เรื่อง นิยาย สตอรี่ รักครั้งนี้ มีดีกรีเข้าขั้นบ้า


วันที่เผยแพร่ Tue Aug 21 2012 14:49:44 GMT-0400 (EDT)
วันที่แก้ไขล่าสุด Sun Oct 21 2012 08:17:50 GMT-0400 (EDT)
 
 
ตอนล่าสุด
สถานะ
จบแล้ว
คนเข้าชม
ครั้ง
Cool
Cool
ติดตาม
คน
เนื้อเรื่อง ตอน ล่าสุด เรื่อง นิยาย นิยายมาใหม่

               ดูๆ แล้ว

“โอ้  แม่หญิงท่านจะไปไหนเล่า  หากไม่เป็นการล่วงหมิ่นเกียรติของท่านเกินไปจะให้ข้าน้อยไปส่งยังเมืองใบบัวบกได้หรือไม่ ”

“ท่านแม่ทัพใหญ่ไม่ต้องลำบากหรอก  ข้าจะไปเพียงห้องกลิ่นยาเท่านั้น”

เหมือนว่า

 “ขอให้ผู้โดยสารทุกท่าน  คาดเข็มขัดนิรภัยให้เรียบร้อยเราจะพาทัวท้องฟ้ากันแร้ววว”

“  เอ่อ  ฉันไปเองได้คงไม่ต้องพึ่งกัปตันขับเฮลิคอปเตอร์ไปส่งหรอก  ^ - ^ ;”

ที่นี่คือ....

“แม่หญิงท่านอย่าได้ไปกับไอ้กลีบลำไยนั่น  มันคือกบฏ!!!”

“เอ่อ.....”

“ปล่อยเอาไว้ไม่ได้  จะมาแย่งผู้โดยสารเราเหรอ  ตายซะ!!”

ย้ากกกก !!!!

โรงพยาบาลบ้านี่หว่า

แต่...มีความจริงข้อหนึ่งที่คุณยังไม่รู้  ความจริงแล้ว.....ผมเองก็บ้าเหมือนกัน

ใช่สิถ้าไม่บ้าแล้วจะมาอยู่โรงพยาบาลบ้าทำไมล่ะ   ผมพยายามเดินหนีทั้งท่านแม่ทัพแล้วก็คุณกัปตันที่วิ่งเข้าใส่กัน  เนื่องมาจากตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะไปส่งผม  แต่ถึงจะอยากไปส่งก็ไม่ให้ไปหรอกทั้งสองคนนั้นตาถั่วมาหาว่าผมเป็นท่านหญิงได้  เคือง!!!

ผมหยุดฝีเท้าเมื่อมาถึงจุดหมาย  เปิดประตูเข้าไปข้างในทันทีไม่ต้องพิธีรีตองอะไรมากคนบ้าไม่มีมารยาทอยู่แล้ว  ห้องนี่มาจนชินล่ะ เราทุกคนเรียกที่นี่ว่าห้องกลิ่นยา  กลิ่นยาจริงๆ  จะเดินไปส่วนไหนก็ได้แต่กลิ่นยา   ผมเดินลงไปนั่งบนเก้าอี้ที่มีคุณหมอรออยู่แล้วเป็นธรรมดาระหว่างคนไข้( บ้าๆ )   กับหมอ  เรามักจะต้องเจอกันอยู่บ่อยๆ 

“คุณฐาปกรณ์   ฐีรภักดีเดชา” 

ชื่อเรานี่นา  ผมเงยหน้าขึ้นตามเสียงเรียกหลังจากที่นั่งแคะขี้เล็บตัวเองตั้งแต่จุ่มลงกับเก้าอี้ได้    โอ๊ะ โอ้  หมอคนใหม่ * 0 *

“คุณหมอ~  มาอยู่ใหม่เหรอคร้าบบ”

ผมถามหน้าตาเอ๋อเหรอได้ใจ  คุณหมอคนนี้ไม่เคยเห็นหน้าแต่ก็ดูดีกว่าคนเก่า(มากๆ)ซึ่งผมเคยทำที่ทับกระดาษหล่นใส่เท้าเขา( แบบตั้งใจนิดๆ )  แล้วก็เคยเอาน้องกบน้อยไปใส่กระเป๋า                    ส่วนครั้งสุดท้ายนี่รู้สึกว่า........จะเผลอขังเขาไว้ในห้องน้ำมั้ง ^ _ ^

“ครับหมอเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่…”   คุณหมอตอบฉีกยิ้มให้ผมแบบเป็นมิตร

“แล้วคุณหมอเรียกผมมามีอะไรรึเปล่าครับ  ผมไม่มีเวลามากหรอกนะต้องไปทัวร์ท้องฟ้ากับกัปตันลำไย”      บอกไปแบบนั้นเพราะไม่ค่อยจะอยากคุยกับหมอเท่าไรโดยเฉพาะคนเก่าจะจับผมฉีดยาท่าเดียว  สมแล้วที่โดนขังในห้องน้ำน่ะ

“ครับ   ใช้เวลาไม่นานหรอก  หมอมีเรื่องจะคุยกับคุณนิดหน่อย”    ยิ้มอีกละ คุณหมอนี่ยิ้มเก่งจริงๆ 

“ว่ามา....”

 

 

“ฐาปกรณ์...คุณเอาแจกันราชวงศ์หมิงของสะสมของพ่อเลี้ยงคุณ ใช้มันตีหัวเขาจนเลือดอาบ ก่อนจะจับหัวเขาโขกกับขั้นบันได ผลักตกลงมาจากชั้นสอง   แล้วถ้าไม่มีคนเข้าไปเห็นและหยุดไว้ก่อนคุณก็เกือบจะเอาพรมเช็ดเท้าอุดปาก   ปิดจมูกเขาจนขาดอากาศหายใจ ตายไปในที่สุด”

“คิก คิกๆๆๆ” ผมหัวเราะกับสมุดบันทึกพฤติกรรมที่คุณหมอได้รับมา โฆษณาซะเว่อร์เลยผมไม่ได้ผลักลงมาจากชั้นสองซะหน่อย  แค่ชั้นหนึ่งเศษๆ เอง  ใครเขียนบันทึกเนี้ยเดี๋ยวดักตีหัวเลย

“หัวเราะเหรอครับ  คุณรู้ใหมในบันทึกระบุว่าคุณเคยถูกปล่อยกลับบ้านบ่อยครั้งเนื่องจากทางบ้านมามารับตัว   แต่ไม่เกิน 2 วัน  ทางบ้านคุณเองนั่นแหละที่ต้องส่งคุณกลับมาที่นี่..”

“คุณหมอพูดเรื่องอะไร  ผมไม่เห็นเข้าใจเลย”    ผมตีหน้ามึนอย่างเดียว  ใครจะทำอะไร  เอาผิดอะไรได้  ตามกฎหมายคนบ้าทำเรื่องแบบนั่นไปเพราะเขาไม่รู้เรื่องง 

“ทำไมคุณถึงต้องทำร้ายพ่อเลี้ยงแบบนั้น”    คุณหมอถาม  มองหน้าผมนิ่งแบบต้องการคำตอบจริงๆ

“สะใจ....”   ผมตอบสบสายตากับคุณหมอไม่มีแววบ้าบอแบบเคย  และแววตาที่คุณหมอมองกลับมาก็เหมือนรู้  จะต้องรู้อะไรสักอย่าง

‘งั้นผมสรุปได้แล้ว”   เขาปิดสมุดบันทึกเงยหน้าขึ้นมองผม

“......คุณไม่ได้บ้า  เตรียมตัวเก็บของกลับบ้านได้  ผมจะเซ็นอนุมัติและโทรแจ้งทางบ้านคุณให้”

“หะ..ห๊ะ  คุณหมอบอกว่าผมไม่ได้บ้าให้กลับบ้านได้ด้วย”  ผมร้องถามเสียงหลง  อะไรวะ   ตอบแบบนี้ร้อยทั้งร้อย  แม่งจับผมฉีดยาอย่างเดียวอ่ะ  แต่หมอคนนี้ดันบอกว่าผมไม่ได้บ้าแถมยังปล่อยกลับบ้านอีก  เหลือเชื่อ!!!!

“คนบ้ากระทำการใดโดยไม่มีเจตนา  เพราะเขาคือบุคคลวิกลจริต  แต่สำหรับคุณสิ่งที่ทำลงไปนั่นตั้งใจและยังรู้ถึงผลลัพธ์ที่จะออกมา นั่นแปลว่าคุณเจตนา  ผมจึงสรุปได้ว่าคุณไม่ได้บ้า”    คุณหมอพูดอธิบาย ซึ่งทำให้ผมเถียงไม่ได้เพราะมันคือเรื่องจริงทั้งหมด

“คุณหมอรู้.......”   

“หมอจะไม่ถามหรอกนะว่าคุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร”   ถึงจะถามผมก็ไม่มีคำตอบให้หรอก

          “แต่ถ้ามีปัญหาอะไรไม่สบายใจก็ปรึกษาหมอได้  คุณก็รุ่นราวคราวเดียวกับน้องชายผมนี่ล่ะ”   คุณหมอเอ่ยฉายรอยยิ้มมีความสุขยามพูดถึงน้องชาย    ผู้ชายคนนี้มีรอยยิ้มที่อบอุ่นจัง  เขาแสดงออกเต็มที่ว่าต้องการจะเป็นมิตรกับผม  สัมผัสได้ ผมไม่เห็นแววตาคิดร้ายจากเขาเลย

“ถ้าอย่างนั้นคุณหมอรับผมเป็นน้องอีกคนละกัน พี่....”

“ชลธาร ...”  

“ครับ  พี่ชล...”     ได้โอกาสแล้วตีซี้เลย

“ยินดีต้อนรับน้องชายคนใหม่ของพี่ชล  น้อง.....”

“พกพร^ - ^”    ผมตอบพร้อมกับยิ้มให้คุณหมอที่บัดนี้กลายมาเป็นพี่ชลของน้องพกพรเรียบร้อยแล้ว  นานๆทีจะเจอพี่ชายใจดีแบบนี้สักที

อีกไม่นานหรอก  พ่อเลี้ยงสุดที่รัก  ไว้จะจัดหนักให้สมกับที่เราไม่ได้เจอกันแรมเดือน       ให้สมกับที่คุณเอาผมมาขังไว้ที่นี่  มีความสุขกับทรัพย์สมบัติของคนอื่น   จะกลับไปทวงทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นของพกพรคนนี้กลับคืนมาอย่างเต็มรูปแบบ!!!

 

 

ลำดับชื่อตอนupdateอ่านคอมเม้นต์
1ตอน ชื่อตอน เจอกันอีกละล่าสุด Wed Aug 22 2012 03:22:35 GMT-0400 (EDT)อ่าน 363
2ตอน ชื่อตอน ผมจะตั้งใจทำงานครับล่าสุด Wed Aug 22 2012 14:10:09 GMT-0400 (EDT)อ่าน 337
3ตอน ชื่อตอน คุณพ่อเลี้ยงล่าสุด Tue Aug 21 2012 21:52:30 GMT-0400 (EDT)อ่าน 505
4ตอน ชื่อตอน Special ก + ก 2ล่าสุด Mon Sep 24 2012 17:59:52 GMT-0400 (EDT)อ่าน 272
5ตอน ชื่อตอน คิวปิดแลนด์ล่าสุด Sat Aug 25 2012 19:40:26 GMT-0400 (EDT)อ่าน 309
6ตอน ชื่อตอน เพื่อนเก่าล่าสุด Fri Aug 24 2012 11:46:42 GMT-0400 (EDT)อ่าน 292
7ตอน ชื่อตอน มุ่งหน้าสู่เกาะเสม็ด 2ล่าสุด Sun Sep 16 2012 12:00:20 GMT-0400 (EDT)อ่าน 231
8ตอน ชื่อตอน ลักพาตัว 100%ล่าสุด Mon Aug 27 2012 18:16:42 GMT-0400 (EDT)อ่าน 380
9ตอน ชื่อตอน ทำงานวันแรกล่าสุด Thu Aug 23 2012 15:27:44 GMT-0400 (EDT)อ่าน 308
10ตอน ชื่อตอน งานเลี้ยงต้องรับล่าสุด Sat Aug 25 2012 04:12:08 GMT-0400 (EDT)อ่าน 292
11ตอน ชื่อตอน ไปเที่ยวทะเลล่าสุด Sun Sep 16 2012 06:27:01 GMT-0400 (EDT)อ่าน 252
12ตอน ชื่อตอน มุ่งหน้าสู่เกาะเสม็ด 1ล่าสุด Sun Sep 16 2012 11:35:04 GMT-0400 (EDT)อ่าน 282
13ตอน ชื่อตอน มุ่งหน้าสู่เกาะเสม็ด 3 Ncล่าสุด Sun Sep 16 2012 12:02:01 GMT-0400 (EDT)อ่าน 542
14ตอน ชื่อตอน คนนี้แหละใช่เลยล่าสุด Sun Sep 16 2012 06:26:06 GMT-0400 (EDT)อ่าน 277
15ตอน ชื่อตอน Special ก + กล่าสุด Wed Sep 19 2012 13:09:33 GMT-0400 (EDT)อ่าน 338
16ตอน ชื่อตอน สถานะที่เปลี่ยนแปลง Ncล่าสุด Sun Oct 21 2012 15:17:47 GMT-0400 (EDT)อ่าน 264

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

ชอบเรื่องนี้มอบ Cool ให้เลย

ข้อความทีท่านได้อ่านจาก เว็บเพจนี้ เกิดขึ้นจากการเขียนโดยสาธารณชน และ เผยแพร่โดยอัตโนมัติ ผู้ดูแลเว็บไซต์แห่งนี้ ไม่ได้เห็นด้วย และไม่ขอรับผิดชอบ ต่อข้อความใดๆทั้งสิ้น ดังนั้นผู้อ่านทุกท่าน โปรดใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตนเอง และ ถ้าหากท่านพบเห็นข้อความใดๆ ที่ ขัดต่อกฎหมาย และ ศีลธรรม กรุณาแจ้งมาที่ webmaster@NiYay.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ


สงวนลิขสิทธิ์ © 2014 NIYAY.COM