เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่





 

“เฮ้ย!!!”เสียงหวานอุทานลั่นเมื่อเห็นเสื้อตัวเก่งถูกกระชากระดุมกระจายอย่างไม่ใยดีต่อหน้าต่อตา

 

“ไอ้...อุ๊บริมฝีปากบางที่กำลังจะสบถด่าอีกคนถูกปิดสนิทก่อนที่จะเอ่ยได้จบคำเสียด้วยซ้ำ  ชานยอลบดเบียดจูบรุนแรงให้กับคนที่อยู่ใต้ร่างของตน  ดูดเม้มริมฝีปากปางเพื่อกอบโกยเอารสหวานเข้าไปเสียจนหมด

 

“อื้อ!!”แบคฮยอนสะดุ้งสุดตัวเมื่อมือนาเลื่อนลงไปปลดซิบกางเกงก่อนจะร่นมันลงให้พ้นทางอย่างง่ายดาย

 

...ทำไมมันเชี่ยวจังวะ!?...

 

“อ๊ะปล่อยให้ริมฝีปากของเขาเป็นอิสระได้เพียงครู่เดียวมือหนาก็ตะปบลงที่กึ่งกลางลำตัว  ก่อนจะเคล้นคลึงมันอย่างไม่เบานัก

 

“ปล่อย...อื้อเสียงหวานที่พยายามจะร้องห้ามมันกลับยิ่ทำให้อีกคนได้ใจมากขึ้นไปอีก

 

“หึ..นึกว่าจะเก่งสักแค่ไหน”ปาร์คชานยอลก้มหน้าลงไปกระซิบเบาๆที่ใบหูบาง  ก่อนจะถอยออกมาเพื่อมองหน้าอีกคนให้ชัดๆ  ใบหน้าสวยของบยอนแบคฮยอนแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเพราะแรงอารมณ์ที่เริ่มก่อตัวหรือเพราะความโกรธแค้นที่มีต่อเขากันแน่  ริมฝีปากสวยที่บวมเจ่อด้วยฝีมือเขาเม้มเข้าหากันอย่างไม่พอใจ  มองดีๆแล้ว...

 

...เวลาแบบนี้บยอนแบคฮยอนก็น่ารักดีนะ...

 

“เก่งกว่าที่แกคิดแล้วกันในที่สุดริมฝีปากบางก็เปิดขึ้นเพื่อเอ่ยตอบคำดูถูกของอีกฝ่ายพร้อมๆกับที่ร่างบางรวบรวมแรงฮึดก่อนที่ขาเรียวสวยจะยกขึ้นถีบหน้าท้องอีกคนเข้าไปเต็มๆ!

 

ตึง!

 

“โอ๊ยร่างสูงร่วงลงไปอยู่ที่พื้นด้วยแรงถีบของอีกคน  แบคฮยอนรีบใช้โอกาสนั้นคว้าเสื้อผ้าของตัวเองมาปกปิดร่างกายอย่างลวกๆ  ก่อนจะรีบคลานลงจากเตียงทันที

 

หมับ!

 

“จะไปไหนแต่ยังไม่ทันที่จะได้ลงจากเตียงเต็มตัว  ชานยอลที่ดูจะตั้งหลักได้เร็วกว่าที่คิดก็จัดการคว้าข้อเท้าบางของอีกคนแล้วลากให้กลับขึ้นมาอยู่บนเตียยงเหมือนเดิม  แต่มันกลับไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อน  เพราะตอนนี้ร่างบางๆของแบคฮยอนไม่รู้ว่าไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนมากมาย  มือเล็กเกาะโต๊ะหัวเตียงแน่นยิ่งกว่ากาวดักหนู!

 

“ปล่อย!!!”แบคฮยอนแหกปากโวยวายก่อนเท้าเรียวจะทำงานของมันได้เป็นอย่างดี  เพราะเอาแต่ถีบ เตะ ยันอีกคนจนชานยอลชักเริ่มหมดความอดทน

 

ชานยอลเลยตัดสินใจออกแรงทั้งหมดที่มีในการกระชากตัวแบคฮยอนขึ้นมาบนเตียง  ส่งผลให้ร่างบางนั้นปลิวติดมือมาอย่างไม่ยากเย็นนัก  ติดที่ว่า...แบคฮยอนไม่ได้มาแต่ตัวน่ะสิ

 

...แต่มือเรียวสวยคู่นั้นคว้าโคมไฟหัวเตียงมาด้วย!...

 

“ปล่อย!!!”ไม่พูดเปล่ามือเรียวก็จัดการคว้างโคมไฟในมือใส่อีกคนทันที แต่ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีของปาร์คชานยอลหรือว่าเป็นความโชคร้ายของบยอนแบคฮยอนกันแน่  ที่แรงกระชากของชานยอลทำให้แบคฮยอนโยนไม่แม่นนัก  โคมไฟอันใหญ่ถึงได้เลยข้ามหัวปาร์คชานยอลไปไม่ถึงคืบ!

 

“หึ...ไม่มีอะไรให้โยนแล้วนะไอ้ลูกหมาพูดจบก็กระชากอีกคนเข้ามาก่อนจะจัดการกดลงกับเตียงทันที

 

“หยู๊ดดดดดดดด!!!”แบคฮยอนร้องเสียงหลงพร้อมกับขาที่พยายามดันตัวอีกคนที่ทาบทับลงมาออกไปให้ห่างๆ  ใช้มือไม่ได้ก็เอาเท้านี่แหละวะ!

 

“ลูกถีบแรงดีนะ  ขอดุหน่อยเหอะว่าเวลาแบบนั้นน่ะจะมีแรงเยอะแบบนี้มั๊ยพูดจบริมฝีปากหนาก็ประกบจูบเข้ากับริมฝีปากบางอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันทั้งรุนแรงและดุดันกว่าจูบไหนๆที่เขาเคยได้รับ

 

“อื้อ”เสียงหวานหลุดครางออกมาเบาๆเรียกให้ปาร์คชานยอลยิ่งได้ใจ  ริมฝีปากหนาละจูบออกจากริมฝีปากบางก่อนจะไล้เลียจากพวงแก้มใสไล่ลงไปจนถึงลำคอระหงษ์  ดูดเม้มฝากรอยไว้ให้อีกคนได้เจ็บใจเล่น

 

“อื้อออ”ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเพื่อป้องกันเสียงครางหวานๆที่จะหลุดรอดออกมาให้คนทำได้ใจ  ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อริมฝีปากร้อนของอีกคนไล้ต่ำลงไปจนถึงแผ่นอกขาว  ชานยอลเหลือบสายตาขึ้นมามองใบหน้าหวานของอีกคนด้วยสายตาล้อเลียน  แบคฮยอนกัดฟันแน่น

 

“อ๊ะอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายถูกถอดออกไปโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว  ส่วนกลางที่เริ่มแข็งขืนปรากฏให้เห็น  ชานยอลยกยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอีกคนเริ่มจะมีอารมณ์ร่วมไปกับเขาแล้ว  มือใหญ่เลื่อนเข้าไปกอบกุมแก่นกายของอีกคนก่อนจะรูดขึ้นลงเป็นจังกวะให้อีกคนได้เสียงซ่านเล่น

 

“อะ...หยุด!...อ๊ะ”แบคฮยอนพยายามร้องห้ามแต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผล  ซ้ำเขายังเกลียดน้ำเสียงของตัวเองที่ใช้ห้ามนั่นอีก

 

...เสียงแบบนั้นมันยั่วเขาชัดๆเลยนะเว้ยบยอนแบคฮยอน!!!!...

 

ชานยอลจ้องมองใบหน้าสวยของอีกคนที่เริ่มสะบัดไปมาเพราะแรงอารมณ์อย่างผู้เหนือกว่า  รอยยิ้มแห่งชัยชนะผุดขึ้นที่ริมฝีปากได้รูปก่อนที่จังหวะการขนับมือของเขาจะหยุดลงไปเสียเฉยๆ

 

“อื้อแบคฮยอนครางประท้วงเบาๆในลำคอ  ก่อนที่จะเกลียดเสียงตัวเองมากไปกว่าเดิม

 

...ทำไมต้องประท้วงด้วยวะแบคฮยอน!!!...

 

ร่างสูงปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนออกจนหมด  ก่อนที่จะใช้ปลายนิ้วเขี่ยเบาๆไปที่ปลายส่วนกลางของร่างบาง  เรียกให้ร่างบางด้านใต้บิดเร่าเล็กน้อยด้วยแรงอารมณ์

 

แบคฮยอนเริ่มรุ้สึกถึงสัญญารอันตราย...ไม่สิ  มันเลยอันตรายมานานแล้วเว้ย!  ในหัวของเขาเริ่มขาวโพลนพอๆกับเรี่ยวแรงที่หายไป  แล้วยังความรู้สึกอุ่นวาบไปทั้วร่างแสนน่ารำคายนี้อีก!

 

...โว๊ยยยยย!!! จบเรื่องนี้ก่อนนะ พ่อจะซัดให้หน้าหงายเลยคอยดู!!...

 

“อ๊ะ! ปาร์ค ชานยอล...”เสียงหวานเอ่ยเบาๆลอกไรฟันอย่างพยายามอดกลั้น  เมื่อมือหนาเคล้นคลึงที่ปลายส่วนอ่อนไหวเบาๆแต่ก็ไม่ยอมให้เขาได้ปลดปล่อยเสียที

 

...ไม่ทนแล้วนะโว๊ยยยย!!!...

 

“จะทำอะไรก็รีบๆสิวะ!  จะช้าหาสวรรค์อะไรเสียงหวานตหวาดออกไปในที่สุด เรียกให้ใบหน้าหล่อเหลานั้นอึ้งไปได้ชั่วระยะเวลาหนึ่งล่ะ  ก่อนที่มันจะกลับมาเจ้าเล่ห์เหมือนเดิม

 

“อยากให้ต่อ...ก็ขอร้องฉันสิ...ไม้งั้นก็อึดอัดตายไปอย่างนี้แหละ”พูดจบมือหนาก็กำเอาส่วนปลายไว้เพื่อไม่ให้อีกคนได้ปลดปล่อย

 

“อื้ออออ~ ปล่อย

 

“ไม่...ขอร้องฉันสิ”ชานยอลเอ่ยเสียงเรียบ  แต่แววตากลับสั่นระริกไปด้วยความสนุกสนาน

 

...ฝากไว้ก่อนเถอะปาร์คชานยอล  ไว้ฉันแข็งแรงเมื่อไหร่ฉันจะอัดนายให้เละเลย!!!...

 

“ปล่อยสิ...ขอร้องเสียงหวานเอ่ยรอดไรฟันออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก ชานยอลเพียงแค่เลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งแสร้งว่าสงสัยก่อนจะเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง

 

“อะไรนะ?  ไม่ได้ยิน”

 

“...”แบคฮยอนเม้มปากแน่น

 

...ถ้าทำแบบนั้นจริงก็เสียฟอร์มสิวะ!...

 

เมื่อเห็นอีกคนเหมือนจะคิดหนัก  มือหนาก็กำแน่นขึ้นจนใบหน้าหวานแสดงอาการออกมาอย่างปิดไม่มิด

 

“เออๆ  ชานนยอลอา~ ช่วยหน่อย...ได้โปรดสิ้นเสียงหวานปาร์คชานยอลก็ยิ้มอย่างผู้ชนะ ถึงแม้ท้ายประโยคมันจะออกแนวตะคอกมากกว่าขอร้องก็ตาม  แต่เขาจะมองข้ามมันไปแล้วกัน  เพราะอย่างน้อยวันนี้บยอนแบคฮยอนก็เรียกชื่อเขาไปมากกว่าสามรอบแล้ว!

 

“เข้าใจแล้วครับ...จะช่วยเดี๋ยวนี้แหละ”ชานยอลเอ่ยกระซิบเบาๆที่ข้างหูก่อนมือหนาจะเริ่มทำหน้าที่ของมันต่อไป  ไม่นานนักน้ำรักสีขาวก็ถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับแบคฮยอนที่เรี่ยวแรงทั้งกายเหมือนถูกสูบหายไปจนหมด

 

 

“อ๊ะเสียงหวานร้องออกมาด้วยความตกใจเมื่อเรียวขาสวยถูกมือใหญ่ของอีกคนจับแยกออกจากกัน

 

“อย่าบอกนะว่านายคิดว่าแค่นั้นมันจบแล้วน่ะ?”ชานยอลเอ่ยถามเสียงเรียบ  ดวงตาสีดำสนิทจ้องมองมาที่ดวงตาสวยของอีกคน  แววตาที่ทำให้คนที่อยู่ด้านใต้ราวกับต้องมนต์สะกด

 

“อย่าใจร้ายไปหน่อยเลยบยอน แบคฮยอน...ฉันยังไม่ได้ออกเลยสักนิดนะ”พูดจบนิ้วเรียวก็สอดใส่เข้าไปทางช่องทางด้านหลังทันที  เรียกให้เจ้าของร่างสะดุ้งเฮือกได้อย่างไม่ยากนัก

 

“จะทำอะไร!!  อ๊ะเสียงหวานตะโกนถามด้วยความตกใจ  แต่แล้วก็ต้องกลายเป็นเสียงครางหวานเพราะนิ้วยาวที่อยู่ภายในช่องทางด้านหลังขยับเล็กน้อยสร้างความเสียวซ่านได้เป็นอย่างมาก

 

“เรื่องอย่างนี้ยังต้องให้บอกอีกเหรอ?”ชานยอลยักคิ้วล้อเลียนก่อนที่มือหนาจะเริ่มขยับเข้าออกเพื่อเปิดทาง  ก่อนที่จะเพิ่มนิ้วเข้าไปเรื่อยๆ  จากหนึ่งเป็นสอง และเป็นสาม  ท่ามกลางเสียงครางหวานๆที่ดังเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบางของอีกคน

 

“อ๊ะ...อ๊า...หยุดนะ!...มันอึดอัด...”

 

“ถ้าไม่ทนตอนนี้รับรองได้ว่านายต้องเจ็บกว่านี้แน่...”เสียงทุ้มกระซิบเบาๆที่ข้างหูอย่างหยอกล้อ

 

“อ๊ะ...”เสียงครางหวานดังประท้วงทันทีที่การขยับเบื้องหลังหยุดลง  ดวงตาคู่สวยของแบคฮยอนปรือมองอีกคนด้วยความไม่เข้าใจ  ตอนนี้ร่างบางแทบจะไม่รับรู้อะไรอีกแล้ว  แรงอารมณ์ที่เริ่มลุกโชนขึ้นอีกครั้งมันทำให้เขาเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเอง

 

“อึก!  อ๊า!!!”เสียงกรีดร้องดังขึ้นทันทีเมื่อช่องทางด้านหลังถูดสอดใส่บางอย่างที่ใหญ่โตกว่านิ้วมากนักเข้าไป  ความเจ็บปวดที่ไม่เคยได้สัมผัสแล่นริ้วไปทั่วทั้งร่าง  ใบหน้าหวานแสดงความเจ็บปวดออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง  เหงื่อเม็ดโตผุดพรายขึ้นตามไรผมที่เปียกชื้น

 

ปาร์คชานยอลยอมรับว่าสภาพตอนนี้ของแบคฮยอน  สามารถทำให้ผู้ชายทุกคนที่เห็นหลุดการควบคุมตัวเองเป็นแน่!

 

ใบหน้าหวานที่ขึ้นสีแดงก่ำจากอุณหภูมิร่างกายที่เพิ่มสูงขึ้น  เส้นผมสีน้ำตาลเข้มเปียกชื้นลู่ลงแนบกับใบหน้ายิ่งเพิ่มความเซ็กซี่  แล้วยังริมฝีปากแดงที่เผยอออกน้อยๆเพื่อนรับอากาศหายใจให้มากขึ้นกับน้ำตาที่กำลังคลอหน่วยเสริมให้ดวงตาคู่สวยฉ่ำหวานนั้นยั่วยวนมากขึ้นนั่นอีก!

 

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าภาพตรงหน้ามันกำลังปลุกแรงอารมณ์ของเขาให้ลูกโหมรุนแรงมากกว่าเดิมไปอีกเท่าไร!

 

“ถ้าเจ็บล่ะก็...นายต้องโทษตัวเองนะที่ทำหน้าแบบนี้”พูดจบร่างสูงก็เริ่มขยับกายเข้าออกช้าๆก่อนจะเร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ  ช่องทางสีหวานตอดรัดแก่นกายของเขาป็นอย่างดี  มันยิ่งทำให้เขาแทบทนไม่ไหวอยากจะขยับกายเข้าไปทีเดียวให้สุดตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ

 

“อ๊ะ  อ๊า  อ๊ะเสียงครางหวานดังขึ้นทุกครั้งที่เขาขยับกายทำให้ความอดทนของเขาหมดลงอย่างง่ายได้

 

“อ๊า!!!!  เจ็บเสียงหวานกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด  เพราะอีกคนที่จู่ๆก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรงทีเดียวจนสุด! หยาดน้ำใสที่เอ่อคลอหน่วยตาไหลอาบใบหน้าสวยอย่างห้ามไม่อยู่

 

ความเจ็บปวที่ถาโถมเข้ามาทำให้แบคฮยอนต้องหาที่ยึดเหนี่ยว  มือเรียวเกาะไหล่หนา  ก่อนจะบีบอย่างแรงเพื่อระบายอารมณ์

 

“อ๊ะ!  ฮึก...เจ็บ”เสียงครางปนกับเสียงสะอื้นเล็กน้อยเรียกให้ชานยอลที่กำลังซึมซับกับความสุขที่กำลังเกิดขึ้นต้องก้มลงมองอีกคน

 

ใบหน้าเปื้อนน้ำตาของแบคฮยอนทำให้เขาเริ่มรู้สึกผิดนิดๆ  แต่จะให้หยุดตอนนี้ก็ไม่ทันเสียแล้ว  เพราะอารมณ์ของเขาใกล้ฝั่งเต็มที  และเขาก็เชื่อว่าหากหยุดตอนนี้แบคฮยอนเองคงแย่เหมือนกัน ชานยอลจึงตัดสินใจก้มลงไปมองรสจูบอ่อนหวานให้ร่างด้านใต้ราวกับต้องการจะปลอบโยนเพื่อให้ลืมความเจ็บปวดไปชั่วคราว ซึ่งมันก็ดูจะได้ผลดีทีเดียว  เพราะร่างบางที่เกร็งแข็งก่อนหน้านี้ค่อยๆผ่อนคลายลง

 

อุณหภูมิภายในห้องเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆตามแรงอารมณ์ของคนทั้งสองที่กำลังบรรเลงเพลงรักแสนเร้าร้อนอยู่ที่เตียงกว้าง  เสียงกายเนื้อกระทบกันดังสอดคล้องกับจังหวะหายใจของทั้งคู่ที่หอบถี่  ไม่นานนักแรงอารมณ์ก็ถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องสุดท้ายที่ดังขึ้นอย่างพอใจ

 

ชานยอลหอบหายใจถี่รัว  เขาไม่เคยรู้สึกเหนื่อยขนาดนี้มาก่อนไม่ว่าจะกับผู้หญิงคนไหน ราวกับว่าร่างบางของแบคฮยอนได้ดูดเอาพลังของเขาไปจนหมดสิ้น

 

ชานยอลค่อยๆถอนกายออกมาช้าๆก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจข้างๆอีกคน  แบคฮยอนหายใจระรัวด้วยความอ่อนเพลีย  ดวงตาคู่สวยปรือปรอยเพราะความง่วงที่เริ่มเข้ามา




ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM