เรื่อง นิยาย สตอรี่ เล่ห์รัก...ตะวันร้าย (เปิดสั่งจอง 1-31 ต.ค. 2557 นี้)

 
 
ตอนล่าสุด
25
สถานะ
จบแล้ว
คนเข้าชม
606031ครั้ง
Cool
515Cool
ติดตาม
168คน
เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

  

สั่งจอง หนังสือเล่ห์รักตะวันร้าย (จองได้ตั้งแต่วันที่1-31 ตุลาคม 2557 นี้ )โปรดบอก

1. ชื่อ-นามสกุล

2. ที่อยู่ที่ต้องการให้จัดส่ง

3. เบอร์ติดต่อ

4. อีเมล์

แจ้งมาได้ทาง อินบ๊อกซ์ แฟนเพจ หรือ ทางอีเมล์ yaibua.sbt.sanie@outlook.com (เลือกบอกมาทางใดทางหนึ่งนะคะ)

หนังสือเล่ห์รักตะวันร้าย 1 เซต (จำนวน 2เล่ม) ราคา 560 บาท

ค่าจัดส่งพัสดุไปรษณีย์แบบธรรมดา 50 บาท

รวมทั้งสิ้น 610 บาท


โอนชำระเงินมาที่

ธนาคารไทยพาณิชย์ สาขามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี

เลขที่บัญชี 869-219504-9

ชื่อบัญชี นางสาวเจนจิรา ชาติภูธร

ประเภทบัญชี ออมทรัพย์

โอนเสร็จแล้ว ก็เก็บสลิปไว้ (สำคัญมาก) และโปรดแจ้งมาบอกทางอีเมล์ yaibua.sbt.sanie@outlook.com หรือทางอินบ็อก แฟนเพจ www.facebook.com/artyBJ พร้อมกับถ่ายสลิปมาด้วยนะคะ โดยระบุมา ดังต่อไปนี้

1. ชื่อและนามสกุล

2. ที่อยู่

3. จำนวนเงินที่โอน

4. วันเวลาที่โอน

**สงสัยอยากสอบถามอะไร ก็สามารถ ติดต่อมาได้ที่ อินบ็อก แฟนเพจ ,อีเมล์ yaibua.sbt.sanie@outlook.com หรือเบอร์ติดต่อ 080-7549923


ขอบคุณค่ะ


เล่ห์รักตะวันร้าย





(ซัน) กนต์รพี กับ (หมอก) อภิชญา เธอและเขา ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก พวกเขาทั้งสองถูกเลี้ยงมาด้วยกัน ชีวิตที่มีแต่ความผูกพันของคนทั้งสอง ภายในใจลึกๆทั้งสองต่างมีความรู้สึกพิเศษๆต่อกัน

ซันและหมอก เธอและเขา มีความสัมพันธ์ที่เกินเลยไปกว่าเพื่อนสนิทไปแล้ว  ทั้งสองจะทำอย่างไรต่อไป เมื่อต่างคนก็ต่างมีคนที่ยืนข้างกาย เรื่องของพวกเขาทั้งสอง จะลงเอยด้วยรอยยิ้ม หรือจบแบบเสียน้ำตานะ ช่วยติดตามกันต่อไปด้วยนะ


 ตะกายตะวัน

 

เกริ่นสักนิด




“ซัน...จะทำอะไร ปล่อยเค้า เดี๋ยวนี้นะ” อภิชญาพยายามดิ้นและผลักร่างสูงออกจากตัว แต่ก็ไม่สำเร็จ คนร่างสูงตัวหนักเหลือเกิน แถมมือยังรัดแน่นเกาะติดเหมือนมือปลาหมึกอีก และตัวก็เหม็นหึ่ง เขาไปดื่มมาหรือไปอาบแอลกอฮอล์มากันแน่

        “ซัน...ได้ยินไหม บอกว่าให้ปล่อย เค้าจะหายใจไม่ออกแล้ว ซันตัวเหม็นมาก ลุกขึ้นไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้นะ” อภิชญาได้แต่พูดสั่งแกมร้องโวยวายและดิ้นให้คนร่างสูงปล่อย แต่เขากลับไม่ปล่อยแถมยังรัดก่อนเธอไว้แน่นกว่าเดิมอีกด้วย

        กนต์รพีได้แต่กอดร่างบางไว้แน่นขึ้นกว่าเดิม ก่อนจะก้มหน้าซบที่ไหล่ของร่างบาง ร่างบางจึงหยุดดิ้น เธอได้แต่นอนนิ่งให้คนร่างสูงกอด ถึงดิ้นให้ตายถ้าเขาไม่ปล่อย เธอก็ไม่มีวันออกไปไหนได้อยู่ดี เธอรู้จักนิสัยความดื้อดึงของร่างสูงดี เธอสัมผัสและรู้สึกได้ว่าหัวไหล่ด้านที่เขานอนซบนั้นได้รับความชื้นเล็กน้อย และเธอได้ยินเสียงลมหายใจของร่างสูงที่ติดๆขัดๆ คล้ายคนเป็นหวัด

        “ซันเป็นอะไร ซันร้องไห้หรอ ร้องไห้ทำไม” อภิชญาถามร่างสูงที่อยู่ด้านบน ด้วยอาการสีหน้าที่เป็นห่วง

        กนต์รพีไม่ตอบ แต่เขาได้เงยหน้าอันแดงก่ำจากฤทธิ์แอลกอฮฮล์และดวงตาที่แดงก่ำที่ผ่านมาจากการร้องไห้ขึ้นมาสบตากับร่างบาง

        อภิชญาเห็นอย่างนั้น เธอก็ไม่ซักไซ้อะไรอีก เธอยกมือทั้งสองข้างขึ้นไปเช็ดน้ำตาบนแก้มอันร้อนผ่าวของร่างสูงอย่างเบามือ

        “หมอก เค้าควรทำอย่างไรดี ” กนต์รพีพูดไปก็น้ำตาไหลไป ตอนนี้เขารู้สึกอึดอัดเหลือเกิน เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร ที่จะให้ร่างบางนี้อยู่กับเขาตลอดไป

        “เค้าไม่เข้าใจหรอกนะ ว่าซันพูดอะไร แต่ตอนนี้ซันเมามากแล้ว ซันพักผ่อนดีกว่า สร่างเมาเมื่อไหร่ค่อยบอกหมอกก็ได้นะ หมอกไม่หนีไปไหนหรอก” เธอกล่าวจบ ก็พยายามดันหน้าอกของร่างสูงขึ้นเพื่อให้ลุกออกจากตัวเธอ แต่เธอก็แรงน้อยเสียนี่ ตัวเขายังทับแน่นิ่งอยู่เช่นเดิม

        “เค้าควรทำยังไง ที่จะให้หมอกอยู่กับเค้าตลอดไป บอกเค้าหน่อยสิต้องทำยังไง ตอนที่เค้าเห็นหมอกยิ้มอยู่กับพี่ภู มันทำให้ซันรู้ว่าไม่อยากเสียหมอกไปให้ใครทั้งนั้น หมอก ซันต้องทำยังไง” กนต์รพี พรั่งพรูความรู้สึกออกมาอย่างฟูมฟาย

        อภิชญาได้แต่อึ้งพูดอะไรไม่ออก คำพรั่งพรูของร่างสูงช่างมีอิทธิพลต่ออัตราการเต้นหัวใจของเธอเหลือเกิน เธอรู้สึกตื้นตันเหมือนมีน้ำก้อนใสเอ่อคลออยู่ที่เบ้าตาทั้งสองข้างของเธออย่างไรอย่างนั้น เธอดีใจเหลือเกินที่เขาอยากให้เธออยู่กับเขาตลอดไป เธอได้แต่นอนนิ่ง ก่อนจะเค้นคำพูดที่อยู่ใต้จิตสำนึกออกมา

        “หมอก...รักซันนะ” อภิชญาพูดออกมาอย่างเชื่องช้าด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิว คล้ายคนละเมอเพ้อ

        เมื่อกนต์รพีได้ยินแบบนั้นเหมือนสร่างเมาหายเป็นปลิดทิ้งเลย ก่อนจะจ้องมองดวงตาของร่างบาง ที่ตอนนี้มีน้ำตาคลอเบ้าอยู่

        เมื่อรู้ว่าร่างสูงจ้องสบตา อภิชญาก็รีบเบนหลบสายตาหันไปทางด้านข้างทันที เธอไม่อยากให้ร่างสูงเห็นน้ำตาของเธอที่ตอนนี้ มันได้ไหลรินออกไปทางห่างตาและหยดลงบนหมอนที่เธอหนุนแล้ว

        กนต์รพีใช้มือจับคางของร่างบางให้หันมองหน้าของตัวเอง เมื่อใบหน้าของร่างบางได้หันมาเผชิญหน้าแล้ว เขาก็เห็นสายธารที่รินไหลออกจากหางตาของร่างบาง เขาใช้ฝามือประคองหน้าของร่างบาง แล้วใช้นิ้วโป้งกรีดซับน้ำตาของร่างบางอย่างอ่อนโยน พร้อมกับพูดสิ่งที่อยู่ในใจเขา ที่มันถูกทับถมไว้นาน ซึ่งตอนนี้มีคนขุดมันออกมาแล้ว นั้นก็คือเธอ คนตรงหน้าเขานี้เอง เขาต้องการเธอคนนี้เหลือเกิน

        “ขอให้คืนนี้เป็นคืนของเรา จะได้ไหม” กนต์รพี พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มที่เบาหวิว ส่วนอภิชญาก็ใช้มือทั้งสองข้างประคองหน้าของคนร่างสูงตอบ เธอใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้ลูบไล้แก้มสากที่เนียนนุ่มของร่างสูงไปด้วยอย่างอ่อนนุ่ม ทั้งสองเหมือนคนตกอยู่ในห้วงภวังค์ของกันและกัน

        พวกเขาทั้งสอง ตอนนี้ลืมเรื่องอื่นหมดแล้ว ตอนนี้ ขณะนี้ มีแค่เขาสองคนเท่านั้น ต่างคนก็ต่างส่งยิ้มให้กันและกัน อภิชญาจะว่าอะไรได้ล่ะ ในเมื่อมันก็คือสิ่งที่เธอปรารถนามาทั้งชีวิต เขาตรงหน้าเธอคนนี้จะเป็นคนที่เธอรักตลอดไป ถึงแม้ว่าเขาตรงหน้าจะไม่รักตอบ เธอก็ไม่ว่า แต่ขอให้เธอได้รักเขาอย่างนี้ตลอดไปก็พอแล้ว


ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM