NiYay.com   นิยาย เรื่องสั้น กลอน เกมส์ เว็บบอร์ด glitter clip blog วาไรตี้ สมัครสมาชิก เปิดร้านค้า ขายหนังสือ
eXTReMe Tracker
 
 
นิยายจากทุกหมวด: 
ค้นหาจาก ชื่อเรื่อง ชื่อผู้แต่ง


เนื้อหานิยายs  


ตอนที่ 11 : บทที่ ๓ :: Dragon’s woman :: ผู้หญิงของมังกร 90%
Niyay.comon Google+



“หากคุณยังมีความเป็นคนอยู่บ้าง คุณก็คงจะรู้ว่าฉันไม่เคยอยากได้มัน ไม่คิดแม้แต่จะมองว่ามันสวยงาม แต่มันกลับเป็นสิ่งที่ย้ำเตือนให้ฉันนึกถึงความอัปยศของตนเอง!” เสียงหวานเต็มไปด้วยเกรี้ยวกราด ดวงตากลมโตแม้จะมีน้ำตาคลอเบ้า แต่แววตากลับเย็นชาอย่างเห็นได้ชัด

“ไม่เอาน่าเทียนหลง เธอจะน่าจะเปิดใจมองมันซักนิดสิ มันออกจะสวยงาม... เหมาะกับเธอดีออก” เขากระซิบชิดริมใบหูสะอาด มือหนาลูบไล้ไปตามใบหน้าหวานซึ้ง น้ำฟ้ารู้สึกได้ถึงความร้อนจากฝ่ามือใหญ่ที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง สายตาคมๆ จ้องใบหน้านวลผ่านกระจกอย่างไม่ละสายตา

“หึ!” หญิงสาวตัวเล็กหัวเราะในลำคอเบาๆ แม้ตอนนี้เธอเหมือนจะตกอยู่ในสถานการณ์ที่ล่อแหลม แต่เธอก็ไม่คิดที่จะกลัว ในเมื่อสิ่งที่มันเสียไปแล้วมันก็ไม่มีวันได้กลับคืน แล้วเธอยังจะกลัวอะไรอีก

“ถ้าจะให้เปิดตาก็พอจะทำได้อยู่หรอกนะ” น้ำฟ้าเอ่ยเสียงเย็น ดวงตากลมโตจ้องหน้าเขากลับอย่างแน่วแน่

“.............................”

“แต่ถ้าจะให้เปิดใจน่ะหรือ... ไม่มีวัน! ฉันเคยบอกคุณไว้แล้วไงว่า อย่าหวังว่าจะได้อะไรจากฉัน นอกจากตัว!!”

 

เพล้ง!!!

เสียงแตกของกระจกที่ดังขึ้นทำให้แม่บ้านที่กำลังง่วนอยู่กับการทำความสะอาดบริเวณหน้าห้องนอนของหญิงสาวสะดุ้งเฮือก ตั้งแต่หญิงสาวตัวเล็กมาอยู่ที่นี่ร่วมสัปดาห์นี่ก็เป็นกระจกบานที่เจ็ดแล้วที่หญิงสาวทำแตก

แม้เหล่าแม่บ้านทั้งหลายจะพากันฟ้องเจ้าของบ้านถึงพฤติกรรมอันก้าวร้าวของหญิงสาว แต่เจ้าบ้านหนุ่มกลับไม่สนใจ มิหนำซ้ำยังสั่งกระจกมาตุนไว้เป็นสิบๆ บาน และต่อให้หญิงสาวร่างเล็กคนนี้ทำแตกวันละสิบบ้าน เจ้าบ้านของพวกเธอก็คงไม่เดือนร้อน

น้ำฟ้าปรายตามองแม่บ้านที่ก้าวเข้ามาในห้องอย่างรู้หน้าที่ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะตวาดออกไป

“เข้ามาทำไม ใครใช้ไม่ทราบ!” ทั้งๆ ที่ปกติเธอไม่ใช่คนก้าวร้าว แต่สิ่งที่ผู้ชายสารเลวคนนั้นได้ทำไว้กับเธอมันกำลังจะทำให้เธอเป็นบ้าทุกครั้งที่เผลอไปเห็นแผ่นหลังของตัวเอง

“นายหญิง... ใจเย็นๆ นะคะ” แม่บ้านสาวเอ่ยปลอบคนตัวเล็กที่ทำท่าเหมือนจะฆ่าคนได้ พวกเธอต่างก็เจอผู้หญิงที่เจ้านายหิ้วเข้าบ้านมานักต่อนัก แต่ไม่มีผู้หญิงคนไหนเลยที่เจ้านายเธอจะยอมลงให้ และให้เกียรติถึงขนาดนี้ มิหนำซ้ำการที่เจ้านายประกาศว่าผู้หญิงคนนี้คือนายหญิงคนใหม่ ก็ทำให้ใครหลายๆ คนไม่กล้าหือ

“อย่ามาเรียกฉันว่านายหญิง” เสียงหวานเอ่ยตวาด

“แต่ว่านายใหญ่สั่งไว้นะคะว่าให้เรียกคุณว่านายหญิง” คำว่า ‘นายหญิง’ ช่างแสลงหูเธอนัก แค่ได้ยินก็ทำให้เธอแทบจะเป็นบ้าตาย

“ฉันไม่ใช่นายหญิงของพวกเธอ อย่ามาเรียกฉันว่านายหญิงอีก” น้ำฟ้าเอ่ยเสียงเย็น ก่อนใบหน้าหวานจะเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด “แค่ได้ยินฉันก็อยากจะอาเจียนออกมาแล้ว” และเสียงหวานกรีดร้องออกมา ก่อนคว้าแจกันลายครามที่อยู่ใกล้มือลงพื้นเพื่อระบายอารมณ์เกรี้ยวกราด

แม่บ้านหวังแทบหัวใจวายตายทันทีที่เห็นแจกันใบโปรดของเจ้านายแตกละเอียดไม่เหลือชิ้นดี จนไม่เหลือค่าราคาหลายร้อยดอลลาร์

ไป่หลางที่เดินเข้ามาดูเหตุการณ์ชะงักทันทีที่เห็นว่าสิ่งที่สาวเจ้าทุ่มลงพื้นเป็นแจกันลายครามที่เจ้านายของเขาหวงนักหวงหนา “นายหญิงไม่น่าทำอย่างนี้เลยนะครับ นั่นเป็นแจกันที่นายหวงนักหวงหนาเลยนะครับ”

“แล้วไง!” เสียงหวานสวนขึ้นทันควันพร้อมกับคว้าชุดเครื่องเบญจรงค์ที่วางอยู่ใกล้มือลงพื้นอีกชุดหนึ่ง

“นายหญิงครับ อันนั้นนายก็หวงนะครับ” เขาเอ่ยเรียบๆ แต่หญิงสาวร่างเล็กไม่คิดที่จะแคร์

“ให้เขาช็อคจนอกแตกตายไปได้เลยยิ่งดี! ถ้าเจ้านายของนายตายเมื่อไหร่ ฉันก็คงมีความสุขที่สุดในชีวิต”

“นายคงไม่ตายง่ายๆ หรอกครับ” ไป่หลางเอ่ยเรียบๆ มองเศษเครื่องกระเบื้องที่หมดราคาอย่างกลัดกลุ้ม ต่อให้เจ้านายจะรวยล้นฟ้าแค่ไหน แต่สิ่งที่มีคุณค่าทางจิตใจแบบนี้เจ้านายก็คงไม่ยอมแน่

น้ำฟ้าถลึงตาใส่อีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้ “นั่นสินะ คงเลวมากถึงขนาดนรกก็ยังไม่ต้องการตัวเลยล่ะสิ!” น้ำฟ้าเอ่ยเสียงเหยียด ก่อนจะหมุนตัวกลับไปคว้าซองสีขาวที่วางอยู่บนหัวเตียง

มือบางกำซองแน่น จำได้ดีว่าเป็นซองบัตรเครดิตที่เขาทิ้งไว้ให้ นี่เอาไว้ให้เธอไปเที่ยวเล่น วงเงินไม่จำกัด อยากได้อะไรก็ซื้อละกัน ฉันมีเงินให้เธอผลาญเล่นอีกเยอะ! และเธอยังจำได้ดีถึงคำพูดที่แสนยโสโอหังของเขา และเธอก็จำได้ดีว่าเขาวางสิ่งนี้ไว้ตั้งแต่วันนั้น... นึกแล้วมันน่าแค้นใจนัก เขาทำเหมือนเธอเป็นผู้หญิงไร้ค่า พอได้สิ่งที่ต้องการแล้วเขาก็ออกจากห้องไปอย่างไม่แคร์ ทิ้งไว้แค่ซองใส่เครดิตการ์ด

“ฉันจะไปข้างนอก” เสียงหวานห้วนจัดอย่างไม่ค่อยพอใจ ก่อนจะสาวเท้าเดินผ่านร่างบอดี้การ์ดจำเป็นไปอย่างไม่ใส่ใจ แต่ก็ไม่วายแอบเดินกระแทกไหล่ของอีกฝ่ายอย่างแรง แต่ร่างหนาก็ไม่สะดุ้งสะเทือน เธอเชื่อแล้วแหล่ะว่าหมอนี่มันอึดและถึก!!

ไป่หลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะสาวเท้าตามร่างบางไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ แค่หญิงสาวตัวเล็กคนนี้มาอยู่แค่อาทิตย์เดียวยังก่อเรื่องซะขนาดนี้ ถ้านานกว่านี้คงมีหวังต้องกินยาแก้ปวดกันเป็นว่าเล่นอย่างแน่นอน

“เดี๋ยวครับ!” ไป่หลางคว้ามืออีกฝ่ายไว้ก่อนที่เธอจะทันก้าวพ้นประตูบ้าน สายตาหวานซึ้งมองอีกฝ่ายที่ถือวิสาสะจับข้อมือตัวเองอย่างไม่ค่อยพอใจ

 “ปล่อย...” น้ำฟ้าเอ่ยเสียงเรียบ ไป่หลางได้สติยอมปล่อยแต่โดยดี เกือบไปแล้ว.... นึกแล้วก็อยากจะตีอกชกหัวตัวเองนัก นี่เขาทำอะไรลงไป... เขาแตะต้องผู้หญิงของเจ้านาย หากเจ้านายรู้เข้าเขาคงไม่ได้ตายดีแน่ เป็นผู้หญิงของเจ้านายไม่เท่าไหร่... แต่เป็นถึงนายหญิงของแก๊งค์เฟยหลงนี่สิเป็นสิ่งที่ไม่สมควร

“ผมขอโทษจริงๆ ครับนายหญิง” ไป่หลางเอ่ยอย่างสำนึกผิด แต่ใบหน้าคมเข้มที่เรียบเฉยทำให้หญิงสาวอดคิดไม่ได้ว่าผู้ชายตรงหน้ารู้สึกผิดอย่างที่พูดจริงๆ รึเปล่า แต่ในเมื่อเขาขอโทษแล้วเธอก็ไม่ควรต่อความยาวสาวความยืด

“ไม่เป็นไร” ร่างบางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “ก็ไม่ได้จะว่าอะไรหรอกนะ แค่จะบอกว่าไม่ชินกับการถูกเนื้อต้องตัว เข้าใจ?” ไป่หลางพยักหน้ารับ ก่อนจะผายมือเชิญร่างบางไปยังรถยุโรปคันหรูที่จอดอยู่เรียงราย

“ฉันขอไปเองได้ไหม”

“ไม่ได้ครับ ผมมีหน้าที่ดูแลนายหญิง”

“โดยไม่ให้คลาดสายตา” น้ำฟ้าเอ่ยต่อให้ พร้อมกับยิ้มหยันออกมา แต่รอยยิ้มนั้นไม่ได้หยันผู้ชายตรงหน้า แต่เป็นการเย้ยหยันตัวเธอเองต่างหาก นี่เธอเข้าสู่การเป็นนกน้อยในกรงทองของผู้ชายคนนั้นอย่างเต็มตัวเสียแล้ว...

ร่างบางเงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างปวดร้าว แม้ท้องฟ้าจะแจ่มใสและปลอดโปร่งแค่ไหนแต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้นเลย มิหนำซ้ำมันยิ่งกลับทำให้เธอรู้สึกหดหู่มากยิ่งขึ้น

แม่ของเธอเคยบอกว่า เธอเปรียบเสมือนน้ำจากฟ้าที่หล่อเลี้ยงหัวใจของแม่เธอให้กลับมาสดใสมีชีวิตอีกครั้ง แต่แม่ของเธอจะรู้ไหมหนอว่า น้ำฟ้าอย่างเธอกำลังจะเหือดแห้งไปเพราะความร้ายกาจของผู้ชายคนนั้น เขาทำลายน้ำฟ้าที่แสนบริสุทธิ์อย่างเธอให้แปดเปื้อนและมีมลทิน แค่คิดถึงสิ่งที่เขาทำ เธอก็รู้สึกเจ็บปวดจนแทบไม่อยากจะมีชีวิตอยู่ เพราะสุดท้ายน้ำฟ้าอย่างเธอก็คงไม่แตกต่างอะไรจากน้ำฝนที่ต้องตกลงสู่พื้นดินและแปดเปื้อน

 

ทันทีที่รถจอดนิ่งสนิทหญิงสาวก็ตื่นจากภวังค์ ดวงตากลมโตกวาดตามองภาพตรงหน้าอย่างอึ้งๆ ฮ่องกงในยามราตรีช่างเป็นอะไรที่สวยงามเหลือเกิน แสงไฟจากตึกสูงและสถานที่ต่างๆ ประดับประตาเต็มไปด้วยไฟหลากสีที่สวยงามช่างตัดกับท้องฟ้ายามราตรีที่มืดมิดเหลือเกิน ผู้คนที่พากันเดินขวักไขว่ไปมา มีทั้งแบบคู่รัก เพื่อน และครอบครัว

“นายพาฉันมาที่นี่ทำไม...” น้ำฟ้าเอ่ยถามเสียงพร่า มองภาพตรงหน้าอย่างมีความสุข เธอไม่แปลกใจเลยว่าทำไมฮ่องกงถึงได้สมญานามว่า City of light

“ผมเห็นนายหญิงบอกว่าอยากออกมาข้างนอก ผมก็เลยพานายหญิงมาใจกลางของฮ่องกง เผื่อนายหญิงจะไม่รู้สึกเบื่อ และอาจจะรู้สึกชอบที่นี่ขึ้นมาบ้างครับ...” ไป่หลางรู้สึกดีใจมากที่ใบหน้าหวานซึ้งเริ่มมีความสุขแต่งแต้ม คิดไม่ผิดจริงๆ ที่พาหญิงสาวมาเห็นชีวิตยามค่ำคืนแห่งเกาะฮ่องกง ขนาดเขาเติบโตที่นี่มาตั้งแต่เด็ก ทุกๆ ครั้งที่เขามาดาวน์ทาวน์ในตอนกลางคืน เขายังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกชื่นชมความสวยงามจากไฟหลากสีที่ประดับประดาจนลานตา

“นายหญิงอยากเดินลงไปเที่ยวเล่นไหมครับ” เขาเอ่ยถามอย่างมีหวัง ดวงตากลมโตเบือนมาสบตาคมเข้มโดยอัตโนมัติ ใบหน้าหวานซึ้งมีรอยยิ้มพรายเต็มใบหน้า

“อยากสิ!”

“งั้นก็เชิญเลยครับ” ว่าแล้วไป่หลางก็เดินลงจากรถมาเปิดประตูรถให้หญิงสาวร่างเล็ก

น้ำฟ้ามองภาพตรงหน้าอย่างตื่นเต้น รู้สึกอยากจะเดินเล่น ช้อป กิน ให้หนำใจกับการได้มาเหยียบถึงที่ตรงนี้ ร่างบางเหลือบมองบัตรเครดิตในมือก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาอย่างมาดร้าย

“คอยดูนะ ฉันจะช้อป จะกินให้หนำใจ จนเอาเจ้านายของนายหมดตัวเลยคอยดู!” หญิงสาวเอ่ยออกมาอย่างมาดมั่น ดวงตากลมโตวาววับอย่างนึกสนุก

ไป่หลางหัวเราะออกมาเบาๆ “ครับผม ผมพร้อมจะเป็นข้ารับใช้ถือของแล้วล่ะครับ”

ร่างเล็กยิ้มจนตาหยีก่อนจะออกแรงลากร่างสูงให้เดินตามเธอเข้าไปตึก Time Square ที่สูงตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงหน้า คอยดูนะ... งานนี้เธอจะทำให้เขารู้สึกผิดที่พาเธอกลับมาฮ่องกงด้วย

ไป่หลางเดินตามหญิงสาวร่างเล็กที่เดินเข้าออกร้านเสื้อผ้า กระเป๋า เครื่องสำอาง รวมถึงนาฬิกาเป็นว่าเล่น และทุกๆ ครั้งที่หญิงสาวตัวเล็กแวะเวียนเข้าร้านไหน มือของเขาก็มักจะมีถุงเพิ่มขึ้นมาทีละใบสองใบ จนตอนนี้เขาถือของจนเต็มสองมือ หากเดินสะดุดเพียงนิดเดียวมีสิทธิ์โดนของในมือทับตายก็เป็นได้

“เร็วๆ สิไป่หลาง” เสียงหวานเอ่ยเร่ง ก่อนจะสาวเท้าเข้าไปร้านเสื้อผ้าแบรนด์ดังอีกร้านหนึ่ง

สายตาคมเข้มมองร่างบางที่เดินเลือกเสื้อผ้าอย่างสนุกสนาน ใบหน้าหวานแตะแต้มไปด้วยรอยยิ้ม อย่างน้อยผู้หญิงตรงหน้าเขาก็เริ่มที่จะมีความสุขแล้ว ตลอดเวลาร่วมสัปดาห์ที่เห็นเธออยู่แต่ในบ้าน ใบหน้าหวานไม่เคยมีรอยยิ้มแต้มพรายบนใบหน้าเลยซักนิด

ไป่หลางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจที่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผู้หญิงตรงหน้ามีความสุข ร่างบางหันมายิ้มให้พ่อบอดี้การ์ดที่ยืนนิ่งมีเพียงรอยยิ้มบางๆ แตะแต้มบนใบหน้า

น้ำฟ้ารู้สึกขอบคุณไป่หลางในใจที่อย่างน้อยเขาก็ทำให้เธอคลายความทุกข์ลงได้บ้าง

“หิวไหม” เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมกับยืนถุงกระดาษอีกสองถุงให้ ใบหน้าคมเข้มพยักหน้ารับน้อยๆ อย่างรักษามาดจนน้ำฟ้าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหมั่นไส้

“ไปกินข้าวกัน” ร่างบางหันมาชวนหลังจากหยุดอยู่ตรงหน้าร้านอาหารจีน

ไป่หลางส่ายหน้าเล็กน้อย “เชิญนายหญิงเถอะครับ ผมรอได้...”

น้ำฟ้ามองหน้าอีกฝ่ายอย่างหมั่นไส้ เขาคิดว่าตัวเองเป็นหุ่นยนต์รึไงนะที่สามารถเดินร่อนไปร่อนมาได้โดยไม่ต้องกินข้าวน่ะ ขนาดเธอยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหิวเลย

“ไม่กลัวฉันจะหนีรึไง” น้ำฟ้าลองหยั่งเชิง แต่สิ่งที่ได้มากลับเป็นรอยยิ้มน้อยๆ

“ร้านนี้มีทางออกทางเดียวก็คือด้านหน้า ต่อให้นายหญิงมีปีกก็หนีไม่ได้หรอกครับ” เขาเอ่ยเสียงเรียบ แต่ก็แฝงไปด้วยความมั่นใจนักหนา

 

>>>>อิอิ จัดเบาๆ ก่อนละกันนะคะ จัดหนักเกินไปสงสารหนูน้ำฟ้า ปล่อยให้น้องหนูแกได้พักหายใจหายคอบ้าง อิอิ ว่าแต่เจ้านายกับลูกน้องนี่น่าหมั่นไส้พอๆ กันเลยนะคะ อิอิ



       นิ ย า ย . ค อ ม
อยากจะอ่านนิยายออนไลน์ดีดี สักเรื่อง คิดถึงเราสิคะ www.niyay.com


นิยายถัดไปจากนี้ 5 ตอน


ตอนที่ 12 บทที่ ๓ :: Dragon’s woman :: ผู้หญิงของมังกร 100%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-05-29 17:59:47]

ตอนที่ 13 บทที่ ๔ :: Hope in my heart :: ความหวังในจิตใจ 20%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-05-31 19:56:35]

ตอนที่ 14 บทที่ ๔ :: Hope in my heart :: ความหวังในจิตใจ 60%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-06-01 18:55:28]

ตอนที่ 15 บทที่ ๔ :: Hope in my heart :: ความหวังในจิตใจ 80%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-06-03 16:26:12]

ตอนที่ 16 บทที่ ๔ :: Hope in my heart :: ความหวังในจิตใจ 100%
โดย Laleeya[ลา-ลี-ยา]
[update 2012-06-05 23:49:55]

ผลงานอื่นๆในหมวดนี้


  ผู้คุมหัวใจ (NC20++++)
โดย kam_kam
[update 2014-04-18 01:31:19]

  แวมไพล์ตัวร้ายกับนายขี้อ้อน
โดย Ping lady
[update 2014-04-17 14:21:10]

  ภารกิจเปลี่ยนทอม ให้เป็นเธอ
โดย Amut
[update 2014-04-17 05:39:45]

  Aphrodite...ให้เสียงหัวใจนำทาง
โดย Jusotlelit
[update 2014-04-16 22:13:42]

  Bad plan เเผนร้ายกลายเป็นรัก
โดย haha5
[update 2014-04-16 00:10:36]




แสดงความคิดเห็นกันหน่อยจ้า

name
โปรดอ่านกฏกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

- โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบ ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบัน อันเป็นที่เคารพ

- ทุกความเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเวบไซท์ และ ไม่สามารถ นำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

- ทีมงาน niyay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า





 id# 2341017

มีความสุขที่ได้แกล้งคน ได้ระบายก็ยังดี

10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 1000 point
100 point 100 point 100 point 100 point 100 point 100 point

Level 916 | Class มหาเทพเจ้าแห่งนิยาย | Point 91696

โดย: chuxiah   email:   [ วันที่: 17 มิ.ย. 2555 15:35:53 ]   IP: 61.90.86.XX X ลบข้อความ
 id# 2315501

cheese

10000 point 10000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point
100 point 100 point 100 point 100 point 100 point

Level 255 | Class ระดับตำนาน | Point 25591

โดย: Happy Peaw   email:   [ วันที่: 01 มิ.ย. 2555 17:27:45 ]   IP: 171.96.25.XX X ลบข้อความ


ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เวบเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวบไซด์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ
ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM
ติดต่อลงโฆษณา
ศูนย์ข้อมูลเว็บไซต์
เกี่ยวกับ NIYAY.COM

แผนผังเว็บไซต์
Help&FAQ
นโยบายการใช้งานเว็บไซต์
ติดต่อทีมงาน
แจ้งปัญหาการใช้งาน
แนะนำเรา
ร่วมงานกับเรา