ค้นหา
                                                                ขอให้หน้ามีตีนกา...ด้วยเหตุว่ายิ้มทุกวัน                                                              ขอให้เธอตัวดำ...ด้วยไฟฟันที่มาครอก                                                                ขอให้เธอถูกหลอก...แบบหยอกๆ ด้วยความรัก                                                             ขอให้เธอถูกลัก...พาความเศร้าไปจากใจ                                                          ขอให้เธอจนๆ...จนความทุกข์รวยสุขใจ                                                                  ขอให้เธอจากไป...จากเรื่องร้าย สู่เรื่องดี                                                          ขอให้เธอถูกจี้...จี้ให้ขำ ทำเบิกบาน ขอให้เป็นดีซ่าน...ความดีแผ่ซ่าน สำราญจิตใจ
อ่าน 42 / ตอบ 0 คน [ 9 ก.ย. 2557, 20:39 ]  เขียนโดย
 ถ้าใครอยากได้กลอนแบบไหนหรือจะให้แต่งกลอนให้ ช่วยเม้นด้วยนะคะ เราจะเช็คทุกวันศุกร์ของสัปดาห์ ขอบคุณค่าาาา^^
อ่าน 27 / ตอบ 0 คน [ 8 ก.ย. 2557, 20:31 ]  เขียนโดย
 กี่ครั้งแล้วที่ขออภัย กี่ครั้งแล้วที่ต้องขอโทษ แต่ไม่เคยมีสักครั้ง... ที่จะรู้ว่าที่โกรธนะเรื่องอะไร กี่คราแล้วที่ต้องเมินเฉย กี่คราแล้วที่ให้อภัย แต่จะมีครั้งไหน... ที่จะไม่ต้องร้องไห้ซ้ำๆกับเรื่องเดิมๆ
อ่าน 24 / ตอบ 0 คน [ 7 ก.ย. 2557, 21:47 ]  เขียนโดย
 ปิดปากเอาไว้ให้แน่นๆ ฉันไม่ได้หึง  ฉันไม่ได้หวง แต่เจ็บปวดทุกครั้งที่เธอพูดถึงเขา เพราะมันหมายถึงไม่มีเรื่องของเรา และมันจะคอยตอกย้ำ ว่าเราไม่เคยอยู่ในสายตา ฉันกลายเป็นคนสุดท้ายที่เธอนึกถึงเสมอ กลายเป็นคนที่เธอรักแต่ไม่เห็นค่า ต้องอยู่เป็นตัวสำรองซ้ำๆเรื่อยมา พูดแค่รักหนักหนาแต่ไม่เคยจำ
อ่าน 23 / ตอบ 0 คน [ 7 ก.ย. 2557, 21:44 ]  เขียนโดย
 เพียงแค่ไม่เอ่ยออกมาใช่ว่าไม่เจ็บ เพียงแค่ไม่สบตาใช่ว่าไม่ปวดร้าว ทั้งๆที่ยังคงรักและเชื่อมั่นระหว่างเรา แต่ภาพเงายังคงหลอนซ้ำๆช้ำเรื่อยมา ยิ่งอยู่ใกล้เหมือนไกลใจออกห่าง บนเส้นทางที่เคียงคู่ไร้จุดหมาย รักเอยรัก...กระหน่ำซ้ำช้ำปางตาย ต้องปล่อยให้น้ำตาซับปลอบประโลม อยากจะเอ่ยสบตาบอกความรู้สึก แต่พอนึกมันคืออดีตที่ต้องทำใจ...ให้ได้ ให้อภัยคอยประคองชีวิตคู่เราต่อไป ท่องเอาไว้อดีตก็แค่สิ่งที่มันไม่กลับมา
อ่าน 23 / ตอบ 0 คน [ 7 ก.ย. 2557, 21:42 ]  เขียนโดย
             รัถยาดินเดินเล็ก         ก้มเก็บตะแบกสีม่วง สุขสันต์พลันชื่นทรวง            ระดะดาษดื่นดมดิน           ใส่ย่ามรื่นฤทัย            ทรามวัยจะสมถวิล กลีบน้อยอ่อนโรยริน             รอรับรักล้นโลมรมณ์           หยุดพักริมทางน้อย      แดดคล้อยลอบชื่นชมสม กลีบขดนอนเบียดโทรม         ชอกช้ำเอวอนงค์คงครวญ           ดั้นด้นกลับดินเดิม        เด็ดดอกเริ่มอย่างถี่ถ้วน นุ่มหนีบอย่างนิ่มนวล             หลายดอกนอนเรียงรื่นรมณ์
อ่าน 29 / ตอบ 0 คน [ 4 ก.ย. 2557, 13:34 ]  เขียนโดย
   ผู้แทนเลวมีมาก          ลำบากอีกแล้วประชา สิ้นแล้ววาสนา                      โอ้ประชาธิปไตย วันแล้วหลายวันเล่า     จนพวกเราไม่เหลือใคร เลือกตั้งพวกจัญไร                 เวียนวนมาเหมือนอย่างเดิม ประชาเหมือนเป็นทาส    พวกอุบาทว์เอาไปเพิ่ม เหตุผลสิ่งส่งเสริม                  ซึ่งเลวทรามในสภา บรรดาบทกฎหมาย      พวกจัญไรนำมาฆ่า มวลหมู่ชาวประชา                 เป็นขี้ข้านักการเมือง
อ่าน 52 / ตอบ 0 คน [ 30 ส.ค. 2557, 20:34 ]  เขียนโดย
               สายฝนในยามเช้าได้ผ่านพ้นไปแล้ว เหลือไว้แต่เพียงกลิ่นไอแห่งความสุข ของบรรยากาศที่ชุ่มฉ่ำกับละอองไอน้ำ อันแทรกซาบกลืนอยู่ในอากาศ ดวงอาทิตย์ยามเช้ากำลังถักทอแสงสีเหลืองอมแสด เป็นประกายวาววับคล้ายกับ ท่านดวงอาทิตย์มาหยุดโคจร ให้ยามรุ่งอรุณได้ทอดเวลาให้เนิ่นนาน เพื่อมอบให้ เป็นของขวัญแด่มวลมนุษยชาติ             เมื่อหันกลับไปมองทางด้านทิศตะวันตก แสงของดวงอาทิตย์ที่กำลังส่องสว่าง มาจากขอบสมุทรด้านทิศตะวันออก สาดกระทบละอองไอน้ำทางฝั่งตะวันตก ทำให้ธรรมชาติรังสรรค์ถักทอลำแสง กำเนิดเส้นรุ้งหลากสีสองตัว โค้งเป็นครึ่งวงกลมอยู่บนพื้นผิวของทะเลกว้าง อันเต็มไปด้วยเกลียวคลื่น กำลังดื่มกินไอน้ำอย่างเอร็ดอร่อย จนกระทั่งสีสวยสดใสเป็นแถบยาวงามชัดจับนัยน์ตา             บรรดามวลหมู่นกน้อย พากันเหินบินเล่นลมกรีดเสียงกันเจี้ยวจ้าว สนุกสนานกันสำราญบานใจ เมื่อทอดตาไปทางด้านอันดามันอีกครั้ง เห็นเป็นภาพของน้ำทะเลและแผ่นฟ้าบรรจบพบกัน ตรงนั้นเป็นเส้นทางเดินเรือไปสู่ประเทศพม่า มองเห็นฝูงปลาทูฝูงใหญ่ กำลังแหวกว่ายมาในท้องมหาสมุทร อันผิวพรรณของหมู่ปลาเมื่อถูกแสงสาดของดวงอาทิตย์ ก็ระยับเป็นสีเงินกระจายทั่วไปทั้งฝูง หมู่ปลาต่างพากันมุ่งหน้าผ่านมาทางนี้ ซึ่งกำลังจะเดินทางผ่านไปยังช่องแคบมะละกาทางประเทศอินโดนีเซีย เพื่อที่จะอ้อมไปหาเป้าหมายปลายทางคืออ่าวไทย ซึ่งฉันฟังมา จากบรรพบุรุษได้กล่าวเล่าขานให้ฟังสืบเนื่องมาช้านาน             ตัวฉัน ร่ายรำรอนแรมมาตามหมู่เกาะแห่งนี้ นำพาชีวีเล็กๆชีวิตนี้ เพื่อสืบเสาะแสวงหา ขยับปีกทั้งสองข้างพยุงตัวเดินทางมา ด้วยใจที่เต็มไปด้วยความหวังว่า จะได้พบเธอเพื่อนเพียงผู้เดียวที่เรืองค่า อันอาจจะหาได้ในสถานที่แห่งนี้             ทัศนียภาพบริเวณนี้ ตรึงอยู่ในเวลาชุ่มฉ่ำ ฉันมองไปที่ริมชายทะเล ที่มีสะพานพาดผ่านเป็นเส้นทางอันยาวไกล อันเคยมีตำนาน เล่าขานเกี่ยวกับสะพานแห่งนี้ ‘สะพานรักสารสิน’ ซึ่งเป็นที่ก่อเกิดแห่งตำนานเล่าขาน เรื่องราวความรักของหนุ่มสาว ที่สละชีวิตสังเวยท้าวศรีทันดร เพียงเพราะความรักอันมั่นคง เบื้องล่างใต้สะพานลงไปมีไม้ดอกนานาพันธุ์ ชอุ่มชุ่มไปด้วยละอองของเกล็ดน้ำฝน หมู่แมลงภู่ก็บินร่อนลงมาเกลือกกลั้ว ชอนไชเกษรของดอกไม้อย่างเมามัน บางตัวก็บินร่อนโฉบชนกันเอง อย่างสนุกสุขสมใจ กลิ่นของดอกไม้นานาชนิดคือแรงดึงดูดจูงใจ อันมีดอกแก้ว ดอกกุหลาบป่าสีแดง ดอกมะลิซ้อน ดอกรักซ้อน ดอกชบา ดอกกระดังงา บุหงา และบุปผานานามากมายเหลือที่จะพรรณนา เหล่านี้ ต่างก็อวดประชันโชยกลิ่นหอมฟุ้งกระจาย ไปทั่วบริเวณถิ่นฐานแห่งนี้             และที่สะพานแห่งนี้นี่เอง ที่ฉันได้พบกับเธอ ‘แม่ผีเสื้อตัวน้อย’ เสียงหัวเราะที่ไพเราะจับใจของเธอในขณะที่เธอขยับปีกบินร่อน เคลื่อนมาชื่นชมสูดกลิ่นของดอกไม้ ซึ่งพร่างพรมไปด้วยละอองของน้ำฝน ทำให้ท่าทางอิริยาบทของเธออันถูกผ่อนคลายออกมาจากภายใน เป็นธรรมชาติซึ่งสวยงาม ทำให้ฉันเหลือทนที่จะอยู่เฉยๆได้ ต้องขยับปีกโผบินเข้าไปหาเธอ พร้อมกับทักทายอย่างสุภาพว่า สวัสดีน้องสาว ฉันคือผีเสื้อพเนจร เร่ร่อนเดินทางผ่านมาทางนี้ ไร้ญาติขาดเพื่อน ไม่รู้จักใครๆเลย หากจะขอไมตรี น้องสาวจะให้ความเมตตาเป็นเสมือนสหายให้คบหา เพื่อคลายความหนาวในใจจะได้ไหม             เมื่อเธอได้ยินวาจาเช่นนั้น รอยยิ้มพริ้มพราวก็ฉาบอยู่บนเรียวปากบาง แววในดวงตาส่งประกายแห่งความมีมิตรไมตรี เราสองจึงได้เอ่ยพร่ำเจรจาต่อกัน ฉันมีความรู้สึกว่า การที่ไม่ได้อยู่โดดเดี่ยวเพียงผู้เดียว มีความอบอุ่นใจคลายความว้าเหว่ลงไปในทันที เธอเป็นผีเสื้อหน้าหวานที่ช่างเจรจา ขยับปีกเหินบินไปมาเสมือนการร่ายรำ ความเหนื่อยล้าของฉันที่มีอยู่มลายหายไปอย่างรวดเร็ว เพียงเวลาไม่นานนัก ฉันก็เชื้อเชิญเธอ แม่ผีเสื้อตัวน้อย ให้ปีกของเธอและฉันเกี่ยวเกาะผูกมัด เหมือนเรียวนิ้วมือมนุษย์หนุ่มสาว ที่ห่มจับกันไว้มั่นหมาย สบัดเหวี่ยงแกว่งกันไปในอากาศ เสมือนการร่ายรำเคล้ากับเสียงของคลื่นทะเล ซึ่งแทนเสียงในการประกอบดนตรีเป็นเพลงด้วยใจที่ร่าเริงของเรา             และในช่วงเวลาของเราที่กอร์ปไปด้วยการไหลบ่าแห่งความสุข มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นในใจฉัน ทำให้ฉันต้องถามเธอว่า เธอรู้สึกในใจของเธอเหมือนกับที่ฉันรู้สึก ในสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของฉันบ้างหรือเปล่า             เธอเผยให้รู้ว่า เธอรู้สึกว่าเหมือนกับที่ฉันรู้สึกในสิ่งที่เกิดขึ้นในใจของฉัน มันคือความรักที่ก่อกำเนิดเกิดขึ้นเป็นสายใยผูกพันในที่แห่งนี้ และเวลานี้อยากเอื้อนเอ่ยวาจา ด้วยว่าช่วงชีวิตอันสั้นนี้ ฉันกลัวว่ายังไม่ได้บอกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน ให้เธอได้รับรู้ว่า ‘ฉันรักเธอ’ แม่ผีเสื้อตัวน้อย
อ่าน 49 / ตอบ 0 คน [ 24 ส.ค. 2557, 17:35 ]  เขียนโดย
 อยากขอบคุณครั้งหนึ่งซึ่งได้รัก ได้ประจักษ์ความหวานดั่งเคยฝัน แม้สัมผัสรสรักเพียงจำนรร ทุกถ้อยคำพร่ำวอนอ้อนความใน วสันต์ผ่านราตรีล่วงทิวาลับ ล้วนสดับในรักมั่นพลันถนอม เธอเอื้อนเอ่ยคำรักหวังเคียงครอง ปักใจปองชมชื่นทุกคืนวัน มาวันนี้ทุกอย่างพลันแปรเปลี่ยน เธอแชเชือนหยุดรักหยุดวาดฝัน ไม่อาลัยสิ้นสวาทสิ้นผูกพัน คนใจดำทิ้งความฝันลืมสัญญา อันคำชายเชื่อได้อย่าได้คิด ยิ่งตามติดยิ่งต้องการยิ่งห่างหาย แย่งช่วงชิงจวบสิ้นชีวาวาย ก็อย่าหมายได้เป็นหนึ่งในใจเธอ ................................................................. ยังรัก และจะรัก ตลอดไป แม้เป็นได้เพียงในฝัน ตะวันยาดา
อ่าน 74 / ตอบ 0 คน [ 19 ส.ค. 2557, 23:41 ]  เขียนโดย
 ชีวิตของเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้    แต่เราสามารถทำปัจจุบันให้ดีที่สุดได้
อ่าน 83 / ตอบ 0 คน [ 14 ส.ค. 2557, 22:41 ]  เขียนโดย
 การไล่ตามความฝันนั้นไม่ใช่สิ่งที่ผู้ใหญ่จะมากำหนดเส้นทางไว้ เเต่เป็นสิ่งที่เรานั้นเลือกที่จะฝันมันเองต่างหาก เมื่อเลือกเเล้วก็จงอย่าเสียใจภายหลังจงทุ่มเทมันให้ดีที่สุด เเละสิ่งที่สนุกยิ่งกว่าก็คือ..............การทำให้ฝันนั้นเป็นจริงต่างหาก.....    
อ่าน 59 / ตอบ 0 คน [ 14 ส.ค. 2557, 20:45 ]  เขียนโดย
 ความสนุกของการเดินทางนั้นไม่ใช่จุดหมายของการเดินทางหรอก เเต่เป็นช่วงเวลาที่กำลังเดินทางต่างหากเพราะเรานั้นไม่อาจคาดเดาได้ว่าจะมีเรื่องใดบ้างที่จะผ่านเข้ามา
อ่าน 61 / ตอบ 0 คน [ 14 ส.ค. 2557, 20:39 ]  เขียนโดย
 โอ้พระจันทร์ทอแสงนวลนวล  ให้คร่ำครวญถึงรักที่หักหาย ผิดเพียงครั้งพี่มิอาจให้อภัย  น้ำใจชายช่างร้ายนักลืมภักดี มาวันนี้สุดซึ้งถึงความหมาย  แทบวางวายหมดรักพาลหลีกหนี สิ้นเยื่อใยความพันผูกทั้งชีวี  ดวงฤดีนี้ตรอมตรมระทมทรวง ....................................... จบตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม  
อ่าน 89 / ตอบ 0 คน [ 11 ส.ค. 2557, 16:38 ]  เขียนโดย
 แค่กระซิบกับฉัน คืนนี้ฉันมายืนชื่นชมจันทร์และหมู่ดาว ที่พราวพร่างอยู่บนราตรี มาให้เสรีภาพแด่อารมณ์ ได้ซึมซับกับบรรยากาศอันหนาวเย็น มาคอยตั้งใจ อธิษฐาน ให้สมดั่งดวงหทัย ปรารถนา มาดูผอง เพื่อนมวลหมู่ชาวหิงห้อย เปล่งแสงเป็นสกาวพราว อยู่ที่ต้นลำพู มาฟังเสียงจิ้งหรีดเรไรประสานศัพท์ อันช่างออดอ้อนออเซาะกับน้ำค้าง ที่พร่างพรมไป ทั่วใบไม้ใบหญ้า มาสดับเรื่องราวของความรัก จาก กิ่งไม้ใบไม้ที่ไหวสั่น ระบายความในใจ กระซิบ กระซาบกัน แต่ถ้าหากว่าในคืนนี้ มีเสียงกระซิบ เบาๆ เจือผสมกับแรงลมหายใจของเธอ กระซิบที่ ข้างๆดวงใจของฉัน ว่า... “สุดที่รัก ณ เวลานี้ ฉันมีความสุขมาก” ฉันคงจะสุขใจไม่น้อยเชียว!...
อ่าน 59 / ตอบ 0 คน [ 9 ส.ค. 2557, 13:56 ]  เขียนโดย
 พิณบรรเลง วังเวง วิเวกแว่ว ว่าค่ำแล้ว ตะวันกลับ ลับเหลี่ยมผา ระนาดเอก รัวเร้า เย้ยจันทรา หมู่ดารา หลงทิศ ผิดค่ำคืน รักเอยรัก รักแล้ว ก็อยากพบ ดุจผะอบ กล่องใจ ร้องไห้หวล... หนึ่งหทัย ห่างไกล ร้อยเรียงครวญ โอ้ลำดวน อยู่ไหน กลอยใจรอ เสียงขลุ่ยผิว พริ้วมา ดุจสาปส่ง ม่านปิดลง ระครเล่ เห่ไม่ไหว เป็นจำอวด อยากเล่น ใครเห็นใจ ช่างกระไร รักเจ้า เราไม่เจียม ขอลาแล้ว ลาไป กับเสียงกรับ เคล้าฉิ่งฉับ รำมะนา หาเข้าไม่ น้ำตานอง สองแก้ม แทบขาดใจ จะติใคร ใจเรา รักเจ้าเอง .................................................. ขอบคุณจันทรา...ดวงใจ...ตะวันยาดา
อ่าน 65 / ตอบ 0 คน [ 9 ส.ค. 2557, 13:06 ]  เขียนโดย
 พิณบรรเลง วังเวง วิเวกแว่ว ว่าค่ำแล้ว ตะวันกลับ ลับเหลี่ยมผา ระนาดเอก รัวเร้า เย้ยจันทรา หมู่ดารา หลงทิศ ผิดค่ำคืน รักเอยรัก รักแล้ว ก็อยากพบ ดุจผะอบ กล่องใจ ร้องไห้หวล... หนึ่งหทัย ห่างไกล ร้อยเรียงครวญ โอ้ลำดวน อยู่ไหน กลอยใจรอ เสียงขลุ่ยผิว พริ้วมา ดุจสาปส่ง ม่านปิดลง ระครเล่ เห่ไม่ไหว เป็นจำอวด อยากเล่น ใครเห็นใจ ช่างกระไร รักเจ้า เราไม่เจียม ขอลาแล้ว ลาไป กับเสียงกรับ เคล้าฉิ่งฉับ รำมะนา หาเข้าไม่ น้ำตานอง สองแก้ม แทบขาดใจ จะติใคร ใจเรา รักเจ้าเอง .................................................. ขอบคุณจันทรา...ดวงใจ...ะวันยาดา
อ่าน 51 / ตอบ 0 คน [ 9 ส.ค. 2557, 13:05 ]  เขียนโดย
               เหนื่อยจริงๆเลยนะ ฉันรู้ว่าเธอเหนื่อย เหนื่อยมากกว่าฉัน เพราะเธอต้องดิ้นรนฟันฝ่านำพาชีวิต อยู่ถึง 11 ชั่วโมง ในวันวัน เป็นห่วงเธอเหมือนกัน             ฉันยินดียิ่งที่จะเป็นแรงใจให้แด่เธอ อยู่ทุกลมหายใจรังสรรค์ชีวิต ดอกไม้ที่กำลังเบ่งบานในใจของฉัน ดอกนี้ ถ้าทำให้เธอสุขสดชื่นได้ ฉันขอมอบให้เธอ ขอให้เธอคิดเสียว่า เธอยังมีฉันในยามที่เธอรู้สึกว่าต้องครุ่นคิดอยู่เพียงลำพัง ขอให้เธอคิดเสียว่า ในโลกใบนี้เธอไม่ได้อยู่คนเดียว ยังมีฉันอยู่ด้วยคนหนึ่ง แล้วฉันจะขออยู่ใกล้ๆเธอ             ถ้าวันนี้เป็นวันที่ขมขื่น พรุ่งนี้ย่อมเป็นวันที่สดใสฉันใด อดีตความทรงจำอันรันทดที่ได้ผ่านไป จะต้องมีความหวังกับอนาคตที่แจ่มใส และร่าเริงไปกับแสงตะวันในยามเช้าฉันนั้น   อรุณส่องฟ้าสกุณาร่ายปีกกินลม เมฆาคืนคลายขม จำกลายเกล็ดดุจสำลี กลิ่นทิพย์พันธุ์พฤษาบนอาณาปัฐพี ถ้วนธุลีนี้เป็นที่สุดรองบาทนาง ในทางน้องเธอย่างพลันบันดาลพืชอุดม ภมรร่วมเสพสมพลิกผืนดินสิ้นแสนเข็ญ ยินดีโอษฐ์นางแย้ม ได้สิ้นแล้วความลำเค็ญ ถ้วนหน้ามิมีเว้น ปริ่มเปี่ยมสุขในหมู่ชน ร่วมแรงทุ่มแรงใจ หมายมั่นไว้ใจประสาน ภาระกิจการงาน ปลูกอาหารเลี้ยงชุมชน ดุจห้วงทะเลกว้าง รักแห่งนางแน่นกมล มีไว้แด่หมู่ชน และตัวข้าเคียงบาทนาง
อ่าน 49 / ตอบ 0 คน [ 9 ส.ค. 2557, 09:01 ]  เขียนโดย
 ในทุกผู้ มักมี ที่รักหลาย แต่ใช่หมาย มักมาก หลายรักล้น ขึ้นอยู่กับ รักใด ในกมล    รักใดยล อยากอยู่ คู่ชมเชย หนึ่งในรัก นั้นคือ มโนภาพ    จินตฺวาด การให้ หมายจะสม ดั่งมนต์เศก ร่ายเวทย์ สลักกล    เพียงได้ยล นางอัปสร ก็ชื่นใจ อีกหนึ่งรัก หมายซึ่ง แค่ปองจิต    แค่ได้คิด ต้องกัน ก็หวั่นไหว เป็นรักที่ รู้กัน แต่ข้างใน    แค่ว่ากาย มิอาจคว้า จะมาครอง รักอีกแบบ สุดแปลก แค่เอาขำ    เขียนถึงกัน ปันอารมย์ สมถวิล รักกันอยู่ เพียงแค่ เป็นอาจินต์    ร้อยถวิล ร้อยอักษร ไว้ย้อมทรวง รักที่เจ็บ แปลบแปลบ แสบสนิท    คือที่คิด รักเขา มีเจ้าของ รักข้างเดียว แห้งเหี่ยว เหนือใจปอง    น้ำตานอง ปองรัก หนักคนเดียว รักหนอรัก รักเอย เผยสักนิด    รักตรึงจิต เตือนใจ ไม่มีสอง คือรักหนึ่ง นวลน้อง หวังครอบครอง    ทั้งใจปอง กายให้ ใฝ่รักเอย
อ่าน 41 / ตอบ 0 คน [ 8 ส.ค. 2557, 23:39 ]  เขียนโดย
 ทุกถ้อยถ้วน ล้วนคำ เสกสรรหวัง ว่าสักวัน จะได้พบ สบสมร ประคองกอด เกี่ยวก้อย กับบังอร อรชร บ่ายเบี่ยง เลี่ยงเรื่อยไป จากวันคืน เคลื่อนคล้อย ลอยล่องผ่าน รัตติกาล เวียนว่าย ไปข้างหน้า แสงตะวัน ผ่านลับ กับเวลา ดวงดารา หลบเร้น ไม่เห็นเลย ณ ตรงนี้ ที่พี่ ยืนคอยเจ้า แต่ใครเล่า มองมา คล้ายห่างเหิน รักอย่างไร คิดแล้ว ดังส่วนเกิน ที่บังเอิญ ผ่านพบ ประสบกัน
อ่าน 51 / ตอบ 0 คน [ 8 ส.ค. 2557, 23:36 ]  เขียนโดย
  มืดหรือสว่าง ยังมีทาง ของนักฝัน ฉุดตะวัน ยื้อจันทรา ไว้หน้าเขา สายลมฝัน พัดผ่าน มาเบาเบา ช่วยบรรเทา ความร้อน รุมล้อมกาย ฉันจะไป เดินไป บนถนน... แม้นต้องทน เหนื่อยล้า ไม่อ้าบ่น จะปีนป่าย ภูผา สู่เบื้องบน เพื่อไปยล สายรุ้ง รุ่งชีวี ฉันจะไป ไขว้คว้า ตามหาฝัน ดวงตะวัน ขวัญจันทรา ว่าอยู่ไหม ที่ปลายฟ้า สุดทาง ของหัวใจ ได้ยินไหม เสียงเพรียก เรียกรักเธอ
อ่าน 50 / ตอบ 0 คน [ 8 ส.ค. 2557, 23:34 ]  เขียนโดย
 ในเงามืด ในคืน ไร้แสงจันทร์ แม้นกลางวัน สุริยัน ยังหลับไหล สองข้างทาง เปลี่ยวเหงา ไร้แสงไฟ และในใจ มืดหม่น อนธกาล เหมือนถูกกัก ขังไว้ ไม่ให้รู้ ว่ายอดชู้ คู่ชื่น อยู่ที่ไหน วังเวงแว่ว วิเวกว่าง หว่างหทัย รักอย่างไร มิอาจ จะพบกัน นั่งคนเดียว ทบทวน หวลความหลัง ความทรงจำ ในรัก สิเน่หา เจ้าปล่อยพี่ ครวญคร่ำ หลั่งน้ำตา โอ้ยาดา อยู่ไหน ไม่รู้เอย
อ่าน 37 / ตอบ 0 คน [ 8 ส.ค. 2557, 23:11 ]  เขียนโดย
 ไม่ดีเลิศ แต่มี เท่าที่เห็น ไม่โดดเด่น ดับแสง คนอื่นเขา แต่ฉันมี ความฝัน อันยืนยาว นำเรื่องราว วลีร้อย เป็นบทความ นิยายรัก ร้อนแรง แค้นเสน่หา ทรงคุณค่า ในชีวิต ในความฝัน สร้างความสุข ในใจ ชั่วนิรันดร์ นำศักดิ์ศรี มั่นใจ ใส่ตัวเอง ฝันในรัก ในงาน สร้างความสุข ทิ้งความทุกข์ ถาโถม จู่โจมหา หลบเรื่องร้อน เรื่องจริง ที่ผ่านมา หาชายคา ความสงบ บังบดตน ถามว่าภาพ ที่มองเห็น เป็นไฉน ตอบว่าใช่ นั่นแหละชื่อ คือตัวฉัน ตะวันยาดา เกิดมาพร้อม ทะเลบัน อัศจรรย์ อันนามนี้ คือที่มา หากถามว่า แล้วตัวจริง จริงแค่ไหน อย่าใส่ใจ สืบประวัติ หนักสมอง เปิดตรงหน้า ให้เห็น ครวญไตร่ตรอง ไม่ผยอง เหย่อหยิ่ง ปิดบังตน หากชอบฉัน ชอบที่งาน ใช่ใบหน้า เห็นคุณค่า เนื้อหา นำเสนอ ตัวละคร ปั้นแต่ง ให้พบเจอ คือตัวเธอ ผู้สร้างสรรค์ นาม...ตะวันยาดา
อ่าน 40 / ตอบ 0 คน [ 7 ส.ค. 2557, 18:14 ]  เขียนโดย
 จันทรา...ของดวงตะวัน ใกล้กันเพียงเอื้อม เหมือนสุดเอื้อมฟากฟ้าสุลาลัย ชิดกันทั้งดวงใจ ดุจห่างไกลนิจนิรันดร์ ความรักเหมือนไร้ค่า ด้วยกายว่ามิผูกพัน เหลือเพียงเสี้ยวความฝัน หล่อเลี้ยงกันไปวันวัน สุดท้ายต้องจากกัน ดั่งตะวัน กับ จันทรา   ขอบคุณจันทรา...
อ่าน 57 / ตอบ 0 คน [ 2 ส.ค. 2557, 13:47 ]  เขียนโดย
 ถอดความอ่านใจ             ร้าวอุรากับความทรงจำ บาดแผลที่ยังมิหายดี นึกถึงทีไรก็กำเริบเจ็บร้าวลึกลง ในห้วงหทัยอยากวิงวอนต่อเธอ ได้โปรดต่อลมหายใจให้ฉัน ได้โปรดเดินเข้ามา สมานรอยแผลกลบอดีต ที่เจ็บปวดคราวนั้นให้ผ่อนคลาย ไม่รู้เหมือนกันว่า เธอจะเผื่อใจเมตตาฉันบ้างไหม             ห้วงลึกแห่งหัวใจในน้ำเนื้อในกายเธอ เป็นสิ่งที่อ่านยากจากในแววตานั้น ถวิลคิดคำนึง เธอคิดอะไรอยู่เวลาที่เธอสงบเงียบเฉย ทำให้ฉันหวั่นไหวไม่เป็นสุข ฉันเป็นอะไรไป ฉันพยายามที่จะใช้สมาธิในการอ่านบริบทของเธอ แต่ก็ถอดความแห่งภาพนั้นยังมิออกสักที ทำให้สมองของฉันเต็มไปด้วยภาพชีวิตของเธอ ที่เอ่อล้นอุดตันอันมิอาจอ่านอดีตอันเจ็บร้าว
อ่าน 59 / ตอบ 0 คน [ 29 ก.ค. 2557, 21:00 ]  เขียนโดย
 ประสบการณ์บางประสบการณ์  มันมีค่ายิ่งกว่าหนังสือบางเล่มอีกนะ . ประสบการณ์....หาได้ไม่ยาก  แต่คนเรามักจะไม่รู้ ว่ามันคือสิ่งที่มีค่า...... . . เหตุใดความรักที่พร้อมทุกอย่าง 'บางสิ่งกลับดูขาดหาย'  และสุดท้ายก็หาไม่เจอ !!~ . . . เพื่อนของเธอเคยถามใช่ไหม? ว่าฉันเคยรักใครไหม? ในตอนนั้นฉันอาจจะบอกว่าฉันเคยรักใครคนหนึ่ง... แต่ไม่รู้ว่าทำไมวันเวลาที่ผ่านมามันทำให้ฉันได้คิด คิดว่าฉันเคยรักใครไหม...ซึ่งในวันนี้ฉันก็ได้รู้ซักที... ว่าฉันไม่เคยรักใครแม้แต่ตัวของฉันเอง ฉันได้รู้แล้วล่ะว่า ฉัน...มันมีหัวใจที่ไร้ความรู้สึก.. . . . . ถ้าท้อแท้ ทำไมไม่ลองมองออกไปจากหน้าต่างดูล่ะ ผมเชื่อนะครับ ว่าทุกคนจะต้องเห็นท้องฟ้าที่กว้างไกล ไม่มีที่สิ้นสุด เหมือนกันกับ จินตนาการของเรา ที่ไม่มีที่สิ้นสุด ตราบเท่าที่เรายังมีชีวิต และ ความคิดที่เป็นของตัวเราเอง เชื่อผมสิครับ . . . . . อย่าลืมนะ ว่าของที่อยู่ใกล้ตัวเราบางทีมันก็มีค่ามากกว่าของที่เรากำลังตามหาอยู่ อย่ามัวแต่มองหาจนพลาดนะ เพราะ บางครั้งสิ่งที่เราเฝ้าหา อาจจะหายไปโดยไม่มีวันกลับมา ก็เป็นไปได้นะ . . . . . . พยายามลืมแทบตาย...แต่สุดท้าย...ก็ลืมไม่ลง . . . . . . . ความแตกต่างระหว่างเพื่อนสนิท กับ เพื่อน เพื่อนสนิท จะคอยอยู่ข้างเราในวันที่เราท้อแท้ หมดหวัง อกหัก ทะเลาะกับครอบครัว ทะเลาะกับเพื่อนที่โรงเรียน และ คอยห้ามปรามเราเวลาที่เราคิดจะทำอะไรที่ไม่ดี เพื่อนสนิท...ก็เป็นเหมือนกระสอบทรายเมื่อเราอยากมีเรื่องกับใคร เป็นเหมือนห้องน้ำ เมื่ออยากระบาย เป็นเหมือนผ้าเช็ดหน้า เมื่อเราอยากร้องไห้ เป็นเพื่อน เมื่อเราเหงา เป็นพ่อแม่ เมื่อเราทำผิด เป็นมิตร ในทุกๆเวลา และ เพื่อนสนิท ไม่เคยหายไป...ตามกาลเวลา... เพื่อน  จะคอยอยู่ข้างๆเราเวลาเราท้อ และ หมดกำลังใจ แต่ซักวันหนึ่งก็จะหายไป...ตามกาลเวลา... . . . . . . . . เพื่อนถึงมีน้อย...ดีกว่ามีเพื่อนเป็นร้อย...ที่คิดแต่ริษยากัน นะครับ . . . . . . . . . ความแตกต่างระหว่างเพื่อน กับ แฟน เพื่อน = จะคอยอยู่ข้างเราในวันที่เราท้อ แฟน = พร้อมจะจากเราไปทุกเวลาที่เราหมดประโยชน์ . . . . . . . . . . อยากให้เธอจำไว้นะ ว่าที่ฉันรอ มันไม่ได้หมายความว่า ฉันไม่เคยท้อนะ แต่เพราะฉันเคยท้อ จึงทำให้ฉันพร้อมที่จะรอ จนกว่าเธอจะกลับมา #ความทรงจำในอดีต . . . . . . . . . . . ถ้าซักวันหนึ่ง... เธอต้องการเหตุผล... ที่ฉันยังรอเธออยู่... ฉันก็คงทำได้แค่ยิ้ม... เพราะมันเป็นการรอที่ไร้ซึ่ง... เหตุและผล...ของฉันเอง... . . . . . . . . . . . . นานแค่ไหนแล้วนะ... ที่เราปล่อยมือจากกัน... ทั้งๆที่เรา....ยังรักกันอยู่... แต่มันก็ดีแล้วล่ะ... กับการปล่อยมือจากเธอในครั้งนี้.... อย่างน้อยมันก็ทำให้เธอเจอคนใหม่... ที่ดีกว่าฉัน... . . . . . . . . . . . . . อยากถามเธอจัง... ว่าเธอเหนื่อยไหม? แต่คงทำไมได้... เพราะยังไงเธอก็ยังมีเขา... งั้นเราก็ขออยู่อย่างนี้ซักพักได้ไหม? อย่างน้อยก็ขอกอด... เป็นครั้งสุดท้าย... ก่อนที่เรา... จะกลายเป็นคนไม่รู้จักกัน... . . . . . . . . . . . . . สิ่งที่ได้ทำลงไปอะ... เคยหันกลับมาถามตัวเองไหม? ว่าทำลงไปได้ยังไง...? . . . . . . . . . . . . . . มันคงสายไปแล้ว... ไม่บอกก็รู้อยู่หรอก... ว่ามันสายจนเกินไป... กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหม.... ฉันจะไม่ถามออกไป.... เพราะรู้อยู่แก่ใจ... ว่ามันก็คง... เป็นไปไม่ได้....  
อ่าน 62 / ตอบ 0 คน [ 26 ก.ค. 2557, 23:13 ]  เขียนโดย
บทกลอนยอดนิยม
กลอนกวนๆ
โดย พลอยซัง เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนรัก รัก
โดย pompamlove เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนเศณษฐกิจพอเพียง
โดย hamoney เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนอกหัก
โดย จรุวรรณ เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
การรักษาความสะอาด
โดย bb_kz เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนรัก...หมดหัวใจ…ฉันให้เธอ
โดย onlytan07 เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
ความแตกต่างของเพื่อนกับแฟน
โดย ple1222 เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนหวานๆๆ
โดย นู๋หวาน เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนคิดถึง
โดย จรุวรรณ เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00
กลอนด่าผู้หญิง
โดย paerlove เมื่อ 1 ม.ค. 2513, 07:00