่มน่ารักจนเขาแทบจะอดใจไม่ไหว หากแต่อาการอ้อนของหญิงสาวที่แปลกไปทำให้เขาแปลกใจ

“ลิลลี่ทานอะไรมาหรือยังครับหืม...หิวไหมพี่จะหาอะไรให้ทาน” ชายหนุ่มเอ่ยบอกเสียงนุ่ม

“ไม่เป็นไรคะ คุณแม่นอนแล้วหรือคะ...” เสียงหวานเอ่ยเบาๆมองบรรยากาศเงียบสนิทของบ้านชายหนุ่มอย่างสงสัย

“คุณแม่พี่ไม่อยู่ครับ ไปเยี่ยมคุณยายกันทั้งบ้าน พี่อยู่คนเดียว...” เขาบอกเสียงอ่อน สาวแสบช้อนตาวาวมองเขาอย่างยั่วยวนป่วนตัณหาไม่รู้ตัว

“หรือคะ...ลิลลี่คิดถึงพี่วัตน์” เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมกับมองเขาตาใส อาการซูบซีดหายไปจนแทบจะเป็นคนละคน ตอนนี้ใบหน้าหวานๆของสาวแสบดูเจ้าเล่ห์แสนซนจนเขาไม่อยากไว้ใจ อาการแบบนี้ไม่ใช่หรือไงที่ทำเอาเขาแทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน...

(.........................................................................................................................................)

maneekan
นามปากกา maneekan
ชื่อ maneekan
ลายเซ็น ความรู้สึกดี...ที่ค่อยๆ..จางหายไป
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM