เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

ตอนที่ 11

 

บีมหลังจากออกมาจากโรงแรมแล้ว เค้ากำลังไปที่บ้านเพื่อเคลียร์งานทั้งหมดและวันนี้เป็นวันเผาศพของแบมได้ไว้มา 7 วันก็ครบกำหนด
เมื่อเค้ามาถึงบ้าน ป้าชุ่มรีบมาถามเค้าด้วยความเป็นห่วง

‘ คุณหนูไปไหนมาทั้งคืน ไม่กลับบ้านกลับช่องเลยค่ะ ‘

‘ เผอิญมีธุระที่ต้องทำมาครับ ‘

‘ อืมค่ะ ป้าก็เป็นห่วงเห็นเมื่อคืนรีบออกไป ‘

‘ ครับ เดี๋ยวผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ ‘

‘ คุณหนูทานอะไรมายังค่ะ ‘

‘ เรียบร้อยแล้วครับ ‘ บีมก็เดินขึ้นห้องนอนไป

จากนั้นบีมอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า และก็เดินลงมาที่ห้องทำงานเพราะงานที่เค้าสั่งให้หิรัณเอามาจากบริษัททุกวัน เนื่องจากจะมีประชุมถึงจะเข้าบริษัท
บีมนั่งลงทำงานอย่างเอาจริงจังโดยมีหิรัณที่คอยช่วยอยู่ข้างๆ เวลาผ่านไปเร็วพอสมควร จนตอนนี้เที่ยงแล้ว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

‘ คุณหนูจะให้ป้าจัดโต๊ะเลยไหมค่ะ ‘

‘ ไม่ต้องหรอกครับ ผมไม่หิว งั้นขอกาแฟดำแก้วนึงกับขนมปังครัวซองค์แทนนะครับ ‘

‘ ก็ได้ค่ะ คุณหนู ‘

ป้าชุ่มเดินออกไปไม่นานสักพัก ก็เดินเอากาแฟกับขนมปังชิ้นนึงมาให้

‘ นี่ค่ะ กาแฟดำกับขนมปังครัวซองค์ชิ้นนึงค่ะ ‘ ป้าชุ่มเอามาวางไว้ที่โต๊ะทำงาน

‘ ขอบคุณครับ ‘

ป้าชุ่มก็เดินออกไปหลังจากที่เอากาแฟดำกับครัวซองมาวางไว้ที่โต๊ะทำงานแล้ว บีมเห็นหิรัณกำลังช่วยถ่ายเอกสารให้อยู่

‘ หิรัณ นี้มันก็เที่ยงแล้ว นายไปทานข้าวได้แล้ว ‘

‘ ไม่เป็นไรครับ ผมยังไม่หิวครับ ‘

‘ ผมสั่งให้นายไปทานข้าวก่อนแล้วค่อยกลับมาช่วยผม ‘

‘ ครับท่าน เดี๋ยวผมถ่ายเอกสารเสร็จก่อนถึงจะไปครับ ‘

‘ อืมๆ ‘ บีมพยักรับ

หิรัณถ่ายเอกสารทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เดินออกไปทานข้าวเที่ยง ไม่นานนักหิรัณก็กลับเข้ามาทำงานต่อ เสียงโทรศัพท์ของบีมดังขึ้นมา

‘ เฮ้ย บีมนายอยู่ไหนว่ะ ‘

‘ อยู่บ้าน กำลังเคลียร์งานอยู่ นายมีอะไร ‘

‘ เออ เมื่อวานฉันไปทานข้าวกับคุณแม่ที่โรงแรมอิมพีเรียลเซ็นเตอร์ ฉันรู้สึกเหมือนจะเห็นนายด้วยใช่รึเปล่าว่ะ ‘

‘ แกตาฝาดรึเปล่า ฉันอยู่ที่บ้านทั้งวันโว๊ย จะไปอยู่ที่นั้นได้ไง ‘ บีมพูดกลบเกลื่อนเรื่องที่ความจริงเค้าไปที่นั้นจริงๆ

‘ ฉันคงตาฝาดว่ะ แล้วแกจะออกไปที่งานศพแบมตอนไหนอ่ะ ‘

‘ ประมาณบ่ายโมงกว่าอ่ะ ‘

‘ อืมๆเดี๋ยวเจอกันที่งานแหละกัน ‘

หลังจากบีมวางสายจากมิคก็รีบเคลียร์เอกสารในส่วนที่เหลือไม่มากนักให้เสร็จ เพราะใกล้ถึงเวลาที่เค้าจะได้ไปงานศพแบม

‘ เฮ้อ เสร็จซะทีเล่นเอาปวดหัวเลย ‘ บีมพรึมพรำออกมาด้วยความล้า

‘ หิรัณ นายไปเตรียมรถอีกครึ่งชั่วโมงถึงจะออกเดินทาง ‘

‘ ครับ ท่าน ‘ หิรัณก็เดินออกไป

บีมซึ่งทำงานเสร็จแล้วกำลังแอ่นหลังหลับตากับเก้าอี้สักพัก เค้าก็ไปอาบน้ำ แต่งตัว หลังจากขึ้นรถไปโดยมีบีมกับป้าชุ่มไปด้วย
เมื่อมาถึงวัดแล้ว

‘ เดี๋ยวไปจัดการดูแลความเรียบร้อยก่อนนะค่ะ คุณหนู ‘

‘ ครับป้าชุ่ม ‘

ส่วนบีมก็ไปนั่งรออยู่โต๊ะสำหรับแขกผู้มีเกียรติก่อนที่เข้าจะออกไปรับแขกเมื่อถึงเวลา ไม่นานนักมิคก้เดินเข้ามาหาบีม

‘ อ้าว นายมาแล้วเหรอ ‘

‘ อืม นี้จวนที่แขกคนอื่นๆจะมารึยังว่ะ ‘

‘ ใกล้แล้วล่ะ นายไปต้อนรับกับฉันด้วยล่ะกัน ‘

‘ อืมๆ โอเค ‘

ตอนนี้แขกผู้มีเกียรติก็ทยอยมากันแล้ว บีมกับมิคก็กำลังยืนรออยู่ตรงหน้าศาลา เพื่อต้อนรับเเขก

‘ สวัสดีครับคุณลุงณพล คุณหญิงป้า ‘

‘ จ้า เป็นไงบ้างลูก ‘ คุณหญิงป้าถามบีมด้วยความเป็นห่วงเป็นใย

‘ สบายดีครับ เดี๋ยวเชิญเข้าไปข้างในเลยครับ ‘ บีมพูดเชิญไปที่ศาลา

‘ สวัสดีครับ เดี๋ยวผมพาไปนะครับ ‘ มิคที่อาสาพาท่านทั้งสองไปที่นั่งรับรอง

หลังจากที่มิคไปส่งท่านทั้งสองที่ศาลาแล้วก็มารับแขกผู้มีเกียรติท่านอื่นๆ จนหมดแล้ว ตอนนี้พระก็ได้เข้ามาที่หน้าพิธีศพ
บีมกับมิคก็เข้าไปนั่งฟังพระเทศน์ สอนธรรมและบีมก็เชิญคุณลุงณพล คุณหญิงป้าเป็นประธานในการถวายสังฆทาน เสร็จแล้วก็ถึงเวลาบ่ายสามโมง
ได้เคลื่อนย้ายศพไปที่เมรุ แล้วพิธีก็เริ่มขึ้น คุณลุงณพล คุณหญิงป้าเป็นประธานในการทอดผ้าบังสกุลหน้าศพและวางดอกไม้จันทน์ จากนั้นแขกผู้มีเกียรติท่านๆอื่น ก็วางดอกไม้จนหมดแล้ว บีมกับป้าชุ่มเป็นคนสุดท้ายที่วางดอกไม้จันทน์ สัปเหรอก็เริ่มดันศพแบมเข้าเตาเผาศพไฟฟ้าแล้วปิดประตู ทุกคนก็เดินออกไปจนหมดเหลือบีมคนเดียวที่ยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย

‘ แบม พี่ขอให้เราหลับสบายนะน้องรัก ไม่ต้องเป็นห่วงพี่นะ พี่ดูแลตัวเองได้แล้ว ‘ บีมบอกน้องสาวของตัวเองให้ไปสู่สุคติ แต่ความคิดเรื่องการตายของแบมก็เเว๊บเข้ามาในหัวของบีม

‘ ใครที่ทำอะไรไว้ มันก็ต้องได้รับสิ่งที่ทำเช่นกัน ‘ บีมนึกถึงหน้าของมีนขึ้นมาด้วยความโกรธแค้น

จากนั้นเค้าก็เดินไปที่รถ โดยมีมิคและป้าชุ่ม กับหิรัณรออยู่

‘ มีอะไรก็อย่าลืมบอกฉันนะโว๊ย  ‘

‘ อืมขอบใจมากมิค ‘ มิคเอามาตีไหล่เบาๆ

‘ เรื่องแค่นี้ เพื่อเพื่อนฉันทำได้ว่ะ แล้วเจอกันเพื่อน ‘ มิคก็ขับรถออกไปทันที

บีมยืนอยู่สักพัก จากนั้นก็ขึ้นรถกลับบ้าน

‘ ไปกันได้แล้วครับ ‘

เมื่อกลับมาถึงบ้าน บีมก็รีบเอารถคันโปรดออกไปหาคนที่ทำให้น้องของเค้าตายจากไป ไม่นานนักบีมก็มาถึงโรงแรมอิมพีเรียลเซ็นเตอร์ เค้ารีบขึ้นลิฟต์ เมื่อถึงหน้าประตูก็รูดคียการ์ดเข้าไปในห้องก็เห็นสาวร่างบางที่นอนหลับสนิทอยู่บนเตียง บีมรีบเดินเข้าไปหาสาวร่างบางทันที

‘ นี่ ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ได้ยินไหม ‘ สาวร่างบางสะดุ้งตื่นทันที

‘ โอ๊ย ฉันเจ็บแขนนะคุณ ‘

‘ อย่ามาสำออยได้ไหม แค่นี้มันไม่ถึงตายหรอก ‘

‘ คุณจะทำอะไร โอ๊ย ‘

บีมเข้าไปกระชากมีนที่นอนอยู่บนเตียง ทำให้คนที่นอนอยู่งงงวยกับการกระทำของเค้า หลังจากนั้นเค้าไปหยิบเสื้อเชิ๊ตกับกางเกงยีนส์จากตู้เสื้อผ้าโยนมาใส่ตรงหน้าของมีน

‘ เปลี่ยนซะ ‘

‘ ทำไมต้องเปลี่ยนด้วยล่ะ ‘

‘ อย่าถามมากได้ไหม ผมบอกให้คุณใส่ก็ต้องใส่อย่ามาเรื่องมากได้ไหม รึอยากจะลองดีกับฉัน ‘

‘ โอ๊ย ฉานเจ็บนะ.. ‘ บีมเอามือบีบแก้มของสาวร่างบางจนเธอร้องออกมา

คำสั่งของบีมทำให้มีนต้องรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เค้าให้มาอย่างรวดเร็ว เมื่อเสร็จแล้วมีไม่รู้จะทำอย่างไรนอกจากอยู่นิ่งให้บีมไขกุญแจที่ข้อเท้าข้างขวาให้
 จากนั้นบีมกระชากแขนสาวร่างบางไปทันที คนทั้งสองก็ออกจากโรงแรมอิมพีเรียลเซ็นเตอร์ ก็ขึ้นรถออกไปทันที

‘ คุณจะพาฉันไปไหน จะพาฉันกลับบ้านใช่ไหมค่ะ ‘ มีนเขย่าแขนของบีมเบาๆด้วยความดีใจ

‘ คุณคิดว่าผมจะพาคุณไปส่งเหรอ ฝันไปเถอะ ‘

‘ แล้วคุณจะพาฉันไปไหนนะ ‘

‘ พาไปขายซ่องแถวชายแดนมั้ง หึ หึ ‘ บีมหัวเราะด้วยความสะใจ

‘ คุณจะบ้าเหรอ จะทำกับฉันอย่างนั้นไม่ได้นะ ‘ มีนยกมือทุบแขนคนที่กำลังขับรถอย่างเเรง

‘ ตึ้บ ตึ้บ นี่แนะ ‘ มีนทุบด้วยเต็มแรง

‘ นี่คุณอยากเจอดีใช่ไหม ห่ะ ‘ บีมจอดรถตรงข้างทางทันที

‘ เอี๊ยดดดดด ‘ เสียงเบรคของรถดังสนั่น

‘ อยากลองดีใช่ไหม ได้ ‘

บีมจอดรถกะทันหัน จากนั้นเค้าก็หันมาหามีนแล้วก็ข้ามมาอยู่ฝั่งเดียวกับที่มีน ตอนนี้บีมคร่อมร่างของมีนไว้ บีมก็ระดมจูบโดยไม่ให้ตั้งตัวพร้อมกระชากเสื้อจนกระดุมหลุด

‘ อย่านะ คุณ อย่าทำแบบนี้นะ ปล่อย ‘

‘ ชอบไม่ใช่เหรอ ก็เธอเลือกเองนิ ‘ เค้าไม่สนใจที่มีนขอร้องกับกระทำป่าเถื่อน ด้วยที่สาวร่างบางขัดขืนไม่ได้นอกจากร้องไห้เงียบๆ บีมเห็นสาวร่างบางเงียบไป
เค้าเงยหน้ามองดูสภาพของสาวร่างบางที่เสื้อเชิ้ตกระดุมหลุดออกบริเวณคอมีรอยดูดแดงเป็นเปื้อนๆที่เค้าฝากไว้ จากนั้นบีมข้ามมายังที่นั่งคนขับเหมือนเดิม
แล้วก็ขับรถต่อ

‘ แค่นี้ก็ทำเป็นร้องไห้ไปได้ ‘

‘................................................ ‘ มีนไม่พูดตอบเค้า นอกจากจะจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วก็หันหน้าหนี

‘ เงียบก็ดี ไม่ต้องพูดมากนั่งอยู่เฉย แล้วอยากคิดว่า ฉันจะพาเธอกลับบ้าน หึ ‘

มีนนั่งเงียบตลอดการเดินทาง โดยมีสายตาของบีมมองมาเป็นพักๆ มีนคิดอยู่ในใจว่า เค้าจะพาฉันไปไหน เมื่อเช้าก็เห็นอารมณ์ดีอยู่ แต่พอกลับเข้ามาแล้วเป็นคนละคนเลย ทำไมเค้าถึงเปลี่ยนไปอย่างนี้ล่ะ 

 


 

 

 

................................................
By สีรุ้งทอตะวัน

 

ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
3ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
4ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
5ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
6ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
7ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
8ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
9ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
10ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
11ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
12ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
13ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
14ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
15ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
16ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
17ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
18ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
19ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
20ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
21ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
22ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
23ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
24ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
25ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
26ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
27ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
28ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
29ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
30ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
31ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
32ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
33ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
34ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
35ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
36ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
37ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
38ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
39ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
40ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
41ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
42ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
43ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
44ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
45ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
46ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
47ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
48ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
49ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM