เรื่อง นิยาย สตอรี่ ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ (E-book)


วันที่เผยแพร่ Sat Jul 21 2018 16:16:28 GMT+0700 (+07)
 
ตอนล่าสุด
สถานะ
จบแล้ว
คนเข้าชม
ครั้ง
Cool
Cool
ติดตาม
คน
เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

การพบกันครั้งแรก หรือเปล่า? (ต่อจ้า)

 

                   เสียงครวญครางอย่างสุขสมจากห้องสูทของคอนโดหรูใจกลางเมือง หญิงสาวขยับโยกร่างขึ้นลงบนร่างชายหนุ่มผมยาวสยายหน้าอกกระเพื่อมตามร่างกายที่ขยับโยกเร็วตามแรงอารมณ์ สักพักชายหนุ่มก็พลิกร่างหญิงสาวให้อยู่ใต้ร่าง และขยับสะโพกรัวเร็ว แรงกายที่มีทั้งหมดถูกถาโถมเข้าใส่หญิงสาวจนสุดตัว

                   “อ๊ะ อา ไตรขาดีจังเลยค่ะ อืมม…  อย่างนั้นค่ะที่รัก แรงขึ้นอีกนิด” หญิงสาวสั่งชายหนุ่มด้วยเสียงหอบกระเส่า แทบไม่ตั้งรอให้บอกเป็นครั้งที่สองชายหนุ่มขยับสะโพกแรงรัวเร็ว กระแทกกระทั้นเข้าใส่แบบไม่บันยะบันยังจนหญิงสาวร้องครวญครางเสียงหลงไม่นานนักเธอก็สามารถไปถึงสิ่งรอคอยและเห็นดาวพร่างพรายชายหนุ่มเองก็ตามมาติดๆเช่นกัน หลังจากที่เสพสมกับความสุขเรียบร้อยแล้วชายหนุ่มจึงพลิกร่างตนเองนอนลงเคียงข้างหญิงสาว การะเกดโผเข้าไปซบที่อกกว้างของเขา

                “วันนี้ไตรดูเครียดจังเลยค่ะ แถมรุนแรงกว่าทุกวันอีกต่างหาก แต่เกดก็ชอบนะคะ” การะเกดพูดเสียงอ่อนเสียงหวานอย่างออดอ้อน พลางไล้มือไปตามอกกว้างของเขาอย่างชื่นชมหลงใหล ไตรวินทร์มีรูปร่างที่งดงาม ร่างกายกำยำ อกผายไหล่ผึ่งสมชายชาตรี ทั้งนี้เพราะเขาเป็นคนชอบออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ

                  “อืมม…วันนี้เกดกลับไปก่อนนะ” ชายหนุ่มพูดพลางดึงมือของเธอออก

                 ก่อนทั้งคู่จะมีความสัมพันธ์กันได้ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่าจะมีความสัมพันธ์กันแค่ทางกายเท่านั้น และการะเกดเองก็ยอมกับข้อเสนอนั้นจึงทำให้เขาสามารถคบกับการะเกดได้นานกว่าคนอื่นๆ เพราะคนพวกนั้นต้องการที่จะจริงจังกับเขานั่นเองอีกทั้งเธอเองก็เป็นคนช่างเอาอกเอาใจ ซึ่งเขาเองก็ได้ให้ในสิ่งที่การะเกดต้องการ ไม่ว่าจะเป็นรถคันหรู เช็คเงินสดแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่าล้าน อีกทั้งเครื่องประดับที่รวมกันแล้วมีมูลค่าหลายล้านบาท

                   “อือ ก็ได้ค่ะ  ถ้าอย่างนั้นเกดกลับก่อนนะคะ ไตรจะได้พักผ่อน” การะเกดพูดพร้อมกับลุกขึ้นเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ปลายเตียงเพื่อแต่งตัว และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เขาชอบคือเธอไม่เซ้าซี้ ไม่จุ้นจ้าน ไม่ทำตัวเรื่องมากน่ารำคาญ

                 “ผมเซ็นเช็คให้แล้วนะวางอยู่ที่โต๊ะ” ชายหนุ่มบอกพร้อมกับลุกขึ้นมาใช้ผ้าขนหนูพันกาย

                  “ขอบคุณไตรมากนะคะ โทรหาเกดได้ตลอดเวลาเลยนะคะ แล้วเจอกันค่ะ” เธอจูบที่คางเขาหนึ่งทีก่อนที่จะเดินตรงไปที่ประตูโดยมีชายหนุ่มตามมาเปิดประตูให้

                    “ ครับแล้วเจอกันครับ” ชายหนุ่มพูดพลางปิดประตูลง เมื่อเธอเดินออกจากห้องไปเรียบร้อยแล้ว

                    ไตรวินทร์ รัตนกุลชัย เป็นประธานบริษัท อาร์ เค ซี กรุ๊ปที่มีเครือข่ายไปทั่วโลก เขารับช่วงต่อมาจากนาย ชัยวินท์ รัตนกุลชัยผู้เป็นบิดา ซึ่งเสียชีวิตไปแล้วเมื่อสามปีที่แล้วด้วยโรคมะเร็ง จึงทำให้เขาได้เป็นผู้บริหารเต็มตัว และแทบไม่น่าเชื่อว่าภายในระยะเวลาเพียงแค่สามปีเท่านั้นเขาสามารถบริหารจนบริษัทที่มีความยิ่งใหญ่อยู่แล้ว จนตอนนี้มีชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก

                     หลังจากที่เรียนจบโทมาจากอเมริกาชายหนุ่มก็กลับมาเมืองไทย  เขาถูกรบเร้าอยู่หลายครั้งจากชัยวัฒน์เพื่อนที่เรียนอเมริกามาด้วยกัน ให้ไปเป็นอาจารย์สอนพิเศษที่มหาวิทยาลัยที่พ่อของเขาเป็นผู้อำนวยการอยู่ เพราะเห็นถึงความสามารถของชายหนุ่ม แต่เขาก็ปฏิเสธกลับไปทุกครั้ง จนเมื่อเดือนที่แล้วชายหนุ่มถูกชัยวัฒน์รบเร้าอีกครั้งจึงต้องยอมแต่ก็มีข้อแม้ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งเดียวและครั้งสุดท้าย

                    เมื่อการะเกดกลับไปแล้ว ชายหนุ่มจึงกลับมาหย่อนกายลงนั่งที่เตียงนอนนุ่มพร้อมกับครุ่นคิดเรื่องที่ทำให้เขาเครียดในวันนี้ ใช่เขาเครียดอย่างที่การะเกดบอกจริงๆ วันนี้บทรักของเขาจึงเต็มไปด้วยความรุนแรงและต้องการการปลดปล่อย  ‘ไอยริน เธอเป็นใคร เป็นเด็กคนนั้นที่เขาเคยรู้จักหรือเปล่า? ชายหนุ่มหวนกลับไปคิดถึงความหลังอีกครั้ง

                 เมื่อ 22 ปีก่อน ตอนนั้นเขามีอายุเพียง 14 ปี เรียนอยู่ชั้น ม.2 พลอยระริน อายุ 19 ปี กำลังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยปี 2ซึ่งตอนนั้นพลอยระรินและเพื่อนๆในมหาวิทยาลัยเดียวกันมาสอนพิเศษให้กับพวกเขาในวันเสาร์ อาทิตย์ เขาชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน  เพราะหญิงสาวเป็นสวยคนน่ารัก อ่อนหวาน  และนิสัยดี  ดังนั้นจึงพยายามทำความรู้จักและจีบเธอมาเป็นแฟนให้ได้

            ถึงแม้ว่าเด็กหนุ่มจะอายุเพียง 14 ปี แต่ก็ตัวสูงใหญ่และดูเป็นหนุ่มมากเมื่อเทียบกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน เขาแสดงออกอย่างเปิดเผยจนเพื่อนแอบล้อแต่เขาก็ไม่สนใจ จนมีเพื่อนผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกันหลายคนแอบเสียดายเพราะแอบชอบเขาเช่นกัน ด้วยความที่เขาหน้าตาหล่อเหลา รูปร่างสูงโปร่ง โตเร็วกว่าเพื่อนในรุ่นเดียวกัน อีกทั้งยังเป็นนักฟุตบอลทีมโรงเรียนอีกด้วย

            ไตรวินทร์ได้เบอร์โทรศัพท์ของเธอมาจากเพื่อนคนหนึ่ง เขาจึงโทรหาเธอทันทีอย่างไม่ลังเล จนกระทั่งเขารู้จักเธอมากขึ้นรู้ว่าเธอเช่าบ้านอยู่ไม่ไกลจากโรงเรียนเขาเท่าไหร่นัก เพราะมหาวิทยาลัยของเธอก็อยู่ใกล้กับโรงเรียนของเขา  วันนั้นเขาโทรไปหาเธออีกครั้ง

             “สวัสดีครับ พี่พลอย” เด็กชายพูดออกไปเมื่อรู้ว่าฝั่งตรงข้ามกดรับแล้ว

             “สวัสดีจ๊ะไตร” พลอยระรินตอบกลับมาเสียงสั่นเครือ

            “พี่พลอยเป็นอะไรครับ ไม่สบายหรือเปล่า เสียงเหมือนคนร้องไห้เลย พี่พลอยร้องไห้เหรอครับ?” เด็กหนุ่มถามเสียงร้อนรน เมื่อได้ยินเสียงของพลอยระรินที่เป็นเสียงขึ้นจมูกและได้ยินเสียงสะอื้นตามมา

             “เปล่าจ๊ะ พี่ไม่ได้เป็นอะไร” พลอยระริน ปดเขา

            “พี่พลอยอยู่ที่ไหนครับ อยู่ที่บ้านหรือเปล่าครับเดี๋ยวผมไปหา รอก่อนนะครับ” ยังไม่ทันที่พลอยระรินจะพูดอะไรออกไปเขาก็กดวางและรีบวิ่งไปเพื่อตรงไปยังบ้านของพลอยระริน

             เด็กหนุ่มกดกริ่งเรียกที่หน้าบ้าน พร้อมกับเรียกให้เธอออกมาเปิดประตูให้เขา ไม่นานนักหญิงสาวก็ออกมาเปิดประตู สภาพหน้าตาของพลอยระรินตอนนี้แทบดูไม่ได้เลย หน้าซีด ตาแดงบวมช้ำ เหมือนผ่านการร้องไห้มาเป็นเวลานานเขาเห็นดังนั้นก็ตกใจมากจึงรีบโผเข้าไปหาด้วยความเป็นห่วง

                  “พี่พลอยครับ พี่พลอยร้องไห้ทำไมครับ บอกผมมาสิครับ ใครทำอะไรพี่พลอย?” เด็กหนุ่มเข้าไปเขย่าแขนและถามเธอ

                   “ไตร พี่ พี่ท้อง” พลอยระรินตอบเขาไปในที่สุดมือปิดหน้าร้องไห้

                   “หะ.. หาว่าไงนะครับ” เหมือนจิตหลุดออกจากร่าง เด็กหนุ่มแทบไม่เชื่อหูตัวเอง

                  “พี่ท้องได้ยินมั้ยไตร พี่ท้อง ฮือ ฮือ” แล้วเธอก็ทรุดลงนั่งร้องไห้เมื่อได้สติไตรวินทร์จึงเข้าไปประคองให้เธอลุกขึ้น

                  “ไตรพี่ควรทำยังไงดี?”  เธอถามร้อนรนอย่างคนหมดหนทาง

                  “ใครเป็นพ่อของเด็กครับ” เด็กหนุ่มถามขึ้น

                “พี่บอกไม่ได้ไตร พี่บอกไม่ได้ ไตรเข้าใจพี่นะ” พลอยระรินได้แต่ส่ายศีรษะทั้งน้ำตา

                 “ครับผมเข้าใจพี่พลอยครับ ไม่บอกก็ไม่เป็นไร เข้าไปข้างในกันก่อนนะครับ” หลังจากนั้นไตรวินท์ก็ประคองพลอยระรินเข้าไปในบ้าน

                 บ้านหลังนี้เป็นบ้านไม้สองชั้นที่เธอมาเช่าเมื่อสองปีที่ผ่านมาคือช่วงที่เธอเพิ่งจะมาเรียนที่นี่ หลังจากที่เธอสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่นี่ได้ จึงได้ย้ายจากบ้านพ่อกับแม่ที่ชลบุรีมาอยู่ที่นี่เพราะใกล้กับสถานศึกษาและเนื่องจากมันเป็นบ้านไม้เก่าๆเจ้าของบ้านจึงให้เช่าในราคาที่ถูก เธอจึงสามารถเช่าอยู่คนเดียวได้

พลอนระรินชอบการจัดดอกไม้มากหากวันไหนเจ้าของร้านที่ร้านจัดดอกไม้มีเยอะหรือต้องการด่วนก็จะขอให้เธอมาช่วยอยู่เสมอ พร้อมทั้งมีค่าตอบแทนให้อีกด้วย ดังนั้นเธอจึงสามารถใช้จ่ายด้วยเงินของตนเองโดยที่ไม่ต้องรบกวนพ่อกับแม่มากนัก

                “ไตรกลับไปได้แล้วล่ะ พี่ดีขึ้นมากแล้ว  ไม่ต้องเป็นห่วงนะ” พลอยระรินบอกเด็กหนุ่มหลังจากที่เห็นว่าดึกมากแล้ว และตนเองก็ดีขึ้นมาก อีกอย่างเธอกลัวว่าพ่อกับแม่ของเขาจะเป็นห่วง

                “ไม่เป็นไรครับ ผมจะอยู่เป็นเพื่อนพี่” เด็กหนุ่มยังอยากจะอยู่ต่อ

                “กลับไปเถอะจ๊ะ เพราะพี่เองก็ง่วงแล้ว” 

                 “เอ่อ! งั้นผมกลับก่อนก็ได้ครับ พี่พลอยพักผ่อนเถอะครับ ผมจะกลับแล้ว ไม่ต้องคิดมากนะครับ แล้วพรุ่งนี้ผมจะมาใหม่”

               “จ๊ะ ขอบใจมาก พี่ออกไปส่งนะ”

               “ครับ”

                 พลอยระรินเดินนำเขาเพื่อมาเปิดประตู หลังจากล่ำลากันเสร็จแล้ว เธอก็ปิดประตูมองดูเขาจนลับตาแล้วก็กลับมาเศร้าอีกครั้ง ’ขอโทษนะไตร พี่บอกใครไม่ได้จริงๆ‘ เธอมองตามหลังพึมพำขอโทษเขา

                   พลอยระรินใช้ความคิดอย่างมากว่าเธอควรจะทำอย่างไรดี จะกลับไปเรียนต่อดีไหม แล้วท้องเธอที่จะใหญ่ขึ้นมาทุกวันล่ะเธอจะทำอย่างไร ความคิดที่จะทำแท้งไม่เคยมีในหัวเธอ เธอรักการเรียนมากเช่นกันแล้วเพื่อนฝูงเธออีกล่ะ อีกทั้งพ่อกับแม่ล่ะเธอควรจะบอกท่านดีไหม แล้วท่านจะว่าอย่างไรเมื่อลูกสาวยังเรียนไม่จบแต่กลับปล่อยให้ตัวเองท้องเช่นนี้ ท่านจะต้องผิดหวังในตัวเธอ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้น้ำตาของเธอก็ยิ่งไหลมากยิ่งขึ้น ร้องไห้จนเหนื่อยล้าและผล็อยหลับไปในที่สุด

                  เมื่อรู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีก็เป็นเวลาสายมากแล้ว พลอยระรินกลับไปคิดเรื่องของเมื่อวานแล้วน้ำตาก็ไหลมาอีกครั้ง เธอร้องไห้จนสาสมแก่ใจ เธอตัดสินใจที่จะหยุดเรียนเพราะเธอต้องการเลี้ยงลูก เมื่อวานนี้เธอสอบเสร็จเป็นวันสุดท้ายและวันนี้ก็เป็นวันปิดเทอมวันแรกมันจึงทำให้เธอตัดสินใจได้ง่ายขึ้นถ้าหากเธอจะหยุดเรียน

                 ไตรวินทร์มาหาเธออีกครั้งและได้รับรู้เรื่องที่เธอตัดสินใจ เขาเคารพการตัดสินใจของพลอยระรินเสมอถึงแม้ว่าจะเสียดายอนาคตแทนพลอยระรินก็ตาม หลังจากนั้นเด็กหนุ่มก็คอยแวะเวียนมาหาและคอยดูแลเอาใจใส่พลอยระรินอยู่เสมอ เพื่อนฝูงก็คอยมาเยี่ยมเยียนเธอเช่นกัน ทำให้เธอมีกำลังใจมากขึ้น แต่สิ่งที่เพื่อนเธอสงสัยและไม่เคยได้รับคำตอบนั้นเลยก็คือ ใครคือพ่อของเด็ก 

                   ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับคำตอบบางคนก็ละไว้ในฐานที่เข้าใจ เพราะรู้เห็นตลอดมาว่าตลอดระยะเวลาที่พลอยระรินเรียนอยู่นั้นเธอคบหาอยู่กับใคร ถ้าไม่ใช่ผู้ชายที่หล่อ สมาร์ทเป็นที่กรี๊ดกร๊าดของสาวๆในมหาวิทยาลัย  แต่ก็ต้องทำเป็นเงียบไปเสีย เพราะเห็นใจพลอยระริน ในเมื่อเพื่อนไม่อยากบอกก็ไม่รู้ว่าจะต้องคาดคั้นไปทำไมให้พลอยระรินคิดมากไปเปล่าๆ ดังนั้นทุกคนจึงเงียบเสีย

                  ไตรวินทร์คอยดูแลเอาใจใส่พลอยระรินเป็นอย่างดีในช่วงที่เธอตั้งท้องจนกระทั่งเธอได้ให้กำเนิดลูกสาวออกมา และตั้งชื่อให้ว่า เด็กหญิง ไอยริน  ศิริพัฒนา  ซึ่งใช้นามสกุลของเธอเอง พลอยระรินอยู่กับลูกสาวโดยมีไตรวินทร์คอยช่วยเหลือ เธอเองก็ทำงานมาตลอดโชคดีที่ร้านจัดดอกไม้คอยเรียกให้เธอไปช่วยงาน

                       จนกระทั่งผู้ช่วยร้านลาออกไปเธอจึงได้มีโอกาสทำงานที่ร้านดอกไม้อย่างเต็มตัว เจ้าของร้านก็ใจดีและเอ็นดูหนูน้อยไอยรินจึงทำให้เธอนำลูกมาเลี้ยงที่ร้านได้  หนูน้อยไอยรินก็น่ารักเลี้ยงง่ายไม่ร้องไห้งอแง กินนมเสร็จก็หลับไป เหมือนหนูน้อยจะรับรู้ว่าแม่ลำบากที่ต้องเลี้ยงหนูน้อยเพียงลำพัง ทำให้พลอยระรินมีเวลาจัดดอกไม้ โดยไม่ส่งผลกระทบแม้จะนำลูกมาเลี้ยงก็ตาม

                     เวลาผ่านไปเด็กหญิงไอยรินมีอายุได้  6 ขวบ ไตรวินทร์ก็ยังคอยดูแลพลอยระรินกับลูกอยู่ไม่ห่าง หนูน้อยติดเขามากจะคอยถามถึงน้าไตรของเธอตลอดไม่ว่าอยู่ไหน แม้กระทั่งอาบน้ำทีไรหนูน้อยก็คอยให้น้าไตรของเธออาบน้ำให้ ไตรวินทร์เองก็เอ็นดูหนูน้อยไอยรินมาก เขาจะคอยสอนหนังสือและเล่านิทานให้หนูน้อยฟังอยู่เสมอ  เขาเองก็คอยเทียวไล้เทียวขื่อพลอยระริน และพยายามทำทุกทางเพื่อให้เธอใจอ่อนยอมรับเขาให้ได้  ซึ่งพลอยระรินเองก็สงสารและเห็นใจเขาจนเริ่มเธอใจอ่อนขึ้นมาบ้างแล้ว

                   ดึกคืนนั้นชายหนุ่มมาหาหญิงสาวที่บ้าน เธอลงมาหาเขาหลังจากที่กล่อมหนูน้อยไอยรินหลับไปแล้ว

                   “รอนานไหมจ๊ะไตร?”  เธอถามชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ก่อนที่จะก้าวลงจากบันไดเพื่อมานั่งลงเคียงข้างเขาที่โซฟา

                  “ไม่นานหรอกครับ นานเท่าไหร่ผมก็รอพี่พลอยได้ครับ”  สายตาของเขาจริงจังเหมือนกับจะบอกผ่านสายตาของเขาว่ารอเธอได้จริงๆ และคำพูดที่เป็นนัย หญิงสาวรู้ว่าเขาหมายถึงอะไร และรออะไร ทั้งคู่เงียบไปสักพักไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมา จนชายหนุ่มที่เป็นคนทำลายความเงียบนั้น

                    “พี่พลอยครับ ผมจะไม่อ้อมค้อมล่ะนะครับ”  เขาหันมาจับมือเธอ หญิงสาวมองตามมือนั้นและหันมองสบตาเขา

                    “ผมรักพี่ และรอพี่เมื่อไหร่พี่พลอยจะยอมใจอ่อนกับผมสักทีครับ” ชายหนุ่มใช้สายตาอ้อนวอนเธอ

                   “พี่ขอบใจไตรมากนะ สำหรับเรื่องที่ผ่านมา ไตรคอยดูแลพี่และหนูไอยมาตลอด ลูกพี่ติดไตรมากเลยนะ พี่เองคิดมาตลอดว่าถ้าจะมีใครสักคนที่พี่จะยอมรับคนๆนั้นจะต้องเป็นคนที่รักลูกของพี่และเข้ากับลูกของพี่ได้” เธอยิ้มให้เขาคำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มถึงกับยิ้มกว้าง

                      “งะ… งั้นก็แสดงว่าพี่พลอยยอมรับผมแล้วใช่ไหมครับ?” เขาจับมือเธอเขย่าด้วยความดีใจ

                      “จ๊ะ” เธอยิ้มให้เขาก่อนจะพยักหน้าแล้วก้มหน้าลง ชายหนุ่มใช้มือเชยคางของเธอขึ้น

                       “พี่พลอยครับรู้ไหมว่าผมดีใจมากแค่ไหน ผมรอวันนี้มานานแล้ว รอให้พี่ยอมรับในความรักของผม” ทั้งสองมองกันด้วยสายตา เธอซาบซึ้งในความรักของเขาที่มีให้ และความอดทนของเขาที่รอคอย ส่วนเขาซาบซึ้งที่ในที่สุดเธอก็ยอมรับและเห็นคุณค่าของความรักที่เขามีให้เธอ เมื่อมองเห็นสายตาและท่าทางเอียงอายของเธอแล้ว ชายหนุ่มรู้สึกอยากจูบเธอจนทนไม่ไหว

                     “พี่พลอยครับ ผมขอนะครับ” คราแรกพลอยระรินไม่รู้ว่าเขาขออะไร แต่เมื่อเขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เธอ เธอจึงรู้ได้ทันทีและไม่ได้ปฏิเสธเขา เธอหลับตาลง ชายหนุ่มค่อยๆโน้มเข้ามาใกล้ๆ เขารู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก และจนกระทั่งเมื่อใบหน้าของทั้งคู่ชิดกันจนจมูกชนกัน แต่ก่อนที่เขาจะใช้ริมฝีปากเขาประกบริมฝีปากของเธอ

 

 

 

 

 

ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 50%ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 50%ล่าสุด อ่าน
3ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 50%ล่าสุด อ่าน
4ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 100%ล่าสุด อ่าน
5ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 50%ล่าสุด อ่าน
6ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก หรือเปล่า? 100%ล่าสุด อ่าน
7ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 100%ล่าสุด อ่าน
8ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
9ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
10ตอน ชื่อตอน หลบหน้าหลบตา 100%ล่าสุด อ่าน
11ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 50%ล่าสุด อ่าน
12ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
13ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก(หรือเปล่า?) 40%ล่าสุด อ่าน
14ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 50%ล่าสุด อ่าน
15ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 10%ล่าสุด อ่าน
16ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 100%ล่าสุด อ่าน
17ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
18ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว !!!...2 50%ล่าสุด อ่าน
19ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!!..2 100 %ล่าสุด อ่าน
20ตอน ชื่อตอน ข่าวดีๆๆจ้าล่าสุด อ่าน
21ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 100%ล่าสุด อ่าน
22ตอน ชื่อตอน ความจริงอันเจ็บปวด 100%ล่าสุด อ่าน
23ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 50%ล่าสุด อ่าน
24ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 100%ล่าสุด อ่าน
25ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 50%ล่าสุด อ่าน
26ตอน ชื่อตอน คิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
27ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
28ตอน ชื่อตอน ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ วางแผงแล้วนะคะ สนพ.ธราธรล่าสุด อ่าน
29ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 100%ล่าสุด อ่าน
30ตอน ชื่อตอน ความหึงหวง 65%ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM