เรื่อง นิยาย สตอรี่ ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ (E-book)


วันที่เผยแพร่ Sat Jul 21 2018 16:17:33 GMT+0700 (+07)
 
ตอนล่าสุด
สถานะ
จบแล้ว
คนเข้าชม
ครั้ง
Cool
Cool
ติดตาม
คน
เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

                          

ตอนที่ 10

กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี

            กลางดึกขณะที่พลอยระรินทำธุระทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยกำลังจะเข้านอนก็มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นมา เธอจึงหยิบขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเป็นรัตนาเพื่อนของเธอพลอยระรินก็ดีใจจึงรีบรับทันที

            “เป็นอย่างไรบ้างเจี๊ยบหายไปเลยนะ ป่านนี้ยังไม่นอนอีกเหรอ?” พูดกรอกใส่โทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงสดใส

            “สบายดีจ๊ะ คิดถึงเพื่อนก็เลยโทรหา ตอนนี้เราอยู่ที่เชียงราย อากาศดีมากเลย ว่างๆพลอยก็มาเที่ยวด้วยกันสิ” รัตนาชักชวน

            “อื้อ… จริงเหรอ เราเองก็อยากไปเที่ยวบ้างเหมือนกัน ไม่ได้ไปเที่ยวไหนก็นานแล้ว และอีกอย่างจำได้ว่าเคยไปเที่ยวกับเจี๊ยบครั้งล่าสุดนี่ก็นานมากแล้ว นานจนจำไม่ได้เลยแหละ” พูดอย่างติดตลกพร้อมกับกลั้วหัวเราะ ซึ่งอีกฝ่ายเองก็ขบขันเช่นเดียวกัน

            “แต่ติดตรงที่ไม่อยากทิ้งร้านไปน่ะสิเจี๊ยบ”  พลอยระรินบอกสิ่งที่กังวลออกไป

            “โธ่เอ๊ย! พลอยปิดสักสองสามวันจะเป็นไรไป น่านะเราไม่เคยได้เที่ยวด้วยกันก็นานมากแล้วนะ ถือว่าเป็นโอกาสพักผ่อนแล้วกันนะ” ใจจริงพลอยระรินเองก็อยากไปเที่ยวอยู่เหมือนกัน แต่เพราะติดว่าเป็นห่วงร้านจึงอิดออด แต่คิดไปคิดมาช่วงนี้ก็ถือว่าเป็นช่วงที่น่าเที่ยวมากที่สุดเพราะเป็นช่วงที่ไม่ค่อยมีลูกค้ามากเท่าไหร่กว่าจะมีอีกทีก็เป็นประมาณเดือนหน้า ไม่รอช้าเธอจึงรีบตอบตกลงออกไป

            “ถ้าอย่างนั้นก็ตกลงจ๊ะ ถือว่าไปพักผ่อนแล้วกัน แต่เจี๊ยบต้องเป็นไกด์พาเราเที่ยวนะ  เพราะถือเป็นเจ้าของบ้าน”

            “ได้เลยจ๊ะรับรองว่าไกด์คนนี้ไม่ทำให้ผิดหวังอย่างแน่นอน”  รัตนากล่าวรับรอง เธอเงียบสักพักก่อนจะถามในสิ่งที่อยากรู้มานานออกไป

            “พลอย เราขอถามสักข้อจะได้ไหม ยัยไอยเป็นลูกของพี่คุปต์ใช่หรือเปล่า?” รัตนาใช้ความพยายามอย่างมากกว่าที่จะกลั่นคำพูดออกไป ทั้งต้องเสี่ยงกับอารมณ์ของเพื่อน กลัวว่าเธอจะโกรธ

            “ใช่ เราขอโทษนะที่ไม่เคยบอกเจี๊ยบและปิดบังมาตลอด” พลอยระรินตอบไปอย่างไม่ปิดบังและเข้าใจเพื่อนดีว่าเพื่อนรู้สึกอย่างไรในตอนนี้ หากเธอจะโกรธควรจะเป็นตัวเองมากกว่า

            “ไม่เป็นไรหรอกเราเข้าใจพลอยดี” รัตนาพูดปลอบใจให้เธอหายกังวล

            “เอ่อ! คือ”   รัตนาอ้ำอึ้งอย่างไม่รู้ว่าจะพูดดีหรือเปล่า?

            “เจี๊ยบมีอะไรเหรอ?” เมื่อเห็นเพื่อนมัวแต่อ้ำอึ้งไม่พูดสักทีพลอยระรินจึงถามขึ้น

            “พลอยได้ข่าวพี่คุปต์บ้างหรือเปล่า?”  ชื่อนี้ทำให้พลอยระรินอึ้งไป

            “พลอยฟังเราอยู่หรือเปล่า?” รัตนาร้องถามขึ้นเมื่อเห็นว่าพลอยระรินเงียบไป

            “อะ.. เอ่อ.. ฟะ.. ฟังจ๊ะ เจี๊ยบพูดต่อสิ”  เสียงนั้นทำให้จิตใจที่ล่องลอยของพลอยระรินกลับคืนมา

            “ตอนนี้พี่เค้าน่าสงสารมากเลยนะ เป็นอัมพาตยังไม่พอแถมยังโดนเมียทิ้งอีก”  รัตนากล่าวอย่างเห็นใจ

            “จะ.. เจี๊ยบว่าอะไรนะ?” พลอยระรินตกตะลึงกับสิ่งที่ได้ยิน เธอแทบไม่เชื่อหูตัวเอง แล้วหลังจากนั้นรัตนาก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้พลอยระรินฟัง

            “คืออย่างนี้นะ เมื่อสามปีก่อนพี่เขาเกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำจนทำให้อาการสาหัสจนต้องเข้าห้องไอ ซี ยู  แต่โชคดีที่หมอรักษาชีวิตไว้ได้ แต่ก็ต้องมาโชคร้ายเพราะเป็นอัมพาตเดินไม่ได้ อีกทั้งเมียที่แต่งงานกันจดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมายก็มาขอหย่าในขณะที่พี่เค้าไม่สามารถเดินได้อีกต่างหาก และไม่เพียงเท่านั้นนะคุณเธอยังมีผู้ชายคนใหม่ตั้งแต่ที่พี่คุปต์ยังไม่ได้เซ็นใบหย่าให้อีกต่างหาก ชั่วจริงๆ” 

            รัตนาพูดด้วยความเศร้าและสงสารคนที่กำลังพูดถึงก่อนจะจบท้ายด้วยการใส่อารมณ์เข้าไปผสมด้วยเล็กน้อย พลอยระรินฟังรัตนาเล่าน้ำตาไหลพรากอย่างสงสารคนที่เธอรักเป็นยิ่งนัก เธอไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้อีกต่อไปแล้ว

            “พลอยจะไม่พาลูกไปเยี่ยมพี่เค้าบ้างเหรอ แล้วยัยไอยรู้หรือเปล่าว่าพ่อของตนเป็นใคร พลอยเคยบอกกับลูกบ้างไหม?”  เมื่อได้จังหวะรัตนาจึงถามสิ่งที่อยู่ในใจเธอมานานออกไป

            “ไม่เคยเลยเจี๊ยบ ยัยไอยไม่เคยรับรู้ถึงเรื่องนี้” พลอยระรินบอกไปตามความเป็นจริง กลับไปคิดถึงลูกยิ่งคิดเธอก็ยิ่งเศร้าใจ ไม่ใช่ว่าไอยรินไม่เคยถามแต่เพราะคำตอบที่หนูน้อยเคยได้รับเมื่อถามถึงพ่อจากแม่ของเธอนั้นคือเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้น ดังนั้นหนูน้อยจึงไม่เคยถามและไม่อยากรับรู้เรื่องของพ่ออีกต่อไปเพราะไม่อยากทำให้แม่ของเธอร้องไห้หรือเสียใจ

             จนกระทั่งทุกวันนี้เธอก็ยังไม่เคยรับรู้เลยว่าแท้จริงแล้วนั้นพ่อของเธอคือใคร ยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้หรือไม่ พลอยระรินได้แต่สงสารลูกจับใจที่หนูน้อยไม่มีพ่อเหมือนเด็กคนอื่นๆเขา

            “ได้ยินอย่างนี้แล้วนี่พลอยคิดจะกลับไปหาเขาหรือเปล่า?” รัตนาถามอย่างใคร่รู้

            “มันคงเป็นไปไม่ได้หรอกเจี๊ยบ เราเดินทางกันมาไกลเกินกว่าที่จะกลับไปแล้ว และอีกอย่างเราเองก็ไม่คู่ควรกับเขาเลยสักนิดเจี๊ยบก็รู้” พลอยระรินพูดในสิ่งที่รู้สึกอัดอั้นตันใจมานานออกไป ก่อนที่จะสะอื้นไห้ตัวสั่นคลอน รัตนาได้แต่ถอนหายใจสงสารและเห็นใจเพื่อน

            “ไม่เอาแล้ว ไม่พูดเรื่องเศร้ากันดีกว่า เรามาคุยกันเรื่องไปเที่ยวต่อดีกว่านะ” เมื่อเห็นว่าจ่อมจมอยู่กับเรื่องเศร้ามานานแล้ว รัตนาจึงเปลี่ยนเรื่องคุย

            “อือ.. จ๊ะ” เมื่อเห็นเพื่อนพยายามเปลี่ยนเรื่องไม่ให้เธอเศร้าพลอยระรินจึงพยายามปรับเพื่อไม่ให้เพื่อนเสียกำลังใจ แต่ก็ยังมีเสียงสะอื้นติดอยู่

            “ถ้าอย่างนั้นวันศุกร์ที่จะถึงนี้พลอยมาเลยนะ”รัตนาจึงนัดวันทันที

            “ทำไมมันเร็วอย่างนี้ล่ะ?” พลอยระรินกล่าวอย่างตกใจไม่คาดคิดว่ามันจะรวดเร็วขนาดนี้

            “พอดีวันนั้นมีงานสังสรรค์นิดหน่อยน่ะน่านะ มาวันศุกร์น่ะแหละขึ้นเครื่องมาเลยนะ เดี๋ยวเราจะไปรับที่สนามบิน” รัตนาคะยั้นคะยอ อย่างมีความนัยน์ที่ยังไม่บอกเธอตอนนี้ เธอได้แต่หวังว่าการมาของพลอยระรินในครั้งนี้จะทำให้เพื่อนหายเศร้าและลืมเรื่องไอยคุปต์ได้สักที

            จากที่ไปหาไอยรินที่บ้านของเธอคราวนั้นแต่เธอกลับหลบหน้าเขา ดังนั้นไตรวินทร์จึงรอให้วันนี้มาถึงด้วยใจจดจ่อ วันที่เขาต้องมาสอนพิเศษที่มหาวิทยาลัยของเธอ ทุกอย่างยังคงเป็นปกติไม่มีอะไรเกิดขึ้นมีเพียงแค่สายตาของทั้งคู่ที่แอบมองกันเป็นระยะๆเท่านั้น แม้ว่าไอยรินจะบอกตนเองอยู่เสมอว่าอย่าไปสนใจเขา แต่เมื่อเธอเผลอทีไร สายตาก็จ้องจับไปที่ชายหนุ่มทุกที

             ทินกรนั่งติดกับไอยรินตามเดิมไตรวินทร์จึงไม่รู้ว่าจะหาเหตุผลอะไรที่จะแยกทั้งคู่ออกจากกัน ได้แต่เหลือบมองทั้งคู่อย่างหมั่นไส้และร้อนรุ่มในใจ

            เมื่อถึงเวลาเลิกเรียนไอยรินก็แยกย้ายกับรัชนกเพื่อเดินทางกลับบ้าน แต่ทินกรก็อาสาจะมาส่งหญิงสาว ซึ่งก็ได้รับเสียงปฏิเสธจากเธอไปเพราะเธอไม่อยากรบกวนเพราะบ้านเธอกับบ้านของเขาห่างไกลกันยิ่งนักแทบจะไปกันคนละทาง แค่ตอนที่ชายหนุ่มมาส่งเธอครั้งที่ไปเที่ยวด้วยกันเธอก็รู้สึกเกรงใจมากพออยู่แล้วจึงไม่อยากรบกวนชายหนุ่มอีก แม้จะรู้ทั้งรู้ว่าเขาเต็มใจก็ตาม

            หญิงสาวเดินมาเพื่อที่จะไปรอรถที่ป้ายรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัยก็ต้องตกใจเมื่อมีมือใครคนหนึ่งฉุดรั้งเธอไว้เมื่อหญิงสาวหันกลับมาก็ต้องตกใจอ้าปากค้างตาเบิกโพลงเมื่อเห็นว่าคนที่เธอคิดว่ากลับไปตั้งแต่ที่สอนเสร็จแล้วยังอยู่และกำลังยื้อยุดฉุดกระชากเธอ

          “ไอยรินไปขึ้นรถเดี๋ยวฉันไปส่ง” 

 

 

 

 

 

 

 

ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 50%ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 50%ล่าสุด อ่าน
3ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 50%ล่าสุด อ่าน
4ตอน ชื่อตอน สามความรู้สึกที่แตกต่าง 100%ล่าสุด อ่าน
5ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 50%ล่าสุด อ่าน
6ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก หรือเปล่า? 100%ล่าสุด อ่าน
7ตอน ชื่อตอน จุดเริ่มต้นของแผนการ 100%ล่าสุด อ่าน
8ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
9ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 100%ล่าสุด อ่าน
10ตอน ชื่อตอน หลบหน้าหลบตา 100%ล่าสุด อ่าน
11ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 50%ล่าสุด อ่าน
12ตอน ชื่อตอน ต่อไปฉันจะไม่รักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
13ตอน ชื่อตอน การพบกันครั้งแรก(หรือเปล่า?) 40%ล่าสุด อ่าน
14ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 50%ล่าสุด อ่าน
15ตอน ชื่อตอน อดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน 10%ล่าสุด อ่าน
16ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!! 100%ล่าสุด อ่าน
17ตอน ชื่อตอน ผิดใช่ไหมที่ฉันรักคุณ 50%ล่าสุด อ่าน
18ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว !!!...2 50%ล่าสุด อ่าน
19ตอน ชื่อตอน เปล่ายั่ว!!!..2 100 %ล่าสุด อ่าน
20ตอน ชื่อตอน ข่าวดีๆๆจ้าล่าสุด อ่าน
21ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 100%ล่าสุด อ่าน
22ตอน ชื่อตอน ความจริงอันเจ็บปวด 100%ล่าสุด อ่าน
23ตอน ชื่อตอน กับความรู้สึกที่เหมือนจะดี 50%ล่าสุด อ่าน
24ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 100%ล่าสุด อ่าน
25ตอน ชื่อตอน เธอ(ต้อง)เป็นของฉัน 50%ล่าสุด อ่าน
26ตอน ชื่อตอน คิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
27ตอน ชื่อตอน บทลงโทษของคนคิดลองดี 100%ล่าสุด อ่าน
28ตอน ชื่อตอน ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ วางแผงแล้วนะคะ สนพ.ธราธรล่าสุด อ่าน
29ตอน ชื่อตอน จอมเผด็จการ 100%ล่าสุด อ่าน
30ตอน ชื่อตอน ความหึงหวง 65%ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM