เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่
ณ อาเรซโซ่

เป็นจังหวัดหนึ่งที่อยู่ทางทิศตะวันออกของ Tuscany แห่ง Italy คือเมืองที่มีชื่อเสียงในการผลิตอัญมณีเพชรพลอยตั้งอยู่บนเนินเขาสูงชันของแม่น้ำอาร์โน ส่วนบนของเมืองเป็นโบสถ์กอธิก วิหาร และ ศาลากลาง ยังคงลักษณะรูปแบบของสมัยยุคกลาง แม้ว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงในภายหลังก็ตามที 

ในช่วงเที่ยงหญิงสาวผู้หนึ่งซึ่งมีใบหน้ารูปหัวใจ มัดเส้นผมเป็นหางม้าทางเบื้องหลัง สวมเสื้อเชิ้ตลายสก็อตตัวเล็กสีแดงขาวที่พอดีกับเรือนร่าง ช่างเข้ากันยิ่งนักกับกางเกงยีนที่แนบกับสะโพกได้รูปงอนงามอวดเรียวขาเพรียวยาวของผู้สวมใส่ สิ่งที่สะดุดตาและเด่นในตัวของหญิงสาวบนวงหน้านวลนั่นก็คือนัยน์ตาที่เป็นสีน้ำเงินแบบอัญมณีทานซาไทน์ 

โดยยามนี้หญิงสาววัย 25 ปี กำลังยืนอยู่ในครัวของโรงอาหารที่เป็นโรงเรือนแบบเพิงกว้างซึ่งสร้างจากไม้ระแนงเป็นส่วนหนึ่งที่อยู่ในฟาร์มโคนมมิลาน่า มีกังหันลมสูบน้ำหมุนอยู่กลางฟาร์ม ตั้งแต่ที่มารดาจากไปเมื่อสองปีก่อนหญิงสาวก็ช่วยผู้เป็นพ่อบริหารฟาร์มมิลาน่า ซึ่งชื่อของฟาร์มก็เป็นชื่อของมารดาน่ะเอง ใบหน้านวลละไมเงยขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูสดใสแต่ใบหน้าของเธอกลับไม่เหมือนชาวต่างชาติเท่าใดนัก

เนื่องจากหญิงสาวหน้าตาเหมือนบิดาซึ่งเป็นคนไทย และได้รักกับแม่ของเธอที่เป็นชาวเมืองทัสคานีซึ่งบังเอิญมาเที่ยวหาเพื่อนที่เมืองแห่งนี้ ก่อนจะตัดสินใจแต่งงานกันและย้ายมาอยู่ที่นี่เนื่องจากว่าบิดาเองก็ไม่มีญาติที่ไหนเพราะเติบโตมาจากสถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้าในเมืองไทยแต่มีความพยายามและตั้งใจเรียนจนจบปริญญาโททางด้านสัตวบาลในประเทศอังกฤษ 

ความรู้ของบิดาสามารถช่วยเหลืองานของแม่เธอได้เป็นอย่างดีทีเดียว ยามนี้ภัทรียาจัดการเทแกงเขียวหวานใส่ลงไปในหม้อใบใหญ่ที่วางอยู่ยังเบื้องหน้าซึ่งใช้นมสดแทนกะทิ โดยมีกลอด้าผู้เป็นมารดาเลี้ยงมาช่วย หญิงวัยกลางคนเป็นน้องสาวของมารดาเธอที่มีอายุอ่อนกว่ากันประมาณ 5 ปี เป็นพี่เลี้ยงที่มาช่วยดูแลภัทรียาตั้งแต่เป็นเด็กเนื่องจากว่าพี่สาวร่างกายไม่แข็งแรง ก่อนจะแต่งงานออกไปหลังจากนั้น 4 ปี 

ต่อมาก็เลิกกับสามีเพราะจับได้ว่าอีกฝ่ายไม่ซื่อสัตย์ จึงกลับมาอยู่กับผู้เป็นพี่สาวดังเดิม แต่เมื่อมารดาจากไปกลอด้าจึงทำหน้าที่เป็นแม่เลี้ยงของภัทรียาแทนรวมทั้งดูแลบิดาด้วย คนงานในฟาร์มเริ่มพากันทะยอยเดินเข้ามายังโรงอาหารเธอจึงสั่งการออกมาทันที

“มาช่วยกันยกอาหารเที่ยงออกไปเร็ว มีแกงเขียวหวานกับหมูทอด” เมื่อคนงานในฟาร์มได้ยินก็ต่างมาช่วยยกกับข้าวออกไปอย่างกุลีกุจอพลางบอกด้วยความชื่นชม

“อาหารเที่ยงวันนี้หน้าตาน่ากินมากเลยครับคุณแพทซี่” นอกจากหน้าตาจะน่ากินแล้วยังส่งกลิ่นหอมไปทั่วด้วย”

“นั่นสินานๆ จะได้กินฝีมือของคุณแพทซี่สักที” ทุกคนดูจะชินกับอาหารสองประเทศตามความชอบแบบเจ้าของฟาร์มด้วย

แม้ว่างานดูแลโคนมและไก่จะยุ่งยากแค่ไหน แต่ถ้ามีเวลาภัทรียา เชิดอนันต์กิจ ก็จะลงมือทำอาหารให้คนงานในฟาร์มได้กินในบางครั้ง เธอยังชอบทำอาหารไทย เพราะรสชาติเข้มข้นโดนใจยิ่งนัก ซึ่งเป็นพ่อคือคนที่สอนให้ทำ น่าเสียดายที่มารดาของหญิงสาวไม่ค่อยแข็งแรง ไม่อย่างนั้นภัทรียาก็คงไม่ต้องโดดเดี่ยวเป็นลูกคนเดียวเช่นนี้

แต่เธอก็ไม่ได้เดียวดายนักเนื่องจากว่ายังมีคนงานในฟาร์มอีกจำนวนหนึ่งที่ทำให้หายเหงาได้ ฟาร์มมิลาน่าคล้ายเป็นชีวิตของภัทรียา โดยเธอก็เลือกเรียนทางด้านสัตวบาลเพื่อจะได้ออกมาช่วยบิดาบริหารงานได้แม้จะเป็นเพียงฟาร์มเล็กๆ ที่ไม่ได้ทำกำไรเท่าใดนัก แต่มันก็ทำให้เธอมีความสุขอย่างมากมาย 

ซึ่งหลังจากที่กินอาหารจนอิ่มแล้วหญิงสาวก็มานั่งทำงานต่อ วันนี้ที่ฟาร์มของตนจะต้องนำน้ำนมวัวไปส่งที่โรงงานแปรรูปสองแห่งเพื่อผลิตนมอัดเม็ดและผลิตภัณฑ์แบบขวด พร้อมกับตรวจดูด้วยว่าต้องไปส่งให้กับโรงงานแปรรูปที่ไหนอีกจะได้เตรียมไว้ให้พร้อม 

หญิงสาวหยิบหมวกที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาสวมบนศีรษะเพื่อเตรียมออกไปด้านนอก ลักษณะดูคล่องแคล่วไม่ต่างจากนายหญิงคนเก่าเลย ที่ทำงานอย่างไม่รู้จักคำว่าเหน็ดเหนื่อยเลย เธอเดินไปยังโรงเลี้ยงโคนม ที่นี่เลี่ยงโคแบบเป็นอิสระ จำกัดให้อยู่ภายในคอก โคนมที่ทางฟาร์มมิลาน่าเลี้ยงนั่นคือโคโฮลสไตล์หรือฟรีเชี่ยนพันธุ์ขาวดำ เป็นโคนมสายพันธุ์ยุโรปสามารถให้ปริมาณน้ำนมมากที่สุดในสายพันธุ์

หลังจากดูรายการนมที่จะต้องส่งให้ทางโรงงานและเงินเดือนของคนงานเป็นที่เรียบร้อยแล้วจึงเดินตรงไปยังฟาร์มเลี้ยงโคเพื่อถามคนงานที่ชื่อโฮเซ่ ซึ่งเป็นผู้ช่วยของเธอ เขาอยู่ในชุดเสื้อยีนกลางเก่ากลางใหม่ เขามีอายุประมาณสามสิบสี่ปี แก่กว่าภัทรียาสิบปี มีความสนิทและคุ้นเคยกับหญิงสาวมาก 

พ่อบอกว่าอีกฝ่ายมาสลบอยู่ในฟาร์มของเธอ แต่พอถามว่าเป็นใครก็ตอบไม่ได้ พ่อเลยตั้งชื่อให้ว่าโฮเซ่ ซึ่งอีกฝ่ายก็ยินดีที่จะใช้ชื่อนี้ และก็เป็นคนงานประจำฟาร์มที่นี่เมื่อสามปีก่อน

“กำลังเตรียมนมที่จะไปส่งโรงงานออร์เนลล่าอยู่ครับคุณแพทซี่” 

“ยังไม่ทันถามเลยนะโฮเซ่” เธอยิ้มอย่างชอบใจที่อีกฝ่ายดูจะรู้ใจตนเอง

“ก็ผมรู้ไงครับว่าคุณแพทซี่ต้องถามแน่นอน”

“แล้วของโรงงานฟาวีโอ้ล่ะเตรียมรึยัง” หญิงสาวถามถึงโรงงานที่ต้องส่งน้ำนมดิบต่อ

“กำลังให้คนงานรีดนมอยู่ครับคิดว่ามะรืนนี้ก็น่าจะเสร็จทันครับ” โฮเซ่รายงานให้อีกฝ่ายได้ทราบ

“เดี๋ยวไปดูหน่อยดีกว่าว่าได้แค่ไหนแล้ว” หลังจากพูดเสร็จร่างระหงก็เดินไปยังสถานที่รีดนมซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในฟาร์มมิลาน่า

ที่โรงรีดนมคนงานต่างทำงานกันอย่างขะมักขะเม้นโดยการรีดนมนั้นจะต้องรีดจากแม่โคที่คลอดลูกแล้ว จะมีระยะเวลาในการรีดนม 10 เดือน จะรีดน้ำนมได้วันละสองเวลาคือเช้าตรู่และตอนเย็น ซึ่งทางฟาร์มจะต้องคัดแม่โคที่มีสุขภาพดีและปลอดโรคต่างๆ มารีด เธอมองเห็นบิดาของตนเองอยู่ที่นี่ด้วย 

แม้ว่าคุณวฤทธิ์จะอายุเกือบจะห้าสิบแล้วแต่ก็ยังดูแข็งแรง และก็ชอบที่จะทำงานในฟาร์มมากกว่าจะนั่งอยู่ในห้องทำงาน ภัทรียาจึงเดินเข้าไปหาเจ้าโคที่อยู่ในคอกแล้วจัดการพับแขนเสื้อขึ้นไปยังต้นแขนทั้งสองด้านก่อนจะทรุดกายนั่งลงข้างบิดา

“หนูช่วยค่ะพ่อ” ภัทรียาก็ไม่ต่างจากบิดาเช่นกันที่ไม่ชอบนั่งแต่โต๊ะทำงาน

มือเรียวหยิบผ้าที่ชุบคลอรีนเช็ดเต้านมของแม่โคเพื่อทำความสะอาด แล้วใช้มือรีดน้ำนมออกมาเพื่อตรวจสอบคลอรีน และตรวจสอบคุณภาพของนม ก่อนจะนำเครื่องดูดนมสวมเข้ากับเต้านมวัว เป็นวานที่เธอทำมาตั้งแต่เด็กสมัยที่มารดายังอยู่ด้วยความสนุกสนานและเรียนรู้งานในฟาร์มระหว่างปิดเทอม 

เธอมักจะขลุกอยู่แต่โรงเลี้ยงโคนม ทำงานมาทุกอย่างตั้งแต่เลี้ยงโคนม ให้อาหาร จนไปถึงการตัดกีบโคนม และผสมเทียม เรียกได้ว่างานเลี้ยงโคนมฝังอยู่ในหัวใจของเธออย่างมากทีเดียว จวบกระทั่งน้ำนมที่จะต้องไปส่งยังโรงงานถูกบรรจุใส่ในถังสแตนเลสแบบโลหะและลำเลียงขึ้นรถไปเสร็จเรียบร้อยก็ได้เวลาที่จะต้องนำไปส่งยังโรงงานแปรรูป ก่อนจะหันไปเรียกผู้ช่วยของตนเอง

“ไปโฮเซ่ขึ้นรถ” เธอเรียกอีกฝ่ายพร้อมกับเตรียมขึ้นไปนั่งทางด้านข้าง โดยมีโฮเซ่เป็นคนขับรถให้ ชายหนุ่มมองเห็นภัทรียาเป็นดังน้องสาว ไม่เคยที่จะคิดมองอีกฝ่ายไปทางชู้สาวเลยสักนิด แต่ระหว่างที่กำลังจะเปิดประตูนั้นก็พลันรู้สึกเจ็บ คล้ายมีบางอย่างกัดที่ลำคอก่อนจะร้องด้วยความตกใจ “อุ๊ย” มือเรียวจับไปยังต้นคอทางด้านบน

“มีอะไรครับคุณแพทซี่” โฮเซ่หันมาถามด้วยความสงสัย

“สงสัยมดจะกัดน่ะโฮเซ่” เธอคาดเดากลับไปพร้อมกับปลายนิ้วเกาและพยายามหาตัวต้นเหตุเพื่อจะเอาออก แต่ก็ไม่เจอจึงเลิกใส่ใจ 

เมื่อเห็นคนงานขึ้นไปนั่งบนรถเป็นที่เรียบร้อยแล้ว โฮเซ่ก็สตาร์ทรถและขับออกไปทันที โดยภัทรียาก็เปิดเพลงในรถฟังไปด้วยเพื่อเป็นการผ่อนคลายทั้งยังฮัมเพลงตามทำนองอย่างอารมณ์ดี ชายหนุ่มก็มองด้วยความเอ็นดู ซึ่งระหว่างที่ขับรถไปนั้นก็ได้มีรถคันหนึ่งที่ขับช้ามากเนื่องจากว่าบรรทุกของไว้ทางเบื้องหลังเยอะ ภัทรียาที่เห็นรถคันหน้าขับเป็นเต่าคลานจึงรีบบอกกับผู้ช่วยของตนเอง

“โฮเซ่ขับแซงไปเลยเดี๋ยว ถ้าขืนมัวแต่ขับตามรถเต่าคันนี้ล่ะก็มีหวังเอานมไปส่งโรงงานไม่ทันเป็นแน่”
โฮเซ่จึงทำตามที่หญิงสาวบอกทันทีด้วยการขับแซงทางด้านข้างของอีกฝ่าย เพื่อที่จะได้ไม่ต้องมาขับตามท้ายของรถคันดังกล่าว แต่ดูเหมือนว่ารถเต่าก็ดันไม่ยอมให้รถของเธอขับแซงจนภัทรียาโมโหมากขึ้นกว่าเดิม

“กวนโอ๊ยกันนี่หว่าแบบนี้ นี่ถ้าฉันขับเองล่ะก็จะแกล้งขับแซงไปข้างหน้าแล้วจะขับเป็นเต่าคลานบ้างดูสิจะทำยังไง” 

สีหน้าสีตาของเธอออกอาการเขม่นเข่นเขี้ยวยิ่งนัก นัยน์ตาจับจ้องไปยังรถคันหน้าอย่างหงุดหงิดมาก แต่พอเห็นว่ามีจังหวะในการที่จะแซงได้แล้วหญิงสาวก็ออกปากกับผู้ช่วยของตนอีกครา “เร่งเครื่องแซงเร็วๆ เลยโฮเซ่ เดี๋ยวมันขับออกมากลางถนนอีก” ตอนนี้เธอไม่มีอารมณ์นั่งฟังเพลงแล้ว

“ครับ คุณแพทซี่” 

ชายหนุ่มทำตามอย่างนี้ โฮเซ่ก็ทำตามเจ้านายสาวด้วยการดันเกียร์กระปุกไปด้านหน้าและเหยียบคันเร่งให้เร็วกว่าเมื่อครู่ ซึ่งเมื่อขับมายังด้านข้างแล้วเธอก็ตะโกนออกมา แต่ระหว่างนั้นมดเจ้ากรรมตัวเดิมก็ดันกัดมายังลำคอระหงในขณะที่กำลังลุ้นอย่างเมามันส์

“โอ๊ย” นั่นจึงทำให้โฮเซ่ที่กำลังเหยียบคันเร่งถึงกลับเหยียบเบรคหยุดชะงักกลางครันด้วยความตกใจและหันมาทางเจ้านายสาวด้วยความห่วงใย

“คุณแพทซี่ เป็นอะไรไปครับ” 

“มะ... เฮ้ย ระวังโฮเซ่” 

เธอกำลังจะบอกให้รู้ว่าเป็นอะไรแต่ยังไม่ทันพูดนัยน์ตากลมของหญิงสาวก็พลันมองเห็นว่าเบื้องหน้าของถนนอีกฟากหนึ่งมีรถคันหนึ่งขับมาอย่างพอดีถ้าหากว่าอีกฝ่ายไม่จอดกลางทางก็คงจะไม่มีอะไร แต่เมื่อโฮเซ่จอดรถกลางถนนเช่นนั้นทำให้หลบไม่พ้นรถอีกคัน

โฮเซ่ที่ได้ยินเสียงร้องของเจ้านายก็รีบหันไปมองทันทีก่อนจะหักพวงมาลัยรถเข้าข้างทางโชคดีที่เจ้ารถเต่าเมื่อครู่ขับนำไปแล้ว แต่คนที่กำลังขับอย่างอารมณ์ดีอีกคันกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อมองเห็นรถที่พุ่งมาชนตนเองก็ร้องออกมาด้วยความตกใจเช่นกัน

“เฮ้ย” พร้อมกับรีบหักพวงมาลัยเพื่อหลบเข้าข้างทางอย่างฉับพลันทำให้ด้านข้างของรถคันหรูยี่ห้อราคาแพงไถลไปชนกับฟุตบาทข้างทาง ครืด...

ก่อนหน้านั้นหนึ่งชั่วโมงบนถนนของเมืองอาเรซโซ่รถคันหรูยี่ห้อ Koenigsegg Trevita สีน้ำเงินสุดเท่ เจ้าของเป็นชายหนุ่ม  ใบหน้า หล่อ คม จมูกโด่งเป็นสัน ตัดผมสั้นประมาณท้ายทอยทางเบื้องหลังซึ่งดูดีอย่างมาก ราวกับเทพบุตรที่จิตรกรสรรสร้างขึ้นมาจากจินตนาการ แต่ว่ามีชีวิต และ ลมหายใจขึ้นมา

สร้างขึ้นมาเพื่อให้สาวๆ ได้ชื่นชมและติดต้องในเสน่หา บนวงหน้าคมประดับด้วยแว่นตาแบรนด์ดังสีน้ำตาล บดบังนัยน์ตาอันเป็นประกายสีฟ้าอมเขียว จิโอวานนี่ ดิ มาโกร์ ชายหนุ่มวัย 33 ปี กับความสูง 189 เซนติเมตร ที่ดูสง่ายามเมื่ออยู่ในชุดสูทสีเข้มที่ตัดเย็บด้วยความประณีต ซีอีโอใหญ่ แห่งโรงพยาบาล ดิ มาโกร์

เขากำลังจะขับรถไปยังคฤหาสน์หรูของพี่ชายที่วันนี้พี่น้องแห่งตระกูลดิ มาโกร์ ต่างมีนัดกินข้าวอย่างพร้อมหน้ากัน โดยอัลเฟโด้ พี่ชายคนโต ซึ่งมีอายุ 36 ปี มาเฟียใหญ่ แห่งแคว้นทัสคานี ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการสร้างโครงการสัมปทานของรัฐบาล ทั้งในประเทศอิตาลีและนอกประเทศ

ส่วนวาเลนติโน่ น้องคนที่สาม อายุ 29 ปี ดูแลธุรกิจไวน์องุ่น ที่มอลเทลชิโน ในฟาร์มองุ่น ดิ มาโกร์ และลาธีน่า น้องสาวคนเล็ก วัย 24 ปี เป็นหุ้นส่วนของธุรกิจในตระกูล ดิ มาโกร์ ทุกอย่าง คอยรับเพียงเงินปันผลรายได้ทุกปีที่พวกพี่ๆ จัดสรรปันส่วนให้  โดยระหว่างที่ขับรถไปนั้นสายตาของซีอีโอหนุ่มก็มองไปตามวิวข้างทางเบื้องหน้าด้วย

พลันเห็นผู้ชายจูงเด็กหญิงและเด็กชายกับภรรยา มองดูก็เป็นภาพที่น่ารักอยู่เหมือนกันจนอดคิดถึงภาพตัวเองไม่ได้ว่า จะเป็นยังไงนะถ้าเกิดว่าเขาแต่งงานมีภรรยากับลูก คงจะมีความสุขนะกับการสร้างครอบครัวอันแสนอบอุ่น พลันมองเห็นภาพตนเองเลี้ยงลูกสามคน ขณะที่ปล่อยให้ภรรยายืนหันหลังทำกับข้าว

แต่อยู่ๆ ภาพที่ตนเองอุ้มลูกและปล่อยให้ภรรยาทำกับข้าวในห้องครัวก็หายไป กลายเป็นกลุ่มสาวๆ ที่มานั่งเบียดตนเองทั้ง อวบอึ๋ม เอ็กซ์ เซ็กส์สะบึม พร้อมเรียกเขาเสียงอ่อนเสียงหวาน

“ดอนจิโอวานนี่ขา”

พลางทำท่าปากเล็กอย่างยั่วยวนและส่งสายตาเราร้อนแบบเซ็กซี่ให้ พร้อมกับบิดกายยักย้ายส่ายสะโพกและเหนี่ยวลำคอเขาเข้ามาแนบชิดโดยถามออกมา

“ถ้าดอนจิโอวานนี่แต่งงาน แล้วพวกเราจะทำยังไงล่ะคะ”

“นั่นสิคะ” สาวๆ ต่างถามอย่างพร้อมเพรียงกัน จึงทำให้จีโอวานนี่รู้แล้วว่าตนเองจะไม่รีบแต่งงานเป็นอันขาด อยู่กับผู้หญิงคนเดียวจะไปสนุกอะไร สู้อยู่กับสาวๆ หลายคน เปลี่ยนรสชาติไปเรื่อยๆ ไม่ได้ มันส์กว่าเยอะ

 ชายหนุ่มสลัดความรู้สึกที่ว่าออกไปด้วยอาการสั่นศีรษะเหมือนคิดออกว่า เรื่องอะไรเขาจะเอาตัวเองไปใส่กรงกันล่ะ สู้แบบนี้ไม่ได้มีสาวๆ เข้ามาในกรงให้เขาฟัดเล่นตลอดเวลา โดยเฉพาะถ้าเป็นสัตว์เลี้ยงที่ เนื้อนุ่ม หอมหวาน เอาใจเก่ง และรองรับอารมณ์ทุกอย่างของเขาได้ล่ะก็ มักจะถูกใจมากเลยล่ะ

โดยเฉพาะอกอวบๆ ขาวนวล ที่ให้เขาได้กอบกุมเล่น สนุกกับสาวคนเดียวก็เสียโอกาสพอดีสิ คงไม่มีใครโง่ปิดโอกาสตัวเองเร็วนักหรอก ถ้าหากว่ามีกระต่ายน้อยมาให้เสือร้ายอย่างเขาได้ตะปบเป็นอาหาร ถ้าปล่อยไปก็งี่เง่าเต็มที ไม่ๆ เขายังไม่ถึงเวลาคิดเรื่องแบบนี้ โดยขณะที่กำลังขับรถอยู่นั้นก็พลันมองเห็นว่ามีรถเก่าๆ คันหนึ่งพุ่งเข้ามาหาตนเอง

จึงทำให้จีโอวานนี่รีบหักหลบในทันที ชายหนุ่มรับรู้ว่ารถตนเองเสียหายแน่นอน เขาจัดการเปิดประตูรถลงมาเพื่อตรวจสอบ ก่อนจะพบว่ารถคันสวยของตนเองต้องมีตำหนิเห็นแล้วรู้สึกโมโหอย่างมากเมื่อรถคู่ใจต้องมามีบาดแผลเป็นแนวยาวเช่นนี้ แม้ว่ามันจะทำสีใหม่ได้ก็ตามทีแต่ก็ไม่ใช่สีของมันเองโดยตรง

สำหรับจีโอวานนี่จะไม่ยอมทำสีเด็ดขาดนอกจากเปลี่ยนใหม่ทั้งคัน คิ้วเข้มทั้งสองขมวดเข้ามาชนกันมุ่นทีเดียว พลางทำอาการถอนหายใจโดยแรง มือกำหมัดแน่นก่อนจะรี่ไปหาคู่กรณีของตนเองซึ่งจอดรถอยู่อีกด้านหนึ่ง

“ขับรถประสาอะไรน่ะทำคนอื่นเดือดร้อนอย่างนี้”

ภัทรียารับรู้ได้ถึงความผิดของตนเองถ้าเมื่อครู่เธอไม่ร้องด้วยความตกใจ โฮเซ่ก็คงไม่เหยียบเบรกกลางถนนหรอก อีกอย่างสาเหตุที่ทำให้เธอพบกับเรื่องบ้าๆ นี้ ก็เป็นเพราะไอ้รถเต่าที่ขับอืดอาดเมื่อกี้น่ะเอง จึงทำให้เธอต้องเร่งโฮเซ่ให้ขับแซงไปให้ได้ หญิงสาวเดินยิ้มเข้าไปหาอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่สำนึกผิดอย่างมาก

“ขอโทษนะคะที่ทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น”

จิโอวานนี่เห็นร่างระหงก้าวเข้ามาหาด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน แต่ในเวลลานี้เขาไม่มีอารมณ์ชื่นชมกับอะไรทั้งสิ้นต่อให้อีกฝ่ายสวยเลิศเลอแค่ไหนก็ตามที เมื่อรถของตนเองต้องมีรอยแผลอย่างไม่น่าที่จะเกิดขึ้น ขนาดสวยเลิศเลอยังไม่สนใจแล้วผู้หญิงที่สภาพไม่ต่างกับเด็กกะโปโล

“เพิ่งสอบใบขับขี่ได้มารึไงกัน หรือว่าอายุยังไม่ถึงเกณฑ์แล้วแอบเอารถพ่อมาขับน่ะ ถ้ารู้ว่ายังไม่มีความสามารถพอที่จะขับรถได้ล่ะก็ให้พ่อมาขับแทนดีกว่านะสาวน้อยจะได้ไม่ต้องมาทำให้คนอื่นเดือดร้อนอย่างนี้”

เขาพูดอย่างประเมินการกับผู้หญิงเบื้องหน้าซึ่งอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนและมัดหางม้าไว้ทางเบื้องหลัง เผยให้เห็นใบหน้าผุดผาดที่ไร้เครื่องสำอาง ดูจืดชืดสิ้นดี ภัทรียาไม่ชอบให้ใครมองว่าตนเองเป็นเด็กกะโปโล แม้ว่าหน้าตาของเธอจะเหมือนเด็กสาวที่เพิ่งจบมัธยมก็ตามที จึงบอกให้อีกฝ่ายได้รับรู้ความจริง

“ฉันอายุ 25 แล้ว ไม่ใช่สาวน้อยที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอย่างที่คุณเข้าใจ

“โกหกรึเปล่าหน้ายังกับเพิ่งเลิกใช้คำว่าเด็กหญิงมาไม่กี่ปีอย่างนั้นล่ะ กลัวถูกว่าเป็นเด็กแก่แดดรึไงกันถ้ารู้ว่าอายุไม่ถึงสิบแปด” จิโอวานนี่ทำสีหน้ากับแววตาไม่เชื่อถือคำพูดของเธอเลยแม้สักนิดกลับยิ้มและพูดอย่างท่าทางที่รู้เท่าทัน ริมฝีปากนุ่มเม้มเข้าหากันแน่นอย่างไม่ชอบใจ

“ฉันบอกว่าอายุ 25 ไงล่ะ แล้วก็เลิกเรียกฉันว่าสาวน้อยด้วย”

ภัทรียาเดินเข้าไปใกล้เขามากขึ้นกว่าเดิมพลางบอกให้ชายหนุ่มเบื้องหน้าได้ยินอย่างเสียงดังฟังชัด เป็นจังหวะเดียวกับที่จิโอวานนี่มองเห็นรอยแดงๆบริเวณลำคอของอีกฝ่ายสองจุดจึงรับรู้ว่าที่รถมันพุ่งมาชนตนเองนั้นเพราะอะไร โดยโฮเซ่ที่เห็นเจ้านายสาวมีน้ำโหมากขึ้นก็เดินเข้ามาเพื่อไกล่เกลี่ยแทน

“คุณแพทซี่ครับให้ผมคุยกับเขาเองดีกว่าครับ”

“ฉันรู้แล้วว่าที่รถมันขับมาเกือบชนฉันเพราะอะไร คงจะห้ามความต้องการของตัวเองไว้ไม่ไหว ใจร้อนมากจนรอให้ถึงโรงแรมก่อนไม่ได้รึไงกัน” หญิงสาวได้ยินที่อีกฝ่ายพูดก็ทำสีหน้าสงสัยพลางย้อนถามกลับไป

“คุณพูดอะไรน่ะฉันไม่เห็นเข้าใจเลย” โดยที่คิ้วเรียวทั้งสองด้านก็ขมวดเข้ามาชนกันมุ่นด้วย

“ก็เธอกับแฟนกำลังทำอะไรอยู่ในรถล่ะนึกว่าฉันไม่รู้เหรอ” จิโอวานนี่ใช้สายตามองอีกฝ่ายด้วยความดูถูกอย่างมาก ได้ยินที่อีกฝ่ายพูดหญิงสาวจึงเกิดความโมโหยิ่งขึ้น

 “ฉันกับเขาไม่ได้เป็นแฟนกันนะ แล้วที่บอกนึกว่าฉันไม่รู้น่ะ หมายความว่ายังไง”

ดูเหมือนเขาจะเข้าใจผิดภัทรียาจึงอธิบายให้เข้าใจถูกแทน แต่ทว่าเธอก็ยังทำนัยน์ตางงงันเหมือนเช่นเดิม พลางถามซ้ำกับประโยคเมื่อครู่อีกคราวหนึ่ง จิโอวานนี่ที่ได้ยินก็ใช้สายตาดูถูกในตัวอีกฝ่ายพร้อมกับหัวเราะยิ้มหยัน

“ฉันอุตส่าห์พูดแบบอ้อมค้อมแล้วนะก็ยังจะมาทำเป็นอินโนเซ้นส์ไม่รู้เรื่องอีก ก็ได้ถ้าอยากให้พูดตรงๆ ฉันก็จะบอก เธอกำลังเล่นรักกับผู้ชายคนนี้ตอนกำลังขับรถอยู่ใช่ไหม ผู้ชายมันถึงได้ไม่มีกระจิตกระใจที่จะมองทางเลย กลัดมันขนาดหนักเลยเหรอแม่คู้ณ รอเข้าโรงแรมม่านรูดไม่ไหวรึไงกัน เลยต้องใช้รถเป็นโรงแรมชั่วคราวแทนน่ะ”

ชายหนุ่มตอบกลับมาเป็นชุดด้วยอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยง ได้ยินอย่างชัดเจนภัทรียาก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟโดยกำหมัดแน่นแล้วต่อยไปยังปากครึ่งจมูกครึ่งของอีกฝ่ายโดยแรง ผลั่วะ! จิโอวานนี่ที่ไม่ทันตั้งตัวโวยวายออกมาเมื่ออยู่ๆ  มาโดนผู้หญิงเบื้องหน้าต่อยเอา

“เธอมาต่อยฉันทำไมเนี่ยยายผู้หญิงบ้า” พลางยกมือกุมไปยังใบหน้าของตัวเองด้วย

“ก็คุณมันปากเสีย จิตใจต่ำไงล่ะ” ภัทรียายกมือขึ้นมาชี้หน้าอย่างไม่ยอม

“ปากเสีย จิตใจต่ำ อย่างนั้นเหรอ ฉันว่าคำหลังเธอควรจะเก็บไว้ว่าตัวเองมากกว่านะยายผู้หญิงใจแตก ถ้าเธอไม่ได้ทำอะไรจริง แล้วที่คอเธอล่ะมันไปโดนอะไรมา ถ้าไม่ใช่เพราะโดนดูดน่ะ” จิโอวานนี่พูดอย่างยอกย้อน ดูเขาจะรู้ดีเหลือเกินว่ารอยดังกล่าวมันเกิดขึ้นได้ยังไง

“ฉันไม่ได้ทำอย่างนั้น” ภัทรียาปฏิเสธด้วยอาการหน้าดำคร่ำเครียด

“เรอะ แก้ตัวยังไงก็ฟังไม่ขึ้นหรอก หลักฐานมันฟ้องโต้งๆ อย่างนั้น” แม้ว่าเธอจะบอกยังไงเขาก็ทำสีหน้าไม่เชื่อเหมือนเช่นเดิม

“หลักฐานบ้าอะไรกัน นี่มันรอยมดกัดต่างหาก” แทนที่จะคุยกันเกี่ยวกับเรื่องค่าเสียหายดันมาเถียงเรื่องรอยที่คอของหญิงสาวแทน

“จะพยายามเชื่อนะว่ารอยนั้นน่ะรอยมดกัด” ถึงปากจะพูดเช่นนั้นแต่แววตากลับแสดงความดูแคลนอย่างมาก

“โฮเซ่ ฉันว่าเราไปส่งนมต่อดีกว่า เสียเวลามาเถียงกับคนจิตใจต่ำ หน้าตาก็ดีแต่การศึกษาไม่ช่วยอะไรเลย” เธอเน้นประโยคกลางให้ได้ยินอย่างชัดๆ

“ใช่ครับคุณแพทซี่” ผู้ช่วยของเธอพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะเตรียมก้าวกลับไป
จิโอวานนี่เห็นอีกฝ่ายขึ้นรถไปจึงนึกได้ว่ารถของตัวเองเป็นรอยก็รีบตะโกนเรียกยายผู้หญิงเมื่อครู่ไว้ ครั้นเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่าไม่สนใจกับอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น

“นี่เธอแล้วค่าเสียหายของรถฉันล่ะจะทำยังไง” พลางใช้มือชี้ไปยังรถของตนเองที่จอดอยู่ทางเบื้องหน้า

“ฉันไม่รับผิดชอบแล้ว อยากปากเสีย จิตใจต่ำนัก” ภัทรียาตะโกนออกมาให้เขาได้ยินก่อนจะนั่งรถออกไปชายหนุ่มก็ตะโกนตามหลัง

“กลับมาก่อนนะยายผู้หญิงใจแตก” แต่ดูเหมือนมันจะเปล่าประโยชน์สิ้นดี เขาจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อกดโทรหาบริษัทประกันอย่างไม่รอช้า
=======================


เอาร่ายรักจอมมาเฟียมาแปะให้อ่านค่ะ เป็นภาคต่อของอ้อมกอดจอมมาเฟียค่ะ ซึ่งใน 4 เรื่องนี้ช่วงเวลาจะเกิดขึ้นพร้อมกันหมด นะคะ เรื่องอ้อมกอดจอมมาเฟีย มีวางขายตามร้านนายอินทร์ และร้านออนไลน์ค่ะ ถ้าร้านนายอินทร์ไม่เจอเดินเข้าไปถามเลยค่ะ

ชุดกับดักรักมาเฟียมี 4 เล่มนะคะ
1 อ้อมกอดจอมมาเฟีย
2 ร่ายรักจอมมาเฟีย
3 บ่วงรักจอมมาเฟีย
4 ดวงใจรักจอมมาเฟีย
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
3ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
4ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
5ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
6ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
7ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
8ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
9ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
10ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
11ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
12ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
13ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
14ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
15ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
16ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
17ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM