เรื่อง นิยาย สตอรี่ ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ (E-book)


วันที่เผยแพร่ Thu Sep 20 2018 01:23:29 GMT+0700 (+07)
 
ตอนล่าสุด
สถานะ
จบแล้ว
คนเข้าชม
ครั้ง
Cool
Cool
ติดตาม
คน
เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

     

   กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี (ต่อจ้า) 

 

            “ไอยรินไปขึ้นรถเดี๋ยวฉันไปส่ง” ชายหนุ่มกล่าวเสียงเบาเพื่อให้ได้ยินกันสองคน

            “ไม่ค่ะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้” หญิงสาวพยายามสะบัดแขนให้หลุดจากการกอบกุมของเขา

            “จะเดินไปดีๆหรือว่าจะให้ฉันอุ้มไปเลือกเอา คนอื่นมองกันใหญ่แล้ว หรือว่าเธอชอบให้คนมองแบบนั้น ดูสิรุ่นน้องเธอเต็มเลยไม่ใช่เหรอ เธออยากให้รุ่นน้องมองกันอย่างไรดีล่ะ ฉันไม่ขัดนะ?” ชายหนุ่มพยายามข่มขู่น้ำเสียงเย้ยหยันท้าทาย หญิงสาวมองไปรอบๆกายก็เป็นอย่างที่เขาพูดจริงๆ

             คนส่วนใหญ่มองมาที่เขาและเธอด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรกันขึ้น พร้อมทั้งวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆนานา เธอไม่รู้จะทำเช่นไรจึงต้องจำใจนั่งรถไปกับเขา ชายหนุ่มอย่างกระตุกยิ้มพอใจที่ในที่สุดเธอก็ยอมขึ้นรถกับเขาแต่โดยดี

            รถสปอร์ตคันงามแล่นไปตามถนนอย่างรวดเร็วเพื่อไปยังจุดหมายปลายทาง ไอยรินได้แต่นั่งมองออกไปนอกรถมองผ่านกระจกชมวิวทิวทัศน์ที่เธอแสนจะคุ้นเคย โดยมีสายตาของชายหนุ่มแอบมองอยู่บ่อยครั้ง ความเงียบเข้าปกคลุมไม่มีการพูดคุยใดๆ

            กระทั่งหญิงสาวรู้สึกว่ารถที่ตนเองนั่งมานั้นผ่อนแรงลงและกำลังเลี้ยวเข้าไปยังร้านอาหารร้านหนึ่งเธอจึงหันมองเขาด้วยความแปลกใจ

            “ฉันหิว” ชายหนุ่มมองเห็นอาการตกใจและสงสัยของเธอเขาจึงบอกโดยไม่ต้องรอให้เธอถามเพราะพอจะเดาออกว่าหญิงสาวสงสัยสิ่งใดเป็นคำตอบที่ สั้นๆแต่ได้ใจความ

            “แต่ฉันไม่หิวค่ะ เชิญคุณตามสบาย  ฉันกลับแท็กซี่เองได้ค่ะ” หญิงสาวบอกเสียงเรียบรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเมื่อชายหนุ่มไม่ถามเธอสักคำ ไม่คิดถึงความรู้สึกของเธอบ้าง อยากทำอะไรก็ทำตามแต่ใจปรารถนา  

            “ก็ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันจะไปส่งเธอ  จะกลับแท็กซี่ทำไมให้สิ้นเปลือง” น้ำเสียงเจือแววขุ่น

            “แต่ฉัน” ไอยรินพยายามปฏิเสธ

            “ไอยริน ฉันบอกว่าฉันหิวและฉันก็ขอสั่งให้เธอไปทานข้าวเป็นเพื่อนฉัน และฉันก็จะเป็นคนไปส่งเธอเอง ได้ยินไหม?” ชายหนุ่มมองหน้าเธอนิ่งไม่พอใจที่เธอดื้อดึงกับเขา ในที่สุดเธอก็ต้องทำตามใจเขาอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ ได้แต่ออกอาการกระฟัดกระเฟียด

            “ฉันเคยมาร้านนี้อยู่เหมือนกันแต่ไม่บ่อย บรรยากาศดีนะ อาหารก็อร่อย ลองเข้าไปดูสิ” ชายหนุ่มชักชวนเมื่อเห็นอาการไม่เต็มใจของเธอ

            บรรยากาศภายในร้านตกแต่งได้สวยงามและอบอุ่นน่านั่งมาก หญิงสาวเพิ่งเคยเข้ามาเป็นครั้งแรกแม้ว่าจะเคยผ่านไปผ่านมาหลายรอบเพราะเป็นทางผ่านกลับบ้านก็ตาม นึกชื่นชมชายหนุ่มในใจที่เขารู้จักสถานที่สวยงามเช่นนี้ทั้งที่เธอน่าจะเป็นเธอที่ได้เห็นความงดงามนี้ก่อนเขา

            ชายหนุ่มสั่งอาหารหลายอย่างซึ่งแต่ละอย่างก็ล้วนแต่เป็นอาหารที่เขาเคยได้มาลองชิมแล้วทั้งนั้นเพื่อนำเสนอแก่เธอ หญิงสาวเองก็ยอมให้เขาสั่งแต่เพียงผู้เดียวเพราะเธอยอมรับว่ามีหลายเมนูที่เธอไม่รู้จักและมีชื่อแปลกๆที่เธอไม่เคยได้ยินมาก่อน เธอนั่งดูชายหนุ่มเพลินดูเขาจะมีความสุขในการสั่งมาก

             จากที่บอกว่าไม่หิวแต่เมื่อเห็นอาหารรูปร่างหน้าตาน่าทานแล้วหญิงสาวก็อดใจไว้ไม่อยู่ สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าคนที่บอกว่าหิวกลับเป็นฝ่ายนั่งดูคนที่บอกว่าไม่หิวและดื้อดึงไม่ยอมมากับเขาในตอนแรก ชายหนุ่มมองหญิงสาวกินอย่างเอร็ดอร่อยมันทำให้เขามีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเพราะหลังจากวันที่เขาโมโหและต่อว่าเธอรุนแรงวันนั้นเขาและเธอก็ไม่เคยมีโอกาสทานข้าวด้วยกันอย่างนี้อีกเลย

            “ฉันขอโทษเรื่องเมื่อวันนั้นด้วยนะ” จู่ๆชายหนุ่มก็เอ่ยขึ้น ไอยรินตกใจไม่คิดว่าชายหนุ่มจะขอโทษเธอ

            คิ้วสวยขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อยเพราะไม่รู้ว่าเขาหมายถึงเรื่องเมื่อวันไหน เพราะมีเหตุการณ์ที่เขาทำให้เธอเสียใจสองครั้งคือตอนที่เขาได้ยินเธอคุยกันกับรัชนกเรื่องที่เธอชอบเขาจนชายหนุ่มโกรธจึงต่อว่าเธออย่างรุนแรง

            หรือจะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในผับเมื่อคืนวันศุกร์ที่ผ่านมาที่เขาเข้ามาฉุดกระชากเธอไปต่อว่าซึ่งมันก็ทำให้เธอนึกไปถึงตอนที่ชายหนุ่มจูบเธอ คิดถึงตรงนี้ไอยรินก็หน้าแดงปลั่งด้วยรู้สึกอายจนชายหนุ่มสังเกตเห็น

            “ขะ ขอโทษ” หญิงสาวอยากจะถามว่าเขาขอโทษเรื่องเมื่อวันไหน แต่ก็ได้แต่ตะกุกตะกัก

            “ขอโทษเรื่องทั้งหมดที่ฉันเคยทำกับเธอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องในมหาวิทยาลัยหรือแม้กระทั่งเรื่องในผับ….วันนั้น” กล่าวเหตุการณ์ครั้งที่สองออกมาอย่างยากเย็นเมื่อนึกไปถึงว่าเหตุการณ์นั้นเขาไม่ได้ต่อว่าเธออย่างเดียวแต่เขากลับทำอย่างอื่นด้วย

            ชายหนุ่มรู้สึกเสียใจและอยากขอโทษเธอที่กระทำการฉุดรั้งและพาเธอไปพร้อมกับกล่าวคำเย้ยหยันดูถูกเธอ แต่เขาไม่อยากขอโทษที่เขาจูบเธอเลยสักนิด เพราะเขาไม่กล้าบอกกับตัวเองได้ว่าหากย้อนเวลากลับไปได้เขาจะไม่จูบเธอ ชายหนุ่มคิด สายตาจับจ้องไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูระเรื่อของเธอที่เขารู้ว่ามันหอมหวานซ่านใจชายหนุ่มขนาดไหน เขาอยากจะใช้ริมฝีปากเขาสัมผัสมันอีกครั้งเหลือเกินอยากลิ้มรสอีกครั้งเพื่อพิสูจน์ว่าความหอมหวานที่ตรึงตาตรึงใจของเขานั้นเป็นเรื่องจริงมิใช่เพราะเกิดจากความเมา

            “อะ.. เอ่อ! ไม่เป็นไรค่ะ”  ไอยรินแช่มชื่นหัวใจขึ้นมาอีกครั้งเมื่อได้ยินคำขอโทษจากปากชายหนุ่มเพราะมันทำให้เธอรู้สึกว่าเขาสนใจและห่วงความรู้สึกของเธอบ้างเหมือนกัน เมื่อชายหนุ่มขอโทษเธอก็พร้อมที่จะให้อภัยเขาเสมอ

            “ไอยรินมีอยู่เรื่องหนึ่งฉันอยากขอร้องเธอได้ไหม?” ชายหนุ่มน้ำเสียงจริงจัง

            “เรื่องอะไรคะ?” หญิงสาวเอียงคอถามอย่างสงสัย

            “ฉันอยากให้เธอเลิกยุ่งเกี่ยวกับทินกร” ไอยรินเบิกตากว้างอ้าปากค้างตกใจกับคำพูดของชายหนุ่ม

            “ฉันรู้ว่ามันยากเพราะเธอกับทินกรเรียนอยู่ห้องเดียวกัน แต่ฉันขอแค่หลังจากที่เธอเลิกเรียนแล้วเท่านั้นห้ามยุ่งเกี่ยวหรือห้ามไปไหนมาไหนด้วยกันจะได้ไหม?”  ชายหนุ่มลุ้นรอฟังคำตอบของเธอ

            “เอ่อ! ฉันจะพยายามค่ะ” ไอยรินตอบรับคำในที่สุด ชายหนุ่มจึงยิ้มอย่างพึงพอใจ

            “ถ้าอย่างนั้นเรามาทานข้าวกันต่อเถอะ” ชายหนุ่มชักชวนอย่างอารมณ์ดี

            เมื่อเข้าใจกันแล้วทั้งคู่ก็ทานข้าวกันอย่างมีความสุข ชายหนุ่มก็คอยตักอาหารให้และชักชวนให้เธอลองชิมจานนั้นจานนี้อยู่เสมอ ไอยรินรู้สึกเป็นสุขอย่างมากเธอไม่คาดคิดว่าจะมีวันนี้อีกแล้วมันเป็นวันแรกที่เธอรู้สึกว่าตนยิ้มได้เต็มหน้าเพราะหลังจากเกิดเรื่องที่เขาต่อว่าเธอในมหาวิทยาลัยวันนั้นเธอก็รู้สึกอัดอั้นตันใจมาตลอด แต่วันนี้จะเป็นวันที่ความรู้สึกนั้นถูกชะล้างออกไปเสียที

            เมื่อทานข้าวกันเสร็จแล้วชายหนุ่มก็ไปส่งไอยรินที่บ้านของเธอ ชายหนุ่มอยู่คุยกับเธอและพลอยระรินสักพักก็ขอตัวกลับเพราะต้องตื่นแต่เช้าเพื่อเข้าประชุมพร้อมทั้งสะสางงานในวันพรุ่งนี้

            ไตรวินทร์ขับรถออกจากบ้านของไอยรินชายหนุ่มก็บึ่งรถกลับบ้านของเขา วันนี้ชายหนุ่มตั้งใจจะกลับมานอนที่บ้านมากกว่าจะกลับไปนอนที่คอนโดเนื่องจากรู้สึกอ่อนเพลียกว่าทุกวัน และบ้านของเขาก็ใกล้กว่าคอนโดของชายหนุ่มมาก เมื่อถึงบ้านชายหนุ่มก็เดินผิวปากผ่านห้องโถงกว้างชั้นล่าง

            ชายหนุ่มรู้สึกว่าวันนี้ตัวเองอ่อนเพลียผิดปกติ แต่คงเป็นเพราะนอนไม่หลับมาหลายวันแล้ว เพราะรู้สึกอึดอัดใจไม่สบายใจอย่างไรบอกไม่ถูกเขาไม่เข้าใจความรู้สึกอย่างนี้เหมือนกันว่าเขาเป็นอะไรไป หลายวันมานี้ชายหนุ่มนอนไม่หลับอัดอั้นตันใจและว้าวุ่นใจเป็นอย่างมาก

             ซึ่งปกติชายหนุ่มจะปลดปล่อยความรู้สึกแบบนี้ด้วยการเที่ยวเตร่แบบผู้ชายแต่มาคราวนี้ชายหนุ่มกลับไม่อยากไปเที่ยวไหนเลยสักนิดตั้งแต่วันนั้นหลังจากที่เจอกับไอยรินในผับ ถึงแม้การะเกดจะโทรมาชวนชายหนุ่มบ่อยครั้งก็ตาม

            วันนี้ความรู้สึกเหล่านั้นของเขาเหมือนโดนชะล้างออกไปจากที่นอนไม่หลับกลับทำให้ชายหนุ่มรู้สึกอ่อนเพลียและต้องการพักผ่อนมาก คงเพราะร่างกายของเขาไม่ค่อยได้พักผ่อนมาเป็นเวลานานหลายวัน แต่วันนี้เขาคงหลับได้อย่างสบายเสียที ชายหนุ่มคิด

            “แหม อารมณ์ดีจังนะครับวันนี้พี่ชายผม”  เสียงทักของพีวินทร์ทำให้เท้าที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดของชายหนุ่มชะงักก่อนที่จะหันกลับไปมอง

            “อ้าว!นายพี อยู่บ้านได้เหรอวันนี้?” เมื่อเห็นว่าเป็นน้องชายของตนชายหนุ่มจึงเอ่ยแซว ก่อนจะเดินมาหย่อนกายลงนั่งบนโซฟาตัวนุ่มข้างๆน้องชาย

            “โธ่! พี่ไตรครับ มันก็ต้องมีบ้างแหละครับ จะให้ผมเที่ยวเตร่ทุกวันทุกคืนได้อย่างไร?” พีวินทร์โอดครวญพี่ชายตน

             “แล้วนี่เมื่อไหร่จะมาช่วยงานพี่สักทีพักมานานแล้วนี่?”

            “ก็นี่แหละครับผมอยากคุยกับพี่ไตรอยู่เหมือนกันผมพร้อมที่จะทำงานแล้วครับและจะขอพี่ไปทำงานเร็วๆนี้”

            “ถ้าอย่างนั้นก็ดีสิ เพราะพี่มีตำแหน่งงานที่ว่างไว้รอรับแกตั้งแต่เรียนจบกลับมาจากเมืองนอกแล้ว” ชายหนุ่มรู้สึกดีใจทีจะได้น้องชายมาช่วยงาน

            “ถ้าอย่างนั้นผมพร้อมแล้วครับ” พีวินทร์ขึ้นพูดอย่างตื่นเต้นดีใจโดยที่ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนนั้นจะได้ไปทำงานในตำแหน่งใด แต่เขาก็ไม่สนใจอยู่แล้ว เพราะไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งอะไรเขาก็ยินดีและรับไว้ทั้งนั้น  

            “ถ้าอย่างนั้นเอาเป็นว่าวันจันทร์นี้นายเริ่มทำงานเลยแล้วกัน” ไตรวินทร์กล่าวสรุป

            “ครับ ขอบคุณพี่ไตรมากครับ”  ไตรวินทร์พยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม

            “อืม แล้วนี่คุณแม่เข้านอนแล้วเหรอ?” ชายหนุ่มถามหาเมื่อมาไม่เจอผู้เป็นมารดา

            “คงเข้านอนแล้วกระมังครับ เห็นขึ้นไปข้างบนตั้งแต่หัวค่ำแล้ว” ไตรวินทร์จึงพยักหน้ารับรู้

            “ถ้าอย่างนั้นพี่ขอตัวก่อนแล้วกันนะ จะได้รีบไปพักผ่อนพรุ่งนี้มีงานแต่เช้า”  ไตรวินทร์ตบที่บ่าของพีวินทร์เบาๆก่อนที่จะยืดตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง 184 เซนติเมตร

            “เชิญครับ” พีวินทร์ผายมือเชื้อเชิญ จากนั้นไตรวินทร์ก็เดินขึ้นบันไดไป โดยมีสายตาของพีวินทร์มองตามไปด้วยความซาบซึ้งใจและขอบคุณ

            ในขณะที่ไตรวินทร์รู้สึกอ่อนเพลียและเข้านอนเรียบร้อยแล้ว แต่ไอยรินยังคงตื่นเต้นดีใจจนนอนไม่หลับ เธอรู้สึกเป็นสุข อิ่มเอมใจเป็นอย่างมากที่วันนี้เธอกับชายหนุ่มกลับมาคุยกันได้ด้วยดีเหมือนเดิม เธอจึงนึกกลับไปถึงวันที่รัชนกเคยบอกว่าอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิดทำให้เธอคิดว่าคงเป็นเช่นนั้นแน่

             ดีใจที่เธอกับเขาเข้าใจกันเหมือนเดิมและไม่มีเรื่องให้บาดหมางใจกัน แต่หญิงสาวกลับนึกกังวลขึ้นมาทันทีที่นึกขึ้นได้ว่าชายหนุ่มขอร้องเธอเรื่องใดเอาไว้  รู้สึกหนักใจเหลือเกินแต่เธอจะพยายามทำตามที่เขาขอร้องเธอเพราะเธอไม่อยากทำให้ชายหนุ่มโกรธอีกแล้ว

            อีก 3 วันต่อมาขณะที่พลอยระรินกำลังเก็บข้าวของส่วนที่เหลือเพื่อเดินทางไปต่างจังหวัดตามที่นัดกับรัตนาไว้เพื่อเดินทางไปในเช้าวันพรุ่งนี้ พลอยระรินตัดสินใจปิดร้าน 3 วันตั้งแต่วันศุกร์ถึงวันอาทิตย์ เพราะเธอเองก็อยากให้นงผู้ช่วยสาวและเจือได้หยุดพักผ่อนบ้างเหมือนกัน

             เมื่อจัดของเสร็จหมดแล้วเธอจึงรู้สึกว่าโทรศัพท์ของตนหายไปแต่เมื่อนึกอีกทีจึงจำได้ว่าตนนั้นลืมเอาไว้ที่ชั้นล่างเธอจึงเดินลงมาเพื่อเก็บกลับไป แต่ในขณะที่เธอกำลังหยิบโทรศัพท์นั้นก็มีเสียงเรียกเข้ามาพอดี เธอขมวดคิ้วแปลกใจว่าปลายสายโทรมาทำไมเสียดึกดื่น ซึ่งเวลานั้นเป็นเวลากว่าห้าทุ่มแล้ว

            “ว่าไงจ๊ะไตร โทรมาเสียดึกดื่นมีอะไรหรือเปล่า?” กรอกเสียงถามชายหนุ่มออกไป

            “พี่พลอยครับ พี่พลอยรักผมบ้างหรือเปล่า?” ปลายสายถามเสียงอ้อแอ้ หากตอนนี้ได้เห็นหน้าและได้คุยคนปลายสายแบบเห็นหน้ากันเธอคงได้เห็นหน้าที่แดงก่ำและกลิ่นเหล้าหึ่งจากคนปลายสายแน่นอน

            “ไตรเป็นอะไรหรือเปล่า?” พลอยระรินรู้ได้ทันทีว่าปลายสายของเธอคงอยู่มีอาการเมาอย่างแน่นอน  เธอจึงเป็นห่วงอย่างมาก

            “ผมอยากรู้ความในใจของพี่ พี่พลอยรักผมบ้างหรือเปล่า?” ชายหนุ่มยังคงดันทุรัง

            “พี่รู้ว่าไตรรักพี่ และรักมาตลอด แต่ไตรก็รู้ว่าพี่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับไตร” พยายามพูดปลอบและควบคุมอารมณ์เต็มที่เพราะรู้ว่าคนปลายสายคงไม่มีสติสัมปชัญญะเท่าที่ควร

            “แล้วพี่พลอยรักใครครับ?” ชายหนุ่มถามในสิ่งที่อยากรู้เสียงแข็งกร้าว

            “พี่ไม่จำเป็นต้องตอบไตร” เป็นคำตอบที่เริ่มมีอารมณ์ขุ่นเล็กน้อย เพราะรู้สึกถึงการถูกละลาบละล้วง

            “แต่พี่พลอยเคยให้โอกาสผมดูแลพี่และไอยรินมาแล้วครั้งหนึ่ง พี่พลอยจะให้ผมอีกสักครั้งไม่ได้เหรอครับ?” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเริ่มโกรธและรู้สึกตัวจึงใช้น้ำเสียงที่อ่อนลง

             “ขอโทษนะไตรนี่มันก็ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้พี่ต้องเดินทางแต่เช้าแค่นี้ก่อนนะ” เมื่อคิดว่ายิ่งคุยก็จะยิ่งยาวพลอยระรินจึงพูดตัดบท แต่เมื่อกำลังจะวางสายเธอก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้น

            เปรี๊ยะ!!!  เสียงแก้วแตกมาจากในครัวทำให้พลอยระรินตกใจเธอจึงรีบวิ่งเข้าไปดูเพราะกลัวว่าจะเป็นพวกหัวขโมย เธอรีบรุดไปเปิดไฟที่อยู่หน้าห้องครัว  แต่สิ่งที่เธอเห็นกลับไม่ใช่ขโมยอย่างที่เธอเข้าใจ

            “อ้าว!ไอยลงมาทำอะไรในครัวดึกดื่นลูก แถมยังไม่เปิดไฟอีกแล้วนี่บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” เมื่อเห็นว่าเป็นลูกสาวของตนก็โล่งอกและถามออกไปด้วยความเป็นห่วง โดยที่ยังถือโทรศัพท์อยู่ในมือและยังไม่ได้กดวางสายเสียงที่เล็ดลอดออกไปทำเอาคนปลายสายถึงกลับหูผึ่งแทบสร่างเมา

 

 

 

 

 

 

 

        

ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 50%ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 50%ล่าสุด อ่าน
3ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 50%ล่าสุด อ่าน
4ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 100%ล่าสุด อ่าน
5ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 50%ล่าสุด อ่าน
6ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก หรือเปล่า? 100%ล่าสุด อ่าน
7ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 100%ล่าสุด อ่าน
8ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
9ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
10ตอน ชื่อตอน หลบหน้าหลบตา 100%ล่าสุด อ่าน
11ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 50%ล่าสุด อ่าน
12ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
13ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก(หรือเปล่า?) 40%ล่าสุด อ่าน
14ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 50%ล่าสุด อ่าน
15ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 10%ล่าสุด อ่าน
16ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 100%ล่าสุด อ่าน
17ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
18ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว !!!...2 50%ล่าสุด อ่าน
19ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!!..2 100 %ล่าสุด อ่าน
20ตอน ชื่อตอน ข่าวดีๆๆจ้าล่าสุด อ่าน
21ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 100%ล่าสุด อ่าน
22ตอน ชื่อตอน ความจริงอันเจ็บปวด 100%ล่าสุด อ่าน
23ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 50%ล่าสุด อ่าน
24ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 100%ล่าสุด อ่าน
25ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 50%ล่าสุด อ่าน
26ตอน ชื่อตอน คิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
27ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
28ตอน ชื่อตอน ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ วางแผงแล้วนะคะ สนพ.ธราธรล่าสุด อ่าน
29ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 100%ล่าสุด อ่าน
30ตอน ชื่อตอน ความหึงหวง 65%ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM