NiYay.com   นิยาย เรื่องสั้น กลอน เกมส์ เว็บบอร์ด glitter clip blog วาไรตี้ สมัครสมาชิก เปิดร้านค้า ขายหนังสือ
eXTReMe Tracker
 
 
นิยายจากทุกหมวด: 
ค้นหาจาก ชื่อเรื่อง ชื่อผู้แต่ง


เนื้อหานิยาย 


นิยายเรื่อง. : รอยตราพิศวาส
ตอนที่ 6 : ตอนที่ 2 part 3 จบตอน
Niyay.comon Google+



จอมทัพไม่ต่อคำเขาเดินปราดๆไปที่ประตูรั้วซึ่งนายสุพลทำไว้เพื่อความสะดวก ที่ดินของนายสุพลและที่ดินซึ่งเขาแบ่งขายให้กับจอมทัพถูกคั่นไว้ด้วยบ้านของสิริญ นายสุพลนั้นจำเป็นต้องเข้าๆออกๆบ้านของจอมทัพเป็นประจำจึงขอทำประตูผ่านที่สวนของครูสันต์เพื่อจะได้ไม่ต้องเสียเวลาอ้อมไปเข้าปากทาง ดังนั้นประตูบ้านของจอมทัพจึงเปิดผ่านเข้าบ้านสิริญได้เช่นกัน

สิริญโกรธเขาที่ถือวิสาสะบังคับจึงออกแรงขัดขืน แต่ในขณะเดียวกันก็อดวาบหวามใจไม่ได้ เนื้อตัวของเธอเบียดชิดกับแผงอกล่ำสัน ภายใต้เสื้อยืดเนื้อบางผิวเนื้อแกร่งระอุของผู้ชายเสียดสีกับต้นแขนสะโพกไล่เรื่อยไปจนถึงต้นขา หัวใจของจอมทัพเต้นรัวเช่นเดียวกับแธอแต่คงด้วยคนละเหตุผลกัน สัมผัสนั้นทำให้รู้สึกร้อนวูบวาบไปตลอดผิวเนื้อ เธอเพิ่งตระหนักว่าใกล้ชิดเขามากเกินไปเสียแล้ว

จอมทัพหน้าตาแดงก่ำด้วยความโกรธเขาคำรามในคอขณะโยนเธอลงบนเก้าอี้ตัวยาวที่บุไว้หนานุ่ม ชุดเก้าอี้นี้จัดเป็นรูปตัวแอลด้านหนึ่งทำคล้ายเตียงกว้างขนาดเกือบเท่ากับเตียงนอนชนิดเตียงเดี่ยว หลายครั้งที่ใช้เวลาอยู่ด้วยกันจอมทัพชอบที่จะนอนดูโทรทัศน์บนเตียงนี้โดยมีสิริญนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่พื้นพรมด้านหน้า พอเมื่อยหนักเข้าเธอก็ปีนขึ้นไปนอนบนเก้าอี้ในลักษณะเอาศีรษะชนกับเขาและหลับไปหลังจากนั้นในเวลาไม่นาน

“มันอะไรกันนักกันหนาโบว์ เดี๋ยวนี้เหลวไหลใหญ่แล้วนะเรา” จอมทัพชี้หน้าว่าสิริญด้วยเสียงอันดังใบหน้าขึ้งโกรธ สิริญตกใจกลัวขึ้นมาวูบหนึ่งตามด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธ พ่อยังไม่เคยขึ้นเสียงกับเธอขนาดนี้ แล้วจอมทัพเป็นใคร

“โบว์ไปทำอะไรให้ แค่ไม่มารับใช้พี่กับพวกสาวๆของพี่แค่นี้ ถึงกับเดือดร้อนจะเป็นจะตายเลยหรือไง”

“ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง ใครพูดเรื่องรับใช้ คิดว่าพี่ไม่พอใจที่โบว์ไม่มาช่วยงานหรือไง บ้าไปแล้ว”

“ก็โบว์ไม่อยากอยู่ขวางพี่ พี่อยากสนุกกับผู้หญิงพวกนั้นแต่ติดที่มีโบว์อยู่ด้วย ไม่ใช่หรือไง” เธอกรีดเสียงใส่เขาบ้างน้ำตาเริ่มจะคลอ เรื่องที่เธอพยายามไม่เก็บมาใส่ใจ นึกไม่ถึงว่าวันนี้จอมทัพกลับเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมาก่อน สิริญนั้นทั้งน้อยใจอัดอั้นใจ แต่จนใจที่หาทางระบายไม่ได้จึงพาลไปทั่ว

“คิดอะไรบ้าบอ ก็บอกแล้วว่าเพื่อนพี่มาเที่ยวนี่เขาก็กลับไปได้สองวันแล้วแต่โบว์กลับหายหัวเอาแต่หลบหน้า”

“เปล่าสักหน่อย”

“สอบได้หรือเปล่า ทำไมไม่มาบอกพี่หรือเห็นว่าถึงฝั่งแล้วจะถีบหัวเรือส่ง ทั้งที่พี่ช่วยติวหนังสือให้เป็นนานสองนานคิดจะมาขอบคุณบ้างไหม มารยาทมีไหม ไม่มีใครสั่งใครสอน” เขากดเสียงต่ำอย่างดูถูก

“พี่ว่าโบว์ทำไม ก็...พี่ไม่ว่าง พี่ยุ่งอยู่กับเพื่อนของพี่ โบว์ไม่อยากกวน”

“เห็นนะ วันๆเอาแต่เที่ยวซ้อนมอเตอร์ไซค์ผู้ชายตะลอนไปมา นี่คงคิดว่าพอสอบได้ก็โตเป็นผู้ใหญ่แล้วจะหาผัวเลยหรือไง คันมากไหมจะได้เกาให้”

วาจาของเขาหยาบคายจนสิริญทนฟังไม่ได้ เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าจอมทัพเป็นคนปากร้ายขนาดนี้ถ้อยคำแบบนี้เขาพูดออกมาได้อย่างไร

“ต่ำช้า นี่เหรอคนมีความรู้เคยเรียนตั้งเมืองนอกเมืองนา ความคิดสกปรกใช้คำสกปรกดูถูกผู้หญิง” สิริญน้ำตาไหลพรากเจ็บใจจนร้องไห้ปากคอสั่นขณะที่เถียงกับเขา

“แล้วมันจริงมั้ย เช้าออกไปกับคนหนึ่งเย็นกลับมากับอีกคน นี่ได้ไปกี่คนแล้วล่ะ”

“พี่จอม” สิริญโกรธจัดจนหัวหมุนหน้าแดงก่ำ เธอไม่เคยถูกใครดูถูกถึงขนาดนี้ จอมทัพคนร้ายกาจเขามาเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย ในเมื่อตัวเขาเองยังเอาแต่มั่วผู้หญิง

สิริญกระโจนเข้าหาเขาทั้งตัวฟาดฝ่ามือทุบตีหยิกข่วนเท้าก็เตะถีบ ได้ยินจอมทัพร้องลั่นด้วยความเจ็บแสบเมื่อเล็บแหลมของสิริญจิกยาวที่เสี้ยวหน้าด้านหนึ่งยาวลงไปถึงต้นคอ แถมยังดีดเท้าเตะชายโครงเขาดังพลั่ก

“โบว์ หยุด เป็นบ้าอะไรน่ะ หา” จอมทัพคว้าร่างเล็กของเธอไว้จับรวบมือทั้งสองไว้ด้วยมือเดียวบิดไพล่ไว้ด้านหลังสิริญยังไม่หมดฤทธิ์เธอเตรียมง้างเท้าจะเตะอีก เขาจึงกดร่างเธอลงกับเก้าอี้ยาวใช้เรือนร่างของตนเองสยบเธอเอาไว้

“ปล่อยโบว์ไอ้พี่จอม ไอ้หน้าตัวเมียรังแกผู้หญิงไอ้คนปากเสียไอ้คนนิสัยไม่ดีคิดต่ำคิดชั่ว” สิริญหลับหูหลับตาพูดโดยไม่สนใจอะไรอีกนึกคำอะไรได้ก็ด่าเขาไม่หยุด จอมทัพหน้าแดงก่ำ ใบหน้าหล่อเหลานั้นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธสุดขีดเช่นกัน

“โบว์ หยุดเดี๋ยวนี้” เมื่อไม่สามารถหยุดเธอได้ จอมทัพก็ต้องหาวิธีปิดปากเธอแต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อมือไม้ก็ไม่ว่างยังคงเหลือเพียงอย่างเดียวคือเรียวปากของเขา ริมฝีปากร้อนๆกดทับมาอย่างรุนแรงสกัดกั้นคำก่นด่าจากเด็กสาวไว้ได้ในทันที

สิริญยังคงส่งเสียงอู้อี้และพยายามขัดขืน แต่ข้อมือที่ถูกเขาจับไว้ยิ่งถูกรัดแน่นเข้าราวกับปลอกเหล็กหัวไหล่ถูกกดทับจนปวดชา ริมฝีปากของเขากระแทกกลีบปากอ่อนบาง กดย้ำรุกราน เขาไม่ได้จูบเธอ แต่แค่ต้องการปิดปากไว้ชั่วครู่

เมื่อถูกเขาใช้ความแข็งแกร่งกว่าสยบไว้สิริญยิ่งร้องไห้หนัก เธอไม่ได้รู้สึกวาบหวามแต่อย่างใดรู้แต่ว่าถูกเขาใช้กำลังที่เหนือกว่ายับยั้งอาการดื้อดึงของเธอ  มันไม่ได้ต่างอะไรกับการถูกเขาจับมัดแล้วเฆี่ยนด้วยไม้เรียวจึงยิ่งอึดอัดขัดใจ เธออยากต่อต้านให้สุดฤทธิ์แต่ติดที่ร่างกายถูกเขากดตรึงไว้ไม่ให้ต่อสู้ สิริญเจ็บทั้งกายเจ็บทั้งใจเธอเริ่มดิ้นรนน้อยลงจนสงบนิ่งเหลือเพียงอาการตัวสั่นระริก

“ไอ้พี่จอม ไอ้หน้าตัวเมียรังแกผู้หญิง” พอเขาผละออกเธอก็ร้องด่า

“ยังอีก” จอมทัพส่งตาขุ่นเขียวมาให้ สิริญคิดว่าเขากำลังพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ให้ฆ่าเธอตายคามือ

“ปล่อยโบว์ โบว์เจ็บ” เธอขยับมือที่ถูกจับไว้บิดตัวไปมาบอกเขาทั้งที่ยังสะอื้น

“ห้ามทำร้ายพี่ ห้ามด่าอีก เข้าใจมั้ย” จอมทัพใช้มือข้างที่ว่างชี้หน้าคาดโทษ สิริญพยักหน้ารัวเธอเจ็บร้าวที่ข้อมือราวกับกระดูกจะแตกไหนจะตัวใหญ่โตที่ทับอยู่ด้านบนจนหายใจแทบไม่ออก เมื่อเธอทำท่ารับปากจอมทัพจึงปล่อยมือเขายันตัวลุกขึ้นแต่ไม่ยอมถอยห่างไปไหนยังคงมองเธอนิ่งอยู่

“พี่จอมทำโบว์ทำไม ว่าโบว์ก่อนทำไม” สิริญนั่งลุกนั่งพับขายกมือสองข้างที่มีรอยแดงก่ำรอบข้อมือชูให้เขาดู

“โบว์เจ็บ เจ็บเหมือนมือจะหัก พี่จอมทำกับโบว์แบบนี้ได้ยังไง” น้ำตาของเธอหยดหยาดเป็นสาย เจ็บกายยังไม่เท่าเจ็บใจ จอมทัพไม่เคยเอาใจเธอก็จริงแต่เขาดูแลเธออย่างดี คำหนึ่งก็ไม่เคยว่าให้เสียใจ แล้วจู่ๆก็ลุกขึ้นมาตำหนิด้วยถ้อยคำหยาบคายน่าอายเหล่านั้น แถมยังลงไม้ลงมือไม่ปราณี

“โบว์ดื้อ” จอมทัพเองก็พยายามควบคุมอารมณ์ตนเองอย่างสุดความสามารถ “ทำไมแร่ดอย่างนี้”

“พี่จอม” สิริญกระโจนเข้าใส่เขาอีกครั้งหากแต่คราวนี้ไม่ได้อาละวาดเตะถีบ เธอโผเข้าหาทั้งตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของเขาเกาะไหล่ทุบหลังปากก็ตัดพ้อพร้อมกับร้องไห้

“ทีพี่จอมยังแร่ดเลยควบทีเดียวตั้งสี่คน”

“เด็กบ้าเพื่อนพี่ทั้งนั้น”

“นั่นก็เพื่อนโบว์เหมือนกัน”

“มันไม่เหมือนกันโบว์เป็นผู้หญิงเที่ยวได้ออกจากบ้านไปกับผู้ชาย มันไม่ควร”

“เมื่อก่อนโบว์ก็มาบ้านพี่ขลุกอยู่นี่ทั้งวัน ไม่เห็นเคยว่าโบว์แร่ดสักที”

“เออ นั่นสินะ” จอมทัพหัวเราะหึๆแล้วค่อยๆเพิ่มความขบขันมากขึ้นจนหัวเราะขึ้นเต็มเสียง สิริญเกาะคอเขานิ่งอยู่รับรู้ถึงมือแข็งแรงที่โอบประคองลูบไล้อยู่ที่แผ่นหลัง เธอเกยคางกับบ่าเขาซบนิ่งอยู่พักหนึ่งจอมทัพก็ดันตัวเธอออกจ้องหน้าแล้วค่อยเลื่อนสายตามองที่เรียวปากแดงฉ่ำที่ถูกเขาลงโทษ

“เจ็บมั้ย” เขาถามยิ้มๆ

“ไม่เจ็บ” สิริญสั่นหน้าบอกไปตามจริง เธอเจ็บข้อมือมากกว่า ที่ปากอาจจะบวมนิดๆรู้สึกเหมือนกระแทกโดนประตูมากกว่าเป็นจูบอันหวามใจ

“จูบโบว์หน่อย” จู่ๆสิริญก็บอกออกไปไม่ได้คิดอะไรลึกซึ้งมากไปกว่ายังค้างคาใจที่เห็นเขากับเพื่อนหญิงจูบกันดูดดื่มกลางบ้าน เธออยากได้จูบแบบนั้นบ้าง จอมทัพเป็นของเธอต่างหากไม่ใช่ของแม่ผู้หญิงพวกนั้น

“นี่ไงที่บอกว่าแร่ด ผิดเสียที่ไหน” จอมทัพพึมพำแต่กลับขยับเข้าหาจนเกือบชิด

“โบว์แร่ดกับพี่จอมคนเดียว...นะ”

จอมทัพปิดปากของเธอเสียก่อนที่สิริญจะทันได้ขอร้องซ้ำอีก มือแข็งแรงประคองศีรษะเธอกระชับไว้ เขาแนบริมฝีปากร้อนระอุทาบทับลงมาบดคลึงย้ำซ้ำๆก่อนจะสอดแทรกปลายลิ้นเข้ามา มันช่างแตกต่างกับครั้งแรกราวนรกกับสวรรค์ สิริญรับรู้ถึงความอ่อนหวานที่แฝงมากับสัมผัสนั้น รู้สึกถึงรสชาติซ่านที่ปลายลิ้นนับตั้งแต่วินาทีแรกที่ลิ้นต่อลิ้นแตะกันเธอกระตุกวาบราวกับถูกกระแสไฟฟ้าอย่างอ่อนช๊อตจนชาไปทั้งร่าง ลิ้นของจอมทัพกวาดเข้ามาในโพรงปากอย่างเชี่ยวชาญเขาหยอกล้อดูดดึงล่อหลอกให้เธอเคลิ้มหลงไปกับรสชาติใหม่ที่หวานล้ำจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น

อำนาจของความปรารถนาอันเร้นลับส่งผ่านมานับตั้งแต่นั้น เขาทำกับเธอคล้ายกับบทรักของชายหญิงที่บรรยายในนิยายรักหลายเล่ม แต่ความรู้สึกซาบซ่านวาบหวามนี้เป็นสิ่งที่ไม่เคยคิดมาก่อนว่าจะมีอานุภาพสั่นคลอนจิตใจมากถึงเพียงนี้ทั้งยังไม่สามารถอธิบายเป็นตัวหนังสือหรือคำพูดใดๆ

“พะ พอแล้ว” สิริญเสียอีกที่ต้องขอร้องให้เขาหยุด เธอหายใจไม่ทันและแทบจะขาดใจตายไปกับจูบของเขายังไม่คาดหวังว่ามันจะส่งผลรุนแรงเช่นนี้

“แบบนี้นี่เอง”

“แบบนี้ อะไร” จอมทัพถามงงๆ

“ก็ที่พี่จอมจูบกับคุณแอ๊นท์มันเป็นแบบนี้เอง โบว์ไม่ชอบ”

“นั่นเขามาจูบพี่ พี่ไม่ได้เป็นคนเริ่ม ว่าแต่...ไม่ชอบให้พี่จูบเหรอ” จอมทัพทำหน้าเหรอไป เขาคงเสียความมั่นใจไปโข

“ไม่ชอบให้พี่จูบกับคนอื่น พี่ต้องจูบโบว์คนเดียว...นะ”

เธอกระซิบชิดริมฝีปากอุ่นกล้าถึงขนาดยื่นปากเล็กๆเข้าไปแตะชิมลิ้มรสเขาก่อน จนถึงขณะนี้สิริญก็ยังคงนั่งคร่อมอยู่กับหน้าตักของจอมทัพ เธอจูบกับเขาอีกพักก่อนจะถอนริมฝีปากออกเอนอิงกับอกกว้าง แต่จอมทัพไม่หยุดเพียงเท่านั้นดูเหมือนบางอย่างในตัวเขาถูกปลุกขึ้นมาด้วยความไร้เดียงสาของสิริญ เขาไล้ริมฝีปากไปตามข้างแก้มลิ้มลองรสชาติผิวเนื้อสาวแรกผลิแตะชิมไปถึงเนื้ออ่อนริมหูและซอกคอ สิริญสะท้านเยือกเมื่อเขาซุกหน้ากับซอกคอรู้สึกเสียวซ่านไปจนถึงปลายมือปลายเท้า

จอมทัพสังเกตเห็นอาการผวาและร่างที่อ่อนแรงลงในทันทีของเธอ เขาหัวเราะแผ่วอย่างยินดีที่ค้นเจอจุดอ่อนเอาแต่คลุกเคล้าดูดดึงปลายลิ้นไปตามซอกคอและนั่นทำให้สิริญถึงกับหลุดเสียงครางอย่างรัญจวน ปล่อยตัวปล่อยใจถึงขนาดที่ว่าเมื่อเขาไต่ระดับระเรื่อยลงต่ำแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตออกก็ไม่ออกปากห้ามเลยสักคำ แม้ในตอนที่เขาพยายามปลดตะขอเสื้อชั้นในออกเธอก็ยังเบี่ยงตัวให้ความร่วมมืออย่างเต็มใจเสียอีก

เธอปรือตามองจอมทัพอีกครั้งหลังจากหลับหูหลับตาใช้สัมผัสแต่เพียงอย่างเดียวเพื่อรับรู้อากัปกิริยาของเขา ในขณะนั้นสิริญนอนราบไปกับเก้าอี้ยาวตัวหนานุ่ม จอมทัพที่ชะโงกง้ำเหนือร่างมีใบหน้าแดงก่ำและนัยน์ตาพราวระยับ

“สวยเหลือเกินโบว์” เขาจ้องเขม็งที่อกอวบของสิริญ ดวงตาคมคู่นั้นมีหลายสิ่งปรากฏออกมาเขาตื่นเต้นเหมือนเป็นสิ่งที่รอคอยมานานระคนกับประหลาดใจไม่คาดฝัน เหมือนขุดจอมปลวกแต่กลับเจอขุมทรัพย์ล้ำค่าอยู่ภายใน

สิริญมีเอวคอดเล็กแขนขาเรียวผิวผ่องอมชมพูเหมือนแม่ ชาวบ้านที่เคยเห็นแม่ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเธอได้ผิวพรรณตลอดจนรูปร่างจากแม่ ในขณะที่เค้าหน้าความคมคายนั้นมาจากพ่อ เรื่องผิวอันเนียนละเอียดนั้นเธอพึงใจนัก สิริญไม่มีสิวเสี้ยนรบกวนจนเป็นปัญหาเหมือนเพื่อนรุ่นเดียวกัน

แต่เจ้ารูปร่างอวบอัดนี่ต่างหากเล่าที่ทำให้สิริญต้องอับอาย เธอเริ่มมีทรวงอกตั้งแต่แตกเนื้อสาวและขยายขนาดจนอวบงามเกินวัย กระทั่งเป็นสาวเต็มตัวหน้าอกคู่งามนั้นก็เติบโตจนแทบล้นทะลัก ก้อนเนื้อขาวๆเบียดแน่นอยู่ในเสื้อตัวหลวมโพรกที่เธอจงใจปิดบังมันจากสายตาคนโดยเฉพาะพวกหนุ่มๆ

ในขณะที่สาวๆหลายคนอยากจะเสริมหน้าอกให้โตขึ้นสิริญกลับคิดตรงข้าม ถ้าเธอมีเงินจะไปผ่าตัดเอามันออกเสียบ้าง ค่าที่ทำให้อับอายไม่มั่นใจและหนักอกหนักใจเกินหน้าสาววัยเดียวกัน แม้ขณะนอนหงายราบเช่นนี้อกอวบขาวก็ยังชูชันราวกับบัวตูมคู่งามที่ไหวสะท้านอยู่กลางบึง

ภาพนั้นทำให้จอมทัพตาพร่าเขาครางเสียงต่ำขณะแนบหน้าลงคลึงเคล้าซุกซอน สิริญโอบกอดศีรษะของเขาไว้แนบกับอกปล่อยให้เขาหยอกเล่นตามใจ เธอสอดมือเข้ากับกลุ่มผมสีเข้มลูบไล้แผ่วเบาบริเวณต้นคอ ยามเมื่อเขาดันตัวขึ้นและครอบปากร้อนๆกับยอดอกของเธอในนาทีถัดมาสิริญก็ถึงกับผวาเยือกครวญครางเสียงแผ่วและแอ่นกายเข้าหาอย่างเสียวซ่านรัญจวน

จอมทัพประคองทรวงอกอิ่มไว้ด้วยมือร้อนๆที่ทาบไปที่ใดผิวเนื้อก็ดูจะร้อนผ่าวขึ้นทันตา เขาดูดดุนยอดอกของเธอจนมันชูชันรัดตัวกลายเป็นก้อนเนื้อสีแดงจัดขนาดเล็กเท่ากึ่งปลายก้อย ทั้งยังลากปลายลิ้นหยอกเย้าสลับกับดูดดึงบางครา ในไม่ช้าอกอวบที่ขาวจัดของสิริญก็ถูกเขาเฟ้นฟอนจนเป็นสีชมพูเข้มทั้งซ้ายขวา

“โบว์”

จอมทัพเรียกชื่อเธอซ้ำๆอย่างไร้ความหมาย สิริญอิ่มเอบใจนักเนื่องจากมันเป็นสัญญาณว่าเรือนกายของเธอมีอำนาจเหนือเขาแล้วโดยสิ้นเชิง จอมทัพเล่นสนุกกับเรือนร่างเปล่งปลั่งของวัยสาวราวกับได้ของเล่นชิ้นที่ถูกใจ เขาแตะชิมจับต้องไปทุกตารางนิ้วในที่สุดแม้แต่ส่วนลึกล้ำที่สุดที่ไม่เคยมีผู้ใดหรือสิ่งใดเคยย่างกรายผ่านมาก่อน ก็ถูกเขาสำรวจพบจนได้

“พี่จอม” สิริญเรียกร้องหาเขาอย่างเผลอไผล เผยอริมฝีปากออกต้อนรับจูบร้อนเร่าพร้อมกับบิดกายไปกับฝ่ามือที่ประกบแนบอยู่กลางลำตัว จอมทัพสำรวจชิ้นเนื้อที่ประกบแน่นเบียดอัดกันอยู่ที่กึ่งกลางร่างกาย หลังจากใช้เวลาน้อยนิดกำจัดสิ่งกีดขวางทั้งกางเกงขาสั้นและชั้นในตัวบางออกไปให้พ้นทาง ดอกไม้กลีบสดใหม่ไร้แมลงชอนไชนั้นทั้งอวบงามทั้งแน่นตึงเบียดชิด ยามเมื่อเขาค้นพบและแตะต้องมันด้วยปลายนิ้วร้อนๆ ดอกไม้ดอกงามนั้นก็ผลิบานสู้มือทั้งยังฉ่ำชุ่มรอท่าอยู่ก่อนแล้ว นั่นนับว่าเป็นเรื่องที่ดีเพราะความฉ่ำลื่นเปรียบเสมือนใบเบิกทางชั้นดีในการนำพาสิ่งแปลกปลอมให้ซอกซอนเข้าสู่ส่วนลึกแคบที่อยู่ภายในนั้นต่อไป

“พี่จอมขาโบว์เจ็บ” ส่วนของกลีบเนื้อที่กึ่งกลางกายมีเลือดมาเลี้ยงจำนวนมาก มันร้อนผ่าวคล้ายกับจะบวมเต่งและปริแยกทั้งที่มีเพียงปลายนิ้วไม่กี่นิ้วได้แตะเคลียคลอ สิริญหุบขาโดยอัตโนมัติเธอเกร็งร่างขยับต้นขาถูไถกันไปมาเพื่อบรรเทาความทรมาน

“ไม่เป็นไรนะคนดี พี่จะช่วยโบว์”

จอมทัพกระซิบข้างหูด้วยเสียงแหบพร่าก่อนจะขยับกายเลื่อนลงต่ำ สิริญยังไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรตราบกระทั่งลิ้นนุ่มที่เปียกชื้นเข้าทำหน้าที่แทนปลายนิ้วทำเอาเด็กสาวผวาเฮือก เธอตะลึงจนใจเต้นรัวเร็วคับอกเบิกตามองจอมทัพที่ก้มหน้าก้มตาสัมผัสกับกลีบเนื้อที่ปวดคั่งนั้นด้วยปลายลิ้น ดูเขาหลงใหลมันยิ่งนักภาพที่เห็นทำให้อับอายยิ่งกว่าครั้งไหนแต่เพียงครู่เดียวมันก็กระตุ้นอารมณ์สวาทให้พุ่งแรง สิริญทิ้งตัวลงนอนด้วยความเสียวซ่านทั้งร่างบิดร่างไปมาแอ่นสะโพกมนเข้าหาลิ้นนุ่มชื้นที่ดูจะตั้งใจปรนเปรอให้เธอคลายความปวดเกร็ง มือเล็กไขว่คว้าจับต้องทรวงอกของตนเคล้าคลึงอย่างรัญจวนใจมันเป็นกิริยาอาการที่ทำไปตามธรรมชาติอย่างไม่รู้ตัว จอมทัพประคองสะโพกของเธอไว้ส่งมันให้ลอยเด่น เหมือนเป็นอาหารอันโอชะเขาแตะชิมลากไล้ลิ้นลงคลุกเคล้ากับกลีบเนื้อกลางกาย จนสิริญถึงกับร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

“พี่จอมจ๋า โบว์ไม่ไหว มันทรมาน”

เธอคร่ำครวญทั้งที่ยังบิดกายเร่า ความทรมานที่ไม่รู้สาเหตุจู่โจมจากปลายลิ้นของจอมทัพเข้าสู่พื้นที่ขนาดเล็กแต่ส่งผลมหาศาลต่อเนื้อตัวอิ่มระอุของวัยสาว เธอได้ยินจอมทัพหัวเราะอย่างพึงใจก่อนที่เขาจะผละไปจากร่างที่ร้อนเร่าด้วยความกระสัน และกลับมาอีกครั้งในเวลาไม่ถึงอึดใจพร้อมกับท่อนล่างที่เปลือยเปล่า จอมทัพยกสะโพกเธอขึ้นเพื่อให้สามารถสอดแทรกส่วนหนึ่งของร่างกายเข้ามาแทนปลายนิ้วและเรียวลิ้น มันเป็นชิ้นเนื้ออ่อนนุ่มที่ใหญ่โตเสียจนสิริญจุกไปทั้งช่องท้องเธอผวาขึ้นทั้งตัว กรีดเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดราวกับร่างกายถูกเฉือนแบ่งออกเป็นสองซีก

“โบว์เจ็บ ไม่เอาพอแล้วพี่จอมโบว์ไม่เอาแล้ว” เธอดิ้นรนผลักไสแต่จอมทัพกลับกอดรัดร่างเธอไว้แน่น เสียงเขาดังแผ่วพร่าอย่างดีใจระคนอัศจรรย์ใจ

“ครั้งแรกหรือคนดี เชื่อพี่จอมนะเดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว เชื่อพี่นะครับ” ในเวลานั้นจอมทัพเองก็หมดความยับยั้งชั่งใจแล้วเช่นกัน เขาทำทุกอย่างเพื่อชวนเชิญให้สาวน้อยในอ้อมกอดยอมตามใจ คำปลอบโยนหวานหูและอ้อมกอดอบอุ่นที่โอบเธอไว้ทั้งร่างเป็นเสมือนคาถาชั้นดีที่กล่อมสิริญให้สงบลงได้ ถึงกระนั้นความเจ็บปวดที่ไม่เคยพบพานก็ทำเอาเธอสะอื้นฮักยามที่แหงนเงยใบหน้ารับจูบปลอบใจจากเขา จอมทัพอาศัยจังหวะนั้นสอดแทรกร่างกายเข้ามาจนหมดแต่ก็ยังนิ่งรอจนเธอหายตกใจและคุ้นชินกับสิ่งแปลกปลอมจึงค่อยขยับเคลื่อนร่างกาย และในทันทีที่เขาขยับสิริญก็นิ่วหน้าหุบขาลงอัตโนมัติ

“มันแน่น โบว์จ๋าคนดี ช่วยพี่หน่อย” จอมทัพกัดกรามกรอดเหงื่อเม็ดเล็กผุดพรายเต็มดวงหน้า เขาสอดมือเข้าใต้ข้อพับบริเวณเข่า อุ้งมือใหญ่ออกแรงแยกเรียวขาให้อ้ากว้าง เปิดทางให้ร่างกายสอดแทรกได้ลึกล้ำและเริ่มขยับร่างเข้าออกอย่างเป็นจังหวะเนิบช้า สิริญถึงกับกรีดเสียงร้องอย่างควบคุมไม่ได้เมื่อการสัมผัสกันด้วยจุดอ่อนไหวส่งกระแสแห่งความกระสันให้เดือดพล่านไปทั่วร่าง เธอหอบหายใจแรงทั้งอกใจก็เต้นรัว

 “พี่จอม” เธอได้แต่พร่ำเรียกชื่อเขาเกาะกอดบ่าแกร่งไว้เป็นหลักยึดหลับหูหลับตาครวญครางไม่เป็นภาษา ยามที่อารมณ์พิศวาสรุกเร้าครอบงำจิตใจ สิริญลืมทุกอย่างไปเสียสิ้นเธอไม่สนว่าใครจะรู้ ไม่กลัวใครจะตำหนิว่าทำในสิ่งไม่เหมาะสม ในหัวตอนนี้เต็มไปด้วยภาพของจอมทัพและลีลาในการขยับกายของเขาที่กำลังรุกล้ำเสียดสีกับช่องทางอ่อนนุ่มภายในกายของเธอ

ดอกไม้หลากสีแห่งอารมณ์ใคร่แข่งกันเบ่งบานในกายสาว กลิ่นหอมหวานของการร่วมรักยิ่งได้เสพยิ่งโหยหา จอมทัพนำพาเธอไปสู่สถานที่เร้นลับที่ไม่เคยพบพานมาก่อนในชีวิต เขาโยกขยับร่างกายปรนเปรอเด็กสาวด้วยปรารถนาต้องห้ามอันเปี่ยมเสน่ห์ สิริญจำได้แต่เพียงว่าปลดปล่อยเสียงครางครวญแสนหวานเมื่อเขาจับจูงเธอขึ้นสู่ปลายฟากฟ้าและระเบิดพร่างพรายออกเป็นเสี่ยงๆด้วยความสุขสม หลังจากพายุอารมณ์พัดผ่านสิริญยังหอบหายใจแรงอยู่กับอกของเขาเนื้อตัวชุ่มไปด้วยเหงื่อ จอมทัพเองถึงกับผ่อนลมหายใจยาวลดอาการสั่นเทาจากกิจกรรมที่เร่งอารมณ์จนถึงขีดสุด

นับตั้งแต่จอมทัพสัมผัสกายอิ่มด้วยวัยสาวพวกเขาทั้งสองก็เตลิดไปกับความใคร่ลุกลามราวกับกระดาษติดไฟ เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นรวดเร็วและไม่มีใครคิดจะห้ามใจ เมื่อกลับไปคิดถึงเหตุการณ์นั้นอีกครั้งสิริญก็ยังมองว่าต่อให้วันนั้นหักห้ามใจกันไปได้ มันก็ต้องเกิดขึ้นอีกไม่วันใดก็วันหนึ่ง อย่างที่คนโบราณว่าไว้น้ำตาลใกล้มดใครมันจะอดใจได้

“พี่จอม โบว์จะท้องมั้ย” ภายหลังพายุสวาทโหมกระหน่ำพัดผ่านไป สิริญก็ถามอะไรโง่ๆแบบที่เด็กสาวไม่ประสานึกกังวล

“ทำไมไม่คิดก่อนจะทำ” จอมทัพปรายตามองเดาอารมณ์ไม่ถูก คล้ายเขาจะโกรธแต่ไม่รู้ว่าโกรธสิริญหรือโกรธตัวเองกันแน่

“พูดเหมือนเป็นความผิดโบว์เลย พี่จอมเริ่มก่อนแท้ๆ” เธอหน้ามุ่ยกรีดเล็บกับอกเขาจนจอมทัพสูดปากรีบดึงมือเธอออกแทบไม่ทัน

“โบว์เริ่มก่อน เริ่มมาตั้งนานแล้ว พี่ต่างหากที่ต้องทนอดอยู่เป็นนาน”

“ยังไง โบว์ไม่ได้ทำอะไรสักอย่างเลยนะ อย่ามาใส่ความ”

“ชอบใส่เสื้อตัวใหญ่คอกว้างก้มทีเห็นไปถึงไหนถึงไหน จะนั่งจะนอนก็ไม่ระวัง แล้วก็ถึงเนื้อถึงตัวจะตายเดี๋ยวจับเดี๋ยวลูบ” เขาว่าได้เป็นฉากๆจนสิริญนึกละอายที่ไม่สำรวมทั้งที่เป็นฝ่ายหญิง

“โบว์ก็ไม่เห็นว่าพี่จอมจะเดือดร้อนอะไรนี่ ทำท่าเฉยๆไม่เคยดุไม่เคยว่า ไม่เห็นบอกว่าไม่ควรทำ”

“ต้องให้บอกด้วยเหรอ เป็นผู้หญิงน่ะไม่รู้หรือไงว่าทำแบบนี้ผู้ชายเขาคิด”

“ไม่มีใครสอน โบว์ไม่รู้ต้องทำตัวยังไง” สิริญบอกเสียงอ่อยตากลมโตของเธอฉายแววใสซื่อ ไม่มีใครสอนเธอเรื่องนี้จริงๆ สำหรับชาวบ้านทั่วไปเรื่องเพศเป็นสิ่งต้องห้ามมันเป็นเรื่องน่าอายที่จะพูดถึง ใครที่เอาแต่ครุ่นคิดถึงเรื่องอย่างว่าช่างน่าอับอายและเป็นคนหมกมุ่น

“เรื่องท้องไส้อะไรนี่ก็เหมือนกันโบว์คุมไม่เป็นนะ เคยเรียนมาบ้างแต่นับไม่เป็นหรอก”

“ยายเด็กโง่ครูสอนไม่จำ” เขาว่าเหมือนจะตำหนิ แต่กลับบอกต่อ “ไม่เป็นไรพี่ไม่ได้ปล่อยข้างในโบว์ คราวหน้าพี่ป้องกันเอง”

“ยังจะมีคราวหน้าอีกเหรอ” เธอถามซื่อๆอีก ไม่ใช่ว่าไม่ชอบ กิจกรรมอย่างใหม่ที่ทำร่วมกันมันสนุกซ่านซ่าในอารมณ์จนยั่วใจให้อยากลิ้มลองอีก แต่สิริญก็ไม่ได้หน้ามืดตามัวจนไม่รู้ว่ามันเป็นเรื่องต้องห้าม เสี่ยงนักที่จะมีคนพบเห็นและรู้ความลับเข้าสักวันมันจะทำให้เกิดเรื่องอื้อฉาวใหญ่โตจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน แต่จอมทัพกลับไม่กังวลเขาบีบจมูกเธออย่างมันเขี้ยวรั้งร่างเธอไว้แนบอก

“มีสิ มีอีกหลายๆครั้งด้วย ฉันจะกินเธอให้หมดทั้งตัวเลยยายเด็กจอมยั่ว”

“ตาแก่ตัณหากลับ” สิริญว่าแต่ก็เบียดกายเข้าหาอย่างอิ่มอกอิ่มใจ คำพูดไม่กี่คำของเขากลับสร้างความไว้วางใจให้กับเธอได้ จะเป็นเพราะความซื่อไม่เดียงสาหรือเมามัวในอะไรก็แล้วแต่ สิริญมองว่าจอมทัพจะออกหน้ารับความยุ่งยากที่จะเกิดขึ้นตามมาหลังจากเหตุการณ์วันนี้

ความสัมพันธ์ทางกายเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่เร้าให้อยากรู้อยากเห็น เหนือสิ่งอื่นใดมันผูกรั้งให้จอมทัพอยู่กับเธอ ชายหนุ่มผู้เป็นคนแรกของชีวิตสาวช่างมีความหมายยิ่งใหญ่ ในยามที่โดดเดี่ยวจอมทัพเป็นเสมือนที่พึ่งเดียวที่เธอมีและสิริญก็ไม่สนใจว่าจะใช้วิธีไหนหรือต้องแลกกับการสูญเสียอะไรในชีวิต ขอแค่ให้เขาอยู่เคียงข้างเธอตลอดไปเธอก็พอใจแล้ว



       นิ ย า ย . ค อ ม
อยากจะอ่านนิยายออนไลน์ดีดี สักเรื่อง คิดถึงเราสิคะ www.niyay.com


นิยายถัดไปจากนี้ 5 ตอน


ตอนที่ 7 ตอนที่ 3 part 1
โดย nuntinee
[update 2013-01-12 09:22:53]

ตอนที่ 8 ตอน 3 part 2
โดย nuntinee
[update 2013-01-14 21:56:57]

ตอนที่ 9 ตอน 3 part 3
โดย nuntinee
[update 2013-01-14 22:00:47]

ตอนที่ 10 ตอน 3 part 4 จบตอน
โดย nuntinee
[update 2013-01-14 22:02:46]

ตอนที่ 20 ของดอัพ รอยตราพิศวาส
โดย nuntinee
[update 2013-02-04 07:46:29]

ลงานอื่นๆในหมวดนี้


  เพลิงร้อนซ่อนเสน่หา
๏ฟฝ๏ฟฝ drraranya
[update 2014-08-04 18:45:08]

  ธาราทระนง(จองชื่อไว้ก่อนค่ะ)
๏ฟฝ๏ฟฝ asarane
[update 2014-08-03 23:05:16]

  ปฐพีเสน่หา(จองชื่อไว้ก่อนค่ะ)
๏ฟฝ๏ฟฝ asarane
[update 2014-08-03 23:01:33]

  สิเน่หามายา
๏ฟฝ๏ฟฝ nok32ru
[update 2014-08-03 22:48:42]

  หนี้ชีวิต ลิขิตเสน่หา
๏ฟฝ๏ฟฝ ปราย ไปรยา
[update 2014-08-03 23:16:55]




แสดงความคิดเห็นกันหน่อยจ้า

name
โปรดอ่านกฏกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น

- โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบ ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบัน อันเป็นที่เคารพ

- ทุกความเห็นไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเวบไซท์ และ ไม่สามารถ นำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้

- ทีมงาน niyay.com ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องแจ้งให้ทราบล่วงหน้า





 id# 2589322

พระเอกถึงนิพพานแว้ว.....เพราะได้กินเด็ก smile

100 point 100 point 100 point 100 point 100 point 100 point 100 point

Level 7 | Class มือสมัครเล่น | Point 775

โดย: Nalikasai69   email:   [ วันที่: 28 ม.ค. 2556 16:05:32 ]   IP: 49.48.243.XX X ลบข้อความ
 id# 2583694

โว้วๆ จอมทัพเป็นอมตะแล้วกินเด็กไปแล้ว

10000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point
100 point 100 point 100 point 100 point 100 point

Level 145 | Class ระดับตำนาน | Point 14564

โดย: no_name14   email:   [ วันที่: 19 ม.ค. 2556 17:21:58 ]   IP: 172.16.66.XX X ลบข้อความ
 id# 2583600

เสร็จ จอมทัพซะงั้น

1000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point
100 point

Level 51 | Class มืออาชีพ | Point 5159

โดย: nubumja08   email:   [ วันที่: 19 ม.ค. 2556 14:06:28 ]   IP: 27.55.152.XX X ลบข้อความ

 id# 2580451

โห แล้วทำไมทิ้ง

10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 10000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point
100 point 100 point 100 point 100 point 100 point

Level 965 | Class มหาเทพเจ้าแห่งนิยาย | Point 96568

โดย: nannii3s   email:   [ วันที่: 15 ม.ค. 2556 01:49:34 ]   IP: 1.2.199.XX X ลบข้อความ
 id# 2575773

เฮ้อ ตอนจบของเด็กสาวหลายๆ คน คงไม่สวยงามเหมือนเรื่องนี้แน่ๆ

1000 point
100 point 100 point 100 point 100 point 100 point

Level 15 | Class ขาประจำ | Point 1511

โดย: fahbma   email:   [ วันที่: 07 ม.ค. 2556 00:06:49 ]   IP: 27.130.5.XX X ลบข้อความ
 id# 2574730

นายจอมหลอกกินเด็กซะแล้ว

10000 point 10000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point 1000 point
100 point 100 point

Level 252 | Class ระดับตำนาน | Point 25241

โดย: wariszara   email:   [ วันที่: 05 ม.ค. 2556 08:04:32 ]   IP: 94.170.32.XX X ลบข้อความ



ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เวบเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเวบไซด์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ
ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM
ติดต่อลงโฆษณา
ศูนย์ข้อมูลเว็บไซต์
เกี่ยวกับ NIYAY.COM

แผนผังเว็บไซต์
Help&FAQ
นโยบายการใช้งานเว็บไซต์
ติดต่อทีมงาน
แจ้งปัญหาการใช้งาน
แนะนำเรา
ร่วมงานกับเรา