เรื่อง นิยาย สตอรี่ กรรมสิทธิ์หัวใจ


วันที่เผยแพร่ Mon Sep 26 2011 03:50:27 GMT-0400 (EDT)
วันที่แก้ไขล่าสุด Mon Sep 26 2011 03:56:03 GMT-0400 (EDT)
 
 
ตอนล่าสุด
4
สถานะ
จบแล้ว
คนเข้าชม
2322ครั้ง
Cool
15Cool
ติดตาม
3คน
เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

บทนำ


 

                เรียนคุณอังกาบที่เคารพรัก...


 

                        ตอนที่คุณได้รับจดหมายฉบับนี้ ตัวอิฉันอาจมิได้มีลมหายใจอยู่บนโลกเสียแล้ว เพราะความแก่เฒ่าและโรคภัยที่รุมเร้าเสียจนอิฉันรู้ตัว อิฉันจึงได้เขียนจดหมายฉบับนี้ก่อนที่เรี่ยวแรงและลมหายใจอิฉันจะหมดไป อิฉันไม่ได้กลัวความตายแม้สักน้อย แต่ห่วงสุดท้ายที่ยังมีและมิเห็นใครที่จะช่วยได้นอกจากคุณอังกาบ...นายผู้เมตตาอิฉันเสมอมาเพียงเท่านั้น ในวาระสุดท้ายของชีวิตอิฉัน อิฉันขอความกรุณา ฝากฝังแก้วตาดวงใจของอิฉันกลับไปไว้ใต้ร่มใบบุญของคุณอังกาบอีกสักครั้ง เพราะเจ้าจิ๊บมันยังเล็กนัก ขาดอิฉันไปก็คงไม่มีใครอุ้มชูดูแลมันอีกแล้ว คุณอังกาบคะ ได้โปรด...ได้โปรดกรุณาเอ็นดูเมตตาชุบเลี้ยงมันด้วยเถอะค่ะ โปรดเมตตามันเช่นที่คุณอังกาบเคยเมตตาอิฉัน อิฉันขอมอบแก้วตาดวงใจดวงนี้ของอิฉันให้ แล้วต่อไปในภายภาคหน้าคุณอังกาบจะใช้สอยหรือบัญชาเจ้าจิ๊บอย่างไรก็สุดแล้วแต่ใจและความกรุณา เพราะว่าอิฉันนั้นขอยกให้ เจ้าจิ๊บจะถือเป็นกรรมสิทธิ์ของคุณ นับแต่วันที่อิฉันสิ้นลม


 

                                                                        สายใจ


 

                “จดหมายฉบับนี้ มาถึงที่นี่ตั้งแต่วันอังคารที่แล้วแล้วละค่ะ” นางบัวศรีเอ่ยดังขึ้นด้วยกระแสเสียงเนิบนาบทันทีที่จับสังเกตได้ว่าชายหนุ่มร่างสูงในชุดสีดำที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานผ่อนลมหายใจออกมาแผ่วๆ แต่เพราะนัยน์ตาสีดำคมกริบคู่นั้นที่ยังคงจ้องกระดาษเขียนจดหมายในมืออย่างเขม็งทำให้นางบัวศรีตัดสินใจอรรถาธิบายต่อ


 

                “แต่ที่ป้าไม่ได้บอกเพราะไม่สบโอกาสสักที เห็นว่าคุณพีกำลังวุ่นๆกับงานคุณอังน่ะค่ะ”


 

ทว่าจนแล้วจนรอด เจ้าของร่างที่ถูกเรียก ‘คุณพี’ ก็มิได้ส่งสำเนียงหรือปฏิกิริยาที่พอจะแสดงให้รู้ได้เลยว่าเขารับรู้หรือได้ยินคำที่นางกล่าวหรือไม่ ร้ายกว่านั้นคืออาการนิ่งเงียบและคิ้วเข้มที่ย่นเข้าหากันน้อยๆส่งผลให้นางบัวศรีต้องชั่งใจ ประสานมือไว้ตรงหน้าตักอย่างสงบเสงียมและติดจะเกรงๆ เพราะแม้ชายหนุ่มที่มีชื่อว่า ‘พีรพัฒน์ วิศิษฏการ’ ผู้นี้จะมีศักดิ์เป็นญาติใกล้ชิดที่เหลือคนเดียวของ ‘คุณอังกาบ สุริยะธาดา’ ผู้เป็นเจ้านายของนาง แต่หลายสิบปีที่ผ่านมานางบัวศรีก็ไม่เคยจะได้รับใช้เขาเลยแม้แต่น้อย


 

                “สายใจ?” เสียงทุ้มๆทวนคำออกมา จับได้ชัดเจนว่าความสงสัยเต้นอยู่เป็นระริ้ว “ใคร?”


 

แล้วคำถามสั้นๆก็ทำให้นางบัวศรีขยับกายน้อยๆเพราะความอึดอัดอย่างไม่รู้ตัว


 

                “แม่สายใจ แกเป็นต้นห้องคนเก่าของคุณอังเธอน่ะค่ะ” นางบัวศรีอธิบาย แต่ดูเหมือนชายหนุ่มจะยังไม่ได้เข้าใจอะไรเท่าไหร่ เขาจึงทวนคำ


 

                “ต้นห้องคนเก่า?”


 

                “ค่ะ” แม่บ้านวัยหกสิบห้าตอบรับ “แกเป็นคนสนิทคู่ใจที่คุณอังเธอรักและไว้วางใจมากน่ะค่ะ แต่ว่าแม่สายใจแกก็ขอลาออกไปตั้งนานเป็นสิบๆปีแล้วล่ะนะคะ”


 

                “แล้วยังไง” ชายหนุ่มซักต่อ แต่หนนี้นางบัวศรีไม่เข้าใจ แม่บ้านผู้สูงวัยแสดงสีหน้างงงวย คนถามจึงเอ่ยถามตรงๆ


 

                “ป้าบัวศรีอ่านจดหมายฉบับนี้แล้วหรือยัง”


 

                “โอย! มิได้ค่ะ” นางบัวศรีรีบตอบ ความตระหนกเจืออยู่น้อยๆ “จดหมายจ่าหน้าถึงคุณอัง ป้าไม่บังอาจเปิดจดหมายของเจ้านายอ่านหรอกค่ะ ก็ได้แต่เก็บไว้ รอจนสบโอกาสได้ให้คุณพีก็วันนี้เอง”


 

พีรพัฒน์ วิศิษฏการผ่อนลมหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนตัดสินใจยื่นจดหมายที่อยู่ในมือให้นางบัวศรี แม่บ้านวัยหกสิบห้าปีได้แต่กะพริบตา


 

                “อ่านเถอะ ผมอนุญาต”


 

แต่ถึงกระนั้นนางบัวศรีก็ยังชั่งใจอยู่อีกเกือบสองนาทีกว่าที่จะยื่นมือไปรับกระดาษบางๆแผ่นนั้นมา แล้วเลื่อนระยะให้เหมาะกับสภาพสายตาที่เข้าสู่วัยชราเสียแล้ว ปรับกันอยู่สักสองสามที นางบัวศรีก็ได้ระยะเหมาะ เมื่อนั้นสายตาจึงค่อยๆกวาดไล่ไปมาตามบรรทัดตัวอักษร จนกระทั่งจบลงที่ตัวสุดท้ายถึงได้เงยขึ้นมา แล้วก็ต้องสบตากับชายหนุ่มผู้ซึ่งก้าวเข้ามาเป็นเจ้านายใหม่ตามลำดับศักดิ์ทายาทโดยยธรรมแห่งการรับมรดกตามกฎหมาย นาทีนี้นางบัวศรีทำได้แค่การแอบกลืนน้ำลายด้วยสีหน้าเลี่ยนๆ เพราะรู้สึกสัญชาตญาณจะเตือนชัดว่า ‘เจ้านายใหม่คนนี้’ ต้องเอ่ยถามอะไรบางอย่างที่นางไม่รู้จะให้ความเห็นกับเขายังไงดีแน่


 

                และ...มันก็ใช่! เมื่อในที่สุด พีรพัฒน์ วิศิษฏการก็ดันตัวเองลุกขึ้นมา ยืนสง่าเต็มความสูงก่อนถามอย่างราบเรียบแต่ฟังดูเฉียบขาดเหลือเกินว่า


 

                “อ่านแล้วป้าคิดยังไง ผมจำเป็นจะต้องรับเลี้ยงเด็กที่ชื่อ ‘จิ๊บ’ อะไรนั่นมั้ย ในเมื่อผมไม่ใช่’ป้าอัง’”


 

.................................


 

ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
2ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
3ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน
4ตอน ชื่อตอน ล่าสุด อ่าน

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM