NiYay.com   นิยาย เรื่องสั้น กลอน เกมส์ เว็บบอร์ด glitter clip blog วาไรตี้ สมัครสมาชิก เปิดร้านค้า ขายหนังสือ
eXTReMe Tracker
 
 
นิยายจากทุกหมวด: 
ค้นหาจาก ชื่อเรื่อง ชื่อผู้แต่ง


เนื้อหานิยายs  


นิยายเรื่อง. : สยบรักหัวใจทมิฬ( ... )
ตอนที่ 27 : ตอนที่ ๘ [You make me cry] เธอทำให้ฉันร้องไห้... 30%
Niyay.comon Google+



ตอนที่ ๘ [You make me cry] เธอทำให้ฉันร้องไห้...

อัครเทพเหลือบมองร่างบางที่นั่งเงียบไม่ยอมพูดจามาหลายวันอย่างเหนื่อยใจ ตั้งแต่ที่เขาปลอบเธอจนหยุดร้องไห้ เธอก็นิ่งเงียบไม่พูดไม่จาเอาแต่ทำงานอย่างเดียว พอถามคำก็ตอบคำ เล่นเอาเขาเครียดตามไปด้วย ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่าเป็นเพราะเทพบดินทร์ หญิงสาวตัวเล็กคนนี้ถึงเป็นได้ขนาดนี้

คัคนางค์รู้สึกตัวเล็กน้อยที่เห็นอัครเทพเดินออกจากห้องไปอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก ใบหน้านวลสลดอย่างเห็นได้ชัด เขาคงเบื่อเธอกระมังที่เห็นเธอทำตัวงี่เง่าไม่พูดไม่จา นั่นสินะ... ผู้หญิงอย่างเธอมันน่าเบื่อ เป็นคนรักที่ดีก็ไม่ได้ แถมยังเป็นเลขาที่ไม่ได้เรื่อง มือบางปาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มอย่างลวกๆ พยายามกลั้นเสียงสะอื้นให้ลงคอไป แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกิน

มือถือเครื่องจิ๋วที่กรีดร้องอยู่บนโต๊ะ ทำให้หญิงสาวรู้ทันทีว่าใครเป็นคนโทรมา แต่เธอก็ไม่คิดแม้แต่จะรับสาย ไม่อยากได้ยินคำแก้ตัวของเขาให้เจ็บช้ำน้ำใจอีก แค่นี้เธอก็เจ็บมากพออยู่แล้ว

เมื่อไหร่ไม่รู้ที่ร่างสูงของอัครเทพยืนอยู่ข้างกายของหญิงสาว มือหนาหยิบมือถือที่กรีดร้องไม่หยุดมากดรับสายท่ามกลางสายตาตกตะลึงของคัคนางค์

“คุณอัค...” อัครเทพไม่สนใจเสียงท้วงของร่างบาง กลับกรอกเสียงลงไปอย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน จนคัคนางค์ต้องกลืนน้ำลายเอือกใหญ่

“มีธุระอะไรไม่ทราบ ตอนนี้เลขาผมไม่ว่างรับสาย!” อัครเทพกระแทกเสียงใส่อย่างไม่สบอารมณ์ จนป่านนี้เทพบดินทร์ก็ไม่ยังไม่เลิกตอแยแม่กระต่ายน้อยหน้าหวานของเขา ใบหน้าคมเข้มที่ฉายแววไม่สบอารมณ์ทำให้คัคนางค์อยากรู้นักหนาว่าเขาคุยอะไรกับเทพบดินทร์ เธอจึงพยายามที่จะเงี่ยหูฟังโดยการขยับเข้าไปใกล้ร่างสูง แต่อัครเทพกลับเบี่ยงตัวหลบ แถมยังชักสีหน้าใส่เธออย่างไม่ค่อยพอใจ ทั้งๆ ที่คนที่ต้องทำอย่างนั้นมันต้องเป็นเธอไม่ใช่รึไง!!

[คุณไม่มีสิทธิ์มารับโทรศัพท์ของน้องนางค์ น้องนางค์อยู่ไหน ให้ผมคุยกับน้องนางค์เดี๋ยวนี้นะ]

อัครเทพแค่นยิ้มกับคำพูดของปลายสาย ริมฝีปากหยักเหยียดยิ้มน้อยๆ

“คุณอัค... โทรศัพท์น้องนางค์นะ” คัคนางค์ท้วงเสียงอ่อย แต่มันก็ไม่ได้นำพาต่ออัครเทพเลยซักนิด เขายังคุยโทรศัพท์ต่อไปราวกับว่าปลายสายต้องการคุยกับตัวเอง

“งั้นเหรอครับคุณชายเทพบดินทร์ เห็นทีว่าจะไม่ได้”

[หนอยแก!!! คิดจะยั่วโมโหฉันใช่ไหม?!]

เทพบดินทร์เปลี่ยนสรรพนามทันที อัครเทพยิ้มสะใจหนักหนา

“เปล่าหรอกครับ ใครจะกล้าทำอย่างนั้นกับหม่อมราชวงศ์เทพบดินทร์ล่ะครับ แต่พอดีว่าผมกับ... น้องนางค์ต้องทำงานร่วมกันตลอดเลย เสียใจด้วยนะครับ ยังไงก็แล้วแต่วันนี้ที่โรงแรงมีงานเลี้ยง ขอเรียนเชิญคุณชายด้วยนะครับ! สวัสดีครับ!”

คัคนางค์ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยอ่อน เลยไม่ได้รู้กันพอดีว่าพี่เทพคุยอะไรกับคุณอัค แต่ดูท่าทางแล้วทั้งสองคนคงไม่ได้คุยกันเรื่องดีๆ เป็นแน่ เพราะถึงแม้คำพูดของอัครเทพจะเต็มไปด้วยสุภาพ แต่น้ำเสียงกลับเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มคุยเสร็จแล้ว เสียงหวานจึงเอ่ยขอโทรศัพท์คืน

“คุณอัคคะ... โทรศัพท์...เอ่อ...” ยังไม่ทันที่เสียงหวานจะเอ่ยจบประโยค มือหนาก็หย่อนโทรศัพท์เครื่องเล็กลงในกระเป๋าเสื้อสูทของตัวเอง เล่นเอาคัคนางค์ตาค้าง

“คุณอัค....” คัคนางค์ตัดพ้อออกมา ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นอย่างงอนๆ แต่อัครเทพก็ไม่สนใจเดินผ่านเธอไปราวกับเธอไม่มีตัวตน ร่างบางเม้มริมฝีปากแน่น ไม่รู้ว่าคนตัวโตเป็นอะไรแต่ก็ไม่คิดที่จะเอ่ยปากถาม กลับก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อไปโดยไม่คิดที่จะสนใจว่าชายหนุ่มจะไปไหน

“คนบ้า! บ้าที่สุดเลย” เสียงหวานบริภาษออกมาอย่างน้อยใจ แต่หารู้ไหมว่าคนตัวโตที่เธอกำลังบริภาษนั้นกลับเข้ามาในห้องมาพร้อมกับกุหลาบขาวช่อโตที่ยื่นให้เธอ

“อ่ะให้!!” คำพูดเรียบๆ แต่กลับสะกดใจคนฟังอย่างจัง

คัคนางค์เบิกตากว้างอย่าไม่เชื่อสายตา กุหลาบขาวช่อโตที่ชายหนุ่มยื่นให้ พร้อมกับใบหน้าคมสันที่ประดับรอยยิ้มอย่างมีเสน่ห์ทำให้เธอแทบละลายตรงหน้าเขา ใบหน้านวลขึ้นสีระเรื่อ จนอัครเทพต้องลอบยิ้มน้อยๆ ให้กับความน่ารักของหญิงสาวตรงหน้า

“ให้.... รับสิ” เขาเอ่ยย้ำ จนคัคนางค์ต้องยื่นมือสั่นๆ ไปรับดอกไม้ช่อโตมาแนบอก อดไม่ได้ที่จะก้มหน้าลงไปสูดความหอมของดอกกุหลาบขาวที่มีดอกคาร์เนชั่นสีขาวประดับอยู่

“คุณรู้ได้ยังไงว่าน้องนางค์ ชอบดอกคาร์เนชั่น” เสียงหวานเอ่ยถามอย่างสงสัย

อัครเทพยักคิ้วให้เธออย่างชอบใจ ก่อนจะโปรยรอยยิ้มที่แสนพิฆาตใจออกมา ดวงตากลมโตรีบเบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็ว ไม่อย่างนั้นเธอคงได้หน้าแดงขายหน้าเขาเป็นแน่!

“อ้าว... เขินจนหน้าแดงแล้วคัคนางค์” คนตัวโตเอ่ยเย้า จนคัคนางค์อดไม่ได้ที่จะทุบไปที่ไหล่หนาอย่างหมั่นไส้ อดไม่ที่จะรู้สึกซาบซึ้งใจในความใจดีของชายหนุ่ม เพราะตั้งแต่วันนั้นเขาก็หมั่นทำเรื่องให้เธอใจเต้นอยู่ร่ำไป แม้จะพยายามใจแข็งซักแค่ไหน แต่ก็อดไม่ได้ที่จะหวั่นไหวไปแววตาคมๆ ที่จ้องมาอย่างวาบวับ

“คุณอัค... จ้องอะไรนักหนา...” เสียงหวานเอ่ยแย้งออกมาก่อนจะก้มหน้างุด แต่มือหนาก็ไวกว่าที่จะเชยคางมนขึ้นมาให้ร่างบางสบตากับเขา

“อยากมอง... มองแล้วมีความสุข” เขาเอ่ยเสียงพร่าก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้คนตัวเล็กจนหน้าผากแนบชิดกัน ปลายจมูกโด่งเขี่ยปลายจมูกโด่งรั้นของอีกฝ่ายอย่างหมั่นเขี้ยว

คัคนางค์ใจเต้นตูมตาม หน้าแดงซ่านไปถึงใบหู

“พอแล้วคุณอัค อย่าแกล้งน้องนางค์สิ” คนตัวเล็กเอ่ยเสียงสั่น ก่อนจะพยายามเบือนหน้าหนี แต่มันช่างยากเหลือเกิน ยิ่งหนีเขาก็ยิ่งตามติด จมูกโด่งๆ ยังคอยตามติดให้เธอใจสั่น

คัคนางค์ยอมรับ อัครเทพทำให้เธอรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้ แม้ตอนแรกเขาดูร้ายกาจ แต่พอวันเวลาผ่านไป ความร้ายกาจของเขาก็ค่อยๆ เลือนหายไป กลายเป็นความแสนดี ช่างเอาใจเข้ามาแทนที่แทน มิหนำซ้ำเขายังมีภาษีดีอีกชุดใหญ่จากการปลอบใจเธอให้หายเศร้าจากเรื่องของเทพบดินทร์ เพราะหลังจากวันนั้น ข่าวของหม่อมราชวงศ์เทพบดินทร์กับหม่อมหลวงบัวรตีก็ปรากฎตามหน้าสื่อต่างๆ จนเธอเริ่มจะยอมรับความเป็นจริงแล้วว่า...

เธอไม่เหมาะสมกับเทพบดินทร์แม้แต่นิดเดียว หากเทพบดินทร์จะเปลี่ยนใจไปรักหรือชอบพอกับหม่อมหลวงบัวรตี เธอก็ยินดี ไม่คิดที่จะตามไปแย่งชิงเทพบดินทร์ให้กลับมาเป็นของเธอ

แต่สิ่งที่เธอไม่ค่อยเข้าใจก็คือ... ทั้งที่ๆ เทพบดินทร์มีหม่อมหลวงบัวรตีแล้ว ทำไมชายหนุ่มถึงยังไม่ยอมปล่อยเธอไปอีก... คิดได้ดังนั้น แววตาหวานซึ้งก็เผลอจับจ้องไปที่แหวนทองคำขาวบนนิ้วนางข้างซ้าย

อัครเทพเริ่มรู้สึกว่าคนตัวเล็กเริ่มไม่ขัดก็แปลกใจ พอเห็นคนตัวเล็กนั่งเหม่อก็ยิ่งแปลกใจเข้าไปอีก สายตาคมๆ เลื่อนตามดวงตากลมโตว่ากำลังมองอะไรอยู่  แต่พอสุดสายตา  เขาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ จนคัคนางค์สติ

“เป็นอะไรคะคุณอัค” เสียงหวานเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง อัครเทพเริ่มได้ใจเลยใส่มุกอ้อนเข้าไปเต็มเปา

“เจ็บ....” คนตัวโตครางออกมาเสียงอ่อย คัคนางค์หน้าถอดสีพอรู้ว่าชายหนุ่มเจ็บ

“คะ.....”

“เจ็บจริงๆ นะคัคนางค์...” เขาเอ่ยย้ำ

“เจ็บตรงไหนคะคุณอัค” ร่างบางเอ่ยถามอย่างลนลาน มือบางก็วางสะเปะสะปะไปทั่วร่างกายเพื่อหาบาดแผลที่คนตัวโตว่าเจ็บ

แต่แล้วมือหนาก็เลื่อนมากุมมือบางไว้ “ห่วงเหรอ?”

“ห่วงสิคะ เจ็บตรงไหนบอกน้องนางค์สิคะ” คัคนางค์เอ็ดออกมา รู้สึกน้อยใจที่คนตัวโตเหมือนไม่เชื่อว่าเธอเป็นห่วงเขา

อัครเทพยิ้มออกอย่างเนือยๆ ก่อนจะวางไปที่หน้าอกด้านซ้ายของตนเอง

“เจ็บตรงนี้...” เขาเอ่ยเสียงอ่อน แววตาเต็มไปด้วยความปวดร้าวจนคัคนางค์ใจสะท้าน

“คุณอัค....” ร่างบางหลุบสายตาลงต่ำ ไม่อาจทนเห็นแววตาของเขาได้

“เจ็บที่เธอยังไม่ลืมเขาซักที.... ”

“มันยากนะคะคุณอัค” คัคนางค์เอ่ยเสียงสั่น น้ำตาพาลจะไหล

“ฉันรู้ว่ามันยาก... แต่ก็อยากให้เธอเปิดใจ”

คัคนางค์เงยหน้าสบตาคมๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น “มันยากนะคะคุณอัค น้องนางค์... ลืมพี่เทพไม่ได้”

“ฉันรู้... แต่ไม่มีอะไรยากเกินความพยายามไม่ใช่เหรอ.... เธอไม่จำเป็นต้องลืมเขาก็ได้ ไม่เป็นไร ฉันทนได้ ฉันขอแค่เธอรักฉันบ้าง...”

คนตัวโตเอ่ยแย้ง อดไม่ได้ที่จะรู้สึกท้อที่เธอยังไม่ยอมเปิดใจให้เขาซักที ทั้งๆ ที่เขาก็พยายามทำทุกอย่างเพื่อเธอแล้ว แต่ดูเหมือนความดีของเขาจะไม่ซึมซับเข้าไปในหัวใจของเธอเลย

“คุณอัคคะ... น้องนางค์ไม่แน่ใจ”

“ฉันจะไม่บังคับอะไรทั้งนั้น แค่อยากจะขอโอกาส”

“...............”

“ฉันจะไม่รีบร้อน ไม่เรียกร้องอะไรทั้งนั้น ขอแค่เธออย่าปิดใจ”

“น้องนางค์ก็ไม่เคยปิดหัวใจอยู่แล้ว” ร่างบางเอ่ยแย้งเสียงอ่อย เขาเข้าใจผิดไปซะไกลว่าเธอไม่ยอมเปิดใจรับเขา ทั้งๆ ที่เขาก็เข้ามาอยู่ในหัวใจเธอตั้งนานแล้ว เพียงแค่เธอยังสับสนเลยยังไม่แสดงออกอะไรอย่างเต็มที่

“ไม่ปิด... แต่ข้างในก็ไม่มีฉันอยู่...” เขาเอ่ยอย่างปวดร้าว จนคนตัวเล็กอดไม่ได้ที่จะใจอ่อน มือบางเลื่อนไปจับแก้มที่เริ่มมีเคราสากๆ ของเขาไว้ ดวงตาหวานซึ้งจ้องไปในดวงตาคมเข้มอย่างกล้าๆ กลัวๆ

“รู้ได้ไงคะ ว่าไม่มีอยู่...”

สีหน้าของอัครเทพดีขึ้นทันตา “เรื่องราวของน้องนางค์กับพี่เทพ มันผูกพันกันมานานเหลือเกิน คุณอัคจะรอได้รึเปล่าคะ...”

“.....................”

“รอ.... วันที่น้องนางค์จะรักคุณอัคทั้งหัวใจ...”

ใบหน้าคมเข้มเผยรอยยิ้มออกมาอย่างดีใจ ก่อนจะสวมกอดร่างบางไว้แน่น

“เธอไม่จำเป็นต้องลืมเขา ขอแค่ให้เธอรักฉัน แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว....”

“...............”

“ฉันจะไม่ขอให้เธอต้องรักฉันมากมาย แค่อยากให้เธอรักฉัน... เท่าที่เธอจะรักได้ แค่นี้ฉันก็พอใจแล้ว”

“คุณอัค...” เสียงหวานครางออกมาอย่างตื้นตันใจ ก่อนจะกอดตอบชายหนุ่มแน่น ปล่อยให้น้ำตาแห่งความดีใจไหลออกมา

แม้วันนี้เธอยังไม่อาจรักเขาได้เต็มหัวใจก็ไม่เป็นไร เขารอได้... รอวันที่คนตัวเล็กในอ้อมกอดนี้จะมีเขาอยู่เต็มหัวใจ

 

ไม่เป็นไรถ้าเธอไม่ลืมใครบางคน
เธอคงมีเหตุผลส่วนตัวฉันเข้าใจ
ความทรงจำเก่าๆหากเธออยากเก็บไว้
ก็เก็บเอาไว้ถ้าเธอนั้นรู้สึกดี

จะไม่ถามอะไรทั้งนั้น
ใจของฉันยอมรับทุกอย่างที่เป็นเธอ
เธอไม่ต้องกังวล แค่รู้ไว้เสมอ
เธอไม่จำเป็นต้องรักฉันทั้งหัวใจ

รักฉันเท่าที่ใจเธออยากรัก เธอไม่ต้องลำบาก
ลืมใครเพื่อมารักฉัน
ไม่ขอให้เธอลืมคนในวันนั้น
คิดถึงได้ตามต้องการ
ตอนเราอยู่ด้วยกัน ก็ไม่เคยบังคับกัน
รักฉันเท่าที่เธอจะรักได้

 

 

>>>>> อ๊ากกกกกกก คุณอัคหวานอีกแล้ววววว แบบนี้น้องนางค์จะใจแข็งได้นานแค่ไหนหนอ แต่.... อย่าพึ่งไว้ใจผู้ชายคนนี้ เพราะเขาร้ายได้มากกว่าที่คุณคิด อิอิ J

>>>>> Love u my reader J



       นิ ย า ย . ค อ ม
อยากจะอ่านนิยายออนไลน์ดีดี สักเรื่อง คิดถึงเราสิคะ www.niyay.com


นิยายถัดไปจากนี้ 5 ตอน


ตอนที่ 28 ตอนที่ ๘ [You make me cry] เธอทำให้ฉันร้องไห้... 50%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-05-16 12:22:37]

ตอนที่ 29 ตอนที่ ๘ [You make me cry] เธอทำให้ฉันร้องไห้... 70%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-05-19 14:04:36]

ตอนที่ 30 ตอนที่ ๘ [You make me cry] เธอทำให้ฉันร้องไห้... 100%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-05-24 12:58:39]

ตอนที่ 31 ตอนที่ ๙ [Honey Poisonous] น้ำผึ้งอาบยาพิษ 20%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-05-26 21:46:21]

ตอนที่ 32 ตอนที่ ๙ [Honey Poisonous] น้ำผึ้งอาบยาพิษ 40%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-05-29 18:03:13]

ผลงานอื่นๆในหมวดนี้


  แวมไพล์ตัวร้ายกับนายขี้อ้อน
โดย Ping lady
[update 2014-04-17 14:21:10]

  ภารกิจเปลี่ยนทอม ให้เป็นเธอ
โดย Amut
[update 2014-04-17 05:39:45]

  Aphrodite...ให้เสียงหัวใจนำทาง
โดย Jusotlelit
[update 2014-04-16 22:13:42]

  Bad plan เเผนร้ายกลายเป็นรัก
โดย haha5
[update 2014-04-16 00:10:36]

  มนต์รักไดนาโม (จองชื่อ)
โดย nabeefreedom
[update 2014-04-15 18:41:17]




แสดงความคิดเห็นกันหน่อยจ้า

name
โปรดอ่านกฏกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

- โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบ ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบัน อันเป็นที่เคารพ

- ทุกความเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเวบไซท์ และ ไม่สามารถ นำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

- ทีมงาน niyay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า






ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เวบเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวบไซด์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ
ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM
ติดต่อลงโฆษณา
ศูนย์ข้อมูลเว็บไซต์
เกี่ยวกับ NIYAY.COM

แผนผังเว็บไซต์
Help&FAQ
นโยบายการใช้งานเว็บไซต์
ติดต่อทีมงาน
แจ้งปัญหาการใช้งาน
แนะนำเรา
ร่วมงานกับเรา