เรื่อง นิยาย สตอรี่ ลิขิตรัก ลิขิตสวาท 18+ วางแผงแล้วนะคะ สนพ.ธราธร

เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

จุดเริ่มต้นของแผนการ (ต่อจ้า)

               ตกเย็นเมื่อหมดคาบเรียนแล้ว รัชนกกับไอยรินเดินมาด้วยกันก่อนจะล่ำลาและแยกย้ายกันเดินทางกลับบ้าน ไตรวินทร์จอดรถรออยู่แถวๆหน้ามหาวิทยาลัย ชายหนุ่มไปเคลียร์งานที่ออฟฟิศก่อนจะกลับมาอีกครั้งเพื่อมารอเธอเพราะรู้ว่าเธอเลิกเรียนวิชาสุดท้ายตอนกี่โมง ก่อนที่ไอยรินจะเดินไปถึงป้ายรถเมล์ชายหนุ่มก็ก้าวลงจากรถ

                  “ไอยริน..นั่นเธอกำลังจะกลับบ้านใช่ไหม?”  เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยถามจากทางด้านหลังทำให้ทำให้ไอยรินต้องหันกลับไปมอง เมื่อเห็นว่าเป็นอาจารย์หนุ่มที่คอยจะแวบเข้ามาในหัวเธออยู่ร่ำไป

                  “ค่ะ กำลังจะกลับ” เสียงหวานตอบกลับไปแววตาสงสัยและหัวใจที่เต้นระรัว

                  “บ้านเธออยู่แถวอ่อนนุชใช่ไหม?” คนร่างสูงรีบเอ่ยถามขึ้นทันที

                  “อะ.. เอ่อใช่ค่ะ” ตอบกลับไปด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ

                   “งั้นไปกับครู พอดีครูมีธุระที่นั่นพอดี ไปขึ้นรถสิ เดี๋ยวครูไปส่ง” ชายหนุ่มผายมือไปที่รถตนเองที่จอดอยู่

                   “เอ่อ.. มะ… ไม่ดีกว่าค่ะ”  ไอยรินมองตามมือเขาไปก่อนที่จะหันกลับมาปฏิเสธ บอกตรงๆว่าเธอไม่กล้าขึ้นรถไปกับเขาสองต่อสองเท่าไหร่นัก เพราะเธอรู้สึกประหม่าแบบไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน เธอเป็นอะไรไปนะรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองเลย แต่ชายหนุ่มเองก็ไม่ยอมแพ้ง่ายๆเช่นกัน

                    “ไอยริน ไปขึ้นรถอย่าปฏิเสธฉัน”  สุดท้ายเธอก็ต้องยอมเขา เธอรู้สึกว่าเขาช่างมีอานุภาพกับเธอเหลือเกิน ยิ่งสรรพนามที่ใช้แทนตัวเขาเปลี่ยนไปยิ่งทำให้กลัวว่าเขาจะโกรธเธอ

                 ในที่สุดชายหนุ่มก็ขับรถมาจอดที่หน้าร้านดอกไม้ของเธอ โดยมีหญิงสาวเป็นคนบอกเส้นทาง เธอกล่าวขอบคุณเขาก่อนจะหันมาเปิดประตูและกำลังก้าวลงจากรถ แต่ชายหนุ่มก็ขอเข้าไปรอข้างในร้านเพื่อเข้ามาชมร้านของเธอ โดยอ้างเหตุผลว่ากว่าจะถึงเวลานัดก็อีกนานทั้งๆที่เป็นเวลาเกือบหกโมงเย็นแล้ว หญิงสาวก็ยอมให้เขาเข้าไปแต่โดยดีเพราะเธอเองก็ออกจะยินดีเสียด้วยซ้ำ

                  “งั้น เชิญด้านในเลยค่ะ” หญิงสาวก้าวไปเปิดประตูและผายมือให้เขาก่อนจะเดินเข้าไปในครัวเพื่อนำน้ำดื่มมาต้อนรับเขาโดยให้เขานั่งรอที่โซฟาที่ไว้ใช้ต้อนรับลูกค้า

                   “ทานน้ำก่อนนะคะ” หญิงสาวโปรยยิ้มหวานพร้อมยื่นแก้วน้ำให้กับเขา

                    “ขอบใจมาก” ชายหนุ่มรับแก้วน้ำจากมือเธอพร้อมทั้งกล่าวขอบคุณ ก่อนที่เขาจะยกขึ้นดื่มเพื่อดับความกระหาย

                     “เอ่อ! พี่นงคะ รบกวนมาด้านนี้สักครู่ได้ไหมคะ?”  ร่างบางหันไปเรียกนงผู้ช่วยสาวที่จัดดอกไม้อยู่

                        “ขา น้องไอย กลับมาแล้วเหรอคะ มีอะไรเหรอคะ?”  นงขานรับพร้อมกับเดินมาหาหญิงสาวทันที

                       ที่จริงนงเองก็เห็นแล้วตอนที่ทั้งคู่ก้าวเข้ามาที่ประตูแต่พอเห็นว่าเป็นไอยรินมากับชายหนุ่มอีกคนเธอก็หันไปจัดดอกไม้ต่อให้ทั้งคู่คุยกันเพราะไม่อยากจะรบกวน

                     “ค่ะ กลับมาแล้วค่ะ เอ่อพี่นงคะ นี่อาจารย์ไตรวินทร์ค่ะ เป็นอาจารย์สอนพิเศษที่มหาวิทยาลัยค่ะ” ไอยรินแนะนำให้นงรู้จักกับไตรวินทร์

                     “สวัสดีค่ะ”  นงยิ้มให้และยกมือไหว้เขา ไม่ใช่เพราะเธอคิดว่าเขาอายุมากกว่าแต่เป็นเพราะเธอให้เกียรติเขา

                      “สวัสดีครับ” ชายหนุ่มยิ้มรับทักทายและยกมือไหว้ตอบเธอเช่นกัน

                      “เชิญตามสบายนะคะ  นงขอไปจัดดอกไม้ต่อก่อน พี่ไปจัดดอกไม้ต่อนะจ๊ะน้องไอย”

                        “ค่ะ พี่นงไปจัดดอกไม้ต่อเถอะค่ะ”

                        “มาตอนนี้ดอกไม้อาจจะมีไม่เยอะเท่าไหร่นะคะ เพราะร้านจะปิดแล้ว” เธอบอกชายหนุ่มเมื่อพาเขาเดินดูภายในร้าน

                         “อ๋อ ไม่เป็นไร แล้วนี่เธออยู่กันแค่นี้เหรอ” ชายหนุ่มหมายถึงนงที่กลับไปจัดดอกไม้ต่ออีกด้านหนึ่งไม่ไกลนัก

                          “อ๋อ มีพี่เจือค่ะ คงกลับไปแล้วและยังมีแม่ไอยอีกคนค่ะ แต่ไม่ทราบว่าตอนนี้ไปไหน  เอ่อพี่นงคะ คุณแม่ไปไหนเหรอคะ?” หญิงสาวตอบเขาก่อนที่จะหันไปถามนงผู้ช่วยมารดาเธอ

                          “ออกไปกับเพื่อนตั้งแต่เย็นแล้วล่ะค่ะ เห็นบอกว่าเป็นเพื่อนที่ไม่ได้พบกันนาน คงมีเรื่องคุยกันเยอะกระมังคะ ป่านนี้ถึงยังไม่กลับ คิดว่าคงอีกนานค่ะกว่าจะกลับ น้องไอยไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ  แล้วนี่หิวหรือยังคะ เดี๋ยวเสร็จจากนี่แล้วพี่จะได้ไปทำกับข้าวให้ทาน” เมื่อนึกขึ้นได้ผู้ช่วยสาวก็ถามอย่างกระตือรือร้น

                         “อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ พี่นง ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ เดี๋ยวไอยทำกับข้าวง่ายๆทานเองได้ค่ะ”  หญิงสาวบอกด้วยความเกรงใจ

 ที่จริงแล้วเธอสามารถทำทานเองได้  ไม่อยากรบกวนผู้ช่วยคนเก่งซึ่งเธอนั้นนับถือนงเสมือนเป็นพี่สาวของเธอ เมื่อเธอคุยกับนงเสร็จแล้วจึงหันมาหาชายหนุ่มแต่เขาก็ไม่ได้อยู่ตรงนั้นเสียแล้ว

                       หลังจากที่ชายหนุ่มได้ยินผู้ช่วยสาวบอกว่าแม่ของเธอไม่อยู่ ชายหนุ่มก็รู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมาก แต่เขาก็ยังไม่หมดหวังไปเสียทีเดียว ชายหนุ่มคิดว่าอาจจะมีรูปแม่ของเธอหรือคนในครอบครัวของเธอติดอยู่ที่ไหนสักที่ภายในร้าน ดังนั้นเขาจึงไม่เสียเวลาใช้ช่วงที่ไอยรินคุยกับผู้ช่วยของเธอเพื่อสำรวจตรวจดู ว่าพอจะมีอะไรทำให้เขากระจ่างได้บ้าง แต่หาจนทั่วแล้วกลับไม่มีแม้กระทั่งรูปสักใบ

                    “มาอยู่ตรงนี้เอง ไอยเดินหาซะทั่วเลยค่ะ” ไอยรินทักขึ้นเมื่อเดินหาเขาจนเจอ ถึงแม้ว่าร้านจะไม่ใหญ่นัก แต่เพราะมีดอกไม้อยู่รอบเต็มไปหมดจึงทำให้มองไม่เห็น

                      “เป็นยังไงบ้างคะ?”  เธอหมายถึงดอกไม้ที่จัดโชว์ไว้หลากหลายรูปแบบตรงหน้าเขา

                       “อืม สวยมากเลย” ชายหนุ่มอยากจะบอกว่าเขาไม่ได้สนใจดอกไม้พวกนี้ เขาสนใจว่าใครเป็นคนจัดมันมากกว่า จะเป็นคนที่เขาสงสัยหรือเปล่า ? ชายหนุ่มเองก็ไม่กล้าถามว่าแม่ของเธอชื่ออะไร เพราะดูเหมือนจะเป็นการละลาบละล้วงจนเกินไป

                        “ครูคงต้องไปแล้วล่ะ เพราะใกล้ถึงเวลานัดแล้ว”  ชายหนุ่มไม่ได้โกหก เพราะเขาเองมีนัดจริงๆ แต่ติดตรงที่ไม่ได้นัดที่อ่อนนุชตามที่บอกเธอไป  ไม่เช่นนั้นเขาอาจจะอยู่รอเพื่อพิสูจน์บางอย่าง หากว่าเขาไม่มีนัดเสียก่อน

                         “ขอบใจเธอมากนะ ไว้คราวหน้าครูมาอีกได้ไหม?” ชายหนุ่มยังไม่ยอมเลิกล้มความตั้งใจ เมื่อได้ยินเช่นนั้นหญิงสาวก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก

                        “ยินดีต้อนรับทุกเมื่อค่ะ” น้ำเสียงใสตอบกลับไปตามที่ใจคิด

                   “เชิญค่ะ เดี๋ยวไอยไปส่งอาจารย์ที่รถนะคะ”  แล้วทั้งคู่ก็เดินไปที่รถของเขา ไอยรินยกมือขึ้นไหว้และกล่าวลาชายหนุ่ม ก่อนที่ร่างสูงจะขึ้นรถแล้วสตาร์ทขับออกไป

                   คืนนั้นไอยรินเข้านอนด้วยความรู้สึกอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก คงเป็นเพราะอาจารย์หนุ่มคนนั้นอย่างแน่นอน เธอถามตัวเอง ‘หรือเธอจะหลงรักเขาอย่างที่รัชนกบอกจริงๆขอเวลาหน่อยนะนก ถ้าไอยแน่ใจเมื่อไหร่ ไอยจะบอกนกเป็นคนแรก’  จากนั้นไอยรินก็หลับไปอย่างมีความสุข

 

 

 

 

jintapattana
นามปากกา jintapattana
ชื่อ jintapattana
ลายเซ็น
ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM