ค้นหา
 ถอดความอ่านใจ             ร้าวอุรากับความทรงจำ บาดแผลที่ยังมิหายดี นึกถึงทีไรก็กำเริบเจ็บร้าวลึกลง ในห้วงหทัยอยากวิงวอนต่อเธอ ได้โปรดต่อลมหายใจให้ฉัน ได้โปรดเดินเข้ามา สมานรอยแผลกลบอดีต ที่เจ็บปวดคราวนั้นให้ผ่อนคลาย ไม่รู้เหมือนกันว่า เธอจะเผื่อใจเมตตาฉันบ้างไหม             ห้วงลึกแห่งหัวใจในน้ำเนื้อในกายเธอ เป็นสิ่งที่อ่านยากจากในแววตานั้น ถวิลคิดคำนึง เธอคิดอะไรอยู่เวลาที่เธอสงบเงียบเฉย ทำให้ฉันหวั่นไหวไม่เป็นสุข ฉันเป็นอะไรไป ฉันพยายามที่จะใช้สมาธิในการอ่านบริบทของเธอ แต่ก็ถอดความแห่งภาพนั้นยังมิออกสักที ทำให้สมองของฉันเต็มไปด้วยภาพชีวิตของเธอ ที่เอ่อล้นอุดตันอันมิอาจอ่านอดีตอันเจ็บร้าว
อ่าน 16 / ตอบ 0 คน [ 29 ก.ค. 2557, 21:00 ]  เขียนโดย
 ประสบการณ์บางประสบการณ์  มันมีค่ายิ่งกว่าหนังสือบางเล่มอีกนะ . ประสบการณ์....หาได้ไม่ยาก  แต่คนเรามักจะไม่รู้ ว่ามันคือสิ่งที่มีค่า...... . . เหตุใดความรักที่พร้อมทุกอย่าง 'บางสิ่งกลับดูขาดหาย'  และสุดท้ายก็หาไม่เจอ !!~ . . . เพื่อนของเธอเคยถามใช่ไหม? ว่าฉันเคยรักใครไหม? ในตอนนั้นฉันอาจจะบอกว่าฉันเคยรักใครคนหนึ่ง... แต่ไม่รู้ว่าทำไมวันเวลาที่ผ่านมามันทำให้ฉันได้คิด คิดว่าฉันเคยรักใครไหม...ซึ่งในวันนี้ฉันก็ได้รู้ซักที... ว่าฉันไม่เคยรักใครแม้แต่ตัวของฉันเอง ฉันได้รู้แล้วล่ะว่า ฉัน...มันมีหัวใจที่ไร้ความรู้สึก.. . . . . ถ้าท้อแท้ ทำไมไม่ลองมองออกไปจากหน้าต่างดูล่ะ ผมเชื่อนะครับ ว่าทุกคนจะต้องเห็นท้องฟ้าที่กว้างไกล ไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนกันกับ จินตนาการของเรา ที่ไม่มีที่สิ้นสุด ตราบเท่าที่เรายังมีชีวิต และ ความคิดที่เป็นของตัวเราเอง เชื่อผมสิครับ . . . . . อย่าลืมนะ ว่าของที่อยู่ใกล้ตัวเราบางทีมันก็มีค่ามากกว่าของที่เรากำลังตามหาอยู่ อย่ามัวแต่มองหาจนพลาดนะ เพราะ บางครั้งสิ่งที่เราเฝ้าหา อาจจะหายไปโดยไม่มีวันกลับมา ก็เป็นไปได้นะ . . . . . . พยายามลืมแทบตาย...แต่สุดท้าย...ก็ลืมไม่ลง . . . . . . . ความแตกต่างระหว่างเพื่อนสนิท กับ เพื่อน เพื่อนสนิท จะคอยอยู่ข้างเราในวันที่เราท้อแท้ หมดหวัง อกหัก ทะเลาะกับครอบครัว ทะเลาะกับเพื่อนที่โรงเรียน และ คอยห้ามปรามเราเวลาที่เราคิดจะทำอะไรที่ไม่ดี เพื่อนสนิท...ก็เป็นเหมือนกระสอบทรายเมื่อเราอยากมีเรื่องกับใคร เป็นเหมือนห้องน้ำ เมื่ออยากระบาย เป็นเหมือนผ้าเช็ดหน้า เมื่อเราอยากร้องไห้ เป็นเพื่อน เมื่อเราเหงา เป็นพ่อแม่ เมื่อเราทำผิด เป็นมิตร ในทุกๆเวลา และ เพื่อนสนิท ไม่เคยหายไป...ตามกาลเวลา... เพื่อน  จะคอยอยู่ข้างๆเราเวลาเราท้อ และ หมดกำลังใจ แต่ซักวันหนึ่งก็จะหายไป...ตามกาลเวลา... . . . . . . . . เพื่อนถึงมีน้อย...ดีกว่ามีเพื่อนเป็นร้อย...ที่คิดแต่ริษยากัน นะครับ . . . . . . . . . ความแตกต่างระหว่างเพื่อน กับ แฟน เพื่อน = จะคอยอยู่ข้างเราในวันที่เราท้อ แฟน = พร้อมจะจากเราไปทุกเวลาที่เราหมดประโยชน์ . . . . . . . . . . อยากให้เธอจำไว้นะ ว่าที่ฉันรอ มันไม่ได้หมายความว่า ฉันไม่เคยท้อนะ แต่เพราะฉันเคยท้อ จึงทำให้ฉันพร้อมที่จะรอ จนกว่าเธอจะกลับมา #ความทรงจำในอดีต . . . . . . . . . . . ถ้าซักวันหนึ่ง... เธอต้องการเหตุผล... ที่ฉันยังรอเธออยู่... ฉันก็คงทำได้แค่ยิ้ม... เพราะมันเป็นการรอที่ไร้ซึ่ง... เหตุและผล...ของฉันเอง... . . . . . . . . . . . . นานแค่ไหนแล้วนะ... ที่เราปล่อยมือจากกัน... ทั้งๆที่เรา....ยังรักกันอยู่... แต่มันก็ดีแล้วล่ะ... กับการปล่อยมือจากเธอในครั้งนี้.... อย่างน้อยมันก็ทำให้เธอเจอคนใหม่... ที่ดีกว่าฉัน... . . . . . . . . . . . . . อยากถามเธอจัง... ว่าเธอเหนื่อยไหม? แต่คงทำไมได้... เพราะยังไงเธอก็ยังมีเขา... งั้นเราก็ขออยู่อย่างนี้ซักพักได้ไหม? อย่างน้อยก็ขอกอด... เป็นครั้งสุดท้าย... ก่อนที่เรา... จะกลายเป็นคนไม่รู้จักกัน... . . . . . . . . . . . . . สิ่งที่ได้ทำลงไปอะ... เคยหันกลับมาถามตัวเองไหม? ว่าทำลงไปได้ยังไง...? . . . . . . . . . . . . . . มันคงสายไปแล้ว... ไม่บอกก็รู้อยู่หรอก... ว่ามันสายจนเกินไป... กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม.... ฉันจะไม่ถามออกไป.... เพราะรู้อยู่แก่ใจ... ว่ามันก็คง... เป็นไปไม่ได้....  
อ่าน 18 / ตอบ 0 คน [ 26 ก.ค. 2557, 23:13 ]  เขียนโดย
           ก็รอเธออยู่ รอเธออยู่ทุกอรุณที่มาเยือน รอที่จะได้พบกัน ฉันมีวาจามากมายที่จะเอื้อนเอ่ยกับเธอในเวลาอันน้อยนิดนี้ จะสนทนากับเธอให้มากที่สุด และจะรับฟังเธอระบายความในใจให้มากที่สุด ในเวลาอันน้อยนิดนี้             เธอคงเหนื่อยกับการต่อสู้ชีวิต หากว่าฉันจะทำให้เธอหายเหนื่อยได้ ถ้าเธอมิรังเกียจ ฉันปรารถนาทำให้เธอหายเหนื่อย เธออย่าจมปรักอยู่กับความหลังมากเกินไป ภาพแห่งความหลังจะทำให้เธอรันทดสลดหทัย ฉันคือปัจจุบัน จะทำให้ดวงใจของเธอสดใสไปกับอนาคต             และฉันจะรอเธออยู่ตรงนี้ ตรงชายคาอันกว้างใหญ่ ฉันจะรอเธอ
อ่าน 37 / ตอบ 0 คน [ 24 ก.ค. 2557, 06:32 ]  เขียนโดย
 หลังจากสอดบัตรเข้าทำงาน ณ เวลา 06.24 น. ก็เริ่มที่จะลิขิตขีดเขียนถึงเธอ             ในห้วงคำนึงจำได้ว่าพบเธอครั้งแรก ในแผนกของเธอ แล้วเรื่องแรกที่เราสอง สนทนาเจรจาต่อกัน คือเรื่องเหลี่ยมมุมของความรักที่ชักนำเข้ามาสู่หัวใจ เป็นอะไรที่ฉันเริ่มที่จะใส่ใจในตัวเธอ เป็นแรงผลักดันให้หัวใจอยู่เฉยมิได้ ฉันมิได้มีความแข็งแกร่งเพียงพอ ในการทวนกระแสความเย้ายวนในดวงตาหวาน น้ำเสียงอันไพเราะ ดวงหน้าซึ่งพราวดุจนางฟ้า ขอโทษด้วยนะที่สายใยแห่งความคิดถึงยังถักทออยู่อย่างไม่ขาดสาย ใยไหมนั้นได้สุมไฟแห่งความสุขสว่างขึ้นแล้ว             มีกำแพงหนึ่ง ที่มีความใสมองทะลุไปได้ไกล แต่ทว่า...ไม่สามารถ มองทะลุความเงียบสงบของเธอ เธอคงไม่มีภาพของฉัน แจ่มกระจ่างในห้วงคำนึง สำหรับฉัน ภาพของเธอประทับอยู่อย่างยั่งยืน
อ่าน 29 / ตอบ 1 คน [ 23 ก.ค. 2557, 11:53 ]  เขียนโดย
   อับแสงคลายพลบค่ำ     ระทมช้ำจำอำลา โศกถ้อยพรรณนา           จอมขวัญตาร้าวอารมณ์ เนตรน้องคลอน้ำตา         ดุจดาราพราวราตรี แสงไล้ฉายน้องพี่             เพลานี้มิคลายครวญ นวลปรางเคล้าแสงไต้     ดื่มหทัยให้ขื่นขม กล้ำตรอมปลอบห่มลม      แม้นมิสมจงข่มใจ (กาพย์ญาณี 11)                 ผมจำช่วงเวลานั้นไม่ได้แล้วว่าตรงกับช่วงเวลาไหนของวัยอายุในอดีต หลังเวลาที่ดวงอาทิตย์ลับหลืบหลบซ่อนลงแผ่นดิน ผมยังจำน้ำเสียงนั้นของแม่ ที่ขับขานบทเพลงอันไพเราะให้ฟัง เป็นเพลงที่ไพเราะโศกสลดซาบซึ้งสะเทือนใจ แม้จะผ่านสมัยนั้นมาแล้วก็ตาม ก็ยังไม่คลายมนต์เสน่ห์แห่งสายน้ำ อันถูกถ่ายทอดวิถีชีวิตมาสู่บทเพลง และบทเพลงที่ว่านั้นมีชื่อว่า ‘น้ำตาแสงไต้’                 แม่ทบทวนความหลังครั้งเป็นสาว ถึงเพลงน้ำตาแสงไต้ เคยได้ใช้ประกอบละครเรื่อง ‘พันท้ายนรสิงห์’ ในอดีตที่ผ่านมา และระหว่างที่ผมกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับบทเพลง ก็ทำให้ระลึกถึงเรื่องราวประวัติศาสตร์ในช่วง สมเด็จพระพุทธเจ้าเสือทรงเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ครองกรุงศรีอยุธยา                 กรุงศรีอยุธยาไม่สิ้นคนดี ก็มีท่านด้วยนี่แหละ ถึงแม้ยศศักดิ์จะมิได้สูงส่งเพียงใด แต่ความดีที่กระทำยิ่งใหญ่เสมอ ซึ่งเป็นความคิดอยู่ในห้วงดวงหทัยของคนดี แม้สิ้นเชื้อจบชีวิตไปแล้วก็ยังถูกจาลึกหรือเล่าขาน ให้คนรุ่นหลังได้จดจำเป็นแบบอย่างที่ดีต่อไป                 คนดีที่จากไปทิ้งไว้ด้วยความอาลัยจากหลายๆคน ซึ่งสมเด็จพระพุทธเจ้าเสือ ทรงเสียพระราชหฤทัยในการที่พันท้ายนรสิงห์ได้เสียสละชีวิตเพื่อผดุงไว้ซึ่งพระอัยการบทมณเฑียรบาล อันมีมาแต่เก่าก่อน                 บทเพลงที่ประพันธ์จากคนรุ่นก่อน จุดประกายให้ผมคิดต่อไปว่า พันท้ายนรสิงห์คงมิได้กลัวความตายจากอาญากฎหมาย แต่กลัวและเสียใจที่จำต้องจำพรากจากยอดรักของท่านเอง และแม่นวลภรรยาของท่านก็เศร้าอาดูรย์มิแพ้กัน คิดคำนึงว่าความโศกเศร้าของหญิงสาว เป็นเรื่องรุนแรงอันยิ่งใหญ่ สำหรับลูกผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งของชีวิต จะรักผู้ชายได้เพียงครั้งเดียวคนเดียวอย่างเธอ และเสียงสะอื้นครวญของเธอนั้นยังคง เคลื่อนแผ่วให้ผมพลอยได้ยิน มันอาจจะเป็น ความรู้สึกเห็นใจคนทั้งสองที่ผมสะเทือนอยู่ในใจ และมองเห็นความรักของชายหญิงคู่นี้สวยงามยิ่งใหญ่ ดุจความรักของชาวสวรรค์                 สำหรับผมแล้วไม่อยากจะบอกว่า รักใครได้ครั้งเดียวคนเดียว เผยออกมาอย่างนี้ก็คงจะคิดว่าผมผิดหวังในความรักมาอย่างมากมาย มันก็ไม่เชิง เพียงแต่สังคมปัจจุบันนั้น แตกต่างจากในสมัยกรุงศรีอยุธยามาก ความรักที่สวยงามจริงๆนั้นยากยิ่งที่จะแสวงหา และก็เป็นความฝันที่อยากจะให้สิ่งที่ยากที่จะแสวงหานั้นเป็นความจริง แต่จะไม่รอให้ถูกถามว่า ในเวลานี้ รู้สึกรักใครได้เพียงครั้งเดียวคนเดียวหรือยัง                 ใช่ ขอสารภาพ ผมกำลังติดบ่วงแห่งความรัก เธอเป็นหญิงสาวคนเดียวที่ จะสร้างความทุกข์อย่างมหันต์ เมื่อผมจำต้องพรากจากอย่างไม่เต็มใจ ซึ่งสาเหตุนั้นจะเป็นอะไรก็ได้ที่มีอานุภาพเพียงพอ ที่จะเปลี่ยนชะตาชีวิตของผมและเธอ                 มันสำคัญอยู่ที่ว่า เมื่อรู้ชะตาชีวิตของตัวเองแล้ว จะปลอบโยนหัวใจอันบอบบางของเธอนั้นอย่างไร ให้ดีที่สุด จากผู้ชายที่เธอรู้ว่า รักเธออย่างมากมาย แต่ทว่าความทุกข์ที่ว่านั้น ยังมิได้เกิดขึ้น เป็นเพียงแต่ตั้งคำถาม ที่ถามกับหัวใจของตัวเองเท่านั้น                 เธอคงจะเข้าใจว่า ผมรักเธอเพราะความสวยที่พราวไปทั้งเรือนร่าง ผมยอมรับว่านั่นเป็นส่วนหนึ่ง และก็เป็นการหยั่งความคาดคิดถูกต้องตามที่เธอเข้าใจ และเธอก็ยังเข้าใจดีว่า ที่สำคัญกว่านั้น เธอเองคือคนเดียวที่อยู่ในห้วงหัวใจของผม ไม่มีเปลี่ยนแปลง                 ผมไม่เคยสนทนากับเธอเกี่ยวกับเหลี่ยมมุมในเรื่องของชีวิตรัก ระหว่างพันท้ายนรสิงห์กับแม่นวล เธอคงจะไม่เข้าใจในเรื่องที่เป็นโบราณนัก หรือว่าผมอาจจะไม่เข้าใจเธอดีพอ...                 เมื่อประตูบานไม้ถูกผลักด้วยมือของผม เสียงบานพับประตู ทำให้เธอหันเรือนกายออกจากกระจกสะท้อนเรือนร่างนางงาม ทอดสายตามาทางผม เหยียดเรือนกายยืนขึ้นพร้อมพรายยิ้มเดินเข้ามาหา ผมมารบกวนการเติมแป้งบนดวงหน้าของเธอหรือเปล่า นั่นคือสิ่งที่อยู่ในใจที่ผมอยากจะถามเธอ                 แต่รอยยิ้มนั้นที่ฉาบด้วยสีแดง ก็เป็นเสมือนคำตอบที่ทำให้ผมคลายในสิ่งที่กังวลอยู่ในใจ หญิงสาวที่มีดวงหน้าสวย เมื่อถูกประทินไปด้วยเครื่องสำอางอย่างครบเครื่อง ก็สามารถละลายหัวใจของผม ให้สลายไปกับกองไฟในดวงตาคมวาวคู่นั้น                 ผมโอบกอดเธอไว้แนบชิดติดหัวใจ ตามที่เธอร้องขอ เมื่อเธอเงยสีหน้ามองสบนัยน์ตา ผมคลายนิ้วมือที่ถือหวีไว้ของเธอ ขอหวีนั้น มาทำการจัดแต่งเรือนผมตรงดำขลับให้อยู่ในทรงสวยงาม เส้นผมของเธอนั้นนุ่มดุจสายน้ำที่ไหลเอื่อยไปหาหมู่ชน เพื่อเลี้ยงชีวิตเหล่านั้น                 เธอบอกกับผมว่า แม้จะเป็นคำถามที่ถามซ้ำซาก แต่ก็ถามอยู่เสมอว่า รักเธอหรือเปล่า ผมไม่รู้สึกรำคาญกับคำถามนั้น และให้คำตอบด้วยความจริงใจกับเธอว่า อย่าได้เป็นกังวลไปเลย ผมนั้นรักเธออย่างมากมายเสมอ                 และเธอก็บอกเหมือนทุกครั้งว่า เธอเชื่อแล้วในคำบอกรักจากผม ซึ่งผมก็ได้ยินเธอบอกอย่างนี้มาแล้วหลายครั้ง และไม่มีวันเบื่อที่จะฟังคำบอกซ้ำๆอีกหลายครั้งเหมือนกัน                 จากห้วงเวลาที่ผ่านมาที่เราได้รู้จักกัน มีกี่คำ กี่สิบคำ กี่ร้อยกี่พันหรือหมื่นคำ ที่ผ่านสายตาของผมจากทบกวี คือสิ่งที่เธอถาม และอยากจะดื่มด่ำภาษากวีจากชายอันเป็นที่รักของเธอ กล่อมให้ลืมเวลาที่เดินผ่านด้วยบทกวี อันกลั่นออกมาจากใจของผม                 ผมเป็นผู้ด้อยประสบการณ์การกวี อ่านหนังสือบ่มความรู้ไม่ถึงหนึ่งร้อยเล่ม เกรงว่าการกล่อมเธอด้วยภาษากวี จะกลายเป็นว่าเอามะพร้าวห้าวมาขายสวน นั่นคือสิ่งที่ผมบอกกับเธอ                 เธออิดเอื้อนครางเสียงอือ ไม่ฟังความวาจาอธิบายนั้น ตวัดวงแขนโอบรอบกอดผมไว้ และเขย่าตัวคะยั้นคะยอ ผมจึงเอ่ยขึ้น “คลอเคลียเคียงอยู่สองเรา รุมเร้าเร่าร้อนผ่อนคลาย กรีดกรายหมายปองหมองหมาย สัมผัสปลายรายรื่นชื่นเกศา”                 เธอยิ้มพราวขึ้นมาได้ แต่ยังไม่อิ่มเอมกับความสุนทรีย์ตรงนี้ และขอให้ผมว่าต่อ “รับรู้สึกจากคำจำนรรจา เจรจาไพเราะเสนาะทรวง ดั่งน้ำทิพย์ในน้ำคำจากแดนสรวง อันร่วงพลิ้วจากพระหัตถ์เทพธิดา”                 มีเพียงคำเจรจาเท่านั้นหรือที่ผมรู้สึกถึงความไพเราะ เธอถามขึ้นมา ไฉนเลยมีสิ่งอื่นใดหรือไม่ ที่ทำให้หัวใจของผมหวั่นไหว ผมกล่าวขึ้นว่า “ กลิ่นเนื้อนวลน้องก่อนำพา ตอกอุราให้ตกมนต์ขลัง ไร้กำลังขืนขัดจากภวังค์ กลัวสิ้นหวังจากนวลน้องให้ร้าวทรวง”                 เธอระบายความรู้สึกให้ผมฟังว่า เธอรู้แล้วว่าแม่นวลมีความสุขมากเพียงใด ยามเมื่ออยู่ใกล้พันท้ายนรสิงห์ คงจะมีความสุขเหมือนกับเธอในเวลานี้ ที่เธอเผยออกมาอย่างนี้เป็นเพราะว่า เธอเคยเห็นผมปล่อยตัวเองเฉยนิ่งเหมือนคนสิ้นสติ ไปกับบทเพลงน้ำตาแสงไต้                 และเธอก็รู้อีกว่าแม่นวลปวดร้าวอย่างทบทวี เมื่อต้องจำพรากจากคนรักนั้นเป็นอย่างไร แม้ว่าความรู้สึกของเธอจะเทียบไม่ได้กับของแม่นวล แต่ในฐานะของลูกผู้หญิงสิ่งนี้ที่อยู่ในใจมันยิ่งใหญ่เสมอ ความรู้สึกของเธอด้วยเข้าใจเอาเองว่า วงแขนที่กอดรัดผมไว้นั้นมันได้สร้างความสุขและความอบอุ่นอย่างมากมายให้เธอ หากว่าคลายวงแขนนั้นเล่า คงปวดร้าวมิแพ้แม่นวลในยามนั้นเลยทีเดียว                 คงจะไม่มีใครที่จะบรรยายความรู้สึกนี้ ได้ละเอียดลึกซึ้งเกินผม คนที่ยังไม่มีความรักหรือรู้จักรัก จะไม่เข้าใจรายละเอียดเหล่านี้ดีพอ                 เหตุเพียงเพราะว่า ผมใช้เวลาในการถักทอใยไหมแห่งอารมณ์เหล่านี้ของเธอ เพื่อให้ได้รายละเอียดแม้เพียงเศษเสี้ยวของวินาทีก็มิให้หดหาย และบทกวีแม้เป็นเพียงกลอนแปดพื้นๆ อาจจะไม่ซาบซึ้งกินใจ แต่ผมใส่ความตั้งใจให้กับเธออย่างดีที่สุด                 ชีวิตนี้แม้จะไม่ยืนยาวนัก เธอเท่านั้นคือทุกสิ่งทุกอย่างแห่งความสุขที่ผมมี ชั่วนิจนิรันดร์  
อ่าน 24 / ตอบ 0 คน [ 23 ก.ค. 2557, 11:49 ]  เขียนโดย
 หากรักแล้วไม่แคล้วต้องเจ็บปวด          ไม่อาจอวดให้เห็นความเป็นไป ว่าจะเจ็บทุกข์ตรมสักแค่ไหน                ทั้งดวงใจปวดร้าวเกินบรรยาย แม้ไม่รักก็เหงาแสนอ้างว้าง                 ขอสักทางให้สมอารมณ์หมาย เพียงสักคนไม่ว่าหญิงหรือชาย             อยู่เคียงกายคู่กันไม่จากจร คนแอบรักยิ่งเจ็บยิ่งทุกข์ใจ                  ทำเช่นไรเขาไม่รักเราแน่นอน เฝ้าคร่ำครวญเฝ้ารักเฝ้าอ้อนวอน           เฝ้าเห่าหอนเขายังไม่เมียงมอง โอ้ความรักเจ้านั้นช่างน่ากลัว                ดีหรือชั่วสุดแต่ใจจะใฝ่ปอง เหมื่อนยาบ้าที่ใครได้ลิ้มลอง                  มิอาจครองจิตตนให้ทนได้ ขอความรักเจ้านั้นจงเมตตา                   ให้ตัวข้ามีสุขไม่ทุกข์ใจ ให้ตัวข้ามีรักที่สดใส                            ดังที่ใฝ่หมายปองขอลองที.............
อ่าน 63 / ตอบ 0 คน [ 15 ก.ค. 2557, 22:55 ]  เขียนโดย
 มีเพื่อนดีคบไปใจสุขสม                   ไม่ทุกข์ตรมพาใจให้เบิกบาน อยู่ด้วยกันสุขสันต์ทุกวันวาน            แสนสำราณเบิกบานชื่นหทัย มีเพื่อนชั่วพามั่วทุกข์อบาย              ทั้งหญิงชายชักนำพาจัญไร จะคบเพื่อนควรดูใครเป็นใคร          จึงจะใคร่สุขสมอารมณ์ปอง
อ่าน 69 / ตอบ 0 คน [ 15 ก.ค. 2557, 22:27 ]  เขียนโดย
 ศัลยกรรม ศัลยกรรมทำแล้วดีก็น่าทำ      ศัลยกรรมทำพังมีถมเถ ศัลยกรรมทำไปไม่โอเค          ศัลยกรรมจำเจพาเพพัง ศัลยกรรมทำไปทำไมกัน        ไม่กี่วันมันเสียไม่คุ้มตังค์ ศัลยกรรมเราท่านจงหยุดยั้ง     งามสะพรั่งยังแพ้จิตดีงาม.........
อ่าน 68 / ตอบ 0 คน [ 14 ก.ค. 2557, 22:34 ]  เขียนโดย
 #ความรัก มิตรภาพ และรอยยิ้ม  ความสุขปริ่มหัวใจใช่ว่าหาย แม้ต้องโศกต้องเศร้า “เรา”ข้างกาย  ไม่เคยห่างหายไปไกลจากกัน #ทะเลาะบ้างบางครั้ง เรายังอยู่  เดินเคียงคู่กันไปไม่แปรผัน วันคืนผันผ่านยิ่งสร้างความผูกพัน  รักเรานั้นมั่นคงนิรันดร      
อ่าน 66 / ตอบ 0 คน [ 14 ก.ค. 2557, 22:32 ]  เขียนโดย
 ชีวิต เป็นของเธอ…ทุกลมหายใจ   ให้เธอเป็นแค่ใคร…บนพื้นโลก แต่คือสายลมเย็นที่พัดโบก ..ยามอ่อนล้า ให้คนอื่นมองเธอ…ใจด้านชา แต่สำหรับฉัน….เธอคือคนที่มีค่า…ของหัวใจ ไม่ต้องมองฉัน เหนือคนอื่น ไม่ต้องหยิบยื่น อะไรมาให้ แต่ขอเป็นคน…ที่นอกใจ ที่ข้างใน….มีแต่เธอ เพราะเธอ ไม่ใช่คนสำคัญ แต่ทุกคืนวัน…เป็นของเธอเสมอ เ ป็ น เ พี ย ง แ ค่ ใ ค ร ที่ ผ่ า น ม า เ จ อ แต่ชีวิต เป็นของเธอ…ทุกลมหายใจ  
อ่าน 43 / ตอบ 0 คน [ 14 ก.ค. 2557, 11:10 ]  เขียนโดย
 "รักเธอนะ" เธออาจ ยังไม่รู้  เฝ้าแลดู รู้ไหม ใจห่วงหา  "รักเธอนะ" รักมาก ดวงแก้วตา  ให้เวลา พาพิสูจน์ "ชั้นรักเธอ"  อาจยังไม่รู้ รักมาก ขนาดไหน  รักที่ให้ รู้ไหม ให้เสมอ  ชั้นรออยู่ คนนี้ ไม่เลิศเลอ  แต่อยากเจอ เธอทุกวัน พันธ์ห่วงใย  แม้ไม่เป็น แสงอาทิตย์ ชีวิตอุ่น  ไม่มีบุญ เป็นดาว ในฟ้าไหน  ไม่เป็นจันทร์ มืดฟ้า พาแสงไฟ  ไม่เป็นใคร หรืออะไร แค่รักพอ  อาจจะดู ต่ำต้อย น้อยสายตา  อาจจะดู ต่ำกว่า หน้าเหลือขอ  อาจจะดู บ้าๆ และบอๆ  แต่ใจคอ รักเธอจริง ไม่ทิ้งใจ  อาจจะเห็น ว่ามัน เป็นแค่รัก  ไม่ง่ายนัก สบตา ก็หวั่นไหว  พยายามนะ ก็กลัวว่า จะสายไป  กลัวยาใจ มีใคร ไปดอมดม  เธออาจสูง สูงเด่น เช่นนางฟ้า  ชั้นอาจต่ำ ต่ำกว่า ก็ขื่นขม  แต่รักเธอ เธอจ๋า นะหน้ามล  รักตราบจน เธอจาก พรากลาไป
อ่าน 37 / ตอบ 0 คน [ 14 ก.ค. 2557, 11:08 ]  เขียนโดย
 เวลา... เดินไปข้างหน้า  นาฬิกา.. เดินอยู่ที่เก่า  เวลา.. เราไม่อาจย้อนกลับ  นาฬิกา.. เราหมุนย้อนมันได้  เวลา.. เมื่อสูญเสียไปแล้วไม่อาจเรียกร้องคืน  นาฬิกา.. เสียก็ซ่อม หรือซื้อใหม่ได้ เวลา.. ได้มาฟรีๆ ไม่ต้องแลกกับอะไร  นาฬิกา.. ยิ่งสวยยิ่งแพง ใช้เงินซื้อมันมาทั้งนั้น แล้วอย่างนี้ มันจะคู่กันได้ยังไง ในเมื่อมันแตกต่างกันเหลือเกิน  แต่ถามหน่อย.. ถ้าไม่มีนาฬิกา จะรู้เวลามั๊ย  หรือถ้ามีแต่นาฬิกา แต่ไม่รู้จักเวลา จะมีประโยชน์อะไร  ถึง 2 สิ่งจะแตกต่างกัน แต่ถ้ามันจะคู่กันแล้ว  ย่อมมีจุดร่วมกันเสมอ เพียงแต่จะมองเห็นมันรึป่าว?  เวลากับนาฬิกา ก็เหมือนฉันกับเขา ฉันกับเขา.. อาจไม่มีอะไรเหมือนกัน  ฉันกับเขา.. มีความคิด และวิถีชีวิตที่ต่างกัน  ฉันกับเขา.. อาจเดินกันคนละเส้นทาง  ฉันกับเขา.. อาจมีความฝันที่ห่างไกลกัน  ฉัน.. อาจเหมือนกับเวลา ที่ชอบเดินไปข้างหน้า  หาสิ่งใหม่ๆ ที่ท้าทาย โดยทิ้งหลายสิ่งไว้ข้างหลัง  เขา.. อาจเหมือนกับนาฬิกา ที่ยังเป็นแบบเดิมๆ  ใช้ชีวิตและทำหน้าที่ไปเรื่อยๆ ในมุมเก่าๆ  ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันยังดึงดันจะมองแต่ข้างหน้า  ฉันอาจไม่พบกับเขาเลย ถ้าฉันไม่มองไปข้างหลัง  เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังอยู่แบบเดิม ๆ  เขายังไม่เห็นฉัน เพราะเขายังก้มหน้าก้มตาทำหน้าที่ของเขาไป  แต่ฉันยังเฝ้ามอง เฝ้ารอ …  ความแตกต่าง อาจสร้างกำแพงบังเขาไว้  แต่ฉันยังเชื่อมั่น ว่าซักวัน สิ่งนั้นน่ะแหละ  ที่จะเชื่อมโยงใจเราเข้าหากัน  ความแตกต่าง จะเติมเต็มส่วนที่เราขาดหาย  และสุดท้าย ก็จะเหลือเพียงแค่คำว่า.. กันและกัน เหมือนกับเวลาและนาฬิกา ที่ยังคู่กันเสมอมา และตลอดไป
อ่าน 56 / ตอบ 0 คน [ 14 ก.ค. 2557, 11:06 ]  เขียนโดย
 การทำดีไม่ขึ้น ยิ่งทำกลับเป็นโทษ  มีคนไม่น้อยที่บ่นว่า ทำงานหนัก  ทุ่มเททุกอย่าง ทำจนดึกดื่น  แต่กลับไม่ก้าวหน้า เงินก็ขึ้นน้อย  ส่วนคนที่ไม่ค่อยทำ มีแต่เลียแข้งเลียขาไปวัน ๆ  กลับก้าวหน้ากว่าแล้วบอกว่าเมื่อทำดีไม่ขึ้น  เห็นที่ต้องเลียนแบบคนอื่น ๆ บ้าง ทำน้อยลง  ทำพอผ่านๆ ไปที ทำให้น้อยที่สุด  หรือถ้าเลี่ยงได้ก็ไม่ทำเลย  ได้เงินน้อยทำไมต้องทำงานให้มาก  เปลืองทั้งสมอง เปลืองทั้งพลังงาน  นั่งเฉย ๆ ดีกว่า ฟังดูก็สมเหตุสมผลดี  อันที่จริงการทำดีนั้น  ต้องทำดีด้วยใจ ไม่ใช่เพราะคนบอก  หรือบังคับให้เราทำ  ยิ่งทำดีไม่ขึ้นยิ่งต้องทำให้มากขึ้นด้วยซ้ำ  ถึงจะได้ผล ไม่ใช่เลิกทำหรือ  ประชดด้วยการทำไม่ดีเสียเลย
อ่าน 46 / ตอบ 0 คน [ 14 ก.ค. 2557, 10:43 ]  เขียนโดย
   (dangsini nal salanghandago habnida. segye neunhandongan geugeose teoning jungji habnida. geuligobyeoli bichnaneun issseubnida. geuligodali bicheul geuleonde geu hoheub hago sala leul jungdan haji anheun uliui salangibnida.) ตอนที่คุณบอกว่ารักฉัน โลกทั้งใบมันหยุดหมุนไปชั่วขณะ ดวงดาวหยุดส่องแสงสว่าง พระจันทร์หยุดเปล่งแสง โลกหยุดหายใจ แต่สิ่งที่ยังไม่หยุดและมีชีวิตอยู่คือรักของเรา   (salangeunbotong dalkomhan hamkke sijaghabnida. geuleona aneun salam, geugeoseun gunggeugjeogeulo gajang gotongseuleounhage doel su issseubnida.) ความรักมักเริ่มต้นด้วยความหอมหวาน แต่ทว่าใครจะรู้ท้ายที่สุดแล้วมันอาจจบลงด้วยความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด   (ma-eum-uigamjeong-eul magji masibsio. han salam eul salang haneun il-i eobs-eoya masibsio. honja salang taeeonan man-i job-eun eul gajin salam. uliga nugungaleul geuleohge salanghal su-issda.) อย่าปิดกั้นความรู้สึกของหัวใจ อย่าบอกว่าเกิดมาเพื่อรักคนๆ เดียว คนใจแคบเท่านั้นที่เกิดมาเพื่อรักคนได้คนเดียว เราสามารถรักใครต่อใครได้มากมาย   ni palttuge doumeulchoegoui soneul chajeul suissneun gajang joheun gosi neyo.) ที่ที่ดีที่สุดที่จะพบมือที่พร้อมจะช่วยเหลือคุณ คือ ที่สุดปลายแขนของคุณเอง   (nae maeumeul chaeusibsio. dangsinianjjog e issgi ttaemune.) หัวใจฉันเติมเต็มได้ เพราะมีคุณอยู่ข้างใน   (Hangsang geu seongnan ilbon al-assneunde. Gyeokkgo isda se sigan dong-an dangsingwa hamkke nam-aiss-eul geos-ibnida.) นึกเสมอว่าการโกรธหนึ่งนาที จะทำให้ความทุกข์อยู่กับคุณสามชั่วโมง   (dangsini seonggong halyeomyeon, jasineul byeongyeonghal suissneun yonggi ga pilyohabnida.) ถ้าอยากประสบความสำเร็จก็ต้องกล้าที่จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง   (budeuleobgo jiman yaghaji anhayo.) อ่อนโยนแต่อย่าอ่อนแอ   (saenggageul byeongyeonghabnida. geugeoseun sesangeul bakkul geosibnida.) เปลี่ยนที่ความคิดของคุณ แล้วมันจะเปลี่ยนโลกคุณด้วย   (dangsineun dangsini hal midneundamyeon . baneun seonggong gateum.) ถ้าคุณเชื่อว่าคุณทำได้ เท่ากับคุณทำสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง   (gyeolgwaneun dangsini igyeonael su issgi ttaemune ,joheungeoya, nappeun salameul pandanhaji masibsio. dangsini hal su issneunji e daehangyeoljeongida.) อย่าตัดสินวันดีหรือร้ายจากผลที่คุณได้รับ แต่ตัดสินในสิ่งที่คุณได้ทำ   (gajang eoduun sungan e . ulineun uisiguibicheul boge haeyahabnida.) ในช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด เราต้องตั้งสติเพื่อจะมองเห็นแสงสว่าง   อย่าลืมเม้นนะค่ะ ช่วยเม้นหน่อยค่ะ  
อ่าน 51 / ตอบ 0 คน [ 11 ก.ค. 2557, 23:32 ]  เขียนโดย
 หากรักใครขอให้รักเพียงซักครึ่ง อีกครึ่งหนึ่งของหัวใจเก็บไว้ฝัน หากวันใดถูกสลัดตัดสัมพันธ์ เอาครึ่งหนึ่งครึ่งนั้นมาทดแทน
อ่าน 55 / ตอบ 0 คน [ 7 ก.ค. 2557, 19:02 ]  เขียนโดย
 จะถักทอ เรียงร้อย ถ้อยคำรัก ให้ประจักษ์ สู่แดน สรวงสวรรค์ ประดับคำ พร่ำเพ้อ รำพึงรำพัน เธอกับฉัน ร่วมสานฝัน วันเหงาใจ...
อ่าน 56 / ตอบ 0 คน [ 3 ก.ค. 2557, 07:56 ]  เขียนโดย
 โอกาสที่จะได้รู้สึกถึงคำว่ารัก ระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว           ใครบางคนได้แต่รอคอย...ไร้จุดหมาย และยาวนาน รักหอมหวานของหนุ่มสาว หลายคนสมหวัง แต่มีหลายคนทั้งชิวิตไม่เคยสัมผัส ตอนนี้เราเป็นใครกัน ชีวิตเหลือใครบ้าง เหลือความรักให้ใครได้บ้าง            ใครบางคนได้แต่รอคอย...อย่างไร้จุดหมาย โดดเดี่ยวลำพัง รักแท้ของพ่อแม่อบอุ่นเคยสัมผัส แต่มีหลายคนทั้งชิวิตได้แค่โหยหา ตอนนี้เราเป็นใครกัน ชีวิตเหลือใครบ้าง มอบความรักให้ใครอยู่           ตอนนี้มีโอกาสอยู่กับรักที่เหลืออยู่ รักที่เป็นปัจจุบัน  ถ้ามองเห็นรักที่มี แค่เข้าไปหา อย่ามองข้ามสิ่งที่คนอื่นไม่มี .....................................ถ้ามองเห็น ก็ได้ชื่อว่า รักเป็น
อ่าน 83 / ตอบ 0 คน [ 1 ก.ค. 2557, 10:58 ]  เขียนโดย
  เสียงฝนพรำล่วงหล่นลงเป็นสาย กอดร่างกายหนาวสั่นดังตากฝน กอดตัวเองพร้อมใจเจ้าเฝ้ากังวล คนที่รอ "เมื่อไหร่"จะกลับมา รอมานานจนใจมันเริ่มท้อ เฝ้าแต่รอความรักที่จางหาย ความเหินห่างนำทางใจให้กลับกลาย เปลี่ยน หัวใจ คนไกลให้เขาลืม!  ..........ด้วยรัก แซนด์......
อ่าน 72 / ตอบ 0 คน [ 29 มิ.ย. 2557, 22:08 ]  เขียนโดย
 ฉันมี ความฝันอันยิ่งใหญ่ ฉันและจะไขว่ คว้ามาให้จงได้ แม้ว่ามันจะยาก สักเพียงใด จะไม่มี วันท้อใจ และเลิกรา
อ่าน 68 / ตอบ 0 คน [ 28 มิ.ย. 2557, 11:04 ]  เขียนโดย
 แด่เธอผู้ไม่แพ้ เริ่มต้นวันใหม่ด้วยหัวใจที่กล้าแกร่ง เต็มพลังใจให้เข้มแข็ง ตราบไม่สิ้นแรงแห่งศรัทธา ยามพลบค่ำยังมีจันทรา ประดับท้องฟ้าให้สุกใส จะขอเป็นกำลังใจ ให้เธอสู้ต่อไป ตราบไม่สิ้นแสงแห่งตะวัน....  
อ่าน 69 / ตอบ 0 คน [ 28 มิ.ย. 2557, 10:56 ]  เขียนโดย
 ~ตะวันรอนลาลับสิ้นดับแสง เหมือนเรี่ยวแรงวันนี้สู้ไม่ไหว เหมือนหนทางยังห่างอีกยาวไกล เหมือนหัวใจสู้ไม่ไหวและอ่อนแอ ~กี่ครั้งท้อ กี่ครั้ง ทน จนต้องแพ้ สู้แน่ๆแต่วันนี้"ฉันแพ้"สู้ไม่ไหว หยาดน้ำตาร่วงหล่นลงคราใด เหมือนหัวใจลาลับดุจนิรันดร์..~~~~ TT
อ่าน 74 / ตอบ 0 คน [ 27 มิ.ย. 2557, 22:42 ]  เขียนโดย
 .......................ไม่มีไรมากแค่อยากบอก วันนี้ร้อนมาก ร้อนสาสสสสสสสสสสสสสส   ปล.เพื่อ?
อ่าน 73 / ตอบ 0 คน [ 26 มิ.ย. 2557, 17:39 ]  เขียนโดย
 กลอนรักประจำวัน  23/6/57   สวัสดีเพื่อนเพื่อนเว็บนิยาย   ที่มากมายมาอ่านบทกลอนนี้   ขอบคุณนะที่เข้ามาและเม้นดี  เพราะตัวกี้พูดไม่เก่งเป็นทำนอง   บ้างครั้งนั้นอาจพูดไม่ไพเราะ   ไม่เสนาะรื่นหูก็เป็นได้   เพราะอารมณ์ขึ้นลงจนใจหาย   โอ๊ยให้ตายตัวกี้เรื่องมากจุง   เรียนไม่เก่งโง่เรื่องรักอกหักบ่อย   บ้างใจน้อยเพื่อนไม่คบก็ร้องไห้   วันวันนี้เพื่อนเยอะแหละกี้ดีใจ   แต่ไฉนพอเรื่องรักถึงไม่มี   บทสุดท้ายวันนี้กี้อยากบอก  ว่ากี้ชอบคนคนหนึ่งเป็นอย่างมาก   เค้าแสนดีใจดีเค้ามาจาก   จินตนาการอันเลิศของกี้เอง 55555555     ปล.ฝากนิยายนะเจ้าค่ะ อิอิ  
อ่าน 329 / ตอบ 7 คน [ 23 มิ.ย. 2557, 19:50 ]  เขียนโดย
 เราไม่สามารถอยู่กับปัญหาได้ตลอดเวลา เพราะปัญหาทุกอย่างมันมีเหตุและผลในตัวของมันเอง อยู่ที่เราจะเก็บมันไว้หรือจะแก้ไขมันให้ดีที่สุด
อ่าน 97 / ตอบ 0 คน [ 20 มิ.ย. 2557, 16:02 ]  เขียนโดย
 อยากจะขอพรให้ทุกๆอย่างมันผ่านด้วยดีในเร็ววัน อยากจะอธิฐานให้ความสำเร็จมันอยู่แค่ข้างหน้า เพราะตอนนี้ขาทั้งสองข้างเริ่มจะอ่อนล้าและใกล้จะหมดแรง 
อ่าน 90 / ตอบ 0 คน [ 20 มิ.ย. 2557, 15:55 ]  เขียนโดย
บทกลอนยอดนิยม
กลอนกวนๆ
โดย พลอยซัง เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนรัก รัก
โดย pompamlove เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนเศณษฐกิจพอเพียง
โดย hamoney เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนอกหัก
โดย จรุวรรณ เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
การรักษาความสะอาด
โดย bb_kz เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนรัก...หมดหัวใจ…ฉันให้เธอ
โดย onlytan07 เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
ความแตกต่างของเพื่อนกับแฟน
โดย ple1222 เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนหวานๆๆ
โดย นู๋หวาน เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนคิดถึง
โดย จรุวรรณ เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนด่าผู้หญิง
โดย paerlove เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00