เรื่อง นิยาย สตอรี่ ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ (E-book)


วันที่เผยแพร่ Sat Jul 21 2018 16:17:00 GMT+0700 (+07)
 
ตอนล่าสุด
สถานะ
จบแล้ว
คนเข้าชม
ครั้ง
Cool
Cool
ติดตาม
คน
เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

ตอนที่ 9

หลบหน้าหลบตา

            จากที่คิดว่าเมื่อมาถึงที่นอนคงหลับเป็นตายแต่พอเอาเข้าจริงแล้วหญิงสาวกลับไม่สามารถข่มตาลงได้เลย เมื่อต้องอยู่คนเดียวก็กลับไปคิดถึงเรื่องในผับอีกหน ตั้งแต่เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเมื่อต้องไปเจอชายหนุ่มในผับแห่งนั้น และสาวสวยที่นั่งเคียงข้างเขาเธอรู้สึกเจ็บปวดใจเหลือเกิน

             หญิงสาวใช้มือแตะไล้ไปที่ริมฝีปากสวยของตนเมื่อนึกไปถึงฉากจูบที่เกิดขึ้นระหว่างเขาและเธอ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมชายหนุ่มจึงทำเช่นนี้ เขาต้องการดูถูกเธอและทำให้อับอายอย่างนั้นใช่ไหม  แต่อีกใจหนึ่งก็ขัดแย้งขึ้นว่าเขาจะทำอย่างนี้เพื่ออะไรมันไม่เกิดประโยชน์อะไรกับเขาเลยสักนิด หญิงสาวสับสนในใจแต่ก็หาทางออกให้กับความคิดของตนเองไม่ได้สักที

            ช่วงเช้าพลอยระรินและนงก็จัดร้านกันเหมือนเช่นเคย ปกติวันเสาร์ไอยรินจะลงมาช่วยจัดทุกครั้งแต่เป็นเพราะเมื่อคืนนี้เธอไปเที่ยวกับเพื่อนจึงทำให้ตื่นไม่ทัน ซึ่งพลอยระรินก็เข้าใจดีและไม่ได้ว่าอะไร เธออยากให้ไอยรินได้พักผ่อนบ้างด้วยซ้ำ แต่ไอยรินไม่เคยยอมฟังเลย  เมื่อยังไม่เห็นลูกสาวคนสวยลงมาเธอจึงเข้าใจว่าเมื่อคืนนี้ไอยรินคงจะเพลียมากเพราะปกติต่อให้เหนื่อยแค่ไหนไอยรินก็จะลงมาช่วยเธอและนงจัดร้านตลอด

            เมื่อจัดเสร็จเรียบร้อยแล้วและกำลังจะทำการเปิดร้าน พลอยระรินก็เหลือบไปเห็นรถคันหนึ่งที่คุ้นตากำลังวิ่งมาจอดเทียบที่หน้าร้านของเธอ

            “อ้าว!ไตรมาแต่เช้าเชียว” พลอยระรินทักชายหนุ่มที่ก้าวลงมาจากรถและกำลังเดินตรงมาที่เธอ

            เมื่อเห็นหน้าพลอยระรินอีกครั้งจากที่คิดว่าตนนั้นพอจะทำใจได้บ้างแล้วมันกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น เพราะหลังจากที่ชายหนุ่มโดนพลอยระรินปฏิเสธในคราวนั้นเขาก็ไม่ได้มาที่นี่อีกเลยนับตั้งแต่วันนั้นแต่มาวันนี้เขารู้สึกว่าความรู้สึกที่มีต่อพลอยระรินทั้งหมดนั้นไม่ได้หายออกไปจากใจเขาได้เลยสักนิด แต่เธอยังคงปฏิเสธเขาเรื่อยมา เขาจะทำเช่นไรดี ชายหนุ่มคิดอย่างเจ็บปวด

            “เข้ามานั่งข้างในก่อนสิจ๊ะ” พลอยระรินเชิญชวนชายหนุ่มให้เข้ามานั่งในร้านของตน ถึงแม้เธอจะพยายามทำให้เขารู้ว่าตนไม่ได้คิดอะไรแต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอยังคงรักแบบน้อง ผูกพันเป็นห่วงและไม่อยากให้ชายหนุ่มห่างไปอย่างนี้

            “ขอบคุณครับ” ชายหนุ่มกล่าวขอบคุณก่อนที่จะก้าวเท้ายาวเดินเข้าไปในร้าน

            “นั่งตามสบายนะ ทานอะไรก่อนไหมเดี๋ยวพี่เอามาให้?”  พลอยระรินถามขึ้นหลังจากที่ชายหนุ่มนั่งลงเรียบร้อยแล้ว

            “ผมขอกาแฟสักถ้วยก็พอครับ” ชายหนุ่มตอบ

            จากนั้นพลอยระรินก็เดินเข้าครัวไปทันทีเพื่อชงกาแฟมาให้ชายหนุ่มโดยมีสายตาของเขามองตามเธอไปอย่างอาวรณ์ พลอยระรินยังคงเป็นผู้หญิงที่อยู่ในใจชายหนุ่มเสมอมาแม้ว่าเวลาจะผ่านเนิ่นนานไปเพียงใดก็ตาม เขาไม่มีวันจะลืมเธอได้เลย ชายหนุ่มคิดอย่างขื่นขมในใจ จากนั้นพลอยระรินก็กลับเข้ามาพร้อมกับถ้วยกาแฟหอมกรุ่น ชายหนุ่มจึงถามเรื่องที่เขาต้องถ่อมาตั้งแต่เช้าในวันนี้ออกไป

            “ไอยรินอยู่ไหนครับ?” ชายหนุ่มถามขึ้นเมื่อมาถึงที่นี่ได้สักพักแล้วแต่เขาก็ยังไม่เห็นหญิงสาวคนที่เขาได้จูบแรกของเธอไปเมื่อคืนนี้

            “อ๋อ! คงยังไม่ตื่นกระมัง เพราะเมื่อคืนออกไปเที่ยวกับเพื่อนกว่าจะกลับมาก็ดึกดื่นแล้ว” พลอยระรินพูดเสียงเรียบเหมือนกับเป็นเรื่องปกติ 

            “พี่พลอยว่าอะไรนะครับ?!!!!” ชายหนุ่มถามขึ้นอย่างไม่เชื่อหู เพราะไม่คิดว่าพลอยระรินจะรู้เห็นและยอมปล่อยให้ไอยรินไปเที่ยวสถานที่แบบนั้น “นี่!พี่พลอยรู้เหรอครับว่าไอยรินไปเที่ยวเมื่อคืนนี้?”

            “จ๊ะ ไตรมีอะไรเหรอ?” พลอยระรินถามออกไปด้วยความตกใจเล็กน้อยเพราะคิดว่ามีเรื่องอะไร

            “พี่พลอยไม่เป็นห่วงเหรอครับที่ปล่อยให้ไอยรินไปเที่ยวแบบนั้น แถมยังมีผู้ชายมากหน้าหลายตาอาจจะมาข้องแวะก็ได้นะครับ?”  เมื่อเห็นว่าคำพูดของตนนั้นดูจะเกินเหตุไปสักนิด จนทำให้พลอยระรินตื่นตระหนกไตรวินทร์จึงต้องรีบปรับเสียงของตนให้ดูเป็นปกติ

            “โธ่เอ๊ย! ไตรพี่ก็นึกว่าเรื่องอะไรที่แท้ก็หวงหลานนี่เอง ไม่ไหวเลยนะเราหวงตั้งแต่ยัยไอยยังเป็นเด็กจนกระทั่งโตเป็นสาวก็ยังไม่เลิกหวงอีกเหรอ?” พลอยระรินส่ายหัวนึกขำชายหนุ่มที่ยังหวงไอยรินไม่เลิก

            “ผมนี่นะครับหวงไอยริน?” ชายหนุ่มชี้นิ้วมาที่ตนอย่างไม่อยากจะเชื่อ พลอยระรินจึงยิ้มและพยักหน้ารับออกไป

            จริงสิ!ชายหนุ่มคิดทบทวนไปถึงเรื่องในอดีตอีกครั้งเขาจำได้แล้วว่าสมัยที่ไอยรินยังเป็นเด็กน้อยน่ารักถักผมเปียกำลังเรียนชั้นอนุบาลอยู่นั้นเขาก็เป็นหนุ่มอายุ 18 ปีเรียนมหาวิทยาลัยชั้นปีที่ 1 เขาและเด็กหญิงไอยรินติดกันมากเพียงใดและไม่เพียงเท่านั้นชายหนุ่มก็รู้สึกห่วงหวงเด็กหญิงไอยรินมากเสียด้วย

             ด้วยความที่ไอยรินเป็นหนูน้อยน่าตาน่ารักจึงทำให้มีเด็กชายที่อยู่ในอนุบาลชั้นเดียวกันมาชอบหลายคน และไม่เพียงเท่านั้นแม้กระทั่งเด็กชายข้างบ้านยังแอบมามองหนูน้อยอยู่บ่อยครั้งจนเขาสังเกตเห็น ถือว่าไอยรินเนื้อหอมตั้งแต่ยังเป็นหนูน้อยเลยก็ว่าได้ พลอยระรินก็ไม่ได้ว่าหรือรู้สึกอะไรเพราะคิดว่าเป็นการชอบพอของเด็กๆซึ่งก็ดูน่ารักน่าเอ็นดูไปอีกแบบในสายตาเธอ

            แต่มันกลับไม่ใช่ในความรู้สึกของชายหนุ่มที่ชื่อไตรวินทร์ เขากลับหวงเด็กหญิงไอยรินมากแทบไม่อยากให้ไปเรียนเลยด้วยซ้ำ แต่ก็ทำไม่ได้ เขาจึงได้แต่กันเด็กชายพวกนั้นให้ห่างจากหนูน้อยไอยรินของเขา

            มีอยู่วันหนึ่ง ไตรวินทร์ต้องไปทำรายงานกับเพื่อนในวันเสาร์ที่มหาวิทยาลัย ซึ่งถ้าปกติแล้วเขาจะมาขลุกอยู่กับพลอยระรินและหนูน้อยไอยรินตั้งแต่เช้าถึงเย็น ดังนั้นจึงทำให้หนูน้อยไอยรินเหงามากเพราะไม่มีเพื่อนเล่น มีเสียงดังมาจากทางหน้าบ้านของหนูน้อยจึงหันไปมองและหนูน้อยก็เห็นลูกบอลกลิ้งมาที่หน้าบ้านเธอพอดี

             หนูน้อยไอยรินจึงรีบวิ่งไปดูโดยเกาะรั้วหน้าบ้านเอาไว้มองดูอย่างสนอกสนใจ สักพักก็มีหนุ่มน้อยวิ่งเข้ามาเก็บบอลที่กลิ้งมาตกอยู่ที่หน้าบ้านก่อนที่จะก้มลงเก็บลูกบอลเด็กหนุ่มที่แอบชอบหนูน้อยไอยรินก็ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร หนูน้อยเห็นดังนั้นจึงยิ้มตอบด้วยความสดใสไร้เดียงสา

            หนุ่มน้อยจึงชักชวนให้เธอมาเล่นด้วยกันถึงแม้เธอจะเป็นเด็กผู้หญิงก็น่าจะเล่นได้ เพราะหนุ่มน้อยก็กำลังเล่นกับน้องสาวที่อายุน่าจะประมาณนี้เหมือนกัน เมื่อมีคนชักชวนหนูน้อยไอยรินก็ดีใจและไม่รอช้าจึงเข้าไปขออนุญาตแม่ของเธอ   พลอยระรินเห็นว่าเล่นอยู่ไม่ไกลและสงสารลูกที่วันนี้ไม่มีเพื่อนเล่นดังนั้นเธอจึงอนุญาตให้ไป

            หนูน้อยไอยรินเล่นกับเพื่อนใหม่เสียเพลินจนลืมเวลากระทั่งตกเย็นก็ยังเล่นกันอยู่อย่างสนุกสนาน แต่ก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อหนูน้อยไอยรินไม่ทันระวังตัวจนสะดุดขาตัวเองล้มลง หนุ่มน้อยเห็นดังนั้นจึงเข้าไปประคอง พร้อมกับน้องสาวเขาที่ยืนดูอาการอยู่ห่างๆ

            ไตรวินทร์ที่เพิ่งออกมาจากบ้านของพลอยระรินเพื่อมาตามไอยรินจึงเห็นเข้าพอดี ชายหนุ่มโกรธจัดที่เห็นหนุ่มน้อยคนนั้นจับมือถือแขนไอยรินจึงปรี่เข้าไปทันทีเพื่อไปประคองหนูน้อย หนุ่มน้อยเห็นสายตาดุของชายหนุ่มก็กลัวจึงชักชวนน้องสาวตนเองเข้าบ้าน หลังจากที่สองพี่น้องเข้าบ้านกันไปแล้ว ชายหนุ่มก็หันมาพูดกับหนูน้อยไอยริน        

            “ต่อไปหนูไอยอย่ามาเล่นกับเด็กพวกนี้อีกนะครับ น้าไตรไม่ชอบ” ไตรวินทร์ส่งสายตาตำหนิและทำเสียงดุ

            “ค่ะ หนูไอยจะไม่ทำอีกแล้วค่ะ สัญญา”  หนูน้อยก้มหน้าบอกออกไปอย่างรู้สึกผิด มือน้อยชูนิ้วก้อยขึ้นเพื่อเกี่ยวกับเขาชายหนุ่มจึงยิ้มออกแล้วจากนั้นทั้งสองก็เกี่ยวก้อยกันเพื่อเป็นคำมั่นสัญญา  

            หนูน้อยไอยรินไม่เข้าใจว่าทำไมน้าไตรของเธอจึงต้องห้ามด้วยทั้งที่ตนก็เป็นคนล้มไปเองแท้ๆ แต่หนูน้อยรู้แค่ว่าไม่อยากให้น้าไตรของเธอโกรธถ้าสิ่งไหนที่น้าไตรห้ามหนูน้อยไอยรินจะไม่ทำอีกเด็ดขาด แล้วหนูน้อยไอยรินก็เดินจูงแขนชายหนุ่มเพื่อเดินเข้าบ้านไป           

              “วันนี้ไตรอยู่ทานข้าวกับพี่ก่อนนะ” เสียงของพลอยระรินทำให้ชายหนุ่มหลุดจากภวังค์

            “เอ่อ! ครับ”  ชายหนุ่มรับคำโดยง่ายซึ่งที่จริงต่อให้พี่พลอยของเขาไม่ชวนเขาก็จะขออยู่ทานข้าวด้วยอยู่แล้ววันนี้ เพราะอยากเห็นหน้าคนที่ทำให้เขาต้องนอนไม่หลับเมื่อคืนนี้ จนทำให้วันนี้ชายหนุ่มต้องมาแต่เช้าเพื่อจะได้สั่งสอนคนที่หนีเที่ยวให้เข็ด

             ชายหนุ่มกะจะนำเรื่องที่หญิงสาวออกไปเที่ยวตอนกลางคืนและแต่งตัวล่อเสือล่อตะเข้มาบอกให้แม่ของเธอรับรู้เพื่อที่จะได้ห้ามปรามเธอไม่ให้ออกไปเที่ยวได้อีกและห้ามไม่ให้คบกับทินกรอีกด้วยเพราะเป็นต้นเหตุที่ทำให้เธออยากออกไปเที่ยว แต่กลับกลายเป็นว่าพลอยระรินกลับรู้เห็นเป็นใจด้วย ซึ่งตรงนี้ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจเป็นอย่างมากแต่ก็ทำอะไรไม่ได้จึงได้แต่ยอมให้ไอยรินรอดไปก่อน

            ไม่นานนักคนที่ชายหนุ่มอยากเจอก็เดินลงบันไดมา หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วไอยรินจึงลงมาเพื่อมาทานข้าวเหมือนปกติเช่นเคยแต่เธอก็ต้องชะงักเมื่อเห็นชายหนุ่ม วูบหนึ่งก็รู้สึกดีใจเป็นยิ่งนักที่เจอชายหนุ่มที่ทำให้เธอนอนไม่หลับเมื่อคืนนี้

            แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่ชายหนุ่มทำกับเธอตอนที่อยู่ในผับแล้วก็ทำให้เธอไม่อยากเจอหน้าเขาขึ้นมาเสียดื้อๆ ชายหนุ่มมองหญิงสาวตาไม่กะพริบจากที่รอเธอมาเกือบชั่วโมงหญิงสาวก็ลงมาสักที ออกจะเคืองเรื่องเมื่อคืนอยู่สักนิดจึงทำให้สายตาที่มองหญิงสาวมีแววขุ่นเล็กน้อย  ไอยรินก็มองเห็นแววขุ่นนั้น

            “ไอยมาทานข้าวด้วยกันสิลูก วันนี้น้าไตรก็มาทานข้าวกับเราด้วยนะลูก”   พลอยระรินเรียกไอยรินมาทานข้าว ขณะที่เธอกำลังคดข้าวอยู่กับนงผู้ช่วยสาว เมื่อเดินมาถึงโต๊ะอาหาร หญิงสาวไหว้เขาอย่างเสียมิได้ ชายหนุ่มรับไหว้สายตายังจับจ้องอยู่ที่ใบหน้างามของเธอไม่วางตา  ไอยรินพยายามคิดหาวิธีที่จะไม่ต้องพบหน้าชายหนุ่มแล้วเธอก็ยิ้มออกเมื่อนึกขึ้นได้

            “เอ่อ! ไอยขอเอาขึ้นไปทานข้างบนได้ไหมคะแม่ เพราะไอยยังทำรายงานค้างอยู่ ต้องรีบทำให้เสร็จเพราะจะส่งอาจารย์วันจันทร์นี้แล้ว” ไอยรินหาทางเลี่ยงที่จะอยู่เผชิญหน้ากับชายหนุ่มจึงยกเอารายงานขึ้นมาอ้าง

            “อ้าว!เหรอลูก ถ้าอย่างนั้นก็ได้จ๊ะ แล้วแต่ไอยนะลูก?” พลอยระรินบอกอย่างเข้าใจว่าลูกสาวต้องรีบทำรายงาน

            “ขอบคุณค่ะแม่” หญิงสาวรู้สึกโล่งใจอย่างมากที่วันนี้สามารถหลบหน้าชายหนุ่มได้พ้น

            เมื่อไอยรินขึ้นไปแล้ว ชายหนุ่มก็ยังไม่ไปไหน แม้จะผ่านมาเกือบจะเที่ยงวันแล้วก็ตาม เขาคิดว่าอย่างไรวันนี้เธอก็จะต้องลงมาอย่างแน่นอน แต่จนแล้วจนรอดเธอก็ยังไม่ยอมลงมาเสียทีจนกระทั่งเย็นก็ยังไม่มีทีท่าว่าเธอจะลงมา พลอยระรินก็ไม่ได้เป็นเดือดเป็นร้อนเลยสักนิดเพราะเธอเองก็ไม่อยากรบกวนไอยรินเพราะคิดว่าไอยรินคงรีบทำรายงานส่งอาจารย์อย่างที่เธอว่าจริง

            แต่ชายหนุ่มรู้ดีว่ามันไม่ใช่ เธอต้องการที่จะหลบหน้าเขามากกว่า ทำไมเขาจะไม่รู่ว่าวันจันทร์นี้ไม่มีส่งรายงานอย่างที่หญิงสาวกล่าวอ้าง เขาไปสอนทุกอาทิตย์ก็พอรู้อยู่บ้างว่าลูกศิษย์ของเขานั้นต้องเข้าเรียนวิชาอะไร ตอนไหนบ้าง และต้องส่งรายงานของอาจารย์คนไหน เพราะได้ยินจากนักศึกษาคุยกันและพูดคุยกับเขาบ้างเช่นกัน

            “พี่พลอยครับ ถ้าอย่างนั้นวันนี้ผมขอตัวกลับก่อนแล้วกันครับ” เมื่อคนต้นเรื่องไม่ยอมลงมาสักที ชายหนุ่มจึงขอตัวกลับ ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นไปชั้นบนที่หญิงสาวขึ้นไปอีกครั้ง ‘แผนสูงจังนะ หลบได้หลบไป ฉันจะคอยดูซิว่าเธอจะหลบหน้าฉันได้นานสักแค่ไหนไอยริน’ ชายหนุ่มคิดในใจอย่างหงุดหงิด    

 

 

 

 

 

     

 

 

 

 

 

ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 50%ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 50%ล่าสุด อ่าน
3ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 50%ล่าสุด อ่าน
4ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 100%ล่าสุด อ่าน
5ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 50%ล่าสุด อ่าน
6ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก หรือเปล่า? 100%ล่าสุด อ่าน
7ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 100%ล่าสุด อ่าน
8ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
9ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
10ตอน ชื่อตอน หลบหน้าหลบตา 100%ล่าสุด อ่าน
11ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 50%ล่าสุด อ่าน
12ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
13ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก(หรือเปล่า?) 40%ล่าสุด อ่าน
14ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 50%ล่าสุด อ่าน
15ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 10%ล่าสุด อ่าน
16ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 100%ล่าสุด อ่าน
17ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
18ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว !!!...2 50%ล่าสุด อ่าน
19ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!!..2 100 %ล่าสุด อ่าน
20ตอน ชื่อตอน ข่าวดีๆๆจ้าล่าสุด อ่าน
21ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 100%ล่าสุด อ่าน
22ตอน ชื่อตอน ความจริงอันเจ็บปวด 100%ล่าสุด อ่าน
23ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 50%ล่าสุด อ่าน
24ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 100%ล่าสุด อ่าน
25ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 50%ล่าสุด อ่าน
26ตอน ชื่อตอน คิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
27ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
28ตอน ชื่อตอน ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ วางแผงแล้วนะคะ สนพ.ธราธรล่าสุด อ่าน
29ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 100%ล่าสุด อ่าน
30ตอน ชื่อตอน ความหึงหวง 65%ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM